Μετανάστες στην δύση

[ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ]

αφού δεν πάνε οι ελ σε κανονικές δουλειές. θέλουν να γίνουν σεφ, ινφλουένσερς και παρτόλες του ίνσταγκραμ

[pluton]

FB_IMG_1788175478661.jpg

[pluton]

Αγγλία


Σε συνολική ποινή φυλάκισης 40 ετών καταδικάστηκαν τρεις αδελφοί στο Ηνωμένο Βασίλειο με καταγωγή από το Πακιστάν για σειρά σεξουαλικών εγκλημάτων σε βάρος πέντε γυναικών, οι οποίες ήταν ανήλικες όταν σημειώθηκαν οι επιθέσεις. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας στο Δικαστήριο του Σέφιλντ, τα θύματα περιέγραψαν το μακροχρόνιο ψυχολογικό και συναισθηματικό τραύμα που εξακολουθούν να βιώνουν, υπογραμμίζοντας ότι οι συνέπειες των εγκλημάτων επηρέασαν ολόκληρη τη ζωή τους.


Όπως αναφέρει το britanniadaily.com, ο 41χρονος Αμάρ Ιλιάς καταδικάστηκε ερήμην σε κάθειρξη 27 ετών για 20 σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος πέντε γυναικών, μεταξύ των οποίων και βιασμοί. Ο καταδικασθείς διέφυγε στο Πακιστάν ενώ βρισκόταν ελεύθερος με περιοριστικούς όρους και δεν εμφανίστηκε στη δίκη του τον Σεπτέμβριο του 2025. Η Εθνική Υπηρεσία Καταπολέμησης του Εγκλήματος (NCA) διεξάγει έρευνες για τον εντοπισμό και τη σύλληψή του, καλώντας όποιον διαθέτει πληροφορίες να επικοινωνήσει με τις αρχές.


Οι αδελφοί του, Καμράν Ιλιάς, 38 ετών, και Καμάρ Ιλιάς, 39 ετών, αμφότεροι από το Σέφιλντ, καταδικάστηκαν σε τρία και δέκα χρόνια φυλάκισης αντίστοιχα για αδικήματα σε βάρος μίας από τις γυναίκες, η οποία είχε επίσης βιαστεί από τον Αμάρ Ιλιάς. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, και οι τρεις αδελφοί κακοποιούσαν το θύμα μεταξύ 2004 και 2008, όταν εκείνη ήταν μόλις 12 ετών.



https://www.facebook.com/share/p/1F62GEQSgc/

FB_IMG_1788688601741.jpg

[pluton]

FB_IMG_1788786927783.jpg

ΜΗΠΩΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ;



Δεν είναι ευτυχισμένοι στη Λιβύη.
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Μαρόκο.
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Ιράν.
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Ιράκ.
Δεν είναι ευτυχισμένοι στη Υεμένη.
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Αφγανιστάν.
Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Πακιστάν.
Δεν είναι ευτυχισμένοι στη Συρία.
Δεν είναι ευτυχισμένοι στον Λίβανο.

Πού είναι ευτυχισμένοι;

Είναι ευτυχισμένοι στην Αυστραλία.
Είναι ευτυχισμένοι στον Καναδά.
Είναι ευτυχισμένοι στην Αγγλία.
Είναι ευτυχισμένοι στη Γαλλία.
Είναι ευτυχισμένοι στην Ιταλία.
Είναι ευτυχισμένοι στη Γερμανία.
Είναι ευτυχισμένοι στη Σουηδία.
Είναι ευτυχισμένοι στις ΗΠΑ.
Είναι ευτυχισμένοι στη Νορβηγία.
Είναι ευτυχισμένοι στην Ολλανδία.
Είναι ευτυχισμένοι στη Δανία.

Στην πραγματικότητα, είναι ευτυχισμένοι σε κάθε χώρα που δεν είναι ισλαμική, και δυστυχισμένοι σε κάθε χώρα που είναι ισλαμική.

Και ποιον κατηγορούν;

Όχι το Ισλάμ.
Όχι την ηγεσία τους.
Όχι τον εαυτό τους.

Κατηγορούν τις χώρες όπου είναι ευτυχισμένοι!

Και μετά θέλουν να αλλάξουν αυτές τις χώρες ώστε να μοιάζουν με αυτές από τις οποίες ήρθαν, όπου ήταν δυστυχισμένοι.

[Λαχουρένιος]

αφού δεν πάνε οι ελ σε κανονικές δουλειές. θέλουν να γίνουν σεφ, ινφλουένσερς και παρτόλες του ίνσταγκραμ

Θα πάνε αν πληρωθούν καλά

[Προέλλην]

Το έλλειμα εργατικού δυναμικού που το βρήκανε? 8% ανεργία έχουμε.

Δεν υπάρχει γενικά έλλειμμα, ειδικευμένοι λείπουν.
Πχ, η τάδε βιοτεχνία του κώλου, θέλει έναν αυτοματιστή τεχνικό που να ξέρει στ αλήθεια βασικό προγραμματισμό PLC, γιατί αλλιώς δεν μπορούν να δουλέψουν οι μηχανές της.
Κάλλιστα υπάρχουν κανά δυό χιλιάδες απόφοιτοι ΣΑΕΚ ΙΕΚ ΜΙΕΚ αυτοματισμού. Αλλά, δεν ξέρουν τίποτε απο αυτοματισμό. Στην κυριολεξία. Είναι ανίκανοι για αυτή την εργασία (πιθανώς και γενικότερα).
Στις ανεπτυγμένες οικονομίες, και το επίπεδο της τεχνικής εκπαίδευσης είναι πολύ ανώτερο, αλλά κυρίως σχεδόν όλες οι εταιρίες, τουλάχιστον αυτές με τουλάχιστον μικρό διψήφιο αριθμό προσωπικού, έχουν τον μηχανισμό, την τεχνογνωσία, και το προσωπικό για να μπορούν να απορροφούν λχ να εκπαιδεύουν νεοεισερχόμενους στο αντικείμενο. Αυτό, είναι βασικό στοιχείο της βιομηχανικής ή άλλης επιχειρηματικότητας.
Στην Ελλάδα αν παρατηρήσεις όλες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ζητάνε εργαζόμενους με εμπειρία, άτομα που ξέρουν την δουλειά και θα μπούνε και σε λίγες βδομάδες θα βγάλουν την δουλειά. Ούτε έχουν αντικειμενικά την δυνατότητα, αλλά ούτε και θέλουν να ασχοληθούν με εκπαιδεύσεις, κλπ, αυτά τους φαντάζουν περίεργα και κοστοβόρα.
Αυτό, δεν συμβαίνει τόσο στις μεγάλες επιχειρήσεις, συνήθως υπάρχουν συγκεκριμένες τζούνιορ θέσεις, προγράμματα που απευθύνονται αποκλειστικά σε φρέσκους αποφοίτους, κλπ.
Αποτελεί κοινό τόπο ότι η μικροεπιχειρηματικότητα αποτελεί βαρίδιο για την οικονομία της Ελλάδας και ότι πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη συγκέντρωση. Αλλά, όχι, ο ΕΛ εργαζόμενος που υποφέρει απο τα μικροαφεντικά, εκεί, νόμίζει ότι τον απειλούν οι πολυεθνικές και ότι η "ραχοκοκκαλιά της ΕΛ οικονομίας" είναι κάτι καλό

[Προέλλην]

αφού δεν πάνε οι ελ σε κανονικές δουλειές. θέλουν να γίνουν σεφ, ινφλουένσερς και παρτόλες του ίνσταγκραμ

Θα πάνε αν πληρωθούν καλά

Αυτού του είδους η φύρα θα πάει και μέσα σε λίγο καιρό θα ξεβραστεί σε οποιαδήποτε σοβαρή εργασία.