Η καταστροφή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και οι Χριστιανοί.

[Τλαξκαλτέκος]

Λουκιανός ο Σαμοσατεύς : ( 120/125 - 180/192 ) Σύρος σατιρικός συγγραφέας . Γεννήθηκε στα Σαμόσατα της Συρίας . Μορφώθηκε στη Μικρασία και στην Ρώμη. Έζησε πάνω από 20 χρόνια στην Αθήνα. Πέθανε δικαστικός υπάλληλος στην Αίγυπτο. Έγραψε πολλά έργα στα ελληνικά στα οποία διακωμώδησε την φιλοσοφία , την τέχνη και την θρησκεία. Στο έργο του "Περί Περεγρίνου τελευτής" διακωμώδησε διάφορες θρησκείες μεταξύ των οποίων και τον χριστιανισμό , τον οποίο γνώριζε μόνο εξ ακοής και διαδόσεων λαϊκού επιπέδου. Έτσι έγινε εκφραστής του αντιχριστιανικού πνεύματος , το οποίο ήταν αιτία να γράψουν οι χριστιανοί απολογητικά έργα.

πηγή : Στυλιανός Παπαδόπουλος , Πατρολογία , τόμος Α΄

Απόσπασμα :
Έπειτα ο πρώτος τους νομοθέτης τους έπεισε πως είναι όλοι αδέλφια μεταξύ τους, άπαξ και γίνουν παραβάτες, απαρνηθούν τους Ελληνικούς θεούς, προσκυνούν τον εσταυρωμένο εκείνο σοφιστή και ζούν σύμφωνα με τους νόμους του. Καταφρονούν λοιπόν τα πάντα αδιακρίτως και τα θεωρούν κοινά, αποδεχόμενοι, χωρίς συγκεκριμένη απόδειξη, τη διδασκαλία εκείνου. Αν επομένως υπάρξει ανάμεσά τους κάποιος αγύρτης κι επιτήδειος ικανός να επωφελείται από τις περιστάσεις, μπορεί πολύ γρήγορα να γίνει πλούσιος εξαπατώντας απλοϊκούς ανθρώπους.

Η Σούδα ( 10ος αι. ) για τον αντιχριστιανισμό του Λουκιανού :
Λουκιανός͵ Σαμοσατεύς͵ ὁ ἐπικληθεὶς βλάσφημος ἢ δύσφημος ἢ ἄθεος εἰπεῖν μᾶλλον͵ ὅτι ἐν τοῖς διαλόγοις αὐτοῦ γελοῖα εἶναι καὶ τὰ περὶ τῶν θείων εἰρημένα παρατίθεται. Γέγονε δὲ ἐπὶ τοῦ Καίσαρος Τραϊανοῦ καὶ ἐπέκεινα. ἦν δὲ οὗτος το πρὶν δικηγόρος ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας͵ δυσπραγήσας δ΄ ἐν τούτῳ ἐπὶ τὸ λογογραφεῖν ἐτράπη καὶ γέγραπται αὐτῷ ἄπειρα. τελευτῆσαι δὲ αὐτὸν λόγος ὑπὸ κυνῶν͵ ἐπεὶ κατὰ τῆς ἀληθείας ἐλύττησεν· εἰς γὰρ τὸν Περεγρίνου βίον κα θάπτεται τοῦ Χριστιανισμοῦ͵ καὶ αὐτὸν βλασφημεῖ τὸν Χριστὸν ὁ παμμίαρος. διὸ καὶ τῆς λύττης (λύσσας) ποινὰς ἀρκούσας ἐν τῷ παρόντι δέδωκεν͵ ἐν δὲ τῷ μέλλοντι κληρονόμος τοῦ αἰωνίου πυρὸς μετὰ τοῦ Σατανᾶ γενήσεται .
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE ... E%AE%CF%82

Αντίθετα ο Μέγας Φώτιος ( 9ος αι. ) τον είχε σε εκτίμηση . Όχι όμως και ο επίσκοπος Καισαρείας Αρέθας που ήταν ο πρώτος επώνυμος χριστιανός ( αρχές 10ου αι. ) που εκφράστηκε εχθρικά για τον Λουκιανό. Γιατί το έκανε αυτός ο δεινός ελληνιστής ; Για τρεις λόγους. Ο πρώτος είναι πως όποιον αντιπαθούσε ο Αρέθας του επιτιθόταν σφοδρά με χαρακτηρισμούς . Ο δεύτερος είναι για να έχει σχόλια ο χριστιανός που θα διαβάσει το έργο του Λουκιανού. Ο τρίτος για να γνωρίζουν οι σύγχρονοί του την άποψή του και να μην περάσουν για φιλοπαγανιστή.



Απ' τον Αρέθα επηρεάστηκε και ο λεξικογράφος της Σούδας.
Η αρνητική στάση κάποιων μετέπειτα χριστιανών :

http://epet.nlg.gr/db/icon/1977/77_13.pdf

Υ.Γ. Απ' τα πιο ωραία είναι όταν ο Περεγρίνος προσπάθησε να ξεσηκώσει τους Έλληνες κατά των Ρωμαίων.

τοὺς Ἕλληνας ἔπειθεν ἀντάρασθαι ὅπλα Ῥωμαίοις

http://www.perseus.tufts.edu/hopper/tex ... ction%3D19
https://en.wikipedia.org/wiki/Peregrinu ... te_note-11

[Τλαξκαλτέκος]

Ο γνωστότερος Λουκιανός είναι ο εξελληνισμένος Σύρος (Αραμαίος ) Λουκιανός ο Σαμοσατεύς ( 120/125 - 180/192 ). ( Βλ. ακριβώς από πάνώ ).

Είχαν όμως και οι χριστιανοί τον δικό τους Λουκιανό.

Λουκιανός ο Πρεσβύτερος της Αντιοχείας : Είναι γνωστός και ως Λουκιανός ο Μάρτυρας ή Λουκιανός ο Αποσυνάγωγος. Έζησε τον 3ο και στις αρχές του 4ου αι. μ.Χ. Είναι ο ιδρυτής της Αντιοχειανής Θεολογικής Σχολής . Ακόμη, υπήρξε μελετητής - μεταφραστής της Παλαιάς Διαθήκης. Καταγόταν απ' την Αντιόχεια ή τα Σαμόσατα της Συρίας. Χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Παύλο τον Σαμοσατέα , εκπρόσωπο της αίρεσης του Μοναρχιανισμού. Ο αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας Αλέξανδρος χαρακτήρισε τον Λουκιανό "αποσυνάγωγο" γιατί διατήρησε κανονική σχέση με τον Παύλο μετά την καθαίρεση του τελευταίου απ' τον θρόνο του. Ακόμη τον θεωρούσε πρόδρομο του αρειανισμού. Αυτό όμως δεν είναι σωστό. Απλώς οι αρειανιστές χρησιμοποίησαν το έργο του Λουκιανού όπως τους βόλευε. Ο Λουκιανός μαρτύρησε - πέθανε απ' την πείνα στη φυλακή - στις 7/1/312 στη Νικομήδεια κατά τον διωγμό του Διοκλητιανού. Απ' την Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζεται στις 15/10.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε το παρακάτω :

Πατρολογία , τόμος Β΄, Στυλιανού Παπαδόπουλου σελ. 76 - 77

[Τλαξκαλτέκος]

Απολλώνιος ο Τυανεύς : ( Νεο)πυθαγόρειος φιλόσοφος, σοφιστής , ασκητής , θαυματοποιός και μάγος του 1ου αι. μ.Χ. Η ζωή του περιεγράφηκε μυθιστορηματικά απ' τον Φιλόστρατο ( 3ος αι. μ.Χ. ). Ο Απολλώνιος γεννήθηκε στα Τύανα της Καππαδοκίας . Σπούδασε στην Ταρσό της Κιλικίας. Ταξίδεψε σε Βαβυλώνα, Ινδία, Ιταλία, Ισπανία και Αιθιοπία. Επισκέφτηκε τις Έφεσο , Πέργαμο , Τροία , Λέσβο , Εύβοια , Αθήνα ( 60 μ.Χ. ) , Θερμοπύλες, Δελφούς, Δωδώνη , Ολυμπία, Σπάρτη , Κρήτη και Ρώμη. Το 68 μ.Χ. μυήθηκε στα Ελευσίνια Μυστήρια. Γνώρισε τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό και τον γιο του Τίτο , αλλά ήρθε σε ρήξη με τον αυτοκράτορα Δομιτιανό. O Aπολλώνιος γιάτρευε αρρώστους , έδιωχνε δαίμονες και ανάσταινε νεκρούς. Ήταν ενάρετος και οι οπαδοί του τον τίμησαν ως θεό. Έγραψε έργα τα οποία αναφέρει το βυζαντινό λεξικό του 10ου αι. Σούδα. Πέθανε σε βαθιά γηρατειά το 100 μ.Χ. Ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Ιεροκλής της Αλεξανδρείας τον χαρακτήρισε σημαντικότερο απ' τον Ιησού Χριστό , προκαλώντας την πολεμική του εκκλησιαστικού ιστορικού Ευσεβίου.

πηγές πληροφοριών : Λεξικό Λάμψα , εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος

Μερικά γεγονότα απ' τον βίο του :

- Ο Πρωτέας εισήλθε στη μήτρα της μητέρας του Απολλωνίου, η οποία αργότερα τον γέννησε πρόωρα λόγω της φασαρίας κάποιων κύκνων.
- Ο Απολλώνιος επισκέπτεται με τον Δάμι τον Κολοσσό της Ρόδου , ο οποίος είχε καταστραφεί πριν από αιώνες, το 227/226 π.Χ. !
- Ο Απολλώνιος καταδικάζει την πρακτική των θερμών λουτρών.
- Ο Απολλώνιος δηλώνει πως είναι ικανός να ομιλεί όλες τις γλώσσες των ανθρώπων – χωρίς να τις έχει σπουδάσει ποτέ.
- Ισχυρίζεται ότι είδε τις αλυσίδες του Προμηθέα στα όρη του Καύκασου.
- Αυτός και η συνοδεία του συναντούν ένα καλικάτζαρο, τον οποίο διώχνουν φωνάζοντάς τον με διάφορα ονόματα.
- Ο Απολλώνιος δηλώνει πως οι αιχμαλωτισμένοι ελέφαντες κλαίνε και θρηνούν την νύχτα όταν οι άνθρωποι δεν τους παρατηρούν, όμως όταν πλησιάζουν άνθρωποι, σταματούν το κλάμα διότι νοιώθουν ντροπή.
- Ο Φιλόστρατος περιγράφει διάφορα είδη δράκων.
- Ο Τυανέας συναντά ένα σάτυρο, τον οποίο κοιμίζει, δίνοντάς του κρασί.
- Κατά την διάρκεια της δίκης του, ο Απολλώνιος καταφέρνει να εξαφανίσει την γραφή από τις πλάκες ενός των κατηγόρων του.

https://www.oodegr.com/neopaganismos/fi ... aneas1.htm
https://www.oodegr.com/neopaganismos/fi ... aneas2.htm

[Τλαξκαλτέκος]

529 μ.Χ.: Ο ΜΥΘΟΣ
Κατάρρευση τού ψευδούς ισχυρισμού κλεισίματος τών Φιλοσοφικών σχολών τής Αθήνας
Δρ. Γιάννης Κ. Τσέντος
https://www.oodegr.com/neopaganismos/di ... hinwn4.htm

Η μοναδική πηγή για το κλείσιμο της νεοπλατωνικής ακαδημίας των Αθηνών το 529 με διάταγμα του Ιουστινιανού είναι ο εξελληνισμένος Σύρος Ιωάννης Μαλάλας ( 491 - 578 ).
Γράφει συγκακριμένα ότι επί υπατείας τού Δεκίου ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός «θέσπισε νόμο και έστειλε διαταγή στην Αθήνα, προστάζοντας να μη διδάσκει κανένας φιλοσοφία ούτε δίκαιο », ούτε να επιτρέπονται τυχερά παιχνίδια σε καμμία πόλη, επειδή, όπως προσθέτει ο Μαλάλας, κάποιοι που επιδίδονταν σε τυχερά παιχνίδια είχαν προκαλέσει αναταραχή στην Κωνσταντινούπολη και είχαν τιμωρηθεί παραδειγματικά.
Στο πρωτότυπο : Επί δε τής υπατείας τού αυτού Δεκίου ο αυτός βασιλεύς θεσπίσας πρόσταξιν έπεμψεν εν Αθήναις, κελεύσας μηδένα διδάσκειν φιλοσοφίαν μηδέ νόμιμα εξηγείσθαι μήτε κόττον εν μια τών πόλεων γίνεσθαι, επειδή εν Βυζαντίω ευρεθέντες τινές τών κοττιστών και βλασφημίαις δειναίς εαυτούς περιβαλόντες χειροκοπηθέντες περιεβωμβήθησαν εν καμήλοις.
Επειδή μοιάζει αδιανόητο να απαγορεύτηκε η διδασκαλία του δικαίου , οι ερευνητές πιστεύουν πως το φθαρμένο κείμενο του Μαλάλα έλεγε "αστρονομία" και όχι "δίκαιο" ( νόμιμα ). Διόρθωση δηλαδή από μηδένα διδάσκειν φιλοσοφίαν μηδέ νόμιμα εξηγείσθαι σε μηδένα διδάσκειν φιλοσοφίαν μηδέ αστρονομίαν εξηγείσθαι.

Ο αντίλογος

- Η νεοπλατωνική σχολή της Αλεξάνδρειας συνέχισε να λειτουργεί κανονικά. Γιατί να κλείσει αυτή των Αθηνών και όχι αυτή της Αλεξάνδρειας ; Βεβαίως, οι δύο αυτές σχολές είχαν κινηθεί προϊόντος τού χρόνου προς διαφορετικές κατευθύνσεις, με τη Σχολή τής Αλεξανδρείας να κλίνει προς την επιστήμη, ενώ τη Σχολή τής Αθήνας να αποκλίνει προς τον αποκρυφισμό.
Ομοίως στη Γάζα, στη Βηρυτό και αλλού οι εθνικοί διδάσκαλοι εξακολούθησαν να ασκούν κανονικά τα καθήκοντά τους.

- Το σύνολο της ιουστινιάνειας νομοθεσίας έχει σωθεί. Αλλά σ' αυτήν δεν υπάρχει κανένα απολύτως νομοθέτημα σχετικά με την Αθήνα και τη νεοπλατωνική σχολή της.

- Αυτό που μας έχει σωθεί απ' την ιουστινιάνεια νομοθεσία και τον Προκόπιο είναι πως ο Ιουστινιανός στέρησε τη δημόσια επιχορήγηση ( δημοσίας σιτίσεως ) από ειδωλολάτρες διδασκάλους. Αν η Νεοπλατωνική Ακαδημία των Αθηνών εξαρτούσε τη λειτουργία της από τη λήψη τής συγκεκριμένης κρατικής επιχορήγησης, τότε λογικά θα οδηγήθηκε σε κλείσιμο. Αλλά η Ακαδημία ήταν ιδιωτικό ίδρυμα.
Επίσης μας έχει σωθεί απ' την ιουστινιάνεια νομοθεσία πως δημευόταν η περιουσία των σχολών στις οποίες προωθούταν η "ειδωλολατρική ασέβεια" . Αλλά μόνο στην Αθήνα γινόταν τέτοια προώθηση ; Στις άλλες πόλεις όχι ;

- O νεοπλατωνικός φιλόσοφος της νεοπλατωνικής σχολής της Αλεξάνδρειας Ολυμπιόδωρος ( 495 - 570, βρέθηκε στην ηγεσία της σχολής απ' το 520 και μετά ) έγραψε ( 540 - 560 μ.Χ. ) το έργο Εις τον Πλάτωνος Αλκιβιάδην . Σε αυτό το έργο αναφέρει πως η περιουσία τής Ακαδημίας των Αθηνών , τα «διαδοχικά», διατηρείται «μέχρι σήμερα» ( «μέχρι τού παρόντος») , όπου «σήμερα» είναι ο χρόνος συγγραφής τού έργου τού Ολυμπιοδώρου ( δηλαδή το 540 - 560 , αργότερα απ' το υποτιθέμενο κλείσιμο του 529 ).
Ολυμπιοδώρου, ό.π., 141.1-3: «Ίσως δε ο Πλάτων ως ευπορών αμισθίαν επετήδευσεν· διο και μέχρι τού παρόντος σώζονται τα διαδοχικά, και ταύτα πολλών δημεύσεων γινομένων».
ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Βεβαίως, η αναγωγή τών «διαδοχικών» στον ίδιο τον Πλάτωνα είναι εσφαλμένη, όπως σημειώνει και ο σχολάρχης τής Νεοπλατωνικής Ακαδημίας τής Αθήνας Δαμάσκιος (Βίος Ισιδώρου (ap. Photium), ed. C. Zintzen, απ. 158: «Η τών διαδόχων ουσία ουχ ως οι πολλοί νομίζουσι Πλάτωνος ην το ανέκαθεν· πένης γαρ ην ο Πλάτων, και μόνον τον εν Ακαδημία εκέκτητο κήπον, ού η πρόσοδος νομισμάτων τριών, η δε τής ουσίας όλης χιλίων ή και έτι πλειόνων υπήρχεν επί Πρόκλου, πολλών τών αποθνησκόντων κτήματα τη σχολή καταλιμπανόντων»), αλλά, εν πάση περιπτώσει, η ίδια η διατύπωση τού Δαμασκίου «ως οι πολλοί νομίζουσι» («όπως πιστεύουν οι περισσότεροι») δείχνει ότι το λάθος αυτό ήταν ευρύτατα διαδεδομένο.

Αυτή η φράση μοιάζει να ανατρέπει τα πάντα. Μετά το επίμαχο 529 μ.Χ., ο Ολυμπιόδωρος όχι απλώς δεν φαίνεται να γνωρίζει τίποτε για κλείσιμο τής Ακαδημίας, αλλά και μάς βεβαιώνει ότι η περιουσία της παραμένει αλώβητη!
Δεν αποκλείεται η Ακαδημία να συνέχισε να λειτουργεί μέχρι τη σλαβική επιδρομή που ερήμωσε την Αθήνα πενήντα ολόκληρα χρόνια μετά το περιβόητο 529 μ.Χ. !
Ίσως το κλείσιμο του 529 είχε προσωρινό χαρακτήρα.

- Μεμονωμένες αναφορές σε πηγές εμφανίζουν προσωπικότητες να έχουν διδαχθεί φιλοσοφία στην Αθήνα σε εποχή μεταγενέστερη τού 529 μ.Χ. Τέτοιες προσωπικότητες είναι ο Θεόδωρος τής Ταρσού, μετέπειτα αρχιεπίσκοπος Canterbury ( η σχετική αναφορά, γραμμένη 219 έτη μετά το 529 μ.Χ. και προέρχεται από επιστολή τού Πάπα Ζαχαρία προς τον άγιο Βονιφάτιο ) , και ο Τυχικός ο Βυζάντιος ( η σχετική αναφορά υπάρχει στον Αρμένιο διανοητή Ανανία από τη Σιράκ [ 610-685 μ.Χ.] ).