ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ & ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

[nik_killthemall]

Σχόλια & συζητηση. Ο καθείς μπορει να παραθετει ότι του αρέσει σχετικά. Καποια απτα ποστ που θα ακολουθησουν τα ειχα παραθεσει και σε ενα νημα που είχε ξεκινησει στο βοθρουμ αλλά μόλις αντιληφθηκαν ποιος ειμαι απλα εσβησαν ολα τα μυνηματο μου και τον λογαριασμο μου.

ΕΝΟΤΗΤΑ 1 - Μια πολύ πιθανή εκδοχή : Ο Ιησούς ήταν Εσσαίος.

ΜΕΡΟΣ Α : Ποιοι ήταν οι Εσσαίοι

Οι Εσσαίοι αποτελούσαν την τρίτη κύρια θρησκευτική ομάδα του Ιουδαϊσμού μαζί με τους Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους. Το αξιοπερίεργο με τους Εσσαίους είναι πως σε αντίθεση με τους Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους, δεν υπάρχει η παραμικρή νύξη για αυτούς σε Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Οι κύριες πηγές που διασώζουν πληροφορίες για τους Εσσαίους είναι :
1) ο Ιουδαίος Ιστορικός Ιώσηπος (37 – 101 μ.χ.),
2) ο Ρωμαίος ιστοριογράφος Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (23 – 79 μ.χ.),
3) ο Φίλωνας ο Αλεξανδρεύς Ελληνίζον ιστορικός της Ιουδαϊκής διασποράς (20π.χ. – 50μ.χ.)
4) τα χειρόγραφα της νεκράς θάλασσας που βρέθηκαν σε ανασκαφές στην περιοχή του Κουμράν το 1947.

Στο 4ο κεφάλαιο του βιβλίου “ΑΝΤΙΓΝΩΣΗ” η Λίλη Ζωγράφου περιγράφει εν συντομία την κοινότητα των Εσσαίων με βάση τις σωζόμενες πηγές :

Πρόκειται για μια οργάνωση που γεννήθηκε από την προδοσία των ίδιων τάξεων (Φαρισαίων και Σαδδουκαίων). Σήμερα, μετά την ανακάλυψη των παπύρων του Qumran, στις ακτές της Νεκρής θάλασσας, είναι βέβαιο - από νομίσματα που βρέθηκαν στις ανασκαφές - πως οι Εσσαίοι ζήσανε αποσυρμένοι στα μοναστήρια της ακτής από το τέλος του 2ου π.Χ. αιώνα ως το 68 της χρονολογίας μας οπότε οι εγκαταστάσεις τους καταστράφηκαν ολοκληρωτικά από τους Ρωμαίους, κατά την καταστολή της εβραϊκής επανάστασης. Οι πάπυροι που βρέθηκαν τυχαία σε μια σπηλιά, στα 1947, από έναν Βεδουίνο, έλυσαν το μυστήριο των Εσσαίων. Από το Σαδοκικό Ντοκουμέντο, ή Ντοκουμέντο της Δαμασκού, που βρέθηκε σε ανύποπτο χρόνο, στα 1896, στο Κάιρο, μαθαίνουμε την προδοσία ενός μεγάλου ιερέα, από έναν άλλο ιερέα. Η προδοσία γίνεται την εποχή των επιχειρήσεων του Αντίοχου και της προσπάθειας εξελληνισμού των Εβραίων, ανάμεσα 180 ως 60 π.Χ., και την εξορία του μεγάλου Ιερέα, η αλλιώς του Δασκάλου της Δικαιοσύνης, στη Δαμασκό, με πολλά βάσανα και διωγμούς. Εκεί, στη Δαμασκό, δημιουργείται ο πρώτος πυρήνας των Εσσαίων και της ιδιόμορφης οργάνωσής τους, από το Δάσκαλο της Δικαιοσύνης. Έτσι το Ντοκουμέντο της Δαμασκού συνδέεται άμεσα με τους πάπυρους του Qumran.

…

Οι αρχές της οργάνωσης των Εσσαίων, με βάση πάντοτε τους παπύρους, καθορίζονται με πολλή συντομία στα εξής: Πρόκειται για μια «Κοινότητα», τη μοναδική κληρονόμο των θείων εντολών, με την οποία ο θεός έκλεισε μια καινούρια Συμμαχία, οριστική, αιώνια.

Οι Εσσαίοι θεωρούνται «οι άνθρωποι του Συμβουλίου του Θεού». Και προκειμένου να εξασφαλίσει (Ο Θεός) τη διάσωση των εκλεκτών, «των Υιών του Φωτός», τους συγκέντρωσε στο «Τάγμα», σ' έναν «Οίκο Αγιοσύνης» η «Τάγμα των φτωχών» η «Οίκο της Αλήθειας» που έγινε ο «θεματοφύλακας των Μυστηρίων Του».61 Τα μέλη της οργάνωσης χωρίζονται σε Νεοφώτιστους, Μετανοούντες, Φτωχούς, Δικαίους, Άγιους, αλλά όλοι αποτελούν τους Εκλεκτούς του Θεού.

Στην Κοινότητα γινόταν δεκτός κάθε Εβραίος. Αλλά, περνούσε πρώτα από ένα τεστ (δοκιμασία) «νοημοσύνης και ικανότητας του για πειθαρχία». Η πειθαρχία και η υποταγή στον κανονισμό είναι το άλφα και το ωμέγα της οργάνωσης. Εξυπακούεται ότι ο κάθε μυημένος διαχωρίζει αυτόματα τον εαυτό του απ’ όλους τους διεφθαρμένους ανθρώπους που ζουν στην αμαρτία του «κόσμου». Μια αυστηρή ιεραρχία καθορίζει τις μεταξύ των μελών σχέσεις. Όλοι όμως κρίνονται απ’ όλους. Τα αγαθά είναι κοινά. Κανείς δεν έχει τίποτα δικό του. Πιστεύουν πως συνέπεια της ιδιοκτησίας και του γάμου είναι η δουλεία. Ο Φίλων βεβαιώνει πως «δεν καταργούν ούτε και απαγορεύουν το γάμο και τη διαιώνιση, αποφεύγουν όμως τη γυναίκα που μπορεί να παρασύρει στην ακολασία. Εξάλλου θεωρούν αφύσικη και κατά συνέπεια αστήρικτη την πεποίθηση πως μια γυναίκα μπορεί να μείνει αιώνια πιστή σε έναν μόνον άντρα».

Τελικά, μας εξηγεί ο Ιώσηπος, δεν παίρνουν συζύγους για να μην αποκτούν σκλάβες. Πιστεύουν πως ο θεσμός (όπως επικρατεί) αποτελεί μια αδικία που οδηγεί μοιραία στη σύγκρουση. Ζουν λοιπόν μεταξύ τους σερνικοί και θηλυκές και αλληλοϋπηρετούνται χωρίς τις δεσμεύσεις του γάμου (Ίουδ. Πόλεμος, Τ. Β. 119-122).

Κανείς όμως δεν εμποδίζεται να παντρευτεί, αν επιθυμεί ν' αποκτήσει δικά του παιδιά. Τότε πλαγιάζουν με τη γυναίκα δοκιμαστικά για τρεις μήνες, για να γίνει η κάθαρση και να βεβαιωθούν ότι συλλαμβάνει. Αφού βεβαιωθούν, την παντρεύονται. Δε διατηρούν όμως σεξουαλικές σχέσεις μαζί της. Έρχονται σ' επαφή μόνο όταν θέλουν να τεκνοποιήσουν. Οι υπόλοιποι, που είναι και οι περισσότεροι, υιοθετούν παιδιά. ο Πλίνιος, που θεωρείται πιθανό πως επισκέφτηκε την Παλαιστίνη κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 66-70, μαζί με τον Τίτο, γράφει στη Φυσική Ιστορία του: «Οι Εσσαίοι (της Νεκρής θάλασσας), είναι ένας μοναδικός λαός στο είδος του και θαυμάζεται πάνω από όλους, στον κόσμο ολόκληρο: χωρίς γυναίκα, έχει απαρνηθεί τελείως τον έρωτα, χωρίς λεφτά, μόνος μέσα στην κοινωνία των φοινίκων. Αναγεννιέται καθημερινά σε ανάλογο αριθμό, χάρη στα πλήθη που καταφτάνουν. Πράγματι, συρρέουν σε μεγάλο αριθμό, άνθρωποι κουρασμένοι κι έτοιμοι να υιοθετήσουν τα ήθη και τα έθιμα τους.

Εργάζονται όλοι χωρίς εξαίρεση και σκληρά γύρω στις 9-10 ώρες τη μέρα, με διακοπή δυο ωρών το μεσημέρι για να φάνε. Το φαγητό είναι η μεγάλη τελετή. Τρώνε δυο φορές τη μέρα, όλα τα μέλη ταυτόχρονα. Το ίδιο φαγητό και σε κανονισμένες μερίδες. Στο δεύτερο μισό του πρώτου αιώνα ο Ιώσηπος ζει στην Ιερουσαλήμ και βεβαιώνει πως «αιτία της ήσυχης ζωής τους είναι η μόνιμη μετριοπάθεια τους, γιατί τρώνε και πίνουν τόσο μόνο όσο τους χρειάζεται για να διατηρηθούν στη ζωή». Για να φάνε, διακόπτουν σε ορισμένη ώρα τη δουλειά, γδύνονται τελείως, πλένονται με κρύο νερό, φορούν λευκά και τα βγάζουν αμέσως μετά τη λήξη της ιεροτελεστίας του φαγητού.

[nik_killthemall]

ΜΕΡΟΣ Β - Υπήρχαν αρχαιοελληνικές επιρροές στο κίνημα των Εσσαιών ?

Εν συνεχεία, στο ίδιο κεφάλαιο η συγγραφέας επιχειρηματολογεί με βάση τις σωζόμενες πηγές, για την αμφιλεγόμενη αρχαίο-ελληνική επίδραση που ενδεχομένως να είχε δεχτεί η κοινότητα των Εσσαίων.

Το ότι αναπτύσσουν συνειδητά και οργανωμένα τον κοινοβιακό τρόπο ζωής, με βασική αρχή την κατάργηση της ιδιοκτησίας, αποτελεί μια κοινωνική επανάσταση κεφαλαιώδους σημασίας, για ανθρώπους με εβραϊκή νοοτροπία. «Γιατί», λέει ο Φίλων, «η στράτευση τους γίνεται από ζήλο στην αρετή και τη σφοδρή αγάπη για τον άνθρωπο».

Ο Ιώσηπος γράφει σχετικά: «Δεν μπορεί παρά να θαυμάσει κανείς την εφαρμογή της δικαιοσύνης ανάμεσα τους, που όμοια της δεν υπήρξε ποτέ ούτε σε Έλληνα ούτε σε βάρβαρο, έστω και για ελάχιστο χρονικό διάστημα, και που σ' αυτούς εφαρμόζεται αναλλοίωτη από την πρώτη στιγμή ως τη διάλυση τους. Έχουν τα αγαθά τους από κοινού και ο πλούσιος δεν έχει καθόλου διαφορετική μεταχείριση από τον πάμφτωχο».

Δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε τον Πυθαγόρα που γι' αυτόν «ο φίλος είναι ένας άλλος εαυτός» και ήθελε «κοινά τα των φίλων», όπως τον «Κήπο» του Επίκουρου που θεωρήθηκε ιδανικό κοινόβιο, και την αρχή «ν' αγαπούν τους φίλους όχι λιγότερο από τον εαυτό τους», καθώς και τη βασική βιοθεωρία του, του «λάθε βιώσας».

Όλοι αναζητούν τις πηγές αυτής της ιδεολογίας. Λίγοι - και με μεγάλο κόπο - παραδέχονται την επιρροή του ελληνικού πολιτισμού και του νεοπυθαγορισμού ιδιαίτερα. ο Guignebert, όπως και οι περισσότεροι, ισχυρίζεται πως πρόκειται για εβραϊκή επινόηση. Παράλληλα ωστόσο βεβαιώνει (αντιφατικά) πως οι Εβραίοι ιερείς που διαμορφώνουν τους θρησκευτικούς Νόμους, στους αιώνες που προηγούνται του χριστιανισμού, επηρεάζονται από την ελληνική σκέψη.

Αφού λοιπόν αναπτύσσει την επίδραση της Βαβυλωνίας και της Περσίας στα κείμενα τους, λέει: «...και τέλος του ελληνιστικού κόσμου στην εξέλιξη της παράστασης του θεού, στο νόμο της πίστης περί αθανασίας της ψυχής που ο Thora (νόμος) παρουσιάζεται και ερμηνεύεται κατά κάποιο καινούριο τρόπο... αυτή η επενέργεια του ελληνικού πνεύματος, οξεία και διεισδυτική, ευνοημένη εξάλλου από τις συνεχείς επαφές των αποικιών της Διασποράς με την Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία, έχει ίσως πολύ μεγαλύτερη σημασία απ' αυτήν που της αποδώσαμε αρχικά» (Guignebert, ό.π, σ. 181).

Η επανίδρυση Σχολών νεοπυθαγορισμού στην Αλεξάνδρεια τον πρώτο αιώνα, πριν την εμφάνιση του χριστιανισμού, συμπίπτει με την οργάνωση των εσσαιικών κοινοβίων. (Ο Πλάτωνας άλλωστε δεν άφησε ποτέ τον Πυθαγόρα να πεθάνει ολότελα). Οι θεσμοί που διέπουν τις δυο Σχολές (αν μπορούμε να τις χαρακτηρίσουμε έτσι) είναι ίδιοι σχεδόν, κυρίως όμως επιδιώκουν τους ίδιους σκοπούς: θρησκευτικούς, ηθικούς, πολιτικούς. Η ηθική έχει θρησκευτικό χαρακτήρα στους Νεοπυθαγόρειους κι αποχτά μεγάλη σημασία για την πραχτική ζωή, δεν αναπτύσσεται όμως επιστημονικά, παρά το υψηλό πνευματικό τους επίπεδο, γνώρισμα που δε διαθέτουν οι Εσσαίοι. Κατά τα άλλα, οι ομοιότητες είναι απόλυτες: ασκητισμός, αμείλικτη πειθαρχία, λιτότητα, ασυζήτητη υποταγή στην ιεραρχία, σκληραγωγία, εγκράτεια, εργατικότητα, μυστικισμός και, τέλος, αμείλικτη τιμωρία των ανάξιων με ατιμωτική αποβολή.

…

Τέλος, οι Εσσαίοι θεωρούνται «μανιακοί της καθαριότητας». Στις ανασκαφές του Qumran βρέθηκαν, γράφει ο Danielou, «πισίνες». Σύμφωνα με τα ιουδαϊκά ήθη το πλύσιμο θεωρείται αμαρτία γιατί είναι έθιμο των ειδωλολατρών (Α' Μακκαβ., 14), αντίληψη που πήραν οι χριστιανοί στις αποσκευές τους και τη φυλάνε ακόμη. Καθιερώνοντας οι Εσσαίοι τα καθαρτήρια λουτρά (βάφτιση) διαιωνίζουν το πιο αρχαίο ειδωλολατρικό έθιμο, επιδιώκοντας να εκπολιτίσουν το λαό.

…

Κι όμως στον Ιουδαϊκό Πόλεμο ο Ιώσηπος βεβαιώνει: «Χαμογελαστοί μέσ' τους πόνους τους και κοροϊδεύοντας αυτούς που τους υποβάλλουν σε μαρτύρια παρέδιδαν την ψυχή τους καλοπροαίρετα, σίγουροι πως θα την ξανάβρισκαν πάλι...». Σίγουροι πως «οι αθάνατες ψυχές τους προερχόμενες από ένα λεπτεπίλεπτο αιθέρα, εκτινάχτηκαν στο κορμί που τους χρησιμεύει σα φυλακή... και ότι, όταν θα λευτερωθούν από τα δεσμά της σάρκας, απελεύθερες μιας μακριάς σκλαβιάς, θά 'χουν τη χαρά ν' ανυψωθούν στον ουράνιο κόσμο. Σε απόλυτη συμφωνία με τους γιους των Ε λ λ ή ν ω ν δηλώνουν πως για τις καλές ψυχές έχει εξασφαλιστεί η διαμονή τους κάπου πέρα από τον Ωκεανό..., ενώ οι κακές ψυχές προορίζονται για μια σκοτεινή κοιλάδα... Είναι νομίζω η ίδια η σκέψη που οι Έλληνες έκαναν για τους γενναίους τους «ήρωες" και "ημίθεους" τοποθετώντας τους στη Νήσο των Μακάρων, ενώ για τους κακούς ήταν ο Άδης και όπου, κατά τη μυθολογία τους, μερικά πρόσωπα βασανίζονται ακόμη, όπως οι Σίσυφοι, οι Τάνταλοι, οι Ιξίωνες. Μια τέτοια πίστη προϋποθέτει, καταρχήν ότι οι ψυχές είναι αιώνιες... Τέτοιες είναι λοιπόν οι θρησκευτικές διδασκαλίες των Εσσαίων ως προς την ψυχή...».

Ένας άλλος, ο Ιππόλυτος Ρώμης, επίσκοπος άγνωστου επισκοπής, αλλά τιτλοφορημένος φαίνεται μετά θάνατο, μια και «χτύπησε» τους Έλληνες, έζησε στις αρχές του 3ου αιώνα. Αυτός, λέει, έχαιρε «μεγάλης εκτιμήσεως διά την σοφίαν του» και έγραψε τα Φιλοσοφούμενα ή αναίρεσις πάσης αιρέσεως. Και να γιατί έχαιρε μεγάλου σεβασμού:
«Το δόγμα της ανάστασης είναι σ' αυτούς (τους Εσσαίους) πολύ διαδεδομένο. Ισχυρίζονται ότι η σάρκα θα αναστηθεί και θα γίνει αθάνατη. Αυτή αφού χωρίστηκε από το σώμα, θ' αναπαυτεί ως την Κρίση σ' ένα ευχάριστο και φωτεινό χώρο: πρόκειται για τον τόπο που οι Έλληνες, που είχαν ακούσει να μιλούν γι' αυτόν, ονόμασαν Νήσους των Μακάρων. Αλλά υπάρχουν κι άλλες δοξασίες των Εσσαίων που οι Έλληνες σφετερίστηκαν για να φτιάξουν τις δικές τους δοξασίες».
Με τους Εσσαίους εισάγεται στην εβραϊκή θρησκεία η αθανασία της ψυχής, γι' αυτό και το τονίζει. Τώρα τι νά πρωτοθαυμάσουμε στον επίσκοπο; Τη στοιχειώδη άγνοια της Ιστορίας μάλλον, που προδίδει αδιάβαστο Εβραίο.
Αυτά και άλλα παρόμοια τα χρησιμοποιούν ακόμα σήμερα οι Γάλλοι καθολικοί σαν επιχειρήματα προκειμένου ν' αναιρέσουν ότι οι Εσσαίοι και η αίρεσή τους είχαν επηρεαστεί από το ελληνικό πνεύμα.

[nik_killthemall]

ΜΕΡΟΣ Γ - Γιατί ο Ιησούς είναι πιθανότατα Εσσαίος ?

Το εν λόγω κεφάλαιο κλείνει με την Ζωγράφου να καταιγίζει με επιχειρήματα τόσο υπέρ της Εσσαϊκής καταγωγής του Ιησού, όσο και υπέρ της σύνδεσης μεταξύ Ζηλωτών και Εσσαίων. Τα επιχειρήματα της αντλούνται και από πληροφορίες που δίνει ο καθολικός καρδινάλιος θεολόγος Jean Danielou μελετητής των εγγράφων του Κουμράν, και υποστηρικτής της αντίθετης άποψης.

Το "χριστιανικό" πρόβλημα που δημιουργείται αν ο Ιησούς ήταν Εσσαίος είναι πως στα έγγραφα του Κουμραν αναγράφεται ότι στόχος των Εσσαίων δεν ήταν η σωτηρία του κόσμου αλλά απλά η ένοπλη αποκατάσταση της προδοσίας προς τον θεό από τους Φαρισαίους & Σαδουκαίους.

Γιατί οι Εσσαίοι δεν αναφέρονται ΠΟΤΕ μέσα στα ευαγγέλια; Μεταφράζω κατά λέξη τη θλιβερή εξήγηση του Danielou, αν αυτή μπορεί να θεωρηθεί εξήγηση:

«Οι Εσσαίοι δεν επονομάζονται ποτέ μέσα στα Ευαγγέλια και η αιτία γι' αυτό φαίνεται να είναι ότι, για τον Χριστό, αυτοί αντιστοιχούν στους "αληθινούς Ισραηλίτες", στους "Φτωχούς του Ισραήλ"» (ο.π., σελ. 23).

Μα αφού τα ευαγγέλια δεν τά 'γράψε ο Χριστός, αλλά οι ευαγγελιστές, γιατί δεν μας αναφέρουν τουλάχιστον το ότι ο Ιησούς ήταν ιδιαίτερα άψογο άτομο, μια και ανήκε στους «αληθινούς Ισραηλίτες», δηλαδή τους Εσσαίους.

Στη σελίδα 17 του ίδιου βιβλίου υποχρεώνεται ν' αντιμετωπίσει το ίδιο ακριβώς ερώτημα και ως προς τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, οπότε πλέον ομολογεί ότι είναι Εσσαίος. Και λέει:

«...από την άλλη, ο Ιωάννης εκφράζεται αυστηρότατα κατά των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων και αυτό μας βάζει αντιμέτωπους μ' ένα από τα μεγάλα αινίγματα που προκύπτουν από τις ανακαλύψεις του Qumran. Ο Φίλων και ο Ιώσηπος αναφέρουν πάντα τρεις μεγάλες αιρέσεις εβραϊκές: τους Φαρισαίους, τους Σαδδουκαίους και τους Εσσαίους. Κι όμως, πουθενά στο ευαγγέλιο δεν αναφέρονται οι Εσσαίοι.
Φαίνεται ότι πρέπει ν' αναζητήσουμε τη λύση στο γεγονός ότι ο Ιωάννης δεν ονομάζει παρά τις αιρέσεις που είναι αντίθετές του. Αν δεν ονομάζει τους Εσσαίους αυτό συμβαίνει γιατί, τουλάχιστον ως ένα σημείο, ταυτίζεται μαζί τους. Νέο επιχείρημα για ν' αποκαταστήσουμε τους δεσμούς που τον συνδέουν μαζί τους».

Αυτό κι αν είναι επιχείρημα! Οι τόσο αθώοι καθολικοί παπάδες θέλουν και καλά να μας πείσουν ότι δε διανοήθηκαν ούτε στιγμή πως έτσι κι εμφανίζονταν στο προσκήνιο οι Εσσαίοι, το παραμύθι του «υιού του θεού» γίνεται σκόνη. Η πιστότητα εξάλλου των ευαγγελίων είναι τόσο αναμφισβήτητη, ώστε να θεωρούμε φυσικό πως οι συγγραφείς τους δεν αναφέρουν τους Εσσαίους μια και ούτε ο Βαπτιστής δεν τους αναφέρει, ξορκισμένοι νά 'ναι. Και μένουμε με το μυστήριο: Γιατί αυτός ο αθώος ασκητής θεωρήθηκε τόσο επικίνδυνος, ώστε να σερβίρουν το κεφάλι του στο πιάτο;

Πάλι τις πληροφορίες του Danielou θα χρησιμοποιήσουμε, όπως προκύπτουν από τις έρευνες του στα εσσαιικά κείμενα.

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, θα μας δηλώσει, ήταν ήδη γνωστός με το όνομα «Ο Εσσαίος». Η όχθη όπου βαφτίζει (κατά συνέπεια μυεί στον Εσσαιισμό) γειτονεύει γεωγραφικά με το Qumran (σελ. 13).

Η Έρημος στην οποία λέγεται ότι οδηγήθηκε ο Ιησούς για να υποβληθεί στον πειρασμό, είναι γεωγραφικό τοπωνύμιο της εποχής και αναλογεί στην τοποθεσία που βρίσκεται το Κοινόβιο, όπου φαίνεται ότι αποσύρθηκε ο Ιησούς.
Ο Ιωάννης, ο αγαπημένος του μαθητής, ήταν Εσσαίος πριν να γίνει μαθητής του Βαπτιστή, απ’ όπου τον απέσπασε ο Ιησούς. Οι υπόλοιποι «απόστολοι» στρατολογήθηκαν κυρίως από τις κατώτερες τάξεις της Γαλιλαίας και ήταν Ζηλωτές. Ανάμεσα τους υπάρχει ένας, ο Σίμων ο Ζηλωτής. (Κατά Λουκά, στ', 15). Ιούδας Ισκαριώτης σημαίνει Ιούδας ο τρομοκράτης, ο αντάρτης (σελ. 87).

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη, που γράφεται από τον Ιωάννη, όπως και το Κατά Ιωάννην, εκφράζουν πιστά την ιδεολογία των παπύρων (σελ. 96-97).
Οι μαθητές του Βαπτιστή, που ακολουθούν μετά τον Ιησού, αποτελούν έναν ενδιάμεσο κρίκο ανάμεσα στους ανθρώπους του Qumran και τους μαθητές του Ιησού (σελ. 23).

Οι Δώδεκα Απόστολοι είναι πιστό αντίγραφο του «Συμβουλίου του Θεού» της Εσσαιικής Κοινότητας. Οι τρεις ιερείς, όπως οι επικεφαλής του Εσσαιικού Συμβουλίου, γίνονται η προνομιούχος ομάδα του Ιησού, από τους Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη.

Απαγορεύει ο Ιησούς τον όρκο (Ματθαίος, 35-7), τον απαγορεύουν οι Εσσαίοι (σελ. 30).

Πολεμούν οι Εσσαίοι το Ναό, όπως εκπροσωπείται από τους Σαδδουκαίους και Φαρισαίους, όπως κάνουν ο Ιωάννης και ο Ιησούς που τους επιτίθενται προκλητικά (σελ. 30).

Αποδεικνύεται, τέλος, το τεράστιας σημασίας γεγονός, κατά τον Danielou, ότι ο Ιησούς κάνει το Μυστικό Δείπνο το βράδυ της Τρίτης, γιατί γιορτάζει το Πάσχα σύμφωνα με το Κουμρανικό ημερολόγιο, που το Πάσχα του πέφτει πάντα Τετάρτη.

Η πρώτη εμφάνιση του ενήλικου Ιησού στον κόσμο γίνεται με τη βάφτιση - την καθιερωμένη καθημερινή εσσαιική τελετουργία.

Η καθιέρωση να φορούν λευκή πουκαμίσα οι βαφτιζόμενοι τότε, και οι χριστιανοί μετά, αποτελεί μια συνέχεια του λευκού ρούχου που φορούσαν οι μυημένοι στο Κοινόβιο (σελ. 39).

Η καθιέρωση της προσευχής προς την ανατολή του ήλιου ξεκινάει από τους Εσσαίους, τελείως αντίθετα με τις κατηγορηματικές εντολές των προφητών (Ιεζεκιήλ, 8, 16) πως κάθε προσευχόμενος πρέπει να κοιτάει προς την Ιερουσαλήμ.

Το εσσαιικό έθιμο της προς ανατολάς προσευχής έχει προέλευση ελληνική η ανατολική (σελ. 39).

Η μορφή του Μυστικού Δείπνου είναι πιστό αντίγραφο των γευμάτων στο Qumran80 (σελ. 25).

«Η απάρνηση των αγαθών» των Εσσαίων και το «ο έχων δυο χιτώνας» του Ιησού, καθώς και η πρωτοφανέρωτη εντολή «αγάπα τον πλησίον σου ως σε αυτόν», αποτελούν τη βάση της εσσαιικής διδασκαλίας και του κηρύγματος του Ιησού.

Και ποιό είναι το συμπέρασμα του Danielou που μας προσφέρει όλα αυτά τα καταφατικά, ως προς τη σχέση Εσσαίων - Ιησού, επιχειρήματα, σύμφωνα με τους πάπυρους: Ότι ο Ιησούς δεν είναι Εσσαίος. Και να πως το δικαιολογεί:

«Αντίθετα, ο Χριστός ο ίδιος είναι ξένος ως προς τον εσσαιικό κόσμο. Είναι ξένος από το ίδιο του το περιβάλλον, που είναι η Γαλιλαία, και από τον δαυιδικό μεσσιανισμό• Είναι ξένος ακόμη περισσότερο εξαιτίας της θεωρίας του και των πράξεων του, που είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με την εσσαιική θεωρία και τη ζωή του Δάσκαλου της Δικαιοσύνης. Τα μόνα σημεία επαφής αφορούν σε πρακτικές εφαρμογές, στο ημερολόγιο, στη δομή της κοινότητας, που ο Χριστός και οι Απόστολοι φαίνονται να εμπνέονται, απ’ όσα έβλεπαν στις πλέον ευλαβείς κοινότητες της εποχής τους» (σελ.120).

Ύστερα απ’ αυτό, τί να πει κανείς; Ότι το Ιαματικό ψεύδος υποτροπιάζει, μαζί και η υποτίμηση της νοημοσύνης μας; Και πως μπορούσαν να βλέπουν «τις πλέον ευλαβείς κοινότητες της εποχής τους», αφού οι Εσσαίοι ζούσαν τόσο απομονωμένοι στο απόρθητο για τους αμύητους Qumran;

Να τα δεχτούμε όλα, όπως μας τα λένε; Σύμφωνοι. Μας μένει όμως μια απορία. Μέσα σ' αυτό τον καταιγισμό του θεϊσμού και του μεσσιανισμού, που μας κατακλύσανε αναλύοντας μας τα ντοκουμέντα του Qumran, ξέχασαν να μας πουν τούτο: Τί χρειαζόταν ανάμεσα στους πάπυρους-ντοκουμέντα και κείνος ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ;

Ο Danielou τον αναφέρει Στον κατάλογο των παπύρων, στην πρώτη σελίδα του βιβλίου του, ύστερα τον ξεχνά. ο Laperrousaz του αφιερώνει τέσσερις (4) αράδες που μεταφράζω:

«Όσο για τον Κανονισμό του Πολέμου, καθορίζει ότι μπορεί κανείς ν' αναλάβει διάφορες αρμοδιότητες: επιμελητείας από 25 ως 30, ιππέα από 30 ως 35, και, τέλος, αξιωματικού η στρατηγείας από 40 ως 50 χρόνων» (VI, 13-14 και VII, ο.π., σελ. 44).

Ώστε οι Εσσαίοι οργάνωναν στρατό. Εκπαίδευαν και άντρες. Γιατί; Άγνωστο. Περιθάλπανε όμως και Ζηλωτές τραυματίες. Είναι ωστόσο βέβαιο - μας λένε - ότι ο Ιησούς δεν ήταν Εσσαίος.

…

δεν ήταν καθόλου ασυνήθιστο ή απροσδόκητο να «βγει κάποιος στο κλαρί», πιστεύοντας πως θ' αναδειχτεί σε εθνικό ήρωα, δηλαδή Μεσσία. Αλλά προσοχή, αυτός ο φιλόδοξος η μυστικιστής έπρεπε να δράσει στις καθημερινές οδομαχίες, στους πυρπολισμούς, στις δολοφονίες προσωπικοτήτων, μαζί με τους Ζηλωτές ή τρομοκράτες ή νεωτεριστές. Και νά 'ναι ο τολμηρότερος, ο πιο αδίστακτος, για να του αναγνωρίσουν οι άλλοι την υπεροχή, που φέρνει στην ηγεσία. Να κατατάξουμε τον Ιησού σ' αυτούς; Κατά την άποψη μου, αποκλείεται.

Μπορεί να πιστεύει στη βίαιη κατάργηση του κράτους της αδικίας και να προλέγει ό,τι θα συμβεί. Αλλά ο ρόλος του Ιησού είναι πολύ δυσκολότερος. Είναι αυτός του ηθικού και πνευματικού μεταρρυθμιστή, με σκοπό την ηθική βελτίωση και θρησκευτική αναγέννηση του λαού, αλλά και τη διαφώτιση του. Ο Ιησούς είναι ένα όργανο κάποιου πολιτικού σχεδίου. Αυτό διαπιστώνεται από τις αμφιβολίες των δικών του - των μαθητών του - που δείχνουν πως δεν αναγνωρίζουν στον Ιησού τον Μεσσία των δικών τους αντιλήψεων.

Ο Ιησούς είχε μια άλλη παιδεία. Που την απόχτησε όμως; Αν απαντήσουμε σ' αυτό, λύνεται αυτόματα και το μυστήριο της εξαφάνισης του Ιησού, από τα δώδεκα του χρόνια, όταν, κατά τους συνοπτικούς, τον βρίσκουν οι γονείς του μέσα στο ναό, ως τα τριάντα του περίπου, οπότε ο Βαπτιστής αναγγέλλει τον ερχομό του και λίγο μετά εμφανίζεται στο προσκήνιο και ο ίδιος.

Μια πληροφορία του Ιώσηπου μας ανοίγει τις πόρτες για να κοιτάξουμε βαθύτερα στο παρελθόν: «Οι Εσσαίοι υιοθετούν παιδιά άλλων, από τρυφερή ηλικία, για να τα διδάξουν. Τα θεωρούν συγγενείς τους και τα διαπλάθουν σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους».

Θά 'πρεπε ίσως ν' αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα που δημιουργούσε στη Μαρία και τον Ιωσήφ το στίγμα του νόθου γιού; Και ότι θα τους δόθηκε μια ευτυχισμένη διέξοδος, αν στο ναό όπου τον βρήκαν, τους έγινε η πρόταση να τον παραδώσουν στο Qumran, όπου θα μεγαλώσει σαν άνθρωπος του θεού;

…

Και σε κάποια άλλη στιγμή, από τις πολλές που ο Ιησούς απειλείται να λιθοβοληθεί ή να συλληφθεί, αναφέρει μόνο ο Ιωάννης: «Επιδίωξαν λοιπόν πάλι να τον πιάσουν και ξέφυγε από τα χέρια τους. Και έφυγε πάλι πέρα από τον Ιορδάνη, εκεί που πρώτα βάφτιζε ο Ιωάννης, και έμεινε εκεί» (Γ, 30-40). Σε μια δύσκολη ώρα λοιπόν, ο Ιησούς καταφεύγει εκεί. Αυτό, το Qumran, θεωρεί σπίτι του και οικογένεια του. Και εκεί φαίνεται να κρύβεται στον κίνδυνο.

Πιθανότατα οι Εσσαίοι άρχισαν βιαστικά τη στρατολόγηση στελεχών μέσα από εξαθλιωμένες μάζες και εγκαταλειμμένα παιδιά, προσφέροντας τους ένα πιάτο φαγητό και κατάλυμα. Σιγά σιγά και με τα χρόνια, που η φήμη αυτών των Δίκαιων μεγάλωνε, ακολούθησαν οι εύποροι κάποιας ηλικίας, αηδιασμένοι από τους συμβιβασμούς του Ιερατείου. Γιατί στις σπηλιές βρέθηκαν και κατάλογοι της σε χρυσό περιουσίας του Κοινοβίου, που υπολογίστηκε σε δισεκατομμύρια γαλλικά φράγκα (Laperrousaz, σελ. 34).

Θά 'πρεπε, ωστόσο, να περίμεναν πολύ, ψάχνοντας μέσα στους νεοφώτιστους, που όλο και πλήθαιναν, να βρουν κατάλληλα πρόσωπα που θα τα προετοίμαζαν να βγουν την κατάλληλη ώρα να διδάξουν στα πλήθη. Κάποιος πάντως με τα προσόντα του Ιησού δε θά 'ταν εύκολο να βρεθεί. Πέρα από το πολύ χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του εβραϊκού λαού, θά 'πρεπε νά 'χει και μια ιδιαιτερότητα από παιδί, ακόμη, εκείνος που θα εκλεγόταν για την πρώτη εξόρμηση. ο Ιησούς είχε κατακτήσει μια μόρφωση που ξάφνιαζε τους Φαρισαίους. Και που πολύ σωστά δεν μπορούσαν να τη δικαιολογήσουν, υπολογίζοντας την προέλευση του. Γι' αυτό και ρωτούν συχνά, «δεν είναι ο γιός του μαραγκού;» Παιδιά της τάξης του αποκλειόταν νά 'χουν οποιαδήποτε παιδεία. «Και εθαύμαζον οι Ιουδαίοι λέγοντες, πως αυτός γνωρίζει γράμματα χωρίς να μάθει;»

…

Ένα άλλο σημείο, που χρόνια βασάνισε τους μελετητές των ευαγγελίων και δημιούργησε ατέλειωτους καβγάδες, είναι και κείνη η «μεταμόρφωση επί του όρους» (Λουκ., θ', 28-37• Ματθ., ιζ', 1-10).

Ο Ιησούς πήρε μαζί του τους έμπιστούς του, Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη, και ανέβηκαν στο Όρος. Τους άφησε κάπου να περιμένουν, γιατί εκείνος ανέβηκε λίγο πιο πάνω να προσευχηθεί. Οι μαθητές, μακάριοι και μακριά από κάθε προβληματισμό, «αποκοιμήθηκαν» ξαπλωμένοι στο γρασίδι, αλλά ξύπνησαν από κουβέντες.

Μισοξύπνιοι, είδαν τον Ιησού να στέκει λίγο ψηλότερα λουσμένος στο φώς και να συζητεί με δυο άλλους, που οι αφελείς μαθητές έβγαλαν αμέσως το συμπέρασμα πως επρόκειτο για τον Μωυσή και τον Ηλία.

ο Benturini πιστεύει πως πρέπει νά 'ταν μια προμελετημένη συνάντηση με μυστικούς συντρόφους του Ιησού, Εσσαίους. Ίσως γι' αυτό το πρόσωπο του νά 'λαμπε από χαρά. Ή ακόμα, δεν αποκλείεται, μια δέσμη ηλιαχτίδες νά 'πεφτε κατακόρυφα απάνω του, μέσα από κάποιο κενό δέντρων, δημιουργώντας μια έντονη αντίθεση φωτός.

Πανικόβλητοι οι πλέον ορθολογιστές μελετητές, απορούν: Όχι για το θαύμα! Τη Μεταμόρφωση την παραδέχονται. Αλλά ποιοί νά 'ταν αυτοί οι δύο. Κι όταν μάλιστα, κατά περίεργη σύμπτωση, αλλά και σπάνια εξαίρεση, και τα τρία συνοπτικά, αφηγούμενα τη σκηνή, συμφωνούν σ' όλες τις λεπτομέρειες ως και στη μέρα που συμβαίνει το «θαύμα».

Και στη συνέχεια, στο Κατά Μάρκο και Κατά Ματθαίο, ο Ιησούς παρακάλεσε τους τρεις να μην αναφέρουν σε κανέναν για το «όραμα». Στο Κατά Λουκά, οι μαθητές φαίνεται να το κρατούν μυστικό από δική τους πρωτοβουλία.

Στη σπάνια αυτή σύμπτωση της συμφωνίας τριών ευαγγελίων (το τέταρτο ευαγγέλιο του Ιωάννη δεν αναφέρει καθόλου το όλο σκηνικό) μένει ωστόσο μια πολύ μεγάλη απορία, με δυο σκέλη:

α) Γιατί ο Ιησούς δε διευκρινίζει στους μαθητές του ποιοι ήταν αυτοί οι λευκοντυμένοι (οι Εσσαίοι φορούσαν πάντα λευκούς χιτώνες εκτός εργασίας), αλλά τους αφήνει σε μια τέτοια πλάνη; Και έχουν δίκιο οι ερευνητές. Για μας ο Ιησούς, γνωρίζοντας την αγραμματοσύνη και την αφέλεια των μαθητών του, είναι υποχρεωμένος να κρύψει πως συναντιέται με δυο συνωμότες Εσσαίους. Εφ' όσον όμως οι ερευνητές δε θέλουν ούτε ν' ακούσουν αυτή την εκδοχή, είναι υποχρεωμένοι να τον δουν σαν έναν λαοπλάνο που εκμεταλλεύεται την ευπιστία και την αμάθεια των δυο μαθητών, για να διαδοθεί πως είναι Μεσσίας, μια και τους αφήνει να πιστέψουν ότι συναντιέται με κοτζάμ Μωυσή.

β) Το δεύτερο σκέλος είναι και αξεπέραστο. ο Ιωάννης είναι ο τρίτος συνοδός. Και κατά συνέπεια, ο μόνος αυτόπτης μάρτυρας της σκηνής της Μεταμορφώσεως, σε σχέση με τους τρεις άλλους συμφωνούντες ευαγγελιστές. Κι όμως, αυτός δεν αναφέρει τίποτα για το γεγονός στο "δικό του" Ευαγγέλιο..

Οι εκδοχές των ευσεβών μελετητών, αλλά και των ορθολογιστών, αλληλογρονθοκοπούνται. Η μόνη λογική εκδοχή δεν αναφέρεται: ο Ιωάννης είναι επιβεβαιωμένα Εσσαίος. Αυτός πιθανότατα αποτελεί και το σύνδεσμο ανάμεσα Ιησού και Qumran. Γνωρίζοντας με ποιους συναντήθηκε ο Ιησούς κείνη τη μέρα στο όρος δεν αναφέρει τίποτα, σεβόμενος τον εαυτό του, αλλά και τον φίλο και συναγωνιστή του Ιησού.

Και θα τελειώσουμε με το επίσης πολυσυζητημένο και πάντοτε άλυτο θέμα του πασχαλινού δείπνου, του λεγόμενου και Μυστικού. Ας δούμε πρώτα τι μαρτυράει ο Ιώσηπος (για τους Εσσαίους):

«Δεν έχουν μια μοναδική πόλη, αλλά σε κάθε πόλη μαζεύονται πολλοί και σχηματίζουν μια αποικία. Τα σπίτια τους είναι ανοικτά για τα μέλη της αίρεσης που έρχονται απ’ άλλου, τα πάντα μέσα στο σπίτι είναι στη διάθεση τους, σαν να βρίσκονταν στο σπίτι τους, και μπαίνουν σε σπίτια ανθρώπων που δεν είχαν ποτέ ξαναδεί, σαν να 'μπαιναν σε σπίτια στενών συγγενών τους φίλων».

Στο Κατά Λουκά, διαβάζουμε ότι οι μαθητές ρωτούν τον Ιησού: «Πού θέλεις να ετοιμάσουμε; Μπείτε στην πόλη (απαντά ο Ιησούς) και θα συναντήσετε έναν άνθρωπο που θα σηκώνει ένα σταμνί με νερό. Ακολουθείστε τον και μπείτε στο σπίτι που πάει. Και πείτε στον οικοδεσπότη, ο δάσκαλος σου παραγγέλνει. Πού είναι το μέρος που θα φάω με τους μαθητές μου για το Πάσχα; Και κείνος θα σας δείξει ένα μεγάλο ανώγειο έτοιμο. Εκεί να ετοιμάσετε. Έφυγαν και τα βρήκαν όλα όπως τους είπε»(κβ ',8-13).

Η τελευταία παράγραφος αφήνει βέβαια να υπονοηθούν οι μαντικές ιδιότητες του Ιησού. Και οι ερευνητές κατεβάζουν πάλι τις βιβλιοθήκες και αλληλοξεσκίζονται στις υποθέσεις. Σε μια Ιερουσαλήμ που στις γιορτές του Πάσχα συρρέουν, κατά τον Ιώσηπο, 2.000.000 άνθρωποι, πως δεν είχε σκεφτεί ο Ιησούς να παραγγείλει το γεύμα, παρά την τελευταία στιγμή; Και πως, αναρωτιέται ο Strauss, βρίσκεται άδειο το δωμάτιο κτλ. κτλ., και τελικά αποδεικνύεται πως οι Ιησούς, μέγας προφήτης, προμαντεύει τα πάντα, ως και τα πιο ασήμαντα (ο.π., σελ. 277).

ο Danielou, όμως, δίδει μια πολύτιμη πληροφορία, που λύνει οριστικά το μέγα μυστήριο, πως και γίνηκε αυτή η μαγική συνεννόηση και βρέθηκε το σπίτι που τους φιλοξένησε, σαν να χτύπησε μαγικό ραβδί. «Ένα από τα πλέον περίπλοκα προβλήματα της εξήγησης της Καινής Διαθήκης ήταν ο καθορισμός της ημέρας του Δείπνου... Σύμφωνα με μια παλιά παράδοση ο Ιησούς έκανε Πάσχα ένα βράδυ Τρίτης, τον συνέλαβαν τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη και τον σταύρωσαν Παρασκευή. (Αλλά σύμφωνα με τον Ιωάννη ο Ιησούς σταυρώθηκε πριν το Πάσχα). Χάρη στη δίδα Jaubert, ξέρουμε τώρα, ότι οι άνθρωποι του Qumran χρησιμοποιούσαν ένα παλιό ημερολόγιο... σύμφωνα μ' αυτό, το Πάσχα έπεφτε πάντα μια Τετάρτη...
Είναι προφανές ότι ο Ιησούς και οι μαθητές του ακολουθούσαν το ημερολόγιο του Qumran... Έτσι, ο Χριστός γιόρτασε πράγματι το Δείπνο την Τρίτη, παραμονή του Πάσχα κατά το εσσαιικό ημερολόγιο. Και σταυρώθηκε την παραμονή του επίσημου εβραϊκού Πάσχα, που έπεφτε κείνη τη χρονιά Σάββατο» (ο.π., σελ. 23-5).

Αλλά δεν ήταν Εσσαίος!

Δε χρειαζότανε λοιπόν καμιά απολύτως προφητεία. Σαν έμπαινες σ' ένα σπίτι, σύμφωνα με την ελευθερία της συμπεριφοράς, κατά τον Ιώσηπο, κι έλεγες πως θες να φας το πασχαλινό σου γεύμα, βράδυ Τρίτης, αυτόματα οι οικοδεσπότες καταλάβαιναν πως επρόκειτο για Εσσαίο. Ίσως το μόνο απαραίτητο νά 'ταν η ανάγκη να συναντήσεις κάποιον άντρα να κουβαλάει σταμνί κι αυτό ν' αποτελούσε ένα συνθηματικό γνώρισμα ίσως για την προετοιμασία του Πάσχα των Εσσαίων, που επιβεβαιώνεται πλέον ότι γιορταζόταν τρεις μέρες πριν το επίσημο-κρατικό.

Ύστερα από την ανακάλυψη των παπύρων του Qumran η ανακολουθία, οι αντιφάσεις, οι ψευδολογίες, θαύματα και μαγείες, όλα μα όλα τα αλλοπρόσαλλα των ευαγγελίων εξηγούνται. Οι συγγραφείς των συνοπτικών, υποχρεωμένοι να μην αναφερθούν ποτέ στους Εσσαίους και στη δράση τους, καταργώντας δηλαδή ένα σημαντικό μέρος της ιστορικής πραγματικότητας, αποδεικνύονται οι μεγαλύτεροι παραμυθάδες των αιώνων.


ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ 1

[Σικελιώτης]

1. Καταρχήν πρέπει να μας πεις τι θέλεις να αποδείξεις για να επικεντρωθούμε σε αυτό

2. Τα χειρόγραφα πότε γράφτηκαν και γιατί περιέχουν ελληνικά και λατινικά; Μήπως τα χειρόγραφα υπέστησαν επεξεργασία αργότερα (3ο -4ο αι. μ.Χ)

3. Καταργούν τα χειρόγραφα του Κουμράν την Καινή Διαθήκη ή συμφωνούν με αυτή;

4. Άφησε απογόνους ο Ιησούς;

[nik_killthemall]

1. Στο παρών νημα προσωπικα θα παραθετω τον επομενο καιρο κομμάτια της χριστιανικης & εκκλησιαστικης ιστοριας τα οποια δεν προβάλλονται απο το ιστορικο και θρησκευτικο κατεστημενο και γιαυτον ακριβως τον λογο η συντριπτικη πλειοψηφεια του ποιμνιου εχει απολυτη αγνοια, και τα οποια απλα δειχνουν το 100% θνητο της επινοησης του χριστιανισμου σε ολο το διαβα της ιστοριας του. Τωρα εσυ επικεντρωσου οπως αντιλαμβανεσαι τον τιτλο του νηματος.

2. Καταρχήν, τα χειρογραφα του κουμραν δεν περιεχουν λατινικα οπως λες :

"Με τον όρο Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας περιγράφεται μία από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα και αφορά μια συλλογή περίπου 900 Ιουδαϊκών χειρογράφων σε περγαμηνή και πάπυρο γραμμένα στην εβραϊκή, αραμαϊκή και ελληνική γλώσσα, τα οποία ανακαλύφθηκαν σε σπήλαια και αρχαία ερείπια της ερήμου της Ιουδαίας."

"τα περισσότερα από τα οποία, χρονολογούμενα τον 2ο και 1ο π.Χ. αι., είναι τουλάχιστο κατά μία χιλιετηρίδα αρχαιότερα από εκείνα, που μέχρι πριν από λίγο καιρό θεωρούνταν ως τα πιο αρχαία."

http://el.wikipedia.org/wiki/Χειρόγραφα_της_Νεκρής_Θάλασσας

Η Ελληνική γλώσσα απ'τον 3αι. π.χ. ηταν ότι ειναι σήμερα η αγγλική, δηλ. παγκοσμιοποιημενη. Κατα συνέπεια δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι υπέστησαν επεξεργασία 300 χρονια μετά τον χριστό όπως λες.

3. Η ερώτηση σου ειναι αοριστη καθώς η καινή διαθηκη δεν είναι ένα μονοσημαντο πραγμα. Τα χειρόγραφα του κουμραν απο μονα τους δεν κανουν κατι το καινουργιο απλά εμπλουτιζουν και επιβεβαιωνουν την αξιοπιστια των υπολοιπων πηγων που σωζονταν σχετικά με τους Εσσαιους. Απλά όλες οι πηγές που σώζονται για τους Εσσαίους (με αρχαιότερη τα εγγραφα του κουμραν) αποδεικνυουν ότι 1) η καινη διαθηκη δεν μπορει να χρησιμοποιηθει ως ιστορικη πηγη, και 2) ότι ηταν αυτή που εχει υποστεί μετά χριστον επεξεργασία και λογοκρισια απο τους ναριθμητους συντακτες και αντιγραφεις και όχι το αντιστροφο που υπενίσσεσαι.

4. Αγνωστο, αδιαφορο και οφ τοπικ ! Αν εχεις κατι σχετικο και αξιοπιστο ιστορικα παρεθεσε το, αν όχι, μην πλατυαζεις σε συνωμοσιολογικες κινηματογραφικες παπαρολογιες εμβελειας "50 αποχρωσεις του γκρι".

[Σικελιώτης]

ς τα οποια δεν προβάλλονται απο το ιστορικο και θρησκευτικο κατεστημενο

Νέα Εποχή -Σιωνισμός δηλαδή

2. Καταρχήν, τα χειρογραφα του κουμραν δεν περιεχουν λατινικα οπως λες :

Σε ποια γλώσσα είναι γραμμένα και αν η επιστήμη τα θεωρεί αξιόπιστα;

3. Η ερώτηση σου ειναι αοριστη καθώς η καινή διαθηκη δεν είναι ένα μονοσημαντο πραγμα. Τα χειρόγραφα του κουμραν απο μονα τους δεν κανουν κατι το καινουργιο απλά εμπλουτιζουν και επιβεβαιωνουν την αξιοπιστια των υπολοιπων πηγων που σωζονταν σχετικά με τους Εσσαιους. Απλά όλες οι πηγές που σώζονται για τους Εσσαίους (με αρχαιότερη τα εγγραφα του κουμραν) αποδεικνυουν ότι 1) η καινη διαθηκη δεν μπορει να χρησιμοποιηθει ως ιστορικη πηγη, και 2) ότι ηταν αυτή που εχει υποστεί μετά χριστον επεξεργασία και λογοκρισια απο τους ναριθμητους συντακτες και αντιγραφεις και όχι το αντιστροφο που υπενίσσεσαι.

Δηλαδή δεν αναφέρεσαι στο Χριστιανισμό; Αλλά θέλεις να τον καταργήσεις με δικές σου αναξιόπιστες πηγές

4. Αγνωστο, αδιαφορο και οφ τοπικ ! Αν εχεις κατι σχετικο και αξιοπιστο ιστορικα παρεθεσε το, αν όχι, μην πλατυαζεις σε συνωμοσιολογικες κινηματογραφικες παπαρολογιες εμβελειας "50 αποχρωσεις του γκρι".

Όπως βλέπεις συνωμοσιολογίες δεν κάνω, αποδεικνύω τα πάντα με πηγές.
Η Μαρία Μαγδαληνή όταν Σταυρώθηκε ο Ιησούς ήταν 60 χρονών οπότε δεν έκανε παιδιά με τον Ιησού

[nik_killthemall]

1. Αν ό,τι ΔΕΝ προβαλλεται απτο εκαστοτε θρησκευτικο, ιστορικο, πολιτικο κατεστημενο, το αποκαλεις-βαφτιζεις σιωνισμο είναι ξεκαθαρο οτι εχεις ψυχολογικα προβληματα. Τα προβληματα αυτα ομως ειναι ΜΟΝΟ δικα σου και δεν προκειται να ασχοληθω περαιτερω με αυτα, (χωρια που δεν ειμαι και ψυχιατρος). Ο τιτλος του τοπικ ειναι ξεκαθαρος.

2. Σου παρεθεσα πηγη που λεει ποιες ειναι οι γλωσσες των εγγραφων του κουμραν και αν η επιστημη τα θεωρει αξιοπιστα. Και ωστοσο με ξαναρωτας για αυτες. ή δεν γνωριζεις αναγνωση ή είσαι διαταραγμενος. Και στις 2 περιπτωσεις δεν σου ξανα-απαντω.

3. Εγω αναφερομαι στον χριστιανισμο, απλα επειδη εσυ δεν γνωριζεις αναγνωση δεν μπορεις να το καταλαβεις. και δεν χρειαζεται να το καταλαβεις.

4. οπως βλεπω, οχι απλα κανεις συνωμοσιολογιες, αλλά ολοκληρη η οντοτητα σου ειναι μια συνωμοσιολογια. και οκ, δεν εκανε ποτε παιδια η μαγδαληνη με τον χριστο. ε και ? Τα παιδια που δεν εκανε ποτε η μαγδαληνη με τον χριστο δεν εχουν καμια σχεση με το συγκεκριμενο νημα, αλλα εχουν τεραστια σχεση με τις εμμονες σου. Δυστηχως δεν μπορω και δεν θελω να σε βοηθησω ακομα κι αν μπορουσα.

γράψε ότι θελεις, θα σου ξανα-απαντησω ΜΟΝΟ όταν δω αμεση αλληλεπιδραση με όσα παρεθεσα, δηλ. μαλλον δεν θα τα ξαναπουμε οποτε σε χαιρετω.

[Σικελιώτης]

1. Αν ό,τι ΔΕΝ προβαλλεται απτο εκαστοτε θρησκευτικο, ιστορικο, πολιτικο κατεστημενο, το αποκαλεις-βαφτιζεις σιωνισμο είναι ξεκαθαρο οτι εχεις ψυχολογικα προβληματα. Τα προβληματα αυτα ομως ειναι ΜΟΝΟ δικα σου και δεν προκειται να ασχοληθω περαιτερω με αυτα, (χωρια που δεν ειμαι και ψυχιατρος). Ο τιτλος του τοπικ ειναι ξεκαθαρος.

Tα 40 άτομα που διάβαζαν κάθε ανάρτηση αποδεικνύουν το αντίθετο. Επίσης η αγωνιώδης προσπάθεια μια ομάδας να κλειδωθούν η να διαγραφούν νήματα κάτι άλλο έδειχνε.

2. Σου παρεθεσα πηγη που λεει ποιες ειναι οι γλωσσες των εγγραφων του κουμραν και αν η επιστημη τα θεωρει αξιοπιστα. Και ωστοσο με ξαναρωτας για αυτες. ή δεν γνωριζεις αναγνωση ή είσαι διαταραγμενος. Και στις 2 περιπτωσεις δεν σου ξανα-απαντω.

Η επιστήμη τι λέει για τα χειρόγραφα της Νεκράς θαάλασσας;

3. Εγω αναφερομαι στον χριστιανισμο, απλα επειδη εσυ δεν γνωριζεις αναγνωση δεν μπορεις να το καταλαβεις. και δεν χρειαζεται να το καταλαβεις.

Από πότε η Τορά είναι του Χριστιανισμού;

4. οπως βλεπω, οχι απλα κανεις συνωμοσιολογιες, αλλά ολοκληρη η οντοτητα σου ειναι μια συνωμοσιολογια. και οκ, δεν εκανε ποτε παιδια η μαγδαληνη με τον χριστο. ε και ? Τα παιδια που δεν εκανε ποτε η μαγδαληνη με τον χριστο δεν εχουν καμια σχεση με το συγκεκριμενο νημα, αλλα εχουν τεραστια σχεση με τις εμμονες σου. Δυστηχως δεν μπορω και δεν θελω να σε βοηθησω ακομα κι αν μπορουσα.

Βλέπω ότι τον Χριστό τον γράφεις με μικρό "χ", τι σόι Χριστιανός είσαι ή δεν είσαι; Αγαπητέ, ολόκληρη την ομάδα να φέρεις ξέρεις
ότι αν δεν διαγράφονται νήματα και να σβήνονται αναρτήσεις δεν μπορείτε να με κερδίσετε


Σε αφήνω να γράψεις εξάλλου έχω να ενημερώσω και το forums.gr από το συγκρητισμό σας. Θα απαντήσω στο τέλος συνολικά


Ας ενημερώσει κάποιος στο .....gr ότι είμαι εδώ και μπορώ να γράφω ελεύθερα, θα δείτε τις έχει να γίνει, πόσοι θα μαζευτούν

[nik_killthemall]