ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΤΡΙΤΟ ΣΧΟΛΙΟ

Έχω μία δυσκολία στο να φανταστώ τον τρόπο ένταξη ηθικών παραμέτρων σε ένα εγχειρίδιο χρήσης ενός Πολιτεύματος, οποιουδήποτε Πολιτεύματος, εφόσον δεν μπορώ καν να βρω έναν επαρκή ορισμό της Ηθικής, κάποιον ο οποίος να μην καταφεύγει σε αοριστίες ή σε ταυτολογίες. Το μόνο πλησιέστερο που μπορώ να σκεφθώ είναι η προσέγγιση του Καντ, αλλά και πάλι αυτός δεν ορίζει την Ηθική, αλλά περιγράφει απλώς την μερική χρήση και την λειτουργία της. Από την άλλη πλευρά, το καθαρά τεχνικό μέρος ενός παρόμοιου εγχειριδίου είναι απλούστερο:
1. Γενικά, ένα σύστημα (Κοινωνικό, Βιολογικό ή Φυσικό) μπορεί να προσεγγιστεί ως μία κατασκευή το οποίο περιλαμβάνει δύο πράγματα α) ένα σύνολο «Χ» των στοιχείων του συστήματος (πολίτες) και β) μία σχέση «Σ» η οποία θα περιγράφει όλες τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των στοιχείων αυτού του συνόλου, δηλαδή ως μία οντότητα (Χ,Σ). Εφόσον ένα Σύνταγμα είναι απλώς ένα εγχειρίδιο χρήσης της βέλτιστης λειτουργίας ενός κοινωνικού συστήματος, η δημιουργία του πρέπει και αρκεί να περιλαμβάνει την επαρκή περιγραφή των ιδιοτήτων δύο μόνο πραγμάτων, δηλαδή των στοιχείων του Χ και της σχέσης Σ μεταξύ των στοιχείων του Χ.
2. Ο ορισμός του συνόλου Χ, δηλαδή των πολιτών είναι σχετικά απλός. Ένας αντίστοιχος ορισμός στην περίπτωση της Αρχαίας Αθήνας είναι: α) και οι δύο γονείς να είναι Αθηναίοι πολίτες, β) να έχει ολοκληρώσει την εγκύκλια παιδεία του και γ) να έχει περατώσει τις βασικές στρατιωτικές του υποχρεώσεις (δύο έτη από το δέκατο όγδοο έως το εικοστό έτος της ηλικίας του και, εν συνεχεία ένα μήνας κάθε έτος έως το πεντηκοστό τουλάχιστον). Εάν αυτές οι στρατιωτικές υποχρεώσεις φαίνονται απαρχαιωμένες, μπορούμε να τις συγκρίνουμε με τις αντίστοιχες στην Ελβετία και στο Ισραήλ.
3. Προφανώς ο ορισμός της αλληλεπίδρασης Σ είναι μακράν ο δυσκολότερος ειδικά όταν εφαρμόζεται όχι σε κάποια αυστηρά ιεραρχική κοινωνία αλλά σε μία δημοκρατία, στην οποία πρωταρχικό ρόλο έχει η έννοια της ισότητας. Καταρχάς, ισότητα υπό την έννοια της ταυτότητας (ταυτοσημίας) δεν υπάρχει, εφόσον αμφιβάλλω εάν υπάρχουν δύο ταυτόσημοι άνθρωποι (ούτε καν στην περίπτωση των μονοζυγωτικών διδύμων, λόγω των περιβαλλοντικών παραγόντων). Επιπλέον ακόμα και η προσπάθεια της εφαρμογής μίας τέτοιου είδους ισότητα σχετίζεται περισσότερα με την Προκρούστια κλίνη παρά με την Δημοκρατία. Το μόνο που δύναται να υιοθετηθεί χωρίς να παραβαίνει βασικούς Φυσικούς νόμους είναι η ΙΣΟΔΥΝΑΜΙΑ, μία έννοια γενικότερη και περισσότερα επεξηγηματική από την ισότητα, η οποία δίδει στα ισοδύναμα στοιχεία τις ιδιότητες της ανακλαστικότητας, της συμμετρικότητας της αντιμεταθετικότητας.
4. Για παράδειγμα, στο άρθρο 4 του Συντάγματος της Ελλάδας αναφέρεται πως «οι Έλληνες είναι ίση ενώπιον του νόμου» (ισονομία), ορίζεται σαφώς μέσω της σχέσεως ισοδυναμίας:
- (ανακλαστικότητα): ο νόμος εφαρμόζεται και σε εκείνον ο οποίος τον παράγει (νομοθέτης) και τον εφαρμόζει (δικαστής).
- (συμμετρικότητα): όπως ο νομοθέτης και ο δικαστής ελέγχουν τους υπόλοιπους για την τήρηση του νόμου, έτσι και οι υπόλοιποι πολίτες ελέγχουν τους δικαστές και τους νομοθέτες με την ίδια ενδελέχεια και κατά τον ίδιο χρόνο.
- (μεταβατική): για ίδιες πράξεις και συνθήκες, ο νόμος πρέπει να αποδίδει την ίδια ελευθερία και τους ίδιους περιορισμούς σε όλες τις περιπτώσεις.
Ακριβώς για τον λόγο αυτόν το άρθρο 86 καταργεί την ισονομία, εφόσον η ίδια η Νομοθετική εξουσία δεν είναι η ίδια υποκείμενη στον νόμο (μη ανακλαστικότητα), η Νομοθετική εξουσία δεν ελέγχεται από τους υπόλοιπους πολίτες (μία γενική κομματική ψήφος κάθε μία τετραετία, δεν είναι έλεγχος αλλά κοροϊδία) (μη συμμετρικότητα) και μια μερίδα του συνόλου (βουλευτές) δεν υπόκεινται στις ίδιες ελευθερίες και περιορισμούς από τους υπόλοιπους (μη μεταβατικότητα).
5. Προφανώς, η ισοδυναμία δύναται να εφαρμοστεί και σε όλες τις εξουσίες (Νομοθετική, Ελεγκτική και Εκτελεστική) με εξίσου ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ή ίδια φορολογική νομοθεσία για όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα κτλ.

[ΜΥΘΗΡΑ]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΤΡΙΤΟ ΣΧΟΛΙΟ

Έχω μία δυσκολία στο να φανταστώ τον τρόπο ένταξη ηθικών παραμέτρων σε ένα εγχειρίδιο χρήσης ενός Πολιτεύματος, οποιουδήποτε Πολιτεύματος, εφόσον δεν μπορώ καν να βρω έναν επαρκή ορισμό της Ηθικής, κάποιον ο οποίος να μην καταφεύγει σε αοριστίες ή σε ταυτολογίες. Το μόνο πλησιέστερο που μπορώ να σκεφθώ είναι η προσέγγιση του Καντ, αλλά και πάλι αυτός δεν ορίζει την Ηθική, αλλά περιγράφει απλώς την μερική χρήση και την λειτουργία της. Από την άλλη πλευρά, το καθαρά τεχνικό μέρος ενός παρόμοιου εγχειριδίου είναι απλούστερο:
1. Γενικά, ένα σύστημα (Κοινωνικό, Βιολογικό ή Φυσικό) μπορεί να προσεγγιστεί ως μία κατασκευή το οποίο περιλαμβάνει δύο πράγματα α) ένα σύνολο «Χ» των στοιχείων του συστήματος (πολίτες) και β) μία σχέση «Σ» η οποία θα περιγράφει όλες τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των στοιχείων αυτού του συνόλου, δηλαδή ως μία οντότητα (Χ,Σ). Εφόσον ένα Σύνταγμα είναι απλώς ένα εγχειρίδιο χρήσης της βέλτιστης λειτουργίας ενός κοινωνικού συστήματος, η δημιουργία του πρέπει και αρκεί να περιλαμβάνει την επαρκή περιγραφή των ιδιοτήτων δύο μόνο πραγμάτων, δηλαδή των στοιχείων του Χ και της σχέσης Σ μεταξύ των στοιχείων του Χ.
2. Ο ορισμός του συνόλου Χ, δηλαδή των πολιτών είναι σχετικά απλός. Ένας αντίστοιχος ορισμός στην περίπτωση της Αρχαίας Αθήνας είναι: α) και οι δύο γονείς να είναι Αθηναίοι πολίτες, β) να έχει ολοκληρώσει την εγκύκλια παιδεία του και γ) να έχει περατώσει τις βασικές στρατιωτικές του υποχρεώσεις (δύο έτη από το δέκατο όγδοο έως το εικοστό έτος της ηλικίας του και, εν συνεχεία ένα μήνας κάθε έτος έως το πεντηκοστό τουλάχιστον). Εάν αυτές οι στρατιωτικές υποχρεώσεις φαίνονται απαρχαιωμένες, μπορούμε να τις συγκρίνουμε με τις αντίστοιχες στην Ελβετία και στο Ισραήλ.
3. Προφανώς ο ορισμός της αλληλεπίδρασης Σ είναι μακράν ο δυσκολότερος ειδικά όταν εφαρμόζεται όχι σε κάποια αυστηρά ιεραρχική κοινωνία αλλά σε μία δημοκρατία, στην οποία πρωταρχικό ρόλο έχει η έννοια της ισότητας. Καταρχάς, ισότητα υπό την έννοια της ταυτότητας (ταυτοσημίας) δεν υπάρχει, εφόσον αμφιβάλλω εάν υπάρχουν δύο ταυτόσημοι άνθρωποι (ούτε καν στην περίπτωση των μονοζυγωτικών διδύμων, λόγω των περιβαλλοντικών παραγόντων). Επιπλέον ακόμα και η προσπάθεια της εφαρμογής μίας τέτοιου είδους ισότητα σχετίζεται περισσότερα με την Προκρούστια κλίνη παρά με την Δημοκρατία. Το μόνο που δύναται να υιοθετηθεί χωρίς να παραβαίνει βασικούς Φυσικούς νόμους είναι η ΙΣΟΔΥΝΑΜΙΑ, μία έννοια γενικότερη και περισσότερα επεξηγηματική από την ισότητα, η οποία δίδει στα ισοδύναμα στοιχεία τις ιδιότητες της ανακλαστικότητας, της συμμετρικότητας της αντιμεταθετικότητας.
4. Για παράδειγμα, στο άρθρο 4 του Συντάγματος της Ελλάδας αναφέρεται πως «οι Έλληνες είναι ίση ενώπιον του νόμου» (ισονομία), ορίζεται σαφώς μέσω της σχέσεως ισοδυναμίας:
- (ανακλαστικότητα): ο νόμος εφαρμόζεται και σε εκείνον ο οποίος τον παράγει (νομοθέτης) και τον εφαρμόζει (δικαστής).
- (συμμετρικότητα): όπως ο νομοθέτης και ο δικαστής ελέγχουν τους υπόλοιπους για την τήρηση του νόμου, έτσι και οι υπόλοιποι πολίτες ελέγχουν τους δικαστές και τους νομοθέτες με την ίδια ενδελέχεια και κατά τον ίδιο χρόνο.
- (μεταβατική): για ίδιες πράξεις και συνθήκες, ο νόμος πρέπει να αποδίδει την ίδια ελευθερία και τους ίδιους περιορισμούς σε όλες τις περιπτώσεις.
Ακριβώς για τον λόγο αυτόν το άρθρο 86 καταργεί την ισονομία, εφόσον η ίδια η Νομοθετική εξουσία δεν είναι η ίδια υποκείμενη στον νόμο (μη ανακλαστικότητα), η Νομοθετική εξουσία δεν ελέγχεται από τους υπόλοιπους πολίτες (μία γενική κομματική ψήφος κάθε μία τετραετία, δεν είναι έλεγχος αλλά κοροϊδία) (μη συμμετρικότητα) και μια μερίδα του συνόλου (βουλευτές) δεν υπόκεινται στις ίδιες ελευθερίες και περιορισμούς από τους υπόλοιπους (μη μεταβατικότητα).
5. Προφανώς, η ισοδυναμία δύναται να εφαρμοστεί και σε όλες τις εξουσίες (Νομοθετική, Ελεγκτική και Εκτελεστική) με εξίσου ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ή ίδια φορολογική νομοθεσία για όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα κτλ.

σχολιο 15

...χμμ Φόρμιγξ έχεις κατά νου κάτι πολύ μαθηματικοποιημένο ...και επιστημονικά θεμελιωμένο ...
..αλλά εχουμε εδώ σοβαρά θέματα από τα γενικά χωράφια της φιλοσφίας ...πχ λες ότι η ισότητα δεν σημαινεί ισοδυναμία .. τα ισοδύναμα λες είναι ένας πολύ ευρύτερος ορισμός...

.. βάζεις τη συμμετρία και την αντιμεταθετικότητα ιδιότητες της ισοδυναμίας ..χμμ...

...επίσης βάζεις την ηθική εκτός πεδίου αναζήτησης των Αρχών τη Δημοκρατίας ..χμμμ..

...θεωρείς απλό το ορισμό του πολίτη .. σου αρκεί να υπάρχουν γονείς μιας εθνικότητος και δεν σε ενδιαφέρει ως προαπαιτούμενο πολιτικών δικαιωμάτων το ήθος ... δηλαδή κάποιον οικονομικό καταχραστή εφόσον έχει γονείς Ελληνες δεν έχεις λόγο να του αφαιρέσεις τα πολιτικά δικαιώματα κι οτι οι κάθε λογής υπόδικοι μια χαρά μπορούν να έχουν πολιτικά δικαιώματα συμμετοχής στο πολίτευμα .. έτσι ?? δηλαδή να αποφασίζουν για τα θέματα της κοινωνίας ?? χμμμμμμ.....

..επίσης λες οτι δυσκολεύεσαι να ορίσεις τι είναι ηθική αλλά έχεις φιλοδοξία να φτιάξεις ένα Σύνταγμα Πολιτειακό ??να φανταστώ αδιάφορα για το τι είναι καλο η κακό για την κοινωνία .. γατι τελικα αυτο είναι το μέγα ζήτημα ηθικής που οφείλει να λύσει ένα Πολιτειακό Σύνταγμα ...

.. σου αρκεί να σκέφτεσαι ως μαθηματικά σα μια συνάρτηση δύο μεταβλητών κι όχι ηθικά τα ζητήματα της δημοκρατίας ??


*συνεχίζω ....>>>>

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

Αγαπητή ΜΥΘΗΡΑ, η άμεση απάντηση είναι πως ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ. Αναγκάζομαι να τα χρησιμοποιήσω λόγω έλλειψης λειτουργικότερου εργαλείου. Λόγω της σοβαρότητας του σχολίου σου, θα χρειαστώ λίγο χρόνο για να συντάξω μία εκτενέστερη και πληρέστερη απάντηση.

[nemo]

Αγαπητή ΜΥΘΗΡΑ, η άμεση απάντηση είναι πως ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ. Αναγκάζομαι να τα χρησιμοποιήσω λόγω έλλειψης λειτουργικότερου εργαλείου. Λόγω της σοβαρότητας του σχολίου σου, θα χρειαστώ λίγο χρόνο για να συντάξω μία εκτενέστερη και πληρέστερη απάντηση.

δεν βλεπω τι αλλο θα βρεις για να προσθεσεις εγω τα καταλαβα και η μυθηρα μπερδεύτηκε ή μαλλον κατι αλλο
θα ηθελε να πει και λογω χρονου το διατύπωσε προχειρα

υσ..να συμπληρωσω κι εγω θεωρω τον ηθικο νομο ανωτερο απο την στιγμη που ο νομος ειναι ελλειπεις
και δεν ακουμπαει τους πλουσιους -θυμηθείτε τους ελ αγωνιστες του 21 πως με βαση του νομου αδικήθηκαν
και τοσα αλλα μεγαλα παραδειγματα -η δυσκολια ομως να εφαρμοσει καποιος τον ηθικο νομο ειναι μεγαλυτερη
-δεν θα βρισκουμε ικανους δικαστες γιατι -ξαναγυριζουμε στο βασικο -ειμαστε ελλειπεις νοητικα

[ΜΥΘΗΡΑ]

Αγαπητή ΜΥΘΗΡΑ, η άμεση απάντηση είναι πως ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ. Αναγκάζομαι να τα χρησιμοποιήσω λόγω έλλειψης λειτουργικότερου εργαλείου. Λόγω της σοβαρότητας του σχολίου σου, θα χρειαστώ λίγο χρόνο για να συντάξω μία εκτενέστερη και πληρέστερη απάντηση.

σχόλιο 16

...όχι ότι τα μαθηματικά και οι φυσικοί νόμοι δεν έχουν αμεση εφαρμογή στα κοινωνικά φαινομενα και τα ψυχολογικά ..
... η δημιουργία ενός Συντάγματος Δημοκρατικού ΑΥΤΟΣΥΝΕΠΟΎΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΑΡΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΡΓΆΝΩΣΗΣ είναι ένας πνευματικος αθλος μέγιστος ...

...και να δεν μου είναι ξένη η ιδέα οτι πρέπει να έχει την μαθηματική δομή ενός μαθηματικού σώματος .. ετσι όπως αυστηρά αυτό ορίζεται στην Θεωρία Συνόλων ...θα λεγα οτι τήν βρίσκω πολύ θελτική ....και περιμένω ανυπόμονα την ανάπτυξη της ιδέα σου αυτής ... για να πω και τις δικές μου ιδέες πάνω σε αυτό ...

ΣΩΜΑ στην Θεωρία Συνολων ονομάζουμε ενα σύνολο στοιχείων εφοδιασμένο με κάποιες νορμες ρυθμισεις τελεστικές ανάμεσα στα στοιχεία και περιοριστικές παράλληλα ..πχ το Σύνολο των Πραγματικών Αριθμών εφοδιασμένο με τις 4 πράξεις και του περιορισμούς του ειναι ένα ""Σώμα ""

...εδώ διαβάζουμε τον μαθηματικό ορισμό του ""Σὠματος ""πολύ καλή ιδέα η μεταφορά αυτή της μαθηματικής έννοιας στην πολιτική και κοινωνική φιλοσοφία ...

Σώμα (από το γαλλικό Corps) είναι ένα σύνολο F {\displaystyle \mathbb {F} } {\mathbb {F}} (από το αγγλικό Field) αντικειμένων οποιουδήποτε είδους, μαζί με δύο δυαδικές πράξεις + και * ορισμένες στο F {\displaystyle \mathbb {F} } {\mathbb {F}}, οι οποίες απεικονίζουν 2 στοιχεία a και b που ανήκουν στο F στα a+b και a*b, επίσης στοιχεία του F. Και ισχύουν οι εξής ιδιότητες:

( a + b ) + c = a + ( b + c ) {\displaystyle (a+b)+c=a+(b+c)} {\displaystyle (a+b)+c=a+(b+c)}
∃ 0 ∈ F {\displaystyle \exists 0\in \mathbb {F} } {\displaystyle \exists 0\in \mathbb {F} } (υπάρχει στοιχείο 0 που ανήκει στο F), τέτοιο ώστε

a + 0 = a , ∀ a ∈ F {\displaystyle a+0=a,\forall a\in \mathbb {F} } {\displaystyle a+0=a,\forall a\in \mathbb {F} } για κάθε a {\displaystyle a} a που ανήκει στο F {\displaystyle \mathbb {F} } {\mathbb {F}}, και
∀ a ∈ F , ∃ b ∈ F s . t . a + b = 0 {\displaystyle \forall a\in \mathbb {F} ,\exists b\in \mathbb {F} \ s.t.\ a+b=0} {\displaystyle \forall a\in \mathbb {F} ,\exists b\in \mathbb {F} \ s.t.\ a+b=0} (για κάθε a που ανήκει στο F υπάρχει b που ανήκει στο F τέτοιο ώστε a+b=0).

a + b = b + a {\displaystyle a+b=b+a} {\displaystyle a+b=b+a} Δηλαδή να ισχύει η αντιμεταθετική ιδιότητα στο F
( a ∗ b ) ∗ c = a ∗ ( b ∗ c ) {\displaystyle (a*b)*c=a*(b*c)} {\displaystyle (a*b)*c=a*(b*c)}
Υπάρχει αριθμός 1 που ανήκει στο F τέτοιος ώστε (i).a*1=a (ii). Και να υπάρχει, για κάθε a διάφορο του μηδενός, ένα b, τέτοιο ώστε a*b=1.
a ∗ b = b ∗ a {\displaystyle a*b=b*a} {\displaystyle a*b=b*a}
a ∗ ( b + c ) = a ∗ b + a ∗ c {\displaystyle a*(b+c)=a*b+a*c} {\displaystyle a*(b+c)=a*b+a*c}

[ΜΥΘΗΡΑ]

δεν βλεπω τι αλλο θα βρεις για να προσθεσεις εγω τα καταλαβα και η μυθηρα μπερδεύτηκε ή μαλλον κατι αλλο
θα ηθελε να πει και λογω χρονου το διατύπωσε προχειρα

υσ..να συμπληρωσω κι εγω θεωρω τον ηθικο νομο ανωτερο απο την στιγμη που ο νομος ειναι ελλειπεις
και δεν ακουμπαει τους πλουσιους -θυμηθείτε τους ελ αγωνιστες του 21 πως με βαση του νομου αδικήθηκαν
και τοσα αλλα μεγαλα παραδειγματα -η δυσκολια ομως να εφαρμοσει καποιος τον ηθικο νομο ειναι μεγαλυτερη
-δεν θα βρισκουμε ικανους δικαστες γιατι -ξαναγυριζουμε στο βασικο -ειμαστε ελλειπεις νοητικα

σχόλιο 17

...νέμο .. εδώ ο συμφορουμίστας ΦΟΡΜΙΓΞ βρίσκεται σε μια κατάσταση τοκετού πνευματικού ..ας μη σταθούμε σαν τους Ηρώδες ζηλόφθονες έτοιμοι να πετσοκόψουμε αυτό το βρέφος το πνευματικό .. ας τον βοηθήσουμε στην πνευματική αυτή γέννα ...αν έχεις περίσσεια πνευματικη ουσία προσπάθησε να συμβάλλεις στη <<γέννα >> οργάνωσε τις σκέψεις σου και κατάθεσε τις αυτό θέλει κόπο και χρόνο ...αν νιώθεις να έχεις έλλειμμα άπλα άσε το νήμα να ξετυλιχτεί από αυτούς που έχουν πνεύμα να βοηθήσουν σε αυτή την γέννα ...

[nemo]

δεν παιρνεις στα υποψιν τις θεμελιωδες αλληλεπιδρασεις στις οποιες θεωριες λες
και υπαρχουν αυτες που φαινονται και αλλες τοσες που δεν τις σκεφτομαστε

[ΜΥΘΗΡΑ]

δεν παιρνεις στα υποψιν τις θεμελιωδες αλληλεπιδρασεις στις οποιες θεωριες λες
και υπαρχουν αυτες που φαινονται και αλλες τοσες που δεν τις σκεφτομαστε

σχόλιο 18




...ναι οι θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις και η ρύθμισή τους ..χμμ ναι αυτές είναι το ζητούμενο ενός Συντάγματος όχι απλά πολιτειακής οργάνωσης αλλά οικοινωνικής ...

...αλλά νέμο επίσης πρωτεύον πριν από όλα είναι να δούμε ποιά οντολογικά στοιχεία αποτελούν το Σώμα ...
...όπως λέμε ότι ένα σύνολο αποτελείται από αυτούς τους αριθμούς ...έτσι και ένα Σώμα Κοινωνικό ή μάλλον Οικοκοινωνικό έχει ως θεμέλια στοιχεία του ..

- τη φύση ( οικοσυστήματα, βουνά, θάλασσες, λίμνες, ποτάμια, πλανήτες, διάστημα )
- τα άλλα ζωντανά πλασματα ( φυτά, ζώα )
-τους ανθρώπους
-τα ανθρωπογενη περιβάλλοντα και πραγματα ( πχ πόλη, μηχανήματα, κτίρια, τεχνολογία γενικά )


...εσείς συμφωνείτε;;;νέμο και Φόρμιγκ... για να φτιάξουμε ένα Οικοκοινωνικό Σύνταγμα θα πρέπει να ορίσουμε όλα αυτά να τα προσδιορίσουμε οντολογικά ως προς τις ανάγκες και δυνατότητες τους ...όσο για την ιδιότητα του πολίτη είναι δευτερεύουσας σημασία εν συγκρίσει με αυτή του ανθρώπινου όντος ...

...άλλες ιδιότητες αυτές του εργαζόμενου, του ανέργου, του άεργου, του συνταξιούχου, του ποινικού κατάδικου και υπόδικου, του άνδρα, της γυναίκας, του γονέ ακαί κηδεμόνα, του παιδιού, του μαθητή του δασκάλου, του δικαστή, του ιατρού του, στρατιωτικού ...κτλ κτλ

...άρα χρειαζόμαστε στο Σύνταγμά μας ορίσματα για αυτά τα θεμέλια στοιχεία ..πρώτα από όλα... μετά ορίσματα για τις σχέσεις αυτών και τις αλληλεπιδράσεις ,,,μετά αξιώματα αρχές νόμους πορίσματα άρα για τις σχέσεις των στοιχείων αυτών ...

....αυτό θα συνιστούσε ένα πολύ καλά θεμελιωμένο με οντολογική ηθικολογική βάση Οικοκοινωνικό Σύνταγμα ..όλοι οι νόμοι από κει και πέρα θα βασίζονται σε αυτό...
άρα έχουμε και λέμε χρειαζόμαστε :

ορίσματα
αξιώματα
πορίσματα


..αλήθεια τι θα ορίζαμε ως πολίτη; απλά αυτόν που έχει γονείς μιας ορισμένης υπηκοότητας ; πολύ κακός αναντίστοιχος στα υψηλά καθήκοντα τα πολιτικά ο ορισμός αυτός....χμμ...

[nemo]

1)το 1 ειναι αυτο ...τα περι πολυφελετισμου ταακουω βερεσε ασε που θεωρω βλαμμενους οσους τους αρεσει
και το βλαμμενος το θεωρω ευγενεια που το λεω

θεωρω πολιτη αυτον που καταγεται απο γονεις και παππουδες και προπρο προ

2 ) και παμε σε μια αρμονικη πολιτεια με ολους τους νομους και κανονες που λες
ποσο θα αντεξει; 50 χρονια; εκατο; επειδη θα εχουμε μεγαλη ελευθερια δεν θα αντεξει ουτε τοσο
αντε μια γενια δηλαδη οι πρωτεργατες αυτου του συστηματος αργοτερα τα ιδια τα παιδια τους θα τους ξεσχισουν
μολις βρουν την παραμικρη ευκαιρια
γιατι δεν θα υπαρχει η ισονομια ή επειδη ακριβως θα ειναι γιατι υπαρχει

[ΦΟΡΜΙΓΞ]

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΧΟΛΙΟ

Αγαπητή Μύθηρα, αναφορικά με το δέκατο πέμπτο σχόλιό σου, η σύντομη απάντηση είναι: ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ, απλώς, έως τώρα δεν έχω βρει ακόμα κάποιο λειτουργικότερο εργαλείο από τα Μαθηματικά. Μία περισσότερο εκτεταμένη απάντηση περιέχει κάποια δόση μυστικισμού, άρα διάβασέ την με πολλές επιφυλάξεις.
Κατά την γνώμη μου υπάρχουν δύο τρόποι προσέγγισης της Αλήθειας, η Απόδειξη και η Αποκάλυψη.
Η Αποδεικτική Αλήθεια ξεκινά από λίγες αξιωματικές αρχές και επάγει από αυτές μέσω επαγωγικών λογικών διαδικασιών τα συμπεράσματα της (την Αλήθεια). Αυτά τα συμπεράσματα δοκιμάζονται πειραματικά και οι τυχόν αποκλίσεις τους ρυθμίζουν κατάλληλα τις αρχικές αξιωματικές αρχές, σχηματίζοντας μία ανατροφοδοτούμενη διαδικασία, κάθε κύκλος της οποίας προσεγγίζει όλο και περισσότερο την πραγματικότητα. Το σημαντικό στην περίπτωση της Απόδειξης είναι πως όλη η ανωτέρω διεργασία είναι προσβάσιμη από όλους και κάθε βήμα της παρακολουθείται και ελέγχεται ενώ η αποδοχή ή η απόρριψη της Απόδειξης επαφίεται στην κρίση του κάθε παρατηρητή. Αυτή η νοοτροπία καταλήγει αναπόδραστα στην Δημοκρατία.
Η Αποκαλυπτική Αλήθεια αποκαλύπτεται σε ολίγους ή συνηθέστερα σε ένα μόνο «φωτισμένο» άτομο και οι υπόλοιποι καλούνται να την αποδεχθούν χωρίς δυνατότητα κρίσεως της διαδικασίας παραγωγής της, γιατί δεν προέρχεται από επαγωγή, ή ελέγχου των αρχικών θέσεων εφόσον είναι αδύνατη πρόσβαση στην Αρχική Πηγή. Τέλος, η πίστη και η υποτιθέμενη «ανικανότητα αντίληψης» τακτοποιούν τις τυχόν αποκλίσεις των πειραματικών δεδομένων από την πραγματικότητα. Η αποδοχή αυτής της πνευματικής και ψυχικής κατάστασης υποθάλπει την Απολυταρχία και τους κάθε ελέω Θεώ βασιλείς.
Η απαίτηση για σαφήνεια των ορισμών και για τη εφαρμογή της λογικής (των Μαθηματικών), μού επιτρέπω να αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου ως Πολίτη και όχι ως Υπήκοο, ως σκεπτόμενο όν και όχι ως ανδράποδο. Δεν απορρίπτω την έννοια της Ηθικής, αντίθετα την θεωρώ ως θεμελιώδη ιδιότητα μία ανθρωποκεντρικής Πολιτείας και ενός ελεύθερο ατόμου. Ακριβώς λόγω της σημαντικότητάς της, οφείλω να την κατανοώ εις βάθος, και να γνωρίζω τον σαφή ορισμό και τις ιδιότητές και της περιορισμού της. Καταλαβαίνω γιατί θεωρείς δευτερεύουσα την τεχνική ανάλυση μίας πολιτικής δομής, επομένως ίσως θα μπορούσαμε να ασχοληθούμε καταρχάς με το θέμα της Ηθικής.