Παυλος Γ. έγραψε:Ραν ταν πλαν έγραψε:
Αυτό που περιγράφεις μόνο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός δεν είναι.
Αν θέλεις να συζητήσουμε πάνω σε ζητήματα που αφορούν την οργάνωση και λειτουργία των ΚΚ,
και ειδικά τη βασική αρχή της οργανωτικής συγκρότησης τους, πρέπει να είσαι άριστα ενημερωμένος.
Και προς το παρόν δεν είσαι φίλε Παύλο όταν υποστηρίζεις ότι ο Δ.Σ. «..ηταν μια βασικη διαφορα απο την θεωρια του Μαρξ.»
Υ.Γ. Αυτό στο λέω γιατί προσωπικά στο φόρουμ αστειεύομαι και τρολλάρω τα πάντα,
αλλά σοβαρεύομαι σε βαθμό παρεξηγήσεως όταν πρόκειται να πάρω μέρος σε συζήτηση που αφορά το ΚΚΕ.
Μιας και τα χρονια περασαν, κι εχω αποτραβηχτει συνειδητα απο παλιους συντροφους,
εχω καιρο να συζητησω τετοια θεματα και θεωριες.
Αν εισαι ιδεολογος και μαχεσαι για το καλο της κοινωνιας, με τον τροπο που μπορεις και πιστευεις,
μολις αντιληφτεις τη δομη και την λειτουργια του Κομματος,
θελεις να φυγεις οσο πιο μακρυα γινεται.
Εμενα με βοηθησε οτι εζησα τα γεγονοτα της πτωσης του Τειχους, και της διαλυσης του ΚΚΕ.
Γιατι μολις σταματησαν να ερχονται τα ρουβλια, ενας ενας ολοι οι ''φωτισμενοι'' καθοδηγητες,
την εκαναν μ' ελαφρα πηδηματακια.
Κι εκει πειστηκα, οτι τελικα δεν ηταν και τοσο ανιδιοτελεις οι σκοποι τους.
Τελος παντων, δεν επαθα και τιποτα σοβαρο.
Ισα ισα που αφοσοιωθηκα στη δουλεια μου και μπορεσα να εχω μια αξιοπρεπη λιτη ζωη.
Και να γραφω στο εδω φορουμ, ανωνυμα![]()
![]()
Σ' αυτο που λες για το Δημοκρατικο Συγκεντρωτισμο και τις διαφορες του Μαρξ με το Λενιν.
Στο συνεδριο του 1903, υπηρξε η διασπαση με τους Μενσεβικους του Μαρτοφ.
Η αιτια ηταν ακριβως αυτη. Ο Δημοκρατικος Συγκεντρωτισμος.
Αντιθετα ο Μαρτοφ ηταν πιο κοντα στην Μαρξιστικη θεωρια, γιατι επεμενε να ειναι ανοιχτη σε ολους η ηγετικη ομαδα.
Αυτο που σημερα θα λεγαμε Κεντρικη Επιτροπη.
Ενας αλλος λογος της διασπασης, ηταν οι συνεργασιες που επεδιωκε ο Μαρτοφ,
σε αντιθεση με το Λενιν, που ηθελε μονο προλεταριους επαναστατες.
Στο Κομμουνιστικο Μανιφεστο ομως, ολο το δευτερο κεφαλαιο αναλυει τις σχεσεις του κομμουνιστικο κομματος,
με άλλα κομματα, και πιθανες συνεργασιες.
Απο την ιστορια βλεπουμε, οτι η καταληψη της εξουσιας απο τους Μπολσεβικους του Λενιν, εφερε μεν τη δικτατορια του προλεταριατου,
ομως στη συνεχεια δεν εφερε τη διαλυση του, και την παραδοση της εξουσιας στο Λαο.
Αντ' αυτου, ο Δημοκρατικος Συγκεντρωτισμος του Λενιν, καταργησε κομματα και Συντακτικη Συνελευση,
δινοντας στοιχεια ολοκληρωτισμου στον προπομπο της Κεντρικης Επιτροπης, οπως την ξερουμε σημερα.
Επισης ο Μαρξ πιστευε οτι ο κομμουνισμος θα ελθει, ως αποτελεσμα του Ιστορικου Υλισμου,
σε μια βιομηχανικη-καπιταλιστικη χωρα, (εννοουσε την Αγγλια),
ωστε οι προλεταριοι να παρουν στα χερια τους τα μεσα παραγωγης και τα δικτυα διανομης των αγαθων.
Αντ' αυτου προεκυψε το δεσποτικο φεουδαρχικο Τσαρικο καθεστως.
Δηλαδη αν ο Λενιν ηταν ο ηγετης της Παρισινης Κομμουνας, με την αποφασιστικοτητα που ελυσε το θεμα της οικονομιας,
ισως ο υπαρκτος σοσιαλισμος-κομμουνισμος, να ηταν διαφορετικος.
Αυτα τα λιγα και σταματω εδω. Δε θελω αλλο.
Συγνωμη και για το προσωπικο υφος.
Μάλλον με όποιον καθοδηγητή καθίσης τέτοια φωτιση θα πάρεις. Ολη η ερμηνεία σου είναι εντελώς μηχανιστική, την διαλεκτική δεν την μελετήσατε; Αυτό το λέω για να μην πάω στα επιμέρους. Αναφερομαι μονο στο πνευμα της τοποθετησης σου.



