Άγγλος ιστορικός. Ήταν ο μόνος που επέζησε απ' τα 7 παιδιά της οικογένειάς του. Τα άλλα 6 αδέλφια του πέθαναν σε μικρή ηλικία. Ήταν ασθενικός και συνεχώς κινδύνευε να πεθάνει. Η μητέρα του τον παραμελούσε. Απ' την εφηβική ηλικία και μετά η υγεία του βελτιώθηκε. Το 1753 ασπάστηκε τον ρωμαιοκαθολικισμό. Ύστερα όμως από πιέσεις του προτεστάντη πατέρα του επανήλθε στους κόλπους του προτεσταντισμού. Ο Γίββων θα νυμφευόταν την Συζάν Κυρσό , την μετέπειτα σύζυγο του Νεκέρ, Γάλλου υπουργού οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΣΤ ΄ . Αλλά ο πατέρας του τον απέτρεψε. Επειδή ήταν εξωτερικά άσχημος πολλοί τον κορόιδευαν. Το 1793 είχε παχύνει πολύ και η υγεία του κλονίστηκε. Πέθανε το 1794.
Το σημαντικότερο από τα έργα του Γίββωνος ήταν το Η ιστορία της παρακμής και της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το οποίο έγραψε την περίοδο 1776 - 1787. Το έργο αυτό εξιστορεί τα γεγονότα απ' τον 2ο αι. μ.Χ. ως την πτώση της Πόλης το 1453 και σε αυτό ο Γίββων αντιμετωπίζει τον χριστιανισμό με μεγάλη ειρωνεία. Θεωρούσε την χιλιόχρονη ιστορία του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους ( Βυζαντινή Αυτοκρατορία ) ως μια περίοδο συνεχούς παρακμής . Δεν συμπαθούσε τον βυζαντινό πολιτισμό και δεν ήταν τόσο εξοικειωμένος με τις ελληνικές πηγές όσο με τις λατινικές. Ως αιτία της πτώσης του ελληνορωμαίκού πολιτισμού θεωρούσε τον βαρβαρισμό και τον χριστιανισμό. Γι' αυτό και στο τέλος του έργου του λέει : Περιέγραψα τον θρίαμβο του βαρβαρισμού και της θρησκείας. Απ' την εποχή του ακόμη κατακρίθηκε και απάντησε με το έργο του Υπεράσπιση κάποιων σελίδων στα κεφάλαια 15 και 16 της "παρακμής και της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας".
.gif "Laughing")
