ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

[nemo]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΕΙΚΟΣΤΟ ΕΚΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
(Μία τελευταία σκέψη για τον ορισμό του έθνους)

Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο τα επιστημονικά δεδομένα των σύγχρονων μελετών Γενετικής, περιθωριοποιούν τις ονειρώξεις ατόμων όπως ο Fallmerayer και ο Engels αναφορικά με τους Έλληνες και δικαιώνουν τον Ηρόδοτο. Βεβαίως, μπορεί να γίνει κατανοητή η υπαρξιακή αναγκαιότητα ελαστικοποίησης του ορισμού του έθνους, από κράτη όπως η Γερμανία (Σκανδιναβοί, Φράγκοι, Ελβέτιοι, Αλαμανοί, Γότθοι, Ούνοι), η Αγγλία (Πίκτες, Κέλτες, Ρωμαίοι, Σάξωνες, Νορμανδοί), η πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση, οι Η.Π.Α. κτλ., χωρίς την οποία θα ήταν δυσχερής η σύσταση ευσταθών κρατικών δομών. Για να επισυμβεί η εθνογέννεση απαιτούνται πολλές γενεές, προκειμένου να παγιωθούν ένας κοινός κώδικας επικοινωνίας, κοινά ήθη, να ομογεννοποιηθεί μία πολιτιστική ταυτότητα αλλά, κυρίως, να δημιουργηθούν συγγενικοί δεσμοί οι οποίοι θα προσδώσουν ευστάθεια στο όλο οικοδόμημα, για αυτό είναι απαραίτητη η ύπαρξη όλων των συνθηκών του ορισμού για την δημιουργία ενός έθνους. Ας προστεθεί τέλος, πως ο ορισμός αυτός είναι ιδιαίτερα αυστηρός για ένα συγκεκριμένο εντελώς πραγματιστικό λόγο, για την διατήρηση της εθνικής ταυτότητας από τις περιβαλλοντικές επιδράσεις και την αποδοχή μόνο εκείνων των επιδράσεων οι οποίες ωφελούν και δεν αποσταθεροποιούν ένα έθνος.

Όσον αφορά το πάθος που έχω για το Ελληνικό Έθνος, μπορεί κάποιος να ανατρέξει στην αναφορά του Γερμανού Nietzsche για τους Έλληνες στο «Η Γέννεση της Τραγωδίας». Για οτιδήποτε περαιτέρω, παραπέμπω στην ενδεικτική βιβλιογραφία στο εικοστό δεύτερο σχόλιό μου.

θα πουν οτι ηταν τρελος -περα απο το αστειο εγω θα το αφησω και δεν θα σχολιασω αλλη φορα
τα περι εθνους -και θα σας αφησω στο θεμα σας -γιατι ξαναδιαβαζα παλι τον παυλο οπου γραφει
οτι το εθνος αρχιζει με την γαλλικη επανασταση και οτι στην ουσια ειναι αυτοπροσδιορισμος
ακριβως την ιδια καραμελα λενε ολοι τους
εχουν μεινει στο 60 και στο 50 δηλαδη παπαγαλιζουν οτι και τοτε και δεν εχουν παρει ειδηση τις εξελιξεις
στον κοσμο και που οδηγειται και οτι θα εχουν μια αορατη επιτροπη να τους κυβερνα
αντι για μια κυβερνηση που θα την ψηφιζουν
οτι αυριο μεθαύριο θα αφαιρεσουν απο την βασικη εκπαιδευση οτι τους ενοχλει οπως ολα οσα αναφερουν
για την ατομικοτητα για την ελευθερια για την αξιοπρεπεια για την τιμη για το ηθος κλπ
δεν αντιλαμβανονται οτι η μεταναστευση δεν γινεται τυχαια Εκεινο που δεν μπορω ακομη να το χωνεψω
ειναι το γιατι δεν το αντιλαμβανονται με την σωστη κλιμακα και αφου κανανε και λιγο αριστοτελη στο σχολειο
και φυσικα καθε ανθρωπος αν θελει να αυτοπροσδιοριστει ειναι ελευθερος να το κανει
αυτο σημαινει οτι οποιος το κανει δεχεται την κουλτουρα του αλλου γλωσσα.. ηθη και εθιμα
..αλλιως να μην το κανει και να μην παρει την ιθαγενεια εφοσον δεν τον συγκινεί ουτε η γλωσσα
ουτε τιποτα αλλο απο την χωρα που θα ζησει
επισης ο αυτοπροσδιορισμος δεν σημαινει μονο γνωση αλλα και καποιο ελλειμμα νοητικο
αν λεμε αν αυριο σε ενα ελληνικο σχολειο υπαρχουν παραπανω ξενοι μαθητες απο οτι ελληνακια
ειναι σιγουρο οτι θα διδαξουν την αρχαια ιστορια; ή την ελληνικη φιλοσοφια ή την ιστορια ακομη;
δεν το νομιζω μολις σταθεροποιθει η μεταναστευση θα τελειωσουν την ιστορια και την φιλοσοφια
σαν διχαστικά μαθηματα σε ολη την ευρωπη αυτα δεν ειναι φαντασια ουτε και συνομοσιολογικά
και ειναι ειναι αδυνατο να τα αποφυγουμε γιατι ειναι προδιαγεγραμενα να συμβουν σαν φυσικη ροη
της ακολουθιας που ζουμε

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

Αγαπητοί ΜΥΘΗΡΑ και ΝΕΜΟ. Όπως και ο ΝΕΜΟ, έχω την αίσθηση πως το θέμα του Έθνους έχει εξαντληθεί, υπό την έννοια πως έχουν παρατεθεί τα περισσότερα επιχειρήματα και οι θέσεις των περισσοτέρων έχουν (ή είχαν) παγιωθεί. Νομίζω πως πρέπει να προχωρήσουμε στην κύρια θεματολογία του νήματος, στο Σύνταγμα, περιμένω λοιπόν από την ΜΥΘΗΡΑ, ως δημιουργός του νήματος να μας δώσει την αρχική κατεύθυνση. Με κάθε σεβασμό θα επιθυμούσα να υποβάλλω την εξής πρόταση:

Ένα Σύνταγμα, όπως το αντιλαμβάνομαι προσωπικά, είναι ένα εγχειρίδιο χρήσης μίας Πολιτείας και ένα μέσο προφύλαξης των πολιτών από την κακή προαίρεση ή την παρερμηνεία εκ μέρους των Δημόσιων Λειτουργών αλλά και των πολιτών, πρέπει λοιπόν να θεωρηθεί (μεταξύ άλλων) και ως ένας πρακτικός αλγόριθμος εφαρμογής. Μήπως θα έπρεπε, μαζί με την φιλοσοφική μελέτη του όλου θέματος να εξετάζουμε παράλληλα και τον τρόπο εφαρμογής του, αναφορικά με την σημερινή κατάσταση του Πολιτείας, πώς επιθυμούμε να βελτιώσουμε την Πολιτεία και, τέλος, πως μπορούμε να το πετύχουμε αυτό; Παρόλο που πιθανόν το θέμα του «επί του πρακτέου» να δύναται να θεωρηθεί διαφορετικό νήμα, πιστεύω πως ίσως πρέπει να ενταχθεί εδώ, εφόσον αυτό θα βοηθήσει καταρχάς την αναζήτησή μας για το Σύνταγμα, εφόσον το «ευκταίο» (η βελτίωση της Πολιτείας) θα συνδιαστεί με το «πρακτέο».

[ΜΥΘΗΡΑ]

Αγαπητοί ΜΥΘΗΡΑ και ΝΕΜΟ. Όπως και ο ΝΕΜΟ, έχω την αίσθηση πως το θέμα του Έθνους έχει εξαντληθεί, υπό την έννοια πως έχουν παρατεθεί τα περισσότερα επιχειρήματα και οι θέσεις των περισσοτέρων έχουν (ή είχαν) παγιωθεί. Νομίζω πως πρέπει να προχωρήσουμε στην κύρια θεματολογία του νήματος, στο Σύνταγμα, περιμένω λοιπόν από την ΜΥΘΗΡΑ, ως δημιουργός του νήματος να μας δώσει την αρχική κατεύθυνση. Με κάθε σεβασμό θα επιθυμούσα να υποβάλλω την εξής πρόταση:

Ένα Σύνταγμα, όπως το αντιλαμβάνομαι προσωπικά, είναι ένα εγχειρίδιο χρήσης μίας Πολιτείας και ένα μέσο προφύλαξης των πολιτών από την κακή προαίρεση ή την παρερμηνεία εκ μέρους των Δημόσιων Λειτουργών αλλά και των πολιτών, πρέπει λοιπόν να θεωρηθεί (μεταξύ άλλων) και ως ένας πρακτικός αλγόριθμος εφαρμογής. Μήπως θα έπρεπε, μαζί με την φιλοσοφική μελέτη του όλου θέματος να εξετάζουμε παράλληλα και τον τρόπο εφαρμογής του, αναφορικά με την σημερινή κατάσταση του Πολιτείας, πώς επιθυμούμε να βελτιώσουμε την Πολιτεία και, τέλος, πως μπορούμε να το πετύχουμε αυτό; Παρόλο που πιθανόν το θέμα του «επί του πρακτέου» να δύναται να θεωρηθεί διαφορετικό νήμα, πιστεύω πως ίσως πρέπει να ενταχθεί εδώ, εφόσον αυτό θα βοηθήσει καταρχάς την αναζήτησή μας για το Σύνταγμα, εφόσον το «ευκταίο» (η βελτίωση της Πολιτείας) θα συνδιαστεί με το «πρακτέο».

σχόλιο 50

....ναι θα συμφωνήσω μαζί σου ..Φόρμιγξ ... όπως βλέπεις η συζήτηση ξέφυγε σε άλλη θεματολογία κι έχει την τάση να ενσωματώσει μικροπολιτικές παλαιοκομματικές αντιλήψεις και να φατριαστεί και να αποπροσανατολιστεί εντελώς ..γιαυτό και στις τελευταίες σελίδες απέχω ...περιμένοντας να καταλαγιάσει η τάση ...και καθυστερώντας την ανάλυση των ΣΗΜΕΙΩΝ σου και βεβαια τα σχόλια μου για οσα λενε ο νεμο και ο Παυλος ...βέβαια θιγονται από όλους σημαντικά θεωρητικά και πρακτικά ζητηματα όπως αυτό του ορισμού της έννοιας του <<έθνους>> και την σύνδεσης του με την ιδιότητα του πολίτη επίκαιρο ζήτημα και λόγω Επετείου 200χρόνων απο την Επανάσταση του 2021.... ....ας μείνουμε σε αυτά λοιπόν ..

...επιπλέον θα μπορούσαμε να ανοίξουμε ειδικό θέμα να μιλήσουμε για το<εθνος> στο πεδίο αυτο της Φιλοσοφιας της Πολιτικής καθώς το θεμα δεν εξαντειται ετισ εύκολα .... θα το κάνεις Φορμιγξ εσύ η να αναλαβω εγώ η καποιος αλλος από συνομιλητες νέμο και Παύλο ....
..για <ε θ ν ο ς > έχω πολλα να γραψω ... για αυτο το θεμα ...αλλά εδώ μιλαμε για την δημιουργία Δημοκρατικού Συντάγματος και τις Αρχές του .. βοήθησε με στο συντονισμό αν θέλεις ...

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

Φυσικά και θα βοηθήσω με όποιον τρόπο μπορώ.

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

Μόλις διάβασα την είδηση την οποία σας παραθέτω κατωτέρω, δημοσιευμένη στην διαδικτυακή εφημερίδα SLPRESS με αρθρογράφο τον Κώστα Γρίβα: (https://slpress.gr/ethnika/poios-sampot ... symmachia/). Θεωρώ πως θα είχε ενδιαφέρον να συζητήσουμε τον τρόπο ώστε ένα Σύνταγμα να περιέχει πρόνοιες (ασφαλιστικές δικλείδες) προκειμένου να αποτρέπονται παρόμοιες πράξεις από την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία.

««
Είναι σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες “παίζουν τα ρέστα τους” για να κρατήσουν την Τουρκία στη δυτική αρχιτεκτονική και να αποτρέψουν να ελκυστεί από τη βαρύτητα της τεράστιας γεωπολιτικής μάζας που συνθέτει το σχήμα Ρωσίας-Κίνας. Για να αποφύγουν αυτήν την εξέλιξη, μεταξύ των άλλων ενεργειών τους, “πουλάνε” στην Τουρκία μια ελεγχόμενη από την Ουάσιγκτον Ελλάδα, η οποία θα είναι πρόθυμη να συνδιαλλαγεί με τους όρους της Άγκυρας, για τις “διαφορές” των δύο χωρών στο Αιγαίο.

Στο πλαίσιο αυτής της λογικής αντιδρούν εντόνως και στην πιθανότητα δημιουργίας ενός ελληνογαλλικού άξονα, ο οποίος θα επέτρεπε στην Ελλάδα να υπερασπίσει καλύτερα τον εαυτό της, αλλά και να αναβαθμίσει τον ρόλο της στην περιοχή. Και αυτό γιατί ο χώρος του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου προορίζεται σαν “δώρο” για την Τουρκία, για να παραμείνει στο δυτικό στρατόπεδο.

Για να γίνει κάτι τέτοιο η Ελλάδα πρέπει να είναι και στρατιωτικά αδύναμη. Αυτός είναι και ο βαθύτερος λόγος, κατά την άποψη του γράφοντος, για την επίμονη προώθηση στο Ελληνικό Ναυτικό μιας φρεγάτας, η οποία ελάχιστες δυνατότητες αποφασιστικής δράσης θα έχει στο σύνθετο περιβάλλον απειλών που θα κυριαρχεί στο Αιγαίο του κοντινού μέλλοντος, τη στιγμή που θα μπορούσαν να προσφέρουν πολύ πιο αξιόλογες σχεδιάσεις.

Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που αντέδρασε τόσο λυσσαλέα το εγχώριο αμερικανόδουλο (και γερμανόδουλο) παρακράτος στο κείμενο των 45 προσωπικοτήτων που καλούσε για επιλογή νέου πλοίου επιφανείας, με αυστηρά επιχειρησιακά κριτήρια και για προώθηση της ελληνογαλλικής στρατηγικής συνεργασίας με ρήτρα αμυντικής συνδρομής.
»»

[nemo]

οταν καθε εθνικο προσφερεται για διακωμωδηση θα εχουμε και πιο ασχημα αποτελεσματα
και αν θα αλλαξουμε θα το οφειλουμε σε ασχημα περιστατικα -γιατι οπως παμε παμε

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΕΙΚΟΣΤΟ ΕΒΔΟΜΟ ΣΧΟΛΙΟ
(Η ισομοιρία και η ελευθερία)

Το συγκεκριμένο εργαλείο κοινωνικού ελέγχου ήταν γνωστό από την αυγή του πολιτισμού, εφόσον οι Αιγύπτιοι και οι Σουμέριοι το εφάρμοζαν συστηματικά, από γνώση είτε από ένστικτο, όμως η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά βρίσκεται στον «Τυρρανικό» του Ξενοφώντα: Όσο φτωχότερος είναι ένας λαός, τόσο περισσότερο υποταγμένος είναι. Δεν γνωρίζω κατά πόσον η φτώχια είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη υποταγής μίας κοινωνίας, είναι όμως προφανές πως ο συγκέντρωση του πλούτου μίας κοινωνίας στα χέρια κάποιων ολιγαρχών και συνεπώς, την αφαίρεση πλούτου από αυτή, δεν είναι μόνο αυτοσκοπός, δηλαδή ο πλουτισμούς λίγων ανθρώπων, αλλά και μία προσχεδιασμένη και αποτελεσματικότατη μέθοδος υποδούλωσης. Ο κοινός στόχος της φτωχοποίησης ενός λαού από το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένου, για την επίτευξη της συνδυαστικής δράσης της υποταγής και του πλουτισμού, δημιουργεί την ανάγκη της μεταξύ τους στενής συνεργασίας, δηλαδή της διαπλοκής, ενός φαινομένου χαρακτηριστικού των απολυταρχικών (τυρρανικών) καθεστώτων.

Σχετικά με την διαδικασία φτωχοποίηση ενός λαού, θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια στοιχεία τα οποία ανήρτησε ο SPARK στο νήμα: «Πως περιμένουμε να λυθούν τα προβλήματα ακριβώς;» και τα οποία παρατίθενται στον ιστότοπο της εφημερίδα daypress (https://www.daypress.gr/index.aspx?aid=358663&cid=9) και αφορούν τις ληξιπρόθεσμες του Δημοσίου από τους Έλληνες πολίτες. Μία απλή πινακοποίηση των δεδομένων δίδει τα εξής ενδιαφέροντα συμπεράσματα:
1) Επί συνόλου δέκα εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών, τα τέσσερα εκατομμύρια, δηλαδή το 40%, έχουν βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες στο Δημόσιο (Εφορεία και Ασφαλιστικούς Οργανισμούς), ενώ η συνολική οφειλή ανέρχεται στο ύψος των εκατό τεσσάρων δισεκατομμύρια ευρώ (104.000.000.000 €). Παρατηρώντας μόνο αυτούς τους αριθμούς, το πρώτο συμπέρασμα θα ήταν πως σχεδόν οι μισοί Έλληνες είναι απατεώνες και πως το Κράτος είναι απογοητευτικά αναποτελεσματικό, όμως μία προσεκτικότερη εξέταση των αναλυτικών στοιχείων δείχνει πως δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο. Στην πραγματικότητα, όπως θα δειχθεί κατωτέρω, το ποσοστό των πραγματικών απατεώνων σε σχέση με το συνολικό πληθυσμό είναι εξαιρετικά μικρό και το κράτος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό αναφορικά με την πραγμάτωση του πραγματικού του σκοπού.
2) Από τους τέσσερεις εκατομμύρια οφειλετών, τρία εκατομμύρια εννιακόσιοι χιλιάδες οφειλέτες (96%) οφείλουν περίπου πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (95%). Δηλαδή, οι μεγαλύτεροι οφειλέτες ανέρχονται σε μόλις εκατό χιλιάδες (4% επί του συνόλου των οφειλετών) και οφείλουν ενενήντα εννέα δισεκατομμύρια (95% της συνολικής οφειλής). Ας τονιστεί και διαφορετικά: Εκατό χιλιάδες πολίτες, δηλαδή το 1% του συνόλου των πολιτών, οφείλουν βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες ποσά τα οποία αντιστοιχούν σε κάτι λιγότερο από το ένα τρίτο του Δημοσίου Χρέους της χώρας.
3) Ας σημειωθεί πως το ποσόν των ενενήντα εννέα δισεκατομμυρίων είναι αυτό για το οποίο η τελική οφειλή η οποία είναι α) υποσύνολο της οφειλής πριν από τις ρυθμίσεις (εκπτώσεις) η οποία είναι β) υποσύνολο της τελεσίδικης και απλήρωτης οφειλής, η οποία είναι γ) υποσύνολο της αρχικώς βεβαιωμένης οφειλής, η οποία είναι δ) ένα μικρό υποσύνολο της πραγματικής διαφυγής (φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφηγής). Με μία πολύ πρόχειρη εκτίμηση θεωρώ πως το σύνολο της διαφυγής αυτών των πολιτών του 1% ανέρχεται στο ήμισυ ή ακόμα και στο σύνολο του Δημοσίου Χρέους.
4) Στην δαπάνη αυτή πρέπει να προστεθεί εκείνη η οποία προκύπτει από τις χαριστικές νομοθετικές διατάξεις προς όφελος των μεγάλων εταιρειών. Για παράδειγμα, ένας ελεύθερος επαγγελματίας καλείται να πληρώσει φόρο από 30% έως 40% επί των κερδών, έχοντας πολύ στενά περιθώρια δικαιολόγησης των εξόδων σε σχέση με τα έσοδά του. Αντίθετα μία εταιρεία, φορολογείται με 25% με πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα δικαιολόγηση εξόδων ή μεταφοράς κεφαλαίων.
5) Τέλος, στην δαπάνη αυτή αυξάνεται ακόμα περισσότερο από την βλάβη που προκαλεί μία μεγάλη εταιρεία στην οικονομία στην προσπάθειά της για ελαχιστοποίηση των εξόδων ή/και μεγιστοποίηση των κερδών (π.χ. κακοτεχνίες σε Δημόσια Έργα).
6) Έχω την αίσθηση πως η συνολική βλάβη η οποία προκαλείται στην χώρα από την δράση αυτού του 1% ανέρχεται σε πολλές φορές το Δημόσιο Χρέους, ενδεχομένως ξεπερνά το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ.

Προφανώς, μίας τέτοιας έκτασης εγκληματική καταλήστευση, προϋποθέτει υψηλό σχεδιασμό, στενή συνεργασία από το διαβόητο αυτό 1%. Οι μεγαλοκεφαλαιούχοι, οι πολιτικοί και τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης απαιτείται να λειτουργούν υπό συνθήκες μεγάλης αποτελεσματικότητας και σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα και πρέπει να ελέγχουν πλήρως και την τρείς εξουσίες (Εκτελεστική, Νομοθετική και την Ελεγκτική). Αυτή είναι και η ουσία ενός Συντάγματος, η διασφάλιση της ακεραιότητας των τριών Εξουσιών έναντι της κακής προαίρεσης ενός τμήματός των.

[ΜΥΘΗΡΑ]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΕΙΚΟΣΤΟ ΕΒΔΟΜΟ ΣΧΟΛΙΟ
(Η ισομοιρία και η ελευθερία)

Το συγκεκριμένο εργαλείο κοινωνικού ελέγχου ήταν γνωστό από την αυγή του πολιτισμού, εφόσον οι Αιγύπτιοι και οι Σουμέριοι το εφάρμοζαν συστηματικά, από γνώση είτε από ένστικτο, όμως η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά βρίσκεται στον «Τυρρανικό» του Ξενοφώντα: Όσο φτωχότερος είναι ένας λαός, τόσο περισσότερο υποταγμένος είναι. Δεν γνωρίζω κατά πόσον η φτώχια είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη υποταγής μίας κοινωνίας, είναι όμως προφανές πως ο συγκέντρωση του πλούτου μίας κοινωνίας στα χέρια κάποιων ολιγαρχών και συνεπώς, την αφαίρεση πλούτου από αυτή, δεν είναι μόνο αυτοσκοπός, δηλαδή ο πλουτισμούς λίγων ανθρώπων, αλλά και μία προσχεδιασμένη και αποτελεσματικότατη μέθοδος υποδούλωσης. Ο κοινός στόχος της φτωχοποίησης ενός λαού από το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένου, για την επίτευξη της συνδυαστικής δράσης της υποταγής και του πλουτισμού, δημιουργεί την ανάγκη της μεταξύ τους στενής συνεργασίας, δηλαδή της διαπλοκής, ενός φαινομένου χαρακτηριστικού των απολυταρχικών (τυρρανικών) καθεστώτων.

Σχετικά με την διαδικασία φτωχοποίηση ενός λαού, θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια στοιχεία τα οποία ανήρτησε ο SPARK στο νήμα: «Πως περιμένουμε να λυθούν τα προβλήματα ακριβώς;» και τα οποία παρατίθενται στον ιστότοπο της εφημερίδα daypress (https://www.daypress.gr/index.aspx?aid=358663&cid=9) και αφορούν τις ληξιπρόθεσμες του Δημοσίου από τους Έλληνες πολίτες. Μία απλή πινακοποίηση των δεδομένων δίδει τα εξής ενδιαφέροντα συμπεράσματα:
1) Επί συνόλου δέκα εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών, τα τέσσερα εκατομμύρια, δηλαδή το 40%, έχουν βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες στο Δημόσιο (Εφορεία και Ασφαλιστικούς Οργανισμούς), ενώ η συνολική οφειλή ανέρχεται στο ύψος των εκατό τεσσάρων δισεκατομμύρια ευρώ (104.000.000.000 €). Παρατηρώντας μόνο αυτούς τους αριθμούς, το πρώτο συμπέρασμα θα ήταν πως σχεδόν οι μισοί Έλληνες είναι απατεώνες και πως το Κράτος είναι απογοητευτικά αναποτελεσματικό, όμως μία προσεκτικότερη εξέταση των αναλυτικών στοιχείων δείχνει πως δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο. Στην πραγματικότητα, όπως θα δειχθεί κατωτέρω, το ποσοστό των πραγματικών απατεώνων σε σχέση με το συνολικό πληθυσμό είναι εξαιρετικά μικρό και το κράτος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό αναφορικά με την πραγμάτωση του πραγματικού του σκοπού.
2) Από τους τέσσερεις εκατομμύρια οφειλετών, τρία εκατομμύρια εννιακόσιοι χιλιάδες οφειλέτες (96%) οφείλουν περίπου πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (95%). Δηλαδή, οι μεγαλύτεροι οφειλέτες ανέρχονται σε μόλις εκατό χιλιάδες (4% επί του συνόλου των οφειλετών) και οφείλουν ενενήντα εννέα δισεκατομμύρια (95% της συνολικής οφειλής). Ας τονιστεί και διαφορετικά: Εκατό χιλιάδες πολίτες, δηλαδή το 1% του συνόλου των πολιτών, οφείλουν βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες ποσά τα οποία αντιστοιχούν σε τρεισήμισι φορές του Δημοσίου Χρέους της χώρας.
3) Ας σημειωθεί πως το ποσόν των ενενήντα εννέα δισεκατομμυρίων είναι αυτό για το οποίο η τελική οφειλή η οποία είναι α) υποσύνολο της οφειλής πριν από τις ρυθμίσεις (εκπτώσεις) η οποία είναι β) υποσύνολο της τελεσίδικης και απλήρωτης οφειλής, η οποία είναι γ) υποσύνολο της αρχικώς βεβαιωμένης οφειλής, η οποία είναι δ) ένα μικρό υποσύνολο της πραγματικής διαφυγής (φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφηγής). Με μία πολύ πρόχειρη εκτίμηση θεωρώ πως το σύνολο της διαφυγής αυτών των πολιτών του 1% ανέρχεται στο ήμισυ ή ακόμα και στο σύνολο του Δημοσίου Χρέους.
4) Στην δαπάνη αυτή πρέπει να προστεθεί εκείνη η οποία προκύπτει από τις χαριστικές νομοθετικές διατάξεις προς όφελος των μεγάλων εταιρειών. Για παράδειγμα, ένας ελεύθερος επαγγελματίας καλείται να πληρώσει φόρο από 30% έως 40% επί των κερδών, έχοντας πολύ στενά περιθώρια δικαιολόγησης των εξόδων σε σχέση με τα έσοδά του. Αντίθετα μία εταιρεία, φορολογείται με 25% με πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα δικαιολόγηση εξόδων ή μεταφοράς κεφαλαίων.
5) Τέλος, στην δαπάνη αυτή αυξάνεται ακόμα περισσότερο από την βλάβη που προκαλεί μία μεγάλη εταιρεία στην οικονομία στην προσπάθειά της για ελαχιστοποίηση των εξόδων ή/και μεγιστοποίηση των κερδών (π.χ. κακοτεχνίες σε Δημόσια Έργα).
6) Έχω την αίσθηση πως η συνολική βλάβη η οποία προκαλείται στην χώρα από την δράση αυτού του 1% ανέρχεται σε πολλές φορές το Δημόσιο Χρέους, ενδεχομένως ξεπερνά το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ.

Προφανώς, μίας τέτοιας έκτασης εγκληματική καταλήστευση, προϋποθέτει υψηλό σχεδιασμό, στενή συνεργασία από το διαβόητο αυτό 1%. Οι μεγαλοκεφαλαιούχοι, οι πολιτικοί και τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης απαιτείται να λειτουργούν υπό συνθήκες μεγάλης αποτελεσματικότητας και σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα και πρέπει να ελέγχουν πλήρως και την τρείς εξουσίες (Εκτελεστική, Νομοθετική και την Ελεγκτική). Αυτή είναι και η ουσία ενός Συντάγματος, η διασφάλιση της ακεραιότητας των τριών Εξουσιών έναντι της κακής προαίρεσης ενός τμήματός των.

σχόλιο 51

....αν και το ΕΙΚΟΣΤΟ ΕΒΔΟΜΟ ΣΧΟΛΙΟ σου ΦΟΡΜΙΓΞ ειναι μια παρέκβαση ... η <<πινακοποίηση και τα συμπεράσματα της>> απο το άρθρο που παράθεσες ειναι κρισιμότατη και προωθητική του νήματος ...
...δείχνει το μέγεθος της ανισοκατανομής του πλούτου και πως την συντηρει το ολο σύστημα με την ανοχη των χρεών των μεγαλο οφειλετών ...γιατί η ανισοκατανομή αυτή είναι ο βασικός στυλώνας του ανισόρροπου συστήματος και αυτος που πρέπει πρώτος να καταρριφθει αν μιλάμε για μια ριζική αναδιοργάνωση δημοκρατική των κοινωνιών ...
( αρχή της αναλογικότητας που δεν μου δόθηκε ακόμη η ευκαιρεία να αναπτύξω στο νήμα αυτό καθώς έχω εμπλακεί και με άλλα νήματα )

...λες ...

Δηλαδή, οι μεγαλύτεροι οφειλέτες ανέρχονται σε μόλις εκατό χιλιάδες (4% επί του συνόλου των οφειλετών) και οφείλουν ενενήντα εννέα δισεκατομμύρια (95% της συνολικής οφειλής). Ας τονιστεί και διαφορετικά: Εκατό χιλιάδες πολίτες, δηλαδή το 1% του συνόλου των πολιτών, οφείλουν βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες ποσά τα οποία αντιστοιχούν σε τρεισήμισι φορές του Δημοσίου Χρέους της χώρας.

στο τελευταίο εχω μια ενσταση ...εννοεις το 1/3 του Δημόσιου Χρεους?? ...τα 99δις είναι περιπου το 1/3 = 0.33 του συνολικού Δημοσιου Χρεους ( Κεντρικής Διοίκησης μονο ) ...που εχει ξεπερασει με την Πανδημία το 370δις (99/370 =0,262)

...το συνολικο χρεος βεβαια τη χωρας ολου του δημοσιου μαζι και ιδιωτικο ειναι ενα αλλο πακετο χοντρο σιγουτα πάνω απο 500δις ( δυστυχως δημοσιευματα για αυτο δεν υπαρχουν ) ..οπως και η αναλυση του χρεους σε εσωτερικο σε ξωτερικο ...ένα ενα αλλο πακετο ...

...η κοινωνια με τοση χοντρη ανισοκατανομη και τετοια χρεη δεν μπορει να περασει σε ουσιαστικη δημοκρατικη διακυβερνηση ...αλλα ομως καλλιστα μπορει αν ενδυθει ενα πολιτικο συστημα με μια ψηφιακη οικτρη μορφη αμεσοδημοκρατιας που θα κρυβει ουσιαστικα κατω απο ηλεκτρονικες πλατφορμες το σκληρό ολιγαρχικο της προσωπο..νομιζω ειμαστε σ αυτο το σημειο παγκοσμιως ...οχι μονο στην Ελλαδική μας επικρατεια ...

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

Ζητώ συγνώμη για την αντιστροφή του ενός τρίτου σε τρεις φορές.

[ΜΥΘΗΡΑ]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΔΕΚΑΤΟ ΟΓΔΟΟ ΣΧΟΛΙΟ
(Συγκέντρωση κάποιων σημείων)
............................

ΣΗΜΕΙΟ 7: Οποιαδήποτε εξουσία ασκείται από οποιοδήποτε από τα τρία Σώματα προς τους λοιπούς πολίτες, θα αντιστοιχεί σε μία εξουσία η θα ασκείται από τους πολίτες προς κάθε Σώμα. Η εξουσία αυτή των πολιτών δύναται να περιλαμβάνει τακτικές εκλογές, δημοψηφίσματα, προσφυγή στην Δικαιοσύνη κτλ. (συμμετρική ιδιότητα).

ΣΗΜΕΙΟ 8: Η Δημόσια Διοίκηση δεν είναι αυτεξούσια αλλά λειτουργεί ως εντολοδόχος (εργαλείο εφαρμογής και διαχείρισης των αποφάσεων) της Κυβερνήσεως και ορίζεται και ελέγχεται απολύτως από αυτήν. Επομένως, η ευθύνη κάθε ενέργειας της Δημόσιας Διοίκησης μεταφέρεται απευθείας στην Κυβέρνηση, η οποία είναι με την σειρά της άμεσα υπόλογη στους πολίτες (μεταβατική ιδιότητα).
[Υποσημείωση: Προφανώς, δεν υφίσταται μονιμότητα για οποιονδήποτε δημόσιο υπάλληλο, εφόσον αδυνατίζει τον Κυβερνητικό έλεγχο, αντιβαίνει την έννοια της ισοδυναμίας μεταξύ των πολιτών και, ούτε άλλως είναι, ασύμβατη με κάποια άρθρο του ισχύοντος Συντάγματος (ειδικά με το άρθρο 4 περί ισονομίας).

ΣΗΜΕΙΟ 9: Κάθε Σώμα έχει τον ίδιο αριθμό βουλευτών, κάθε ένας από τους οποίους εκλέγεται για το συγκεκριμένο Σώμα (τρεις Βουλές). Ενδεχομένως να απαιτείται και ένα τέταρτο Σώμα, το οποίο δεν θα εξασκεί εξουσία αλλά θα έχει το καθήκον του συντονισμού των υπολοίπων Σωμάτων.
[Υποσημείωση: Προκειμένου αφενός να εξασφαλιστεί η συνέχεια του Κράτους και αφετέρου να μειωθεί η δράση των κομματικών μηχανισμών, όπως υφίστανται σήμερα, οι εκλογές μπορούν να διεξάγονται ως εξής: α) Θα διεξάγονται εκλογές ανά έτος, οι οποίες θα είναι τριπλές, δηλαδή θα υπάρχουν τρία ψηφοδέλτια για κάθε εκλογή, ένα ψηφοδέλτιο για κάθε Σώμα. Κάθε ψηφοδέλτιο θα υπάρχουν δύο στήλες, μία για αυτούς οι οποίους οι πολίτες επιθυμούν να αποχωρήσουν και μία για αυτούς θα προσχωρούν, λαμβάνοντας την θέση των αποχωρήσαντας. Σε κάθε εκλογή, από κάθε Σώμα θα αποχωρεί το ένα τέταρτο των βουλευτών (κατά πλειοψηφία της στήλης αποχώρησης) και θα αναπληρώνεται από νέους (κατά πλειοψηφία της στήλης προσχώρησης). Κατ’ αυτόν τον τρόπο, επιτυγχάνεται ο αμεσότερος έλεγχος των πολιτών προς το Κράτος.]

Νομίζω πως μία παρόμοια δομή όπως η ανωτέρω περιλαμβάνει τις περισσότερες από τις αρχές τις οποίες ανέφερε η Μύθηρα κατά την τελευταία ανάρτησή της. Περιμένω σχόλια και διορθώσεις, προκειμένου να συστηματοποιήσουμε την συνέχεια της δομής.

σχόλιο 52


η πολυεθνική πολυφυλετική πολυδιαβουλευόμενη πολυσυμμετοχική οικουμενικη πολυεπίπεδη πολιτεία

...Φορμιγξ για να αυτο διοικηθεί σωστά μια εθνικη επικρατεια ...χρειαζεται πολλαπλων επιπεδων βουλες -συνελεύσεις διαβουλευσης και τα συμβουλια αντιρποσωπευσης τους .. οσα είναι και τα επιπεδα οργανωσης της οικοινωνικης ζωης ...

...τα επιπεδα οικοκοινωνικης οργανωσης τα ευρυτερα μιας οικογενειας ή συμβιωτικης μοναδας ...ειναι η συνοικια, ο δημος, η πολη , η συμπολιτεια κτλ ...

..αρα αν μιλαμε για αληθινη, συμμετοχικη, ουσιαστικη δημοκρατια με τους πολιτες να παίρνουν μερους σε διαφορων επιπεδων αποφάσεις, χρειαζομαστε οχι μονο τρεις βουλες...αλιμονο ..αλλα τοσες οσες ειναι οι συνοικιες, οι δημοι, οι πολεις, οι συμπολιτειες-περιφερειες κτλ κτλ ..

...φανταζομαι ενα πολιτειακό μελλον οπου ο πολιτης εχει ανακτησει πλήρως τα πολιτικα του δικαιωματα και περνει μερος σε αποφασεις της συνοικιας μεσα απο την συνοικιακη του συνελευση, του δήμου του μεσα απο τις αποφασεις της συνοικιας του που μεταφερουν αντιπροσωποι των συνοικιων ,,,αποφασεις στη πολη του μεσα απο αποφασεις που μεταφερουν αντιπροσωποι των δημων ...κοκ ..ναι αυτο το πολτικο σχημα μπορει να φτανει μεχρι οικουμενικο επιπεδο ...μιλαμε για μια ενωμενη πολυεθνικη πολυ φυλετικη ανθρωποτητα σε διαρκη ειρήνευση οχι για μια βαβυλωνια αλληλοσπαρασσομενων ετοιμοπόλεμων εθνων ...
ΕΛΘΕΤΩ !!!