Carlo Maria Viganò:φρικτές κατηγορίες για τον Μπεργκόλιο και την νομενκλατούρα του

[looking for the unknown]

μεταφραση
https://amethystosbooks.blogspot.com/20 ... igano.html

[looking for the unknown]

ARCHBISHOP CARLO MARIA VIGANO GIVES THE WORLD A WARNING

στις ρυθμίσεις πρωτα στα αγγλικα και μετα στην αυτ.μεταφραση στα ελλην.
βγαινει καλή

[looking for the unknown]

Είναι ο σημερινός Πάπας Καθολικός;
Το παγκόσμιο ανατρεπτικό σχέδιο και το ελάττωμα της συναίνεσηςπου κάνει τον Μπεργκόλιο σφετεριστή.

Qui dicunt videntibus: «Nolite videre»
και aspiccientibus: «Nolite aspicere nobis ea, quae recta sunt;
loquimini nobis placentia, aspicite nobis illusiones».


Λένε στους βλέποντες: «Μην έχετε οράματα»
και στους προφήτες: «Μη μας δίνετε ειλικρινείς προφητείες,
πείτε μας ευχάριστα πράγματα, προφητεύστε μας ψευδαισθήσεις!».


Πρόλογος

Αυτό το διαδικτυακό συνέδριο που διοργανώθηκε από τον καθηγητή Edmund Mazza έχει ως θέμα του ένα θέμα που μόλις πρόσφατα έγινε δημόσια, μετά από δέκα χρόνια φρίκης χειρότερες από αυτές που έχουμε δει τα τελευταία εξήντα χρόνια, αλλά απόλυτα συνεπές με τις φιλοσοφικές και θεολογικές βάσεις που τέθηκαν στην παρούσα κρίση από τη Β' Σύνοδο του Βατικανού.

Είναι ο Πάπας Καθολικός;

Μια τέτοια ερώτηση σε άλλες εποχές θα ακουγόταν σχεδόν σαν βλασφημία, τόσο βαθύς ήταν ο σεβασμός και η αγάπη για τον Ρωμαίο Ποντίφικα, που θεωρείται ο γλυκός Χριστός στη γη , μεταξύ των πιστών . Ποιος στη γη, την εποχή του Πίου XII, θα τολμούσε να αμφισβητήσει την ηθική και διδακτική του εξουσία; Και από την άλλη, γιατί οι πιστοί να είχαν εκφράσει τη διαφωνία τους προς έναν Πάπα, αφού η φωνή του ήταν η έκφραση μιας αδιάκοπης συνέχειας με τους Προκατόχους του και με τον θείο Διδάσκαλο;
Ακούγοντας τον Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο να μιλάει σήμερα και συγκρίνοντας τα λόγια του με αυτά του αγγελικού Πάστορα (Pastor angelicus ) μάς κάνει να καταλάβουμε την άβυσσο που χωρίζει έναν Πάπα από την γκροτέσκα παρωδία του, την άβυσσο που χωρίζει τον Εφημέριο του Χριστού από τή simia Pontificis .
Η ιερατική εξουσία όλων των Παπών από τον Άγιο Πέτρο έως τον Πίο ΙΒ', στενά συνδεδεμένη με τη θεία εξουσία του Χριστού του Ανώτατου και Αιώνιου Ιερέα, διαστρεβλώθηκε σε αλαζονικό αυταρχισμό και τυραννία. το αίσθημα του ανήκειν στο Ιερό Τάγμα των κληρικών και των ιερέων έχει αλλοιωθεί σε κληρικαλισμό. το σταθερό αμετάβλητο της αποκαλυφθείσας Αλήθειας, που βασίζεται στην τέλεια αμεταβλητότητα του Θεού - και ακόμη και σε αυτό που είναι φυσικά γνωστό μέσω της λογικής - έχει υποκύψει σε μόνιμη επανάσταση και χάος, στην προσωρινή φύση του Loquimini nobis placencia ( Is 30, 10), στην αυθαιρεσία τής αμφισβητούμενης γνώμης: aspicite nobis illusiones ( ibid .).

Γνωστική ασυμφωνία

Αλλά ακριβώς όπως αντιμέτωποι με τους ξαφνικούς θανάτους εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο μετά την εκστρατεία εγκληματικού εμβολιασμού μετά την ψυχοπανδημική απάτη, υπάρχουν άνθρωποι που εξακολουθούν να αρνούνται να αναγνωρίσουν την αιτιώδη σχέση μεταξύ της χορήγησης του πειραματικού γονιδιακού ορού και της προγραμματισμένης μάζας εξόντωση και δηλώθηκε από την ελίτ? έτσι στην εκκλησιαστική σφαίρα αντιμέτωπη με την καταστροφή που προκάλεσε η συνοδική επανάσταση και η λεγόμενη λειτουργική μεταρρύθμιση εξακολουθούν να υπάρχουν εκείνοι που δεν θέλουν να παραδεχτούν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της λιγότερο εγκληματικής δράσης αυτών των ειδικών και συμβούλων -διαβόητοι εκσυγχρονιστές πολύ πριν από το Βατικανό Β' και ως εκ τούτου σωστά καταδικάστηκαν από το Ιερό Γραφείο ή θεωρήθηκαν με καχυποψία από τους Επισκόπους- που δεν χρησιμοποίησαν τίποτα λιγότερο από μια Οικουμενική Σύνοδο ως μια σκηνή κύρους στην οποία θα απήγγειλαν το λανθασμένο και ψεύτικο παιχνίδι του διαλόγου με τον κόσμο, του οικουμενισμού, του εκδημοκρατισμού και της κοινοβουλευτικοποίησης της Εκκλησίας, με την έγκριση των «Παπών της Συνόδου».
Η συνάντηση αυτή ορθώς ορίστηκε από τους δημιουργούς της ως «το 1789 της Εκκλησίας». Ο Ιωάννης ΧΧΙΙΙ, ο Παύλος ΣΤ', ο Ιωάννης Παύλος Α', ο Ιωάννης Παύλος Β' και ο Βενέδικτος ΙΣΤ' δεν παρέλειψαν να υπογραμμίσουν πώς οι επαναστατικές και μασονικές αρχές - liberté, égalité, fraternité - θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο να μοιραστούν και να γίνουν δικές τους από τον Καθολικισμό, ξεκινώντας από το αποδοχή, μάλιστα με την πεπεισμένη προώθηση της κοσμικότητας του Κράτους και την ουσιαστική ακύρωση της θείας και παγκόσμιας Βασιλείας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Αν έχετε την υπομονή να με ακολουθήσετε σε αυτή μου την εξέταση, θα δείτε ότι η κοινωνική Βασιλεία του Χριστού είναι η πέτρα του σκανδάλου , πάνω στην οποία συντρίβονται αδιακρίτως όλοι οι συνεργοί του αντίχριστου σχεδίου της Νέας Παγκόσμιας Τάξης .
συνεχεια

[looking for the unknown]

Η αιτιώδης σχέση

Η επίπονη ερώτηση - "Είναι ο Μπεργκόλιο καθολικός;" – απευθύνεται από πολλές πλευρές με διαφορετικά κριτήρια και ξεκινώντας από διαφορετικές πολιτιστικές κληρονομιές: την παραδοσιακή και σχολαστική, τη μετριοπαθή και συμβιβαστική –θα μπορούσαμε να πούμε την Montinian– και αυτή που ταλαντεύεται, ας πούμε, ανάμεσα στις δύο ακτές που αναγνωρίζουν το Bergoglio ως Πάπα παρά το γεγονός ότι είναι από αυτόν, de facto , κανονικά ανεξάρτητος.
Αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι σήμερα είναι δυνατό να μοιραστούμε με ιερείς και πιστούς το αίσθημα της σοβαρής ανησυχίας και του μεγάλου σκανδάλου λόγω της δυσκίνητης παρουσίας του Αργεντινού Ιησουίτη. Σήμερα μπορούμε να αναρωτηθούμε αν ο Μπεργκόλιο είναι καθολικός, και είναι ήδη μια καλή αφετηρία, γιατί η ετερογένειά του προς τον Παπισμό είναι πλέον εμφανής και αντιληπτή τόσο από τους απλούς πιστούς όσο και από ένα μεγάλο μέρος του κλήρου και ακόμη και από ορισμένα περιθώρια τών μέσων ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ.
Η Ιεραρχία περιορίζεται στην επίδειξη δειλίας ή συνενοχής με τον τύραννο και οι λίγες ασύμφωνες φωνές δεν τολμούν να βγάλουν τα απαραίτητα συμπεράσματα μπροστά στις αιρέσεις και τις γκάφες του ενοικιαστή της Σάντα Μάρτα. Επειδή διαφωνούν μαζί του, αλλά όχι με το Βατικανό II. ούτε θέλουν να αναγνωρίσουν ότι ακριβώς από αυτό το Συμβούλιο προήλθε η επαναστατική διαδικασία που επέτρεψε σε ένα πρόσωπο σαν τον Χόρχε Μάριο να εισέλθει στην Κοινωνία του Ιησού, να χειροτονηθεί, να γίνει Επίσκοπος, να γίνει Καρδινάλιος και τελικά να εισέλθει στο Κονκλάβιο και να αναδειχθεί «πάπας ". Μπορείς να επικρίνεις τον Μπεργκόλιο, αρκεί να μην κατακρίνεις το συνοδικό είδωλο, το άθικτο φετίχ των Μοντινιανών που σήμερα, σε σύγκριση με τη φρίκη του Αργεντινού Ιησουίτη, φαίνονται υπερασπιστές της καθολικής ορθοδοξίας.
Και εδώ φτάνουμε στο punctum dolens , δηλαδή στη μεγάλη αντίφαση που ενώνει τους υποστηρικτές του Βατικανού Β' με τους ιστορικούς αντιπάλους του - την Εταιρεία του Αγίου Πίου

Όπως έχω επαναλάβει πολλές φορές, μου φαίνεται ότι ορισμένοι έχουν το δόγμα του Παπισμού περισσότερο στο μυαλό παρά τη σωτηρία των ψυχών, έτσι ώστε να προτιμούν να κυβερνώνται από έναν αιρετικό και αποστάτη Πάπα παρά να αναγνωρίζουν ότι ένας αιρετικός ή ένας αποστάτης δεν μπορεί να είναι επικεφαλής της Εκκλησίας στην οποία, ως τέτοια, δεν ανήκει. Εξ ου και οι διακρίσεις σε τυπική και υλική αίρεση , που δεν εμποδίζουν την καταστροφική δράση του Bergoglio στο παραμικρό. Η αντίρρηση ότι η κατηγορία για αίρεση ή αποστασία του «βασιλεύοντος Ποντίφικα» θα μπορούσε να προκαλέσει διχασμό και σκάνδαλο απορρίπτεται από τα στοιχεία του διχασμού και του σκανδάλου που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη στο εκκλησιαστικό σώμα ακριβώς λόγω της αίρεσης και της αποστασίας του, που θα λέγαμε. , την κορυφή του παγόβουνου μιας πολύ χειρότερης και εκτεταμένης κρίσης της Ιεραρχίας και του Κλήρου που ξεκίνησε πριν από εξήντα χρόνια και τώρα έχει σχεδόν φτάσει στο αποκορύφωμά της.

Ένα μοναδικό ανατρεπτικό σχέδιο

Πριν από λίγες εβδομάδες, ένας σημαντικός συνεργάτης της Χίλαρι Κλίντον και του Τζον Ποντέστα συνελήφθη για παιδεραστία και παιδική πορνογραφία: Αναφέρομαι στον Σλέιντ Σόμερ, συνδεδεμένο με τον κόσμο του Μπρόντγουεϊ και του κινηματογράφου, ο οποίος συμμετείχε στην απομυθοποίηση του δυστυχώς γνωστού Pizzagate , δηλαδή το δίκτυο αποκρουστικής συνενοχής και φρικτών εγκλημάτων κατά ανηλίκων που περιστρέφεται γύρω από το βαθύ Διεθνές κράτος. Μάθαμε ότι σίγουρα ο Jeffrey Epstein και πιθανότατα η Gislaine Maxwell ήταν μέλη της ισραηλινής Μοσάντ. Αυτό μας κάνει να καταλάβουμε ότι τα περίφημα ταξίδια πολλών γνωστών ανθρώπων στο νησί του Έπσταϊν χρησίμευσαν για τη συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων για την ενοχή τους στα βάναυσα τελετουργικά εγκλήματα κατά ανηλίκων για να τους εκβιάσουν.
Και αν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων του δυτικού κόσμου δεν τολμήσουν να πουν λέξη μπροστά στις μαζικές δολοφονίες αμάχων στη Λωρίδα της Γάζας, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι αυτή η στάση οφείλεται στους εκτενείς φακέλους και τα βίντεο στο κατοχή των ισραηλινών υπηρεσιών. Το ίδιο πρέπει να συνέβη με την προετοιμασία της ψευδούς έκτακτης ανάγκης πανδημίας, που επαναλαμβάνεται δουλικά σε όλα τα κράτη μέλη του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και του ΟΗΕ, αλλά και με τη φάρσα της ουκρανικής κρίσης (ας μην ξεχνάμε ότι μπροστά στη Γάζα υπάρχει μεθάνιο πού ανοίγει τίς ορέξεις σε μια εποχή που οι προμήθειες φυσικού αερίου από τη Ρωσία έχουν αποτραπεί από κυρώσεις, προς όφελος των πολυεθνικών και των επενδυτικών κεφαλαίων στα οποία ανήκουν).
Αλλά αν αυτός ο εκβιασμός προς τους ισχυρούς του κόσμου αποτελεί το ενοποιητικό στοιχείο του ανατρεπτικού εγχειρήματος της παγκοσμιοποίησης, δεν μπορούμε παρά να σκεφτούμε ότι ο απαραίτητος ρόλος που έπαιξε η Καθολική Εκκλησία ήταν κατά κάποιο τρόπο εκβιασμένος όχι μόνο από τον διορισμό του Μπεργκόλιο ως απεσταλμένου των εχθρών. της Εκκλησίας τοποθετημένου στην κορυφή της, αλλά και από τα σεξουαλικά και οικονομικά σκάνδαλα που έχουν μόνο εν μέρει προκύψει σχετικά με πολλούς ιεράρχες που εκπροσωπούν τη βαθιά εκκλησία . Πώς μπορούμε να σκεφτούμε ότι ένα άτομο όπως ο McCarrick, που μπήκε στον Λευκό Οίκο χωρίς να χρειάζεται να ανακοινωθεί και που συνέχισε να παρακολουθεί τις διπλωματικές υποθέσεις του Βατικανού στην Κίνα, ακόμη και αφού είχε κατηγορηθεί ως κατά συρροή αρπακτικό, δεν είχε υποστήριξη από από εκείνους τους ισχυρούς ανθρώπους που μοιράστηκαν μαζί του τις πιο βρωμερές ανωμαλίες και τα πιο ειδεχθή εγκλήματα;
Θα έπρεπε ίσως να σκεφτούμε ότι η συνεργασία μεταξύ της βαθιάς πολιτείας και της βαθιάς εκκλησίας περιοριζόταν στη συνενοχή στην οικονομική κερδοσκοπία, όταν ένας παιδεραστής όπως ο Σλέιντ Σόμερ συνεργάστηκε με τους Κλίντον και τον Ομπάμα, εμπλεκόμενοι στο Pizzagate ; Ή ότι οι πολυάριθμες πτήσεις του Μπιλ Γκέιτς στο νησί του Έπσταϊν, μαζί με αυτές ηθοποιών, ηγεμόνων, πολιτικών, τραπεζιτών και VIP, δεν έχουν καμία σχέση με το δίκτυο συνενοχής της Μαφίας της Λεβάντας ;
Από τα email που διέρρευσαν στην υπόθεση των Wikileaks , γνωρίζουμε ότι ο John Podesta εργαζόταν για λογαριασμό της Κλίντον και του Ομπάμα -και της παγκοσμιοποιητικής ελίτ γενικότερα- για να προωθήσει αυτήν την έγχρωμη επανάσταση εντός της Εκκλησίας.που θα έπρεπε να είχε εκδιώξει τον Βενέδικτο XVI από τον Παπισμό, να είχε εκλέξει έναν υπερπροοδευτικό Πάπα και να τροποποιήσει ουσιαστικά το Καθολικό Magisterium κάνοντάς το να αποδεχθεί τις απαιτήσεις της Ατζέντας του 2030 : ισότητα των φύλων, εισαγωγή της θεωρίας των φύλων και το δόγμα LGBTQ+, εκδημοκρατισμό της κυβέρνησης της Εκκλησίας, συνεργασία στο νεομαλθουσιανό έργο της Μεγάλης Επαναφοράς , συνεργασία για τη μετανάστευση, ακύρωση πολιτισμού .
Μου φαίνεται ξεκάθαρο ότι αυτό το ανατρεπτικό εγχείρημα βρήκε τέλεια υλοποίηση στον διορισμό του Bergoglio -και το λέω διορισμό σκόπιμα- και ότι επιβεβαιώνεται από την αδιάλειπτη γραμμή διακυβέρνησής του και τη διδασκαλία του τόσο στο δημόσιο όσο και στο ιδιωτικό σε αυτήν την πολύ ατυχή δεκαετία. Μια ενέργεια που εκπλήρωσε στην πραγματικότητα τις επιθυμίες -ή μάλλον τις εντολές- των εντολών της ελίτ, σημείο προς σημείο, και με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι αδιαμφισβήτητη: ισότητα των φύλων με άνοιγμα σε κυβερνητικούς και υπουργικούς ρόλους των γυναικών. ηθική νομιμοποίηση της σοδομίας και του φύλου με την αποδοχή σοδομιτών και τρανσέξουαλ στο ρόλο των νονών και των μαρτύρων γάμου. Ψεύτικο εκδημοκρατισμό, κατά το πρότυπο των ολιγαρχιών στην πολιτική σφαίρα, μέσω της συνοδικότητας . αποδοχή ψευδο-περιβαλλοντιστικών αιτημάτων με δραστική μείωση της καταδίκης των αμβλώσεων, της ευθανασίας, της γενετικής χειραγώγησης μέσω της ανατροπής της Ποντιφικής Ακαδημίας για τη Ζωή. την εκστρατεία υποδοχής λαθρομεταναστών, στο όνομα του αναπόφευκτου της διασταύρωσης που δεν είναι απαλλαγμένη από οικονομικά συμφέροντα· ακυρώσεως τού πολιτισμύ με την απαξίωση της ιστορίας της Εκκλησίας και την παραποίηση της Αγίας Γραφής.
Πράγματι, μετά από μια πιο προσεκτική εξέταση, είναι πάντα η οικονομική αποζημίωση που δεσμεύει τα μέλη της βαθιάς εκκλησίας και εκείνα του βαθέος κράτους , στα οποία η ελίτ έχει πληρώσει τα ακριβά σανγκουίνι της προδοσίας τους με χορηγίες και χρηματοδότηση. Αναρωτιέμαι αν οι γκροτέσκες προσπάθειες του Μπεργκόλιο να επανεκτιμήσει τον Ιούδα δεν προδίδουν την ενστικτώδη συμπάθεια ενός προδότη προς τον Ισκαριώτη, τον mercator pessimus .

Ας επιστρέψουμε λοιπόν στο pretium sanguinis , την πληρωμή για υπηρεσίες που παρέχονται από ανθρώπους που εκβιάζονται όχι μόνο από εκείνους που γνωρίζουν τα πιο ανησυχητικά και σκοτεινά μυστικά τους, αλλά και από εκείνους που τα μοιράζονται, ενώ έχουν παρόμοιους ρόλους σε άλλα έθνη, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , στον ΟΗΕ, στην Παγκόσμια Τράπεζα ή σε άλλους διεθνείς οργανισμούς.
Φανταστείτε αν ο Τριντό τολμούσε να σκεφτεί να αποστασιοποιηθεί από ορισμένα ζητήματα – για παράδειγμα τη σιωπή για τα εγκλήματα πολέμου του Νετανιάχου στη Γάζα – παρακούοντας έτσι τις εντολές που του δόθηκαν. Ακόμη και πριν φτάσουν τα νέα στα μέσα ενημέρωσης, θα ήταν οι ομόλογοί του στη Μεγάλη Βρετανία, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, την Ολλανδία, το Βέλγιο και ο Θεός ξέρει πού, θα τον πίεζαν να σιωπήσει, γνωρίζοντας καλά ότι η Μοσάντ δεν θα δίσταζε για μια στιγμή για να συρθεί στο σκάνδαλο -και στη φυλακή- όχι μόνο ο Τριντό (για τον οποίο εκκρεμούν κατηγορίες για βιασμό ανηλίκου, που αυτή τη στιγμή εκκρεμούν σε κάποια εισαγγελία), αλλά και εκείνα τα μέλη της διεθνούς παιδεραστικής ελίτ που έχουν στοιχεία για άλλα εγκλήματα στον ίδιο τον Τζάστιν Τριντό. Γι' αυτόν τον λόγο ήταν απαραίτητο η διαφθορά να είναι ενδημική στο σύστημα, ώστε ο παγκοσμιοποιητικός καρκίνος να μπορεί να εγκυμονεί.
Και θα ήταν ανόητο ή ανεύθυνο να πιστεύουμε ότι η ιεραρχία του Μπεργκόλια εξαιρείται από αυτόν τον εκβιασμό, ο οποίος γνωρίζουμε ότι αντιθέτως εμπλέκεται ευρέως στις ίδιες κακίες, με την προστασία του ίδιου του Μπεργκόλιο. Από την άλλη, τι αξιοπιστία μπορεί να έχει ο Αργεντινός Ιησουίτης, όταν στην περίπτωση του ΜακΚάρικ ισχυρίστηκε ως δεδικασμένο την καταδίκη χωρίς δίκη ενός από τους ισχυρότερους Καρδινάλιους των τελευταίων πενήντα ετών, αποφεύγοντας την εξέταση μαρτύρων που θα μπορούσαν νά κατονομάσουν τους συνεργούς του, που τώρα προάγεται στην κορυφή της Εκκλησίας ή των δημοσίων ιδρυμάτων;
Πιστεύετε ότι δέν ήταν δυνατό να διαπράξουν εκλογική νοθεία ατιμώρητα για να εκδιώξουν τον Ντόναλντ Τραμπ από τον Λευκό Οίκο και ότι δεν μπόρεσαν να κάνουν το ίδιο στο Conclave, λαμβάνοντας υπόψη πόσο διακυβευμένη είναι η πλειοψηφία του Κολλεγίου των Καρδιναλίων; Το γεγονός ότι η απάτη είναι δημόσια και εξακολουθεί να παραμένει ατιμώρητη είναι, αν μη τι άλλο, ένας επιβαρυντικός παράγοντας που δίνεται από την αλαζονεία του να πιστεύει κανείς τον εαυτό του παντοδύναμο και ανίκητο.
συνεχεια

[looking for the unknown]

Η περίπτωση του αιρετικού Πάπα μεταξύ αφηρημένης υπόθεσης και συγκεκριμένης πραγματικότητας

Όταν ο Άγιος Ροβέρτος Μπελαρμίν υπέθεσε, ως σχολική περίπτωση, την αίρεση του Ρωμαίου Ποντίφικα, φαντάστηκε έναν Πάπα που, πεπεισμένος ότι θα παραμείνει Καθολικός, προσχώρησε υλικά ή τυπικά σε μια συγκεκριμένη αίρεση, σε ένα γενικό πλαίσιο στο οποίο το κοινωνικό και εκκλησιαστικό σώμα ήταν καθολικοί. Δεν μπορούσε καν να φανταστεί ότι ένας απεσταλμένος του Τεκτονισμού θα μπορούσε να εκλεγεί Πάπας με στόχο να κατεδαφίσει την Εκκλησία εκ των έσω, να σφετεριστεί και να καταχραστεί την εξουσία του ίδιου του Παπισμού. Και δεν μπορούσε καν να φανταστεί ότι αυτός ο Πάπας θα νικούσε την αίρεση και θα κατέληγε στην αποστασία. Κανένας Δάσκαλος της Εκκλησίας δεν σκέφτηκε ποτέ την περίπτωση ενός αποστάτη Πάπα, ούτε μιας εκλογής που παραμορφώθηκε και χειραγωγήθηκε από δυνάμεις που δηλώθηκαν εχθροί του Χριστού, γιατί μια τέτοια τεράστια βαρύτητα μπορεί να συμβεί μόνο σε ένα μοναδικό και εξαιρετικό πλαίσιο όπως αυτό της προβλεπόμενης τελικής δίωξης από τον Προφήτη Δανιήλ και περιγράφεται από τον Άγιο Παύλο. Η προειδοποίηση Cum videritis abominationem desolationis (...) πρέπει να γίνει κατανοητή ως τέτοια ακριβώς λόγω της απόλυτης μοναδικότητάς της και του γεγονότος ότι όλοι θα δουν την αποστροφή της ερήμωσης που στέκεται στον άγιο τόπο να λαμβάνει χώρα - άλλοι με φρίκη, άλλοι με σατανική ικανοποίηση: qui legit intelligat .

Οι Καθολικοί σκανδαλίζονται από την τρομακτική σιωπή των Καρδιναλίων και των Επισκόπων για τον ίδιο λόγο που οι πολίτες συγκλονίζονται από τη συνενοχή πολιτικών, γιατρών, δημοσιογράφων, δικαστών και αρχών επιβολής του νόμου στην προδοσία του κοινωνικού συμφώνου. Έχουν καταλάβει ότι ολόκληρο το σύστημα κρατείται όμηρος από τον εχθρό και ότι είναι άχρηστο να ελπίζουμε να κερδίσουμε δικαιοσύνη και αλήθεια από εκείνους που υποστηρίζουν το παγκόσμιο πραξικόπημα, είτε στον πολιτικό είτε στον εκκλησιαστικό κόσμο.
Η ανατρεπτική επιχείρηση είναι τόσο αποτελεσματική και οργανωμένη που δείχνει απερίφραστα το έργο μιας Εωσφόρου νοημοσύνης που ξεπερνά κατά πολύ τις υποτιθέμενες πονηριές του Klaus Schwab ή ενός Rockefeller. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το «πρόβλημα Bergoglio» δεν μπορεί να επιλυθεί με συνηθισμένους τρόπους: καμία κοινωνία δεν μπορεί να επιβιώσει από την πλήρη διαφθορά της Αρχής που την κυβερνά, και η Εκκλησία δεν κάνει καμία διαφορά όταν τα μέλη της - και κυρίως οι Ποιμένες της - αρνούνται να αναγνωρίσουν ότι προκαλούν αυτή τη δογματική, ηθική και πνευματική διαφθορά και περιορίζονται στη λύπη τους για τις υπερβολές αυτού ή του άλλου λόγου του Μπεργκόλιο, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι βρίσκονται αντιμέτωποι με το homo iniquus et dolosus του Ψαλμού 42. iniquus για τους σκοπούς που θέτει, dolosus για τα μέσα που υιοθετεί.
Η συζήτηση για την επίσημη αίρεση στην περίπτωση του Bergoglio είναι σαν να κατηγορείς για υπεξαίρεση τους εγκληματίες που σκοτώνουν εκατομμύρια ανθρώπους με θανατηφόρους ορούς, δηλητηριασμένο αέρα και νερό, επιβλαβή ή τεχνητά τρόφιμα, προγραμματισμένους λιμούς και λοιμούς, προκαλούμενη στειρότητα και επιβεβλημένο θάνατο (σωματικό ή πολιτικό) Σύμφωνα με το νόμο. Είμαστε πέρα ​​από την αίρεση, όπως ακριβώς είμαστε πέρα ​​από τα συνηθισμένα εγκλήματα για τα οποία μπορεί να κατηγορηθεί ένας αρχηγός κράτους, με την επιβαρυντική περίσταση ότι ο ένοχος γνωρίζει (ή ελπίζει) να μπορέσει να σωθεί από την καταδίκη επειδή οι κύριοι κατηγόροι του τον αναγνωρίζουν ως ο Ανώτατος Ποντίφικας, ως τέτοιος εξαιρείται από οποιοδήποτε ανθρώπινο δικαστήριο. Prima Sedes a nemine judicatur .
Όποιος τον είχε εκλέξει Πάπα ήταν σίγουρος για αυτό, αλλά ξέχασε μια μικρή λεπτομέρεια: η πρόθεση να βλάψει την Εκκλησία ενεργώντας για λογαριασμό μιας εχθρικής δύναμης δεν είναι συμβατή με την ανάληψη του Παπισμού, και ως εκ τούτου υπάρχει ελάττωμα στη συγκατάθεση που δόθηκε από τον επιθυμία - επιβεβαιωμένη από τα λόγια και τις πράξεις των τελευταίων δέκα ετών - να θέλει κανείς να ενεργεί με fraudem legis, παρακάμπτοντας το κανονικό δίκαιο και προσποιώντας τις προθέσεις του από την πρώτη εμφάνιση στη Στοά του Βατικανού. Επαναλαμβάνω: δεν πρόκειται για έναν Πάπα που εμμένει σε μια συγκεκριμένη αίρεση (πράγμα που έχει κάνει επανειλημμένα ο Μπεργκόλιο), αλλά για ένα άτομο που στάλθηκε στο Κονκλάβιο με την εντολή να επαναστατήσει την Εκκλησία από την έδρα του Πέτρου.
Και πάλι: δεν ανέλαβε τον Παπισμό χωρίς επιφυλάξεις και μόνο στη συνέχεια επέτρεψε στον εαυτό του να πειστεί από κακούς συμβούλους να ενεργήσει με αμφισβητούμενο τρόπο. Η προδιάθεση, ωστόσο, είναι προφανής, επιβεβαιώνεται τόσο από την αντιστοιχία της δράσης του με τις εντολές της βαθιάς εκκλησίας που είχαν ήδη δοθεί υπό τον Ποντιφικό του Βενέδικτου XVI - συνωμότες της μαφίας του San Gallo ή του Συμφώνου των Κατακομβών, δεν έχει σημασία - και από οι αλλεπάλληλες συναντήσεις του Αργεντινού Ιησουίτη με εκπροσώπους της παγκοσμιοποιητικής ελίτ και των παγκόσμιων οικονομικών δυνάμεων μπροστά στα μάτια όλων.

Το ελάττωμα της συναίνεσης

Είναι εύλογο ότι η Παραίτηση, λόγω των κρίσιμων ζητημάτων που επισήμανε αριστοτεχνικά ο καθ. Ο Enrico Maria Radaelli, έχει προκαλέσει μια προηγούμενη κατάσταση κανονικής παρατυπίας, ώστε να την ακυρώσει και να ακυρώσει, με αυτήν, την εκλογή του Διαδόχου του Βενέδικτου XVI, ανεξάρτητα από το αν ο Bergoglio ή ένας νέος Pius Benedict XVI είχαν παραιτηθεί νόμιμα - παρά το γεγονός ότι το γνώριζε. ο κίνδυνος να καταστεί ουσιαστικά δυνατή η εκλογή του Αργεντινού Ιησουίτη - είναι η κακόβουλη πρόθεση της κατάχρησης της εξουσίας και της εξουσίας του Παπισμού, υποθέτοντάς την με εξαπάτηση, που κάνει πραγματική τη συναίνεση του vitium και κάνει τον Μπεργκόλιο σφετεριστή του Θρόνου του Πέτρου.
Η συναίνεση και η υποστήριξη για τον Αργεντινό Ιησουίτη προέρχεται σημαντικά από την υπερπροοδευτική και φιλοαιρετική πτέρυγα που υποστήριξε την εκλογή του: όλα τα γνωστά μέλη της βαθιάς εκκλησίας και γειτονικά με το ομοφυλοφιλικό και παιδεραστικό λόμπι του βαθέος κράτους .

Εάν υπάρχουν εκείνοι που επιμένουν να κοιτούν το δάχτυλο εκείνων που καταγγέλλουν αυτό το πραξικόπημα και όχι το φεγγάρι της προφανούς συμφωνίας του Bergoglio με αυτό, δεν μπορούμε να συμπεριφερόμαστε σαν να βρεθήκαμε να λύνουμε ένα ζήτημα Κανονικού Δικαίου: ο Κύριος είναι αγανακτισμένος, η Εκκλησία ταπεινώνεται και οι ψυχές χάνονται λόγω της συνεχιζόμενης παρουσίας στον θρόνο ενός σφετεριστή, του οποίου η δράση της κυβέρνησης και της διδασκαλίας μπορεί να κριθεί υπό το φως των λόγων του Κυρίου μας:
Προσέχετε τους ψευδοπροφήτες που έρχονται σε εσάς με ρούχα προβάτου, αλλά μέσα τους είναι αρπακτικοί λύκοι. Από τους καρπούς τους θα τους αναγνωρίσετε. Μαζεύεις σταφύλια από αγκάθια, ή σύκα από βράχια; Έτσι κάθε καλό δέντρο φέρνει καλούς καρπούς, και κάθε κακό δέντρο φέρει κακούς καρπούς. ένα καλό δέντρο δεν μπορεί να παράγει κακούς καρπούς, ούτε ένα κακό δέντρο να παράγει καλούς καρπούς. Κάθε δέντρο που δεν παράγει καλό καρπό κόβεται και ρίχνεται στη φωτιά. Θα μπορέσετε λοιπόν να τους αναγνωρίσετε από τους καρπούς τους (Ματθ. 7, 15-20).

Σωστά ακούσατε: ένα καλό δέντρο δεν μπορεί να παράγει κακούς καρπούς, ούτε ένα κακό δέντρο παράγει καλούς καρπούς, πράγμα που σημαίνει ότι η συνεχής συμπεριφορά του Bergoglio – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εκλογή του – μετράει από μόνη της ως απόδειξη της εγγενούς αδικίας του.

Μπορούμε λοιπόν να είμαστε ηθικά βέβαιοι ότι ο ένοικος της Santa Marta είναι ψευδοπροφήτης; Η απάντησή μου είναι: ναι. Ως εκ τούτου, είμαστε εξουσιοδοτημένοι στη συνείδησή μας να ανακαλέσουμε την υπακοή μας σε εκείνους που, παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως Πάπα, στην πραγματικότητα ενεργούν όπως ο βιβλικός κάπρος στον Αμπελώνα του Κυρίου, ή σαν τον μισθοφόρο, qui non est pastor, cujus non sunt oves proprio (Ιωάν. 10, 12 ) , et non pertinet ad eum de ovibus (ό.π., 13);
Ναι,αυτό που δεν μπορούμε να κάνουμε επειδή δεν έχουμε την εξουσία, είναι να δηλώσουμε επίσημα ότι ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο δεν είναι Πάπας.Το τρομερό αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε καθιστά αδύνατη οποιαδήποτε ανθρώπινη λύση.
Το καθήκον μας δεν πρέπει να είναι να εμπλακούμε σε αφηρημένες εικασίες ως κανονικοί, αλλά να αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις -και με τη βοήθεια της Χάρης του Θεού- στη ρητά καταστροφική δράση του Αργεντινού Ιησουίτη, απορρίπτοντας με θάρρος και αποφασιστικότητα κάθε έστω και έμμεση συνεργασία με αυτόν και τους συνεργούς του.

Η απόρριψη της Βασιλείας του Ανθρώπου-Θεού

Το κακό αυτού του κόσμου συνδέεται εγγενώς με την άρνηση να αναγνωριστεί ότι τόσο στην Πολιτεία όσο και στην Εκκλησία η αντικαταστάτης εξουσία αυτών που κυβερνούν πηγάζει απευθείας από την υποστατική ένωση, δηλαδή από η ένωση της θεότητας και της ανθρωπότητας στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, Βασιλιά και Ποντίφικα. Το μίσος των κακών εναντίον του Χριστού του Βασιλιά γεννήθηκε στην αιωνιότητα του χρόνου, όταν η Αγία Τριάδα δοκίμασε τον Εωσφόρο και αυτός κατάλαβε ότι θα έπρεπε να λατρεύει και να υπακούει στον Άνθρωπο-Θεό, ότι θα έπρεπε να Τον αναγνωρίσει ως Βασιλιά και Κύριο παρά την ταπείνωση της ανάληψης ανθρώπινου σώματος και την ύβρη του βασανισμού του Σταυρού. Τότε ήταν που ο Εωσφόρος φώναξε το Non serviam.

Βρίσκουμε εκείνη την κραυγή της εξέγερσης που κέρδισε την αιώνια καταδίκη ενός μέρους των αγγελικών πνευμάτων με τα σχισμένα ρούχα του Καϊάφα, στους ελιγμούς των αρχιερέων και των γραμματέων του λαού να στείλουν τον υποσχεμένο Μεσσία σε θάνατο, ένοχο ότι δεν δάνεισε. τον εαυτό του προς τους στόχους ισχύος του Σανχεντρίν. Το βρίσκουμε στο θεολογικό παραλήρημα του Σιωνισμού, το οποίο από το Συνέδριο της Βασιλείας του 1897 έχει τοποθετηθεί ως ένα είδος Βατικανό Β' του Ιουδαϊσμού, αντικαθιστώντας τη μορφή ενός προσωπικού Μεσσία με την έλευση του Κράτους του Ισραήλ.
Εκείνο το Εβραϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τη θέωση του Κράτους και την ανεξαρτησία του - την προϋπόθεση της τυραννίας - από το θείο θέλημα. Τα μέλη του μοντερνιστικού Σανχεντρίν δεν ενήργησαν διαφορετικά όταν, στο όνομα του κοσμικού κράτους και της θρησκευτικής ελευθερίας, καταπάτησαν το δόγμα της κοινωνικής Βασιλείας του Χριστού που μόλις κήρυξε ο Πίος ΙΔ'.
Το Non Serviam είχε ήδη απηχήσει στη Γερμανία του αιρετικού Λούθηρου και στην Αγγλία του Ερρίκου Η' με την απόρριψη της εξουσίας του Βικάριου του Χριστού, και είχε πάλι αγέρωχα αντηχήσει στην επαναστατική Γαλλία, με την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και πάλι με τον Φιλελευθερισμό, που αφαιρεί από την Κυριαρχία του Θεού όχι μόνο την κυριαρχία των εθνών, αλλά και την πρωτοκαθεδρία της ηθικής έναντι των κανόνων της οικονομίας. Βρίσκουμε το Non serviam στον αθεϊστικό υλισμό του κομμουνισμού, το ψεύτικο αντίστοιχο του Φιλελευθερισμού που ήθελε και τον υποστήριζε να καταστρέψει τον κοινωνικό ιστό μέσω της ταξικής πάλης. Και σήμερα αυτή η κολασμένη κραυγή αντηχεί με τη φρίκη της άμβλωσης, της ευθανασίας, της μετάβασης του φύλου και της γενετικής μηχανικής, των οποίων ο μοναδικός σκοπός είναι να σβήσει κάθε ίχνος του θείου στον άνθρωπο και στη Δημιουργία και να σπάσει τον δεσμό μεταξύ ανθρώπου και Θεού που εκπληρώθηκε στην Ενσάρκωση .
συνεχεια

[looking for the unknown]

Μέχρι να αναγνωρίσουμε το αναπόφευκτο της νίκης του Ανθρώπου-Θεού ως παγκόσμιου Βασιλιά και Κυρίου, και της Παναγίας Μητέρας του Θεού ως Βασίλισσας και Κυρίας κατά Χάρι. μέχρι τα έθνη και οι λαοί να γονατίσουν στον μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή του ανθρώπινου γένους. Όσο η κοινωνία και η Εκκλησία είναι όμηροι των εχθρών του Χριστού Βασιλιά και της Βασίλισσας Μητέρας Του, δεν θα μπορούμε να ελπίζουμε στο τέλος αυτής της πιο οδυνηρής δοκιμασίας, γιατί δεν θα έχουμε κάνει την απαραίτητη επιλογή πεδίου ότι ο Κύριος περιμένει από εμάς να μας κάνει συμμετέχοντες στον ολοκληρωτικό και οριστικό θρίαμβό Του επί του Σατανά. Ας μην κοροϊδευόμαστε: όποιος επιμένει να διαβάζει την παρούσα κατάσταση με ανθρώπινα μάτια εκθέτει όχι μόνο τον εαυτό του αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα στη συνέχιση και επιδείνωση αυτής της κατάστασης: Η μάχη μας στην πραγματικότητα δεν είναι ενάντια σε πλάσματα από αίμα και σάρκα, αλλά ενάντια στους Ηγεμονίες και οι Δυνάμεις, ενάντια στους άρχοντες αυτού του κόσμου του σκότους, ενάντια στα πνεύματα του κακού που κατοικούν στις ουράνιες περιοχές (Εφ 6:12).

Συμπέρασμα

Ας επιστρέψουν λοιπόν τα πάλαι ποτέ χριστιανικά έθνη στην πίστη των πατέρων τους. Αφήστε τους διαφωνούντες να ασπαστούν ξανά την Καθολική ενότητα. Είθε οι άνθρωποι που βυθίζονται στο σκοτάδι της δεισιδαιμονίας και της ειδωλολατρίας να μεταστραφούν στον ζωντανό και αληθινό Θεό. Ας αναγνωρίσουν οι άνθρωποι που κάποτε ήταν ο εκλεκτός λαός τον αληθινό Μεσσία, αποστασιοποιώντας τον εαυτό τους από τη Σιωνιστική αίρεση. Αφήστε τα άτομα να αποτινάξουν τον εαυτό τους από την ταραχή τους, ειδικά εκείνους που έχουν την εξουσία, και να αναγνωρίσουν με σιγουριά ότι δεν υπάρχει δύναμη εκτός από τον Θεό, γιατί αυτό -και μόνο αυτό- είναι η προϋπόθεση για την αρμονία των λαών, για τη δικαιοσύνη, για την ειρήνη.
Κι αν σε αυτή τη γενική αφύπνιση των συνειδήσεων λείπουν οι Ποιμένες, ας θυμηθούν τα φοβερά λόγια του Κυρίου: Αν αυτοί σιωπήσουν, οι πέτρες θα φωνάξουν (Λκ 19, 40).

+ Carlo Maria Viganò, Αρχιεπίσκοπος

https://www-unavox-it.translate.goog/Ar ... r_sch=http