ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

[Παυλος Γ.]

Η διάλυση της κοινωνίας, (του κοινωνικου ιστού), οφείλεται στην καταχραστική και συγκεντρωτική πολιτική της κυβέρνησης.
Αυτό γίνεται πάντα, όχι μόνο στην Ελλαδα, αλλά σε όλο τον κόσμο.
Αλλιώς καλείται και σαλαμοποίηση.
Δηλαδή, η κυβέρνηση κατηγορεί συγκεκριμένες ομάδες, π.χ. ταξιτζήδες, ή φοιτητές προσφάτως,
και περνάει αντιλαικά και αντικοινωνικά μέτρα, τελευταία και αντισυνταγματικά.
Στον καιρό των μνημονίων, πέρασαν πανω απο 100 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.
Ειδικότερα στον καιρό της ΄΄πανδημίας΄΄, έχουμε κάθε μέρα κι από μια ΚΥΑ, που εφαρμόζεται πριν καν δημοσιευτεί το ανάλογο ΦΕΚ.
Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα, και μάλιστα στην χειρότερη εκφανση της, (μαστίγιο).

Απο την σύσταση του Ελληνικού κράτους, τρία πραγματα ηταν τα κυρίαρχα ζητήματα των Ελλήνων πολιτών,
που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν.

Λαική κυριαρχία.
Εθνική ανεξαρτησία.
Κοινωνική δικαιοσύνη.
Το πρώτο Συνταγμα της Γ' Σεπτεμβρίου του 1842, ποτέ δεν εφαρμόστηκε απο τον Οθωνα.
Αυτό οδήγησε στις ταραχες και στο δεύτερο Συνταγμα του 1864, με τα αιτήματα του κόσμου,
αυτά ακριβώς τα τρία.
Η Λαική Κυριαρχία ζητούσε το αυτονόητο. Να είναι ο απλός Ελληνας πολίτης, (αυτός που πληρώνει τους φόρους δηλαδή),
αφέντης στον τόπο του.
Είτε δημιουργώντας κόμματα, που θα ελέγχονται από τα κάτω, δηλαδή από τους ίδιους τους πολίτες,
είτε πρωτογενώς, με ανοιχτές συνελεύσεις, όπως στην αρχαία Αθήνα.

Η Εθνική Ανεξαρτησία, είναι αυτό που φανερώνει η ίδια η πρόταση.
Να μην υπάρχουν δηλαδή οι ξένοι παράγοντες, που να επηρεάζουν τα πολιτικά δρώμενα.
Να μην υπαρχει δηλαδή φυτευτός ανθρωπος σε καίρια θέση, από ξένη πρεσβεία. (π.χ. Χρυσοχοίδης),
ή απο υπερεθνικό οργανισμό, (π.χ. Ζαββός, Βαρουφάκης).

Κοινωνική Δικαιοσύνη, είναι ο ορισμός της ισότητας όλων, απέναντι στο Νόμο.
Τα κόκκινα δάνεια είναι το τέλειο παράδειγμα.
Δε γίνεται να χάνει το σπίτι του ο απλός εργαζόμενος δανειολήπτης, που έχασε τη δουλειά του, με ευθύνη της κυβερνητικής πολιτικής.
Ενώ την ίδια στιγμή, να σβήνονται θαλασσοδάνεια εκ. ευρώ απο τα κόμματα και τους εφοπλιστές.
Δε γίνεται να βαζεις μέτρα καραντίνας και απαγορεύσεων,
και να πηγαίνει ο πρωθυπουργος που τα επέβαλε στην Πάρνηθα και στην Ικαρία. Ανέμελος.



Οσο γι αυτό που γραφει ο αγαπητός σχολιαστής.

1. Το έχω αναφέρει και παλαιότερα πως παρότι θεωρώ τον Ηροδότειο ορισμό για το Έθνος και, κατά συνέπεια και για τον πολίτη, αυστηρό, δεν βρίσκω άλλον ο οποίος να είναι αρκετά περιεκτικός, σαφής και ασφαλής και για το συμφέρον του έθνους, από αυτόν. Έως ότου λοιπόν προταθεί κάποιον καλύτερος δεν υπάρχει λόγος να απορριφθεί.

Το να επικαλούμαστε 2,500 χρόνια μετά το όμαιμο, το ομόθρησκο κλπ, είναι αστείο.
Το κυρίαρχο στοιχείο στον ορισμο του συγχρονου έθνους, είναι η εθνικη συνείδηση.
Για ν΄αποκτηθει όμως η εθνική συνείδηση, χρειάζεται κοινός αγώνας, υπεράσπισης κοινών συμφερόντων και κοινής εδαφικής επικράτειας.
Η κοινη εδαφική επικράτεια, δίνει και τον ορισμό της πατριδας.
Ολα τα παραπάνω συγκροτούν την εθνική συνείδηση.
Χαρακτηριστικο παράδειγμα η Επανάσταση.
Υπήρχαν ανθρωποι που δεν ήξεραν να μιλούν τα Ελληνικά. Τους ένωνε όμως ο κοινός αγώνας εναντίον των Οθωμανών.
Που δεν ήθελαν ν΄αφήσουν τα χωριά τους, τον τόπο τους και να φυγουν μετανάστες.
Και στο τέλος, αφού επικράτησαν, απέκτησαν τη δική τους πατρίδα.
Το αίμα που έδωσαν γι αυτήν την πατριδα, τους δίνει και την εθνικη συνείδηση.
Αλίμονο αν πούμε οτι οι Αρβανίτες, ή οι Βλαχοι, που έδωσαν τη ζωή τους για την Ελευθερία του τόπου, δεν είναι Ελληνες.

[nemo]

παυλο ηρεμα και ηρεμα το λεω εγραψες πολλα ανακατα και πραγματα που δεν ισχυουν
το 1 ειναι η λαικη κυριαρχια -δεν ξερω τι να κανω να γελασω ή να χτυπαω στον τοιχο το κεφαλι μου
δωσε τουλαχιστον πως το εννοεις -σαν το πασοκ;

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΕΙΚΟΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
(Συνέχεια για τον ορισμό του Έθνους)

Θεωρώντας ως αγένεια εκ μέρους μου να μην αναφερθώ στην ανάρτηση του ΠΑΥΛΟΥ Γ, και εφόσον συμφωνώ με την άθλια εικόνα που παρουσιάζει το υπάρχον πολιτικό σύστημα (από τους πολιτικούς και την Δημόσια Διοίκηση) θα ήθελα να εστιάσω σε κάποιες απορίες μου σχετικά με τον ορισμό του Έθνους:

1) Η ορθότητα ενός ορισμός δεν εξαρτάται από την παλαιότητα της διατύπωσής του, εφόσον, για παράδειγμα, το Πυθαγόρειο Θεώρημα θα ορίζει την μετρική των Ευκλειδείων Χώρων στην συνήθη βάση αναφοράς, για κάθε χρόνο και τόπο.

2) Μπορώ να θεωρήσω πως η παράληψη του ομογλώττου από την διάστασή σου προς τον Ηροδότειο ορισμό, σημαίνει πως αποδέχεσαι την κοινή γλώσσα (με την κοινή παιδεία την οποία αυτή επάγει), ως απαραίτητη προϋπόθεση υπάρξεως ενός Έθνους;

3) Νομίζω πως η ύπαρξη εθνικής συνείδησης δεν μπορεί να αποτελεί ορισμό ενός Έθνους, εφόσον είναι ταυτολογία, δηλαδή ορίζεται η έννοια του Έθνους μέσω μίας άλλη έννοιας η οποία αποτελεί μία άλλη διατύπωση της ίδιας έννοιας, δηλαδή του Έθνους. Επιπλέον, προκειμένου να δοθούν κοινοί αγώνες, κοινά συμφέροντα και μία περιοχή να θεωρηθεί κοινή, είναι αποτελέσματα το οποίο μπορεί να προέρχεται από πολλές αιτίες, μία από τις οποίες μπορεί να είναι η εθνική συνείδηση, αλλά όχι αποκλειστικά. Για παράδειγμα, τα ίδια αποτελέσματα μπορούν να παρατηρηθούν στο Διοικητικό Συμβούλιο μίας ανώνυμης εταιρείας: κοινοί αγώνες (διάδοση του προϊόντος και αντιμετώπιση του ανταγωνισμού), κοινά συμφέροντα (κέρδος) και κοινή επικράτεια (μερίδιο της αγοράς), η σε μία ποδοσφαιρική ομάδα: ποδοσφαιρικοί αγώνες, νίκη και μερίδιο των οπαδών αντίστοιχα.

4) Αναφορικά με το όμαιμον, έχω επιχειρηματολογήσει στο δεύτερο σημείο του εικοστού σχόλιό μου, προφανώς όμως πρέπει να υπάρχει κάποιο κενό στην συλλογιστική μου. Σε ποιο σημείο διαφωνείς; Αναφορικά με το Ομόθρησκον, εγώ αναφέρθηκα στο Ομόδοξον («Θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα») προκειμένου να περιλάβω την θρησκεία, τα ήθη και έθιμα, την γενική κοινωνικά συμπεριφορά κτλ. Με την εξαίρεση της θρησκείας (προσωπικά είμαι άθρησκος παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου Έλληνα), θεωρείς αυτή την συνθήκη αποδεκτή;

5) Οι Αρβανίτες και οι Βλάχοι είναι ένα θέμα το οποίο δεν κατέχω επαρκώς, ούτε γνωρίζω το γενετικό τους ιστορικό, όμως δεν αποκλείεται να είχαν εν μέρει Ελληνική καταγωγή ή πολύ παλιά διαμορφωμένη Ελληνική συνείδηση, εφόσον ήδη από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως την υστεροβυζαντινή περίοδο οι περιοχές έως τον Δούναβη (Οίστρο) κατοικούνταν ή ελέγχονταν ή επηρεάζονταν από τους Έλληνες (για αυτού του είδους την επίδραση υπάρχει το ενδιαφέρον παράδειγμα των Καλάς). Επιπλέον, ασχέτως της πρωταρχικής γενετικής καταγωγής, οι ομάδες αυτές είχαν στενότατες επαφές με τον Ελληνικό πληθυσμό εντός της Ελλάδος καθ’ όλη την περίοδο της Τουρκοκρατίας, με αποτέλεσμα μετά από αρκετές γενιές συγχρωτισμού και επιμειξιών , οι γονείς των Αρβανιτών και των Βλάχων να μπορούν να θεωρηθούν ως Έλληνες.

6) Τέλος πραγματικά θα με ενδιέφερε να βρεθεί ένας νέος, επικαιροποιημένος, ορισμός για το Έθνος, εξίσου περιεκτικός όσο ο αρχαίος.

[Παυλος Γ.]

παυλο ηρεμα και ηρεμα το λεω εγραψες πολλα ανακατα και πραγματα που δεν ισχυουν
το 1 ειναι η λαικη κυριαρχια -δεν ξερω τι να κανω να γελασω ή να χτυπαω στον τοιχο το κεφαλι μου
δωσε τουλαχιστον πως το εννοεις -σαν το πασοκ;

Πιο χαρακτηριστικο παραδειγμα με το δημοψηφισμα του 2015, δεν υπάρχει.
Οταν το 61,3% είναι υπέρ μιας πολιτικής απόφασης, η εξουσία οφείλει να την υλοποιήσει.
Τουλάχιστον αυτό ισχύει σε τυπικά δημοκρατικά πολιτεύματα.

Αλλο παράδειγμα, που φανερώνει οτι δεν έχουμε δημοκρατία.

Στα χρόνια του μνημονίου, οι Ελληνες φορολογούμενοι κλήθηκαν να πληρώσουν (και συνεχίζουν), πολλαπλάσιους φόρους,
απ' αυτο που τους αναλογεί.
Με τα λεφτά τους, ανακεφαλαιοποιήθηκαν τρεις φορές οι εγχώριες συστημικές τράπεζες.
Κι ερχονται τώρα οι τράπεζες, και παίρνουν τα σπίτια των φορολογουμένων.
Δηλαδη, οι τράπεζες πήραν πανω απο 60 δισ. ευρώ για να ΄΄σωθούν΄΄, στραγγίζοντας τους φορολογούμενους,
και τώρα πουλάνε τα δάνεια τους, στο 5-10% της αξίας τους.
Χωρίς να έχουν το δικαίωμα οι δανειοληπτες, να τ΄αγοράσουν στις νέες τιμές.

Υπάρχει η αγγλοσαξωνικη έκφραση, ΄΄ my home, my rules΄΄, ή στα καθ΄ημάς,
αυτός που πληρώνει, αυτος κάνει κουμάντο.

Η Λαική κυριαρχία, ηταν από τα κύρια αιτήματα του Συντάγματος το 1864,
των Βενιζελικων στην περίοδο του εθνικου διχασμού, του ΕΑΜ και του ΠΑΣΟΚ το 1981.
Γι αυτό πήρε και 48% τότε ο Αντρέας. Ασχετα αν την εφάρμοσε με λούμπεν τρόπο
και πηξαμε στους κλαρινογαμπρους κοινοτάρχες και βλαχοδήμαρχους.

[Παυλος Γ.]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΕΙΚΟΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
(Συνέχεια για τον ορισμό του Έθνους)

Θεωρώντας ως αγένεια εκ μέρους μου να μην αναφερθώ στην ανάρτηση του ΠΑΥΛΟΥ Γ, και εφόσον συμφωνώ με την άθλια εικόνα που παρουσιάζει το υπάρχον πολιτικό σύστημα (από τους πολιτικούς και την Δημόσια Διοίκηση) θα ήθελα να εστιάσω σε κάποιες απορίες μου σχετικά με τον ορισμό του Έθνους:

1) Η ορθότητα ενός ορισμός δεν εξαρτάται από την παλαιότητα της διατύπωσής του, εφόσον, για παράδειγμα, το Πυθαγόρειο Θεώρημα θα ορίζει την μετρική των Ευκλειδείων Χώρων στην συνήθη βάση αναφοράς, για κάθε χρόνο και τόπο.

2) Μπορώ να θεωρήσω πως η παράληψη του ομογλώττου από την διάστασή σου προς τον Ηροδότειο ορισμό, σημαίνει πως αποδέχεσαι την κοινή γλώσσα (με την κοινή παιδεία την οποία αυτή επάγει), ως απαραίτητη προϋπόθεση υπάρξεως ενός Έθνους;

3) Νομίζω πως η ύπαρξη εθνικής συνείδησης δεν μπορεί να αποτελεί ορισμό ενός Έθνους, εφόσον είναι ταυτολογία, δηλαδή ορίζεται η έννοια του Έθνους μέσω μίας άλλη έννοιας η οποία αποτελεί μία άλλη διατύπωση της ίδιας έννοιας, δηλαδή του Έθνους. Επιπλέον, προκειμένου να δοθούν κοινοί αγώνες, κοινά συμφέροντα και μία περιοχή να θεωρηθεί κοινή, είναι αποτελέσματα το οποίο μπορεί να προέρχεται από πολλές αιτίες, μία από τις οποίες μπορεί να είναι η εθνική συνείδηση, αλλά όχι αποκλειστικά. Για παράδειγμα, τα ίδια αποτελέσματα μπορούν να παρατηρηθούν στο Διοικητικό Συμβούλιο μίας ανώνυμης εταιρείας: κοινοί αγώνες (διάδοση του προϊόντος και αντιμετώπιση του ανταγωνισμού), κοινά συμφέροντα (κέρδος) και κοινή επικράτεια (μερίδιο της αγοράς), η σε μία ποδοσφαιρική ομάδα: ποδοσφαιρικοί αγώνες, νίκη και μερίδιο των οπαδών αντίστοιχα.

4) Αναφορικά με το όμαιμον, έχω επιχειρηματολογήσει στο δεύτερο σημείο του εικοστού σχόλιό μου, προφανώς όμως πρέπει να υπάρχει κάποιο κενό στην συλλογιστική μου. Σε ποιο σημείο διαφωνείς; Αναφορικά με το Ομόθρησκον, εγώ αναφέρθηκα στο Ομόδοξον («Θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα») προκειμένου να περιλάβω την θρησκεία, τα ήθη και έθιμα, την γενική κοινωνικά συμπεριφορά κτλ. Με την εξαίρεση της θρησκείας (προσωπικά είμαι άθρησκος παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου Έλληνα), θεωρείς αυτή την συνθήκη αποδεκτή;

5) Οι Αρβανίτες και οι Βλάχοι είναι ένα θέμα το οποίο δεν κατέχω επαρκώς, ούτε γνωρίζω το γενετικό τους ιστορικό, όμως δεν αποκλείεται να είχαν εν μέρει Ελληνική καταγωγή ή πολύ παλιά διαμορφωμένη Ελληνική συνείδηση, εφόσον ήδη από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως την υστεροβυζαντινή περίοδο οι περιοχές έως τον Δούναβη (Οίστρο) κατοικούνταν ή ελέγχονταν ή επηρεάζονταν από τους Έλληνες (για αυτού του είδους την επίδραση υπάρχει το ενδιαφέρον παράδειγμα των Καλάς). Επιπλέον, ασχέτως της πρωταρχικής γενετικής καταγωγής, οι ομάδες αυτές είχαν στενότατες επαφές με τον Ελληνικό πληθυσμό εντός της Ελλάδος καθ’ όλη την περίοδο της Τουρκοκρατίας, με αποτέλεσμα μετά από αρκετές γενιές συγχρωτισμού και επιμειξιών , οι γονείς των Αρβανιτών και των Βλάχων να μπορούν να θεωρηθούν ως Έλληνες.

6) Τέλος πραγματικά θα με ενδιέφερε να βρεθεί ένας νέος, επικαιροποιημένος, ορισμός για το Έθνος, εξίσου περιεκτικός όσο ο αρχαίος.

Αγαπητέ Φορμιγξ,
είναι λάθος να συζητάμε τον ορισμό του συγχρονου εθνους, με όρους της αρχαίας Ελλαδας.
Το όμαιμον, ομότροπον, ομόγλωσσον, του Ηροδότου, απεικονίζει πιστά την εποχή του.
Το εθνος όμως, σαν κοινωνικο φαινόμενο, συνεχώς εξελλισεται όπως αλλωστε και η κοινωνία.
Στη σημερινή εποχή, το συγχρονο έθνος ειναι προιόν των τελευταιων δυόμισι αιώνων,
και χοντρικά μας προέκυψε απο την Γαλλικη επανάσταση και μετά.
Συχνά αναφέρεται και ως εθνος-κράτος.

Στο ατυχές παράδειγμα που παρέθεσες με τις πολυεθνικές, λείπει ο βασικός παράγοντας της Πατρίδας.
Η πατρίδα συνήθως συνδέεται με τη Γη.
Δηλαδή σ΄ενα συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο, μια ομάδα ανθρώπων πολέμησε και νίκησε,
και ως αποτέλεσμα ο γεωγραφικός αυτός χώρος, της ανηκει. Ειναι η έδρα της. Η εστία της. Υπερ βωμών και εστιών.
Στις πολυεθνικές επιχειρησεις, πατριδα δεν υφισταται, Είναι εκεί που υπάρχει κέρδος.
Σήμερα εδώ, αύριο εκεί. Σαν τους νομάδες .... (μπορείς να τραβήξεις όσο θέλεις αυτον το συλλογισμό, τόσο στο σήμερα, όσο και στο παρελθον).

Αρα, το σημερινο εθνος ειναι η εθνικη συνειδηση, που απορρέει απο τους κοινούς αγώνες,
που μας εδωσαν την κοινή πατρίδα και που είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε γι αυτήν.
Ας μην έχουμε το ίδιο αίμα, (με τόσες προσμίξεις στον ιστορικό μας χώρο),
ας μην μιλάμε την ίδια γλωσσα, (δεν είναι Ελληνες ο Μπότσαρης, ή ο Καραγιώργης Σερβίας
ας μην έχουμε την ίδια θρησκεία, (Πομάκοι και καθολικοί των Κυκλαδων),
κι ας μην έχουμε τα ίδια ήθη και έθιμα (Ελληνες της Διασπορας).

Το ίδιο ισχύει και με το Αμερικάνικο έθνος, τουλαχιστον όσον αφορά τις 13 πρώτες πολιτείες,
αλλά και το τουρκικό έθνος, απο τον Κεμάλ και ύστερα.
Ειδικά οι Τουρκοι, είναι πάνω απο 50 εθνότητες, που πολέμησαν στο πλευρό του Κεμάλ,
και κατάκτησαν το δικαίωμα τους, να αυτοπροσδιοριστούν ως Τουρκοι, γιατί αυτό τους ένωσε,
και βασει αυτού έχουν την ελευθερία τους.

Ατυχές επίσης το παραδειγμά σου με το Πυθαγόρειο Θεώρημα.
Το Θεώρημα πάντα αποδυκνείεται, όσες φορές κι αν πειραματιστούμε.
Αν το διατυπώσει κάποιος σήμερα, ή μετα απο 100 χόνια, ή πριν 2 χιλ. χρόνια,
θα έχουμε πάντα το ίδιο αποτέλεσμα.
Είναι σταθερό στο περασμα του χρόνου, γι αυτό ορίζεται και ως Θεώρημα.
Η κοινωνία πάντα μεταβάλλεται. Δεν είναι σταθερή η μορφή της.

[nemo]

διαφωνω σε πολλα με τον παυλο ομως χαιρομαι γιατι θελει να διαλογιστει μεσω της συζητησης
αλλα πινω τον καφε ακομη και δεν ειμαι ετοιμος για να του απαντησω ασφαλως σε μερικα τα εχει κανει σαλατα
αλλα σε καθε συζητηση σκεφτομαι και τον εαυτο μου και ποσο ξεροκεφαλος ημουν παλια και ποσο
αλλαξα σημερα και αν ειμαι το ιδιο και τωρα
και ειναι κατι που δεν το θελω και οταν το βλεπω στον εαυτο μου το μισω πραγματικα
μαθηματικα ειναι και η ιστορια απλα εγω δεν ξερω για να το αποδειξω ή να το διατυπώσω ωστε να καταφερω
να με πιστεψουν ... ας πουμε πως δημιουργειται ενα εθνος ή πως εχουν δημιουργηθει τα εθνη
ωστε να πουμε τι ειναι το εθνος

υσ..σιγουρα αυτο που εγραψα δεν αντικατοπτριζει αυτο που ηθελα να πω -γιατι ο παυλος το εγραψε ηδη πως το εννοει
αλλα δεν μου αρεσουν και τα βρισκω λιγο λαθος
οποτε θα επανελθω μολις βρω λιγο χρονο απο την εργασια και απο την ζωγραφικη

[nemo]

μου αρεσει πολυ αυτη η συζητηση γιατι υπαρχουν δυο ατομα που προσεχουν πολυ το πως θα πουν κατι και τι
ο ΦΟΡΜΙΓΞ και η μυθηρα και απο οτι βλεπω και ο παυλος αν και αυτον τον εχω για πιο απροσεχτο και απο μενα
και με τον ερχομο του μας εβαλε να ψαχτουμε με την εννοια του εθνους
ερωτηση στον παυλο γιατι παμε σε εξειδικευμενους γιατρους ; γιατι να μην πηγαινουμε σε εναν για ολες τις παθησεις
δυστυχως στον λιγο χρονο που εχω θα τον αφιερωσω στην ζωγραφικη αλλα που και που θα ελεγχω αν εγραψε καποιος

[nemo]

λοιπον αληθειες ..διαβαζοντας το πρωι το ποστ του παυλου ηταν σαν ​αλλεργικό σοκ -που δεν παθαινω ποτέ

οταν ειπα στις προηγουμενες μερες οτι δεν υπαρχει ο λογος σημερα και οτι αν δεν μπει σε ταξη το παρελθον
δεν θα γινουμε ποτε ενα σοβαρο κρατος αποδεικνυεται οτι ειχα δικιο

καθηστε εσεις τωρα να σκεφτεστε διεξοδικα κατι και να ερχεται ενας νεμο ενας παυλος ενας κκεκες ενας ανοητος
ενας βλακας ενας ηλιθιος και να αμολαει τις παπαριες του σαν να ειναι ο θεσφατος παπας

παυλο δημοκρατια εχουμε και σημερα και ψηφιζουμε τους ιδιους και τους ιδιους δεν μας φταιει κανεις
οσο για τον ορισμο του εθνους που με εβαλες ολη μερα να το ψαχνω και να χαλιεμαι -δεν υπαρχει αλλος
απο αυτον που γραφτηκε τωρα αν σεις ειστε χελια και στριφογυριζετε με ποτε βουδας ποτε κουδας και ποτε Ιησούς
και ιουδας -χεστηκαμε

[nemo]

και παυλο εισαι απολυτος με αυτην την εννοια της δημοκρατιας οπως την σκεφτεσαι σχεδον εμμονικος
δεν υπαρχει και ουτε θα υπάρξει ποτε εκτος και αν οι ανθρωποι βγαλουν φτερα να πεταξουν
απλα λιγοτερη διαφθορα και λιγη περισσοτερη ισονομία και ειμαστε ενταξει

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΕΙΚΟΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΙΟ
(Ακόμα για τον ορισμό του Έθνους)

Προφανώς, ο Ηροδότειος ορισμός δεν είναι σύγχρονος, αυτό όμως δεν τον καθιστά αναγκαστικά εσφαλμένο. Προφανώς, οι κοινωνίες εξελίσσονται, όπως άλλωστε όλη η Φύση, ή η σκέψη, συμπεριλαμβανομένης της Φιλοσοφικής και της Μαθηματική. Ακόμα και το Πυθαγόρειο Θεώρημα εξελίχθηκε ώστε να περιλάβει συνθετότερες μετρικές μη Ευκλείδειων χώρων. Όπως το Πυθαγόρειο Θεώρημα συνεχίζει να ισχύει για τις Ευκλείδειους χώρους, έτσι και ο Ηροδότειος ορισμός πιθανώς να μην δύναται να εφαρμοστεί επακριβώς σε κάποιες νέες μορφές κοινωνικών συστημάτων, χωρίς όμως να καθίσταται παρωχημένος. Δεν γνωρίζω κατά πόσον υπάρχει ένας περισσότερο σύγχρονος και πληρέστερος ορισμός ο οποίος να έχει παραμερίσει τον παλαιότερο ως μία απλή ειδική περίπτωση, ή ακόμα και να τον απορρίψει εντελώς, όμως έως ότου μου γνωστοποιηθεί, ας μου επιτραπεί να εμμένω στην χρήση του παλαιού.

Από έναν παρόμοιο ορισμό θα ανέμενα τουλάχιστον τα εξής χαρακτηριστικά:
1) Να μην είναι ταυτολογικός, δηλαδή το αντικείμενο του ορισμού (το «έθνους») να μην προσδιορίζεται μέσω άλλων εννοιολογικά ταυτόσημα αντικείμενα (το «έθνος» και «η εθνική συνείδηση» είναι ταυτολογία), ούτε κυκλικός, δηλαδή ένα αντικείμενο να μην προσδιορίζεται μέσω δεύτερου αντικειμένου, του οποίου ο προσδιορισμός να παραπέμπει στο πρώτο αντικείμενο (να μην ορίζεται το «έθνος» από την «πατρίδα» γιατί η «πατρίδα» χρειάζεται με την σειρά της το «έθνος» για να οριστεί η ίδια).
2) Να συνιστά αναγκαία και ικανή συνθήκη ύπαρξης του αντικειμένου, δηλαδή α) εάν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του ορισμού, τότε αναγκαστικά να επάγουν την ύπαρξη του συγκεκριμένο αντικειμένου και μόνον (αναγκαία) και β) η ύπαρξη του αντικειμένου να απαιτούνται οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις του ορισμού και μόνο αυτές (ικανή).
3) Να είναι αρκετά αυστηρός (περιοριστικός) προκειμένου να διασφαλίσει την αλώβητη ύπαρξη του Έθνους.

Αναφορικά με την συνθήκη του όμαιμου, δηλαδή την απαίτηση οι δύο γονείς να είναι ομοεθνείς με τα τέκνα, η κοινωνική και παιδευτική της σπουδαιότητα αναφέρθηκε στο δεύτερο σημείο του εικοστού σχολίου. Για την βιολογική και εθνολογική σπουδαιότητα αυτής της συνθήκης, καθώς και τον κρίσιμο ρόλο της για την διασφάλιση της ιστορικής συνέχειας του Ελληνικού Έθνους, ας μου επιτραπεί να παραπέμψω σε μία σχετική έρευνα του Α.Π.Θ., η οποία περιλαμβάνεται στα κατωτέρω βιβλία:
α) Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης: Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Εκδόσεις Κυριακίδης, 2014 και
β) Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης: Η ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, Εκδόσεις Κυριακίδης, 2016
και συμπληρωματικώς στις μελέτες του Άρη Πουλιανού για τον Αρχάνθρωπο των Πετραλώνων.

Η εμμονή μου με την έννοια του Έθνους στο παρόν νήμα οφείλεται στην πεποίθησή μου πως μία πραγματική Δημοκρατική Πολιτεία μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο στα πλαίσια ενός Έθνος – Κράτος, εφόσον όπως έχει ιστορικά αποδειχθεί πως τα πολυπολιτισμικά κοινωνικά συστήματα οδηγούν σε ολιγαρχικά πολιτεύματα (ελέω Θεού Μοναρχίες, Πεφωτισμένες Δεσποτείες και Αυτοκρατορίες).