Γιατί έγιναν οι διώξεις των Χριστιανών;

[nik_killthemall]

Εγώ είχα βρει 2 ανακρίβειες του βιβλίου οι οποίες όμως ήταν υπέρ της Ζωγράφου, δηλ. ανακρίβειες που η Ζωγράφου τις παρουσιάζε υπέρ της χριστιανικής οπτικής ενώ στην πραγματικότητα ήταν ενάντια.
Εσύ σε τι αναφέρεσαι μπορείς να δώσεις ένα παράδειγμα ?

[nemo]

μπα εχω οπως σου ειπα εχω κατι χρονια που το διαβασα και το '" μεταφρασα

εκεινο που θυμαμαι ειναι οτι για ολα τα αντι που γραφει
υπαρχει μια λογικη εξηγηση αν θελει καποιος να τα δει με αντικειμενικοτητα

[nik_killthemall]

εκεινο που θυμαμαι ειναι οτι για ολα τα αντι που γραφει
υπαρχει μια λογικη εξηγηση αν θελει καποιος να τα δει με αντικειμενικοτητα

... το ίδιο ισχύει και για το τελευταίο βιβλίο του βαρουφάκη ...

[Nandros]

'
Η απάντηση είναι απλή: Οι Μπολσεβίκοι, με το που κατέκτησαν την εξουσία, την ήθελαν μόνο για την πάρτη τους.
Όλες οι θρησκείες, Χριστιανισμός, Ισλάμ, Εβραίοι, που υπήρχαν/ υπάρχουν στην Σοβιετία/Ρωσία κυνηγήθηκαν αφού αποτελούσαν κέντρα εξουσίας μη ελέγξιμης από το κόμμα.
ΔΕΝ διώχθηκαν μόνο οι χριστιανοί, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι θρήσκοι.
Η απόφασή ήταν καθαρά πολιτική και δεν είχε σχέση με την αθεΐα των ηγετών, όπως προσπαθούν να μας αποδείξουν οι θρήσκοι!
Ο δε Πατερούλης, που ήταν και καλό παπαδοπαίδι, όταν κατάλαβε ότι η προπαγάνδα για Αντιφασιστικό πόλεμο δεν πιάνει, τα έκανε πλακάκια με τα ιερατεία και μετέτρεψε τον πόλεμο σε Πατριωτικό, για να σωθεί η μητερούλα Ροντίνα!


ΥΓ. Μέχρι πότε ρε πστη μου θα δίνουμε τις ίδιες απαντήσεις στις ίδιες ηλίθιες ερωτήσεις;
.

[stavmanr]

Αν μπορούσαμε να βρούμε τις αιτίες που οι άνθρωποι αλληλοσπαράζονται εδώ και χλιάδες χρόνια, θα είχαμε λύσει τα προβλήματά μας.

[sys3x]

Αν μπορούσαμε να βρούμε τις αιτίες που οι άνθρωποι αλληλοσπαράζονται εδώ και χλιάδες χρόνια, θα είχαμε λύσει τα προβλήματά μας.

αυτή είναι η φύση πάντως των πραγμάτων, πάρτο όπως θέλεις είτε σε μοριακό είτε σε δια-γαλαξιακό επίπεδο, το ένα πάει να φάει το άλλο. Αν υπάρχει όντως θεός, θεοί όπως αγαπάς πέστο τότε μιλάμε για μεγάλο σαδιστή, νταξ όχι απαραίτητα ξέρω άλλα είναι μια σοβαρή υπόθεση, μάλλον όμως δεν υπάρχει κάτι έτσι όπως νομίζουμε ή έστω μπορούμε να καταλάβουμε (ακόμα;) έτσι και αλλιώς.

[stavmanr]

Αν μπορούσαμε να βρούμε τις αιτίες που οι άνθρωποι αλληλοσπαράζονται εδώ και χλιάδες χρόνια, θα είχαμε λύσει τα προβλήματά μας.

αυτή είναι η φύση πάντως των πραγμάτων, πάρτο όπως θέλεις είτε σε μοριακό είτε σε δια-γαλαξιακό επίπεδο, το ένα πάει να φάει το άλλο.

Υπήρχαν διάφορες ερμηνείες της Αγίας Γραφής από τη χριστιανική θεολογία στο παρελθόν.
Για παράδειγμα, ο Γνωστικισμός διαχώριζε την ύλη από το πνεύμα και έθετε την ύλη ως το κακό. Έβλεπε αυτό που διαπιστώνεις κι εσύ παραπάνω, κι απέδιδε το πρόβλημα στη φύση της ύλης καθαυτή.

[Nandros]

Αν μπορούσαμε να βρούμε τις αιτίες που οι άνθρωποι αλληλοσπαράζονται εδώ και χλιάδες χρόνια, θα είχαμε λύσει τα προβλήματά μας.

αυτή είναι η φύση πάντως των πραγμάτων, πάρτο όπως θέλεις είτε σε μοριακό είτε σε δια-γαλαξιακό επίπεδο, το ένα πάει να φάει το άλλο. Αν υπάρχει όντως θεός, θεοί όπως αγαπάς πέστο τότε μιλάμε για μεγάλο σαδιστή, νταξ όχι απαραίτητα ξέρω άλλα είναι μια σοβαρή υπόθεση, μάλλον όμως δεν υπάρχει κάτι έτσι όπως νομίζουμε ή έστω μπορούμε να καταλάβουμε (ακόμα;) έτσι και αλλιώς.

Όχι βρε! Ο θεός έφτιαξε την Γη και το Στερέωμα, όπου κόλλησε φωτάκια να φωτίζουν την νύχτα, και όπου η επιβίωση του ενός όντος στηρίζεται στον βίαιο θάνατο ενός άλλου με αφόρητο πόνο, μόνο και μόνο για να έχει τους ανθρώπους να τον λατρεύουν. Η ματαιοδοξία σε θεϊκές διαστάσεις!

[nik_killthemall]

Ακριβώς. Ο αυτοκρατορικός θεσμός ένιωσε απειλή.
Ο χριστιανισμός δεν μπορούσε να ενσωματωθεί με συγκριτισμό κλπ στο πάνθεο, οπότε ο αυτοκράτορας δεν μπορούσε να διπλαρώσει του χριστιανούς. Ο μόνος τρόπος για ένωση πολιτικής εξουσίας και χριστιανισμού, ήταν η εκκαθάριση όλων των άλλων θρησκειών.

Το ζήτημα όμως είναι αλλού, και εκεί δεν υπάρχει κάποια ανάλυση απο τους νεοδωδεκαθεϊστές. Γιατί κατά την ύστερη αρχαιότητα Έλληνες και Ρωμαίοι στρέφονται προς τις διάφορες ανατολικές θεότητες και σέκτες; Και γιατί μία απο αυτές -ο χριστιανισμός- καταφέρνει μέσα σε λίγα χρόνια να καταστεί εξαιρετικά δημοφιλής στο λαό;

Θέλω να πω, ήρθαν οι χριστιανοί με τα μαγκούρια και τους πυρσούς και μας τέλειωσε το δεδεκάθεο, ή μήπως υπήρχαν κοινωνικοί λόγοι που έκαναν το μύνημα του χριστιανισμού θελκτικότερο;

Τέσπα, η προσωπική μου άποψη ότι συνέβει μια τυπική ιστορική διεργασία, ήτοι μια θρησκεία επικράτησε και μια άλλη εξαφανίστηκε, για τους χι και ψι λόγους. Δεν αποτελεί ιστορική καινοτομία.

Κυρίως επειδή έχει επικρατήσει η προπαγανδιστική άποψη πως ο χριστιανισμός εξαπλώθηκε ραγδαία, ενώ στην πραγματικότητα μέχρι το 300μ.χ. μετα βίας άγγιζε το 10% της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Κατά την προσωπική μου άποψη ο χριστιανισμός εδραιώθηκε σε 3 στάδια ισότιμα και ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ μεταξύ τους, συνηγορώντας για το συμπέρασμα που θα καταλήξω στο τέλος :

1ο : Ο Χριστός. Σχεδόν σίγουρα Εσσαίος (το 3ο μεγάλο Ιουδαϊκό ρεύμα μετά τους Φαρισαίους και τους Σαδουκαίους, το οποίο όλως "τυχαίως" δεν αναφέρεται στα Ευαγγέλια) ένας από τους πολλούς Ιουδαίους προφήτες μέρος του συνολικού Ιουδαίκού φανατισμού που σε μεγάλο βαθμό ο ημιτελής βίαιος εξελληνισμός 150 ετών πριν, του Αντίοχου, δημιούργησε. Αν εξαιρέσεις κάμποσες χοντράδες των Ευαγγελίων, σε αυτά φαίνεται καθαρά ένας κοινωνικός επαναστάτης της εποχής του ο οποίος συγκέντρωνε δύο καινοτομίες :
α) Ο,τι έλεγε και έπραττε το απηύθεινε στον παρόν. Στα 3/4 Ευαγγέλια περιγράφει την δευτέρα παρουσία του μετά από ερώτηση των μαθητών του, περιγράφει ένα χάος στο οποίο περιλαμβάνεται η ισοπέδωση της Ιερουσαλήμ που όντως έγινε (οπότε αυτό κάνει πολλούς να λένε πως οι συγγραφείς των ευαγγελίων τα έγραψαν αφού πρώτα αυτή έγινε το 70μ.χ.) ενώ σε όλη τη γλαφυρή περιγραφή είναι εκκωφαντική η απουσία Σατανά-Αντίχριστου-Διαβόλου. Στο τέλος ωστόσο της περιγραφής, ο Ιησούς διαβεβαιώνει πως ό,τι τους είπε θα συμβεί "πριν παρέλθει ταύτη γενεά". Και εδώ και σε πολλά άλλα σημεία στα Ευαγγέλια ο Χριστός απευθύνει το μήνυμά του ΌΧΙ στην αιωνιότητα αλλά στο παρόν, στο ΤΩΡΑ !
β)Δεν σεβάστηκε την εξουσία της εποχής του, ούτε καν το κατεστημένο σύστημα αξιών το οποίο και αναποδογύρισε. Εναντιώθηκε (προφανώς όχι ένοπλα) στο ιερατείο της θρησκείας του, αλλά και στη Ρωμαϊκή εξουσία (κάνει εντύπωση η περιφρόνηση με την οποία μιλά στον Πιλάτο). Στην κατεστημένη αξία "δύναμη" κύρηξε την α-δυναμία (γύρνα και το άλλο μάγουλο), στην κατεστημένη αξία "πλούτο" κύρηξε την φτώχεια (πούλα τα όλα και ακολούθα με, πλούσιος δεν θα καταφέρεις να περάσεις), στην κατεστημένη αξία "επιστήμη/γνώση/σκέψη" κύρηξε το "ακολουθησε την καρδιά/αίσθημα χωρίς να σκέφτεσαι" (μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι) στην κατεστημένη αξία τέχνες/ομορφιά/έρωτας κύρηξε την εναντίωση στον πειρασμό και κατα τ'άλλα την αγνόησε.

2ο : ο Παύλος. (Η έξοδος απ'την Ιουδαία) Από όσα περιγράφονται στις Πράξεις των Αποστόλων, η παρουσία του και μάλιστα δια μεταστροφής από διώκτη σε πιστό, όχι απλά δεν προβλέφθηκε, αλλά ούτε καν υπαινίχθηκε από τον Χριστό που τόσα και τόσα πρόβλεψε/προφήτεψε στα Ευαγγέλια, αλλά όχι τον Παύλο. Αυτό που δεν κατάφερε ο Χριστός είναι να διαδόσει έστω και ελάχιστα τη φήμη του κινήματός του εκτός Ιουδαίας. Αυτό το έκανε ο Παύλος ο οποίος με τις γνωριμίες του στον Ρωμαϊκό κόσμο πήρε τον χριστιανισμό απ'το χέρι και τον έβγαλε εκτός Ιουδαίας ξεκινώντας να κυρήσσει στις ελληνόφωνες Ιουδαϊκές κοινότητες της ανατολικής Μεσογείου. Κυρήσσοντας όμως τι ? Αυτό που κύρησσε ο Παύλος στα δομικά στοιχεία του (και όχι δομικά στοιχεία δεν είναι οι θεϊκές υποστάσεις και το τελεολογικό αφήγημα) ήταν ανεστραμμένο.
- Ο Χριστός απηύθυνε την Κρίση, την Σωτηρία των ακολούθων του και τη Βασιλεία του Θεού του, στο παρόν, ο Παύλος τα μετέθεσε όλα στην αιωνιότητα.
- Ο Χριστός τα έβαλε με κάθε κατεστημένη αξία που βρήκε, ενώ ο Παύλος συμβιβάστηκε με κάθε κατεστημένη αξία που βρήκε, κύρηξε την υποταγή σε κάθε ανθρώπινη κτίση, έγινε Ρωμαίος με τους Ρωμαίους, Ιουδαίος με τους Ιουδαίους, Εθνικός με τους εθνικούς, δούλος με τους δούλους, εξουσία με την εξουσία ξαναφέρνοντας στα ίσα του, εκείνο το αναποδογυρισμένο σύστημα αξιών του Χριστού.
Το πιθανότερο είναι πως ο Ιουδαίος (περιτμημένος) αλλά Ρωμαίος πολίτης Παύλος, ενεπλάκει με το νέο κίνημα αποτελώντας μέρος της καθημερινότητας του Ρωμαϊκου θρόνου, αποτελώντας μέρος δηλ. ενός ακόμη σχεδίου συνομωσίας έναντι του αυτοκράτορα, γι'αυτό και η πιο γνωστή "χριστιανική" πυρκαγιά του πιο "αντί-Χριστου" αυτοκράτορα του Νέρωνα βρίσκει τον Νέρωνα εκτός Ρώμης στο Άντιο και τον Παύλο στη Ρώμη, ως μέρος της δολοπλοκίας και γι'αυτό και το τέλος του στις Πράξεις των Αποστόλων μένει σκοτεινό λέγοντας πως όλοι όσοι τον βοήθησαν στη προσπάθειά του, του γύρισαν την πλάτη και μάλιστα από ντροπή ... Πεθαίνει λίγο πριν την Ισοπέδωση της Ιερουσαλήμ. 66-68μ.χ.

3ο Μεγάλος Κωνσταντίνος (Οικουμενισμός). Μέχρι τον μεγάλο Κωνσταντίνο ο χριστιανισμός αγγίζει μετα βίας το 10% της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ενώ σπαράσσεται από αναρίθμητες (και πολλές από αυτές φρικαλέες) αιρέσεις, όπως οι Άγιοι Πατέρες περιγράφουν. Το κίνημα των χριστιανών δεν διαδόχηκε ομοιογενώς. Εντός αυτών των 250 χρόνων άνοιξαν σαν σπίθες πυροτέχνηματος αναρίθμητα χριστιανικά ρεύματα - αιρέσεις σε κάθε εστία διάδοσης (τόσο καθαρό και σαφές ήταν το "θεϊκό" μήνυμα), τα οποία προκαλούσαν ταράχες και μεταξύ των χριστιανών αλλά και στην αυτοκρατορία, αναγκάζοντας πάντοτε με κίνητρο εξουσίας και υποταγής, τον αυτοκράτορα να κάνει τοπικές διώξεις όπου υπήρχαν ταραχές. Ο αυτοκράτορας για τον θρόνο του νοιαζόταν και για την εξουδετέρωση όσων εκμπεταλλευόμενοι αναταραχές τον απειλούσαν, όχι για το ποια είναι η αληθινή πίστη μιας μειοψηφείας. Ο Κωνσταντίνος μετά από αιματηρούς εμφυλίους στους οποίους όλοι οι αντίπαλοί του ήταν διώκτες των Χριστιανιών, κυρίως λόγω δεισιδαιμονίας ανέλαβε την υποστήριξη των χριστιανών σε κάθε είδους πεδίο από πλούτο, δύναμη, εξουσία, αξιώματα, προπαγάνδα, βοήθεια για να γίνει η πρώτη εξουδετέρωση του Εθνικού κατεστημένου, βοήθεια για να ξεπεράσει το τεράστιο πρόβλημα των αναρίθμητων αιρέσεων. Μέχρι το 400 μ.χ. ο χριστιανισμός άγγιζε το 50% της αυτοκρατορίας.


Εν ολίγοις, στην οπτική μου ο χριστιανισμος εδραιώθηκε εντελώς ανομοιόμορφα, κάθε άλλο παρά με σχέδιο ή κάποιο κοινωνικό μηχανισμό, εκτινασσόμενος απο ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΚΑ συμβάντα ! Ήταν προϊον τύχης (κακής τύχης) και ανεξάρτητων συγκυριών (κακών συγκυριών).

Η απόδειξη γι'αυτό είναι πως κοινωνικά δεν άλλαξε κατι μετά την καθιέρωση του χριστιανισμού, οι λαοί συνέχισαν να κυβερνιούνται και να αιματοκυλιούνται απο αυτοκρατορίες (που πλέον τον πόλο της Ρωμαϊκής γερουσίας αντικατέστησε ο πόλος του θρησκευτικού ιερατείου) οι οποίες οδήγησαν αργότερα στην φεουδαρχία, η επιστήμη, τα πανεπιστήμια, και οι φιλοσοφικές σχολές οδηγήθηκαν στο τέλος τους και όλα αντικαταστάθηκαν από την θεολογία, ενώ απλά γινόταν αγώνας όχι για να εξελιχθεί αλλά απλά για να διασωθεί κοσκινισμένα μέρος της αρχαίας επιστήμης και φιλοσοφίας, ενώ οι τέχνες και η ποίηση σκοτείνιασαν.

Δεν φαίνεται να ήταν επομένως αποτέλεσμα κάποιου κοινωνικού μηχανισμού, απτον οποίο οι λαοί ήρθαν σε καλύτερη κατάσταση μετά από αυτό.

[Λαχουρένιος]

Και γμ τις αναλύσεις Κιλ. Μπραβο