Σοσιαλισμός v/s φιλελεύθερη οικονομία, (Κούβα-Βιετνάμ-Κίνα-Β.Κορέα)

[Προέλλην]

Δηλαδή τι διαφορετικό έκαναν οι βιομήχανοι του Μάντσεστερ το 1880 από τους σημερινούς
τεχνολογικούς κολοσσούς για να αποκομίσουν υπερκέρδη πέρα από τις εξελιγμένες μορφές
εκμετάλλευσης του 21ου αιώνα;

Το ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί επαρκώς είναι :
Τι διαφορετικό κάνει η Κίνα ή το Βιετναμ και έχει αναπτύξει καλύτερο βιοτικό επίπεδο
για μεγάλο μέρος του πληθυσμού από την Κούβα και Β.Κορέα.

Αν μια μάνα με τέσσερα πεινασμένα παιδάκια, έχει μόλις μια φέτα ψωμί σρο τραπέζι,
το πρόβλημά της δεν είναι να μοιράσει δίκαια την φέτα ψωμί σε 4 ίσα κομμάτια αλλά
κάτι να κάνει να φέρει στο τραπέζι μια φραντζόλα,
Απλά πράγματα.

Καπιταλισμό. Η Κίνα όσο εφάρμοζε σοσιαλιστική οικονομία δεν είχαν να φάνε, με τον καπιταλισμό έφαγαν ψωμάκι. Με καπιταλισμό τρώει και το Βιετνάμ.

Όσοι εφαρμόζουν σοσιαλιστική οικονομία (δηλαδή σταλινική πολεμική οικονομία) όλο τυχαίνει να αντιμετωπίζουν θεματάκια βιωτικού επιπέδου.

[Προέλλην]

Ο (σοσιαλιστικός) κρατικός καπιταλισμός δεν έχει ανάγκη τον ιδιωτικό τομέα αφού τον αντικαθιστά ισάξια
στην απομύζηση της υπεραξίας.
Όπου δεν εφαρμόζονται οι βασικές σοσιαλιστικές αρχές ειδικά αυτή της σοσιαλιστικής αυτοδιοίκησης
και αυτοδιαχείρισης μαζί με αυτές τις αιρετότητας και της συμμετοχής στο σχεδιασμό της παραγωγής
και παράλληλα βρίσκει εφαρμογή, σε έδαφος σοσιαλισμού εικονικού ή όχι, ο νόμος της αξίας
έχεις de facto κρατικό καπιταλισμό.

Υπήρχαν όμως οι αντικειμενικές προυποθέσεις στην Ρωσία του '17 ή την Κίνα του '49 για να εξαλειφθεί εντελώς ο ιδιωτικός τομέας και να πάμε σε εργατική αυτοδιαχείριση? Καλά καλά σήμερα δεν υπάρχουν, αν και η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη από τότε. Η κατάργηση του νόμου της αξίας δεν είναι καθαρά πολιτική απόφαση, αλλά εξαρτάται και από το επίπεδο των παραγωγικών δυνάμεων. Άρα να υποθέσω ότι θεωρείς οτι η ΕΣΣΔ είχε κρατικό καπιταλισμό εξ αρχής και δεν είχε ποτέ σοσιαλισμό?

Από την άλλη κρατικό καπιταλισμό μετεξελιγμένο σε μονοπωλιακό έχουμε και σε συνθήκες
καπιταλισμού.
Σήμερα σε όλο το δυτικό κόσμο το αστικό κράτος κυριαρχεί στην ιδιωτική παραγωγή μέσω των
κρατικών επιδοτήσεων, των γενικών παραγγελιών και του ελέγχου της χρηματοδότησης των κάθε μορφής
ιδιωτικών επιχειρήσεων από την κεντρική τράπεζα και γενικά ολόκληρη η πολιτική του μέσα από το
νομοθετικό του έργο, τη γενική φορολόγηση και την αναδιανομή του πλεονάσματος με τη μορφή
επιδοτήσεων προς τη βιομηχανία έχει μοναδικό στόχο την αύξηση της κερδοφορίας των ιδιωτικών
κεφαλαίων.
Δηλαδή αστικό κράτος και κεφάλαιο κώλος και βρακί που το ένα βασίζει την ύπαρξη του στο άλλο.
Κατά τα άλλα στη Δύση λειτουργεί απρόσκοπτα ο ''καθαρός και ανόθευτος'' καπιταλισμός, υπέρ του
οποίου κάποιοι κόβουν φλέβα, αλλά δε μας λένε τότε προς τι η κρατική παρέμβαση στον καθορισμό
των μισθών και του χρόνου εργασίας, αφήνουμε στην άκρη τα υπόλοιπα και τις επιδοτήσεις
δισεκατομμυρίων προς το κεφάλαιο, αφού αυτά υποθετικά τα καθορίζει με έναν μαγικό τρόπο και
προς όφελος όλων η αγία φιλ-ελεύθερη αγορά.
Από όλα τα παραπάνω εξαιρείται η Ελλάδα που έχει ξεπεράσει κάθε στάδιο ανάπτυξης του
καπιταλισμού φτάνοντας τον στο επίπεδο του απόλυτου παρασιτισμού.

Συμφωνώ. Ήδη η καπιταλιστική παραγωγή έχει ''κομμουνιστικοποιηθεί'' σε μεγάλο βαθμό από την άποψη της συγχώνευσης κεφαλαίου και κράτους και από το γεγονός ότι η παραγωγή έχει περισσότερο από ποτέ κοινωνικό χαρακτήρα και Επειδή όμως παραμένουν τα ΜΠ σε ιδιωτικά χέρια, η παραγωγή και η κρατική παρέμβαση συνεχίζουν λειτουργούν προς όφελος μιας μικρής κλίκας καπιταλιστών. Το επόμενο λογικό βήμα είναι να λυθεί αυτή η αντίφαση ανάμεσα στην κοινωνικότητα της παραγωγής και στην ατομική ιδιοποίηση με το να κοινωνικοποιηθεί η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

Καλά, σε αυτό συμφωνούσαν οι οπαδοί του κομμουνισμού ήδη απο τo 1870, τότε που είχε φάει τα ψωμιά του ο καπιταλισμός όπως και σήμερα και η παραγωγή ήταν πλέρια κοινωνικοποιημένη και έτοιμη για τρύγο απο την εργατική τάξη

Ένας φιλόσοφος πριν 150 χρόνια ανέλυσε τον καπιταλισμό και εισήγαγε έννοιες όπως η υπεραξία, και εργαλεία όπως διαλεκτικός υλισμός. ΟΚ, αυτός ήταν προφανώς απασχολημένος με αυτά τα πράγματα και δεν πρόλαβε, αλλά, τόσα χρόνια, δεν βρέθηκε ούτε μισός να παρουσιάσει κάποιο ανάλογο πόνημα πολιτικής οικονομίας του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού και όλη η φάση είναι τύπου trust me bro. Περίεργα πράγματα, ειδικά για φάση που η παραγωγή είναι τόσο εξόφθαλμα κοινωνικοποιημένη πια που κρέμεται στο τσαμπί να την πάρει η εργατική τάξη την διαχειριστεί (όπως και το 1870 άλλωστε).

Στην εσσδ, τόσοι οι σπουδαίοι επιστήμονες και μαρξισταί, ήταν απασχολημένοι να μετράνε πόσα σπυριά σιτάρι και πόσα ζευγάρια πασούμια έπρεπε να παράξουν για να μην έχουν κανένα ατύχημα, και δεν προλάβαιναν να αναπτύξουν το επιστημονικό και τεχνολογικό υπόβαθρο της κουμμουνιστοποίησης της οικονομίας και της παραγωγής

[Ραν ταν πλαν]

και επειδη κατι θα βρει να πει για να πει ...θα του πω ας εχει την δυναμη του σταλιν
και ο πιο χαζος πολιτικος ελληνας και να δουμε πως θα τρεχουν τα προγραμματα

Ο Στάλιν πήρε μια υπανάπτυκτη οικονομία και με ίδια κεφάλαια (χωρίς εξωτερική χρηματοδότηση)
κατάφερε μέσα στη δεκαετία 1930-40 να ανεβάσει με ασύλληπτους ρυθμούς ανάπτυξης την αγροτική και
βιομηχανική παραγωγή σε τέτοιο ύψος που ξεπέρασαν κάθε ιστορικό προηγούμενο και στο οποίο
καμιά καπιταλιστική οικονομία δεν έφτασε ούτε και θα φτάσει ποτέ.
Το ίδιο έκανε και στην περίοδο μετά το 1945 και πέτυχε μέσα σε μια πενταετία το θαύμα της ανόρθωσης της κατεστραμμένης από τον πόλεμο σοβιετικής οικονομίας.
Το σταλινικό μοντέλο σοσιαλιστικής οικονομικής ανάπτυξης είναι ο κολοφώνας της σοσιαλιστικής οικονομίας
και το μόνο που έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει στον εφαρμοσμένο κομμουνισμό την ανθρωπότητα.

[nemo]

και επειδη κατι θα βρει να πει για να πει ...θα του πω ας εχει την δυναμη του σταλιν
και ο πιο χαζος πολιτικος ελληνας και να δουμε πως θα τρεχουν τα προγραμματα

Ο Στάλιν πήρε μια υπανάπτυκτη οικονομία και με ίδια κεφάλαια (χωρίς εξωτερική χρηματοδότηση)
κατάφερε μέσα στη δεκαετία 1930-40 να ανεβάσει με ασύλληπτους ρυθμούς ανάπτυξης την αγροτική και
βιομηχανική παραγωγή σε τέτοιο ύψος που ξεπέρασαν κάθε ιστορικό προηγούμενο και στο οποίο
καμιά καπιταλιστική οικονομία δεν έφτασε ούτε και θα φτάσει ποτέ.
Το ίδιο έκανε και στην περίοδο μετά το 1945 και πέτυχε μέσα σε μια πενταετία το θαύμα της ανόρθωσης της κατεστραμμένης από τον πόλεμο σοβιετικής οικονομίας.
Το σταλινικό μοντέλο σοσιαλιστικής οικονομικής ανάπτυξης είναι ο κολοφώνας της σοσιαλιστικής οικονομίας
και το μόνο που έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει στον εφαρμοσμένο κομμουνισμό την ανθρωπότητα.

το ειπα αλλα δεν το καταλαβες ..υπηρχε ενθουσιασμος τον πρωτο καιρο
μια πρωτογνωρη ελευθερια αλλα μολις κατακαθισε ο κουρνιαχτος αρχισαν
να φαινονται τα προβληματα που θα ερχοντουσαν ...
να στο πω διαφορετικα αν ειμαστε 20σαρηδες δουλευουμε και 20 ωρες
στα 50 πιο λιγο και στα 60 ελαχιστα το ιδιο εγινε και επι σταλιν

[Προέλλην]

Επί Στάλιν, υπήρχε συγκεκριμένο προϋπάρχον επίπεδο ανάπτυξης, συγκεκριμένο εύρος στόχων, και συγκεκριμένα "κίνητρα" εργατικής πειθαρχίας και απόδοσης (εντατικοποίηση της εργασίας με τρομοκρατία στους χώρους εργασίας).
Δεν συντελέστηκε κάτι διαφορετικό απο την ραγδαία ανάπτυξη που γνωρίζει αρχικά κάθε υπανάπτυκτη χώρα κάτω απο μια επαρκώς ικανή διοικητικά δικτατορία (ντόπια ή αποκιοκρατική) που εφαρμόζει πολεμική οικονομία. Η σοβιετική οικονομία λειτούργησε ουσιαστικά σαν μια πολεμική οικονομία σε καιρό ειρήνης. Δηλαδή, το κράτος κινητοποιούσε και διένειμε πόρους όπως γίνεται σε περιόδους πολέμου, με πλήρη κρατικό έλεγχο και χωρίς ελεύθερη αγορά. Οι οικονομικοί πόροι κατανέμονταν όχι βάσει της αγοράς ή της ζήτησης, αλλά μέσω κεντρικού σχεδιασμού και διοικητικών εντολών – χαρακτηριστικό της λεγόμενης command economy.
Η σοβιετική οικονομία οργανώθηκε με στόχο την ετοιμότητα απέναντι σε εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς. Αυτή η διαρκής προετοιμασία για πόλεμο διαμόρφωσε και τη δομή της οικονομίας. Η έμφαση δεν ήταν στην αποδοτικότητα ή την καινοτομία, αλλά στην πειθαρχία, τον έλεγχο και την κινητοποίηση της παραγωγικής ικανότητας για στρατηγικούς στόχους .
Φυσικά, η φάση αυτή δεν τράβηξε πολύ μακριά, γιατί ακριβώς δεν είναι δυνατόν να επιτύχει κάτι πέρα απο αυτό (πχ να αποτελέσει η πολεμική οικονομία εναλλακτική της καπιταλιστικής βιώσιμα σε βάθος χρόνου) και όσο η οικονομία αναπτύσσεται και γίνεται περιπλοκότερη, δεν μπορεί ούτε καν αυτό.
Πρόκειται απλώς για το σύστημα διαχείρησης που κάνει ο κάθε ένας σε συνθήκες εκτάκτου ανάγκης, πχ πολέμου, για να κινητοποιήσει όλους τους πόρους ενός κράτους, χωρίς να ενδιαφέρεται για την αποδοτικότητα, την βιωσιμότητα, κ.α., για να επιτύχει βραχυπρόθεσμα μία σειρά πολύ συγκεκριμένων επείγοντων στρατηγικών στόχων.
Αυτό που εφάρμοσε ο Στάλιν ή ο οποιοσδήποτε πριν ή μετά στην ΕΣΣΔ, με τις εκάστοτε παραλαγές, δεν ήταν σοσιαλιστική οικονομία (πόσο μάλλον κουμμουνιστική). Κάτι τέτοιο ακόμη περιμένουμε να μας το πούν οι σοφοί πως (και αν) θα λειτουργεί. Οι ταβερνόβιοι του κκε είναι επαρκώς κουτοπόνηροι, για να δηλώνουν ευθαρσώς ότι δεν είναι καθήκον του κόμματος να εξειδικεύει, ήτοι εμείς θα αναμασάμε τι είπε ένας φιλόσοφος πριν 150 χρόνια αλλά επί της ουσίας δεν έχουμε τα φόντα να πούμε κάτι για το πως θα λειτουργήσει η σοσιαλιστική οικονομία.
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, ούτε ότι κατέρρευσαν με πάταγο τα κράτη που εφάρμοζαν σε βάθος χρόνου πολεμική οικονομία, ούτε ότι ψωμολυσσανε όσα την εφαρμόζουν ακόμη (αλλά με τρομερά επιτεύγματα σε 2-3 τομείς, όσοι δεν είναι χορευτές λάτιν, πχ οι βκορεάτες), ούτε ότι οι πιο επιτυχημένοι εκ των κομμουνιστών, αυτοί που πραγματικά εξυψώνουν το βιωτικό επίπεδο των λαών τους (Κινέζοι, Βιετναμένοι) εφαρμόζουν κρατικό καπιταλισμό

[Λαχουρένιος]

Η λύση είναι Σεισαχθεια και αλλάγή του Συντάγματος, ωστε να καταργηθουν ασυλίες και λοιπά τεχνάσματα.
Αυτό απαιτεί ομως πολίτες ενημερωμενους και αποφασισμένους.

Η σεισάχθεια είναι ένα καλό μέτρο αλλά προσωρινό. Αργά ή γρήγορα, ο κόσμος θα συσσωρεύσει πάλι δάνεια και χρέη γιατί τα εισοδήματα του δεν αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες του. Επίσης, τίθεται το πρόβλημα το πως θα αποζημιωθούν που έδωσαν αυτά τα δάνεια γιατί αν αφεθούν να χρεοκοπήσουν θα δημιουργηθούν και άλλα προβλήματα.

Οσο για την Μπλακροκ και τα λοιπά ευαγη ιδρυματα, σαφώς και υπάρχει διαφορά στην εκμετάλευση,
απ΄ ό,τι στις φάμπρικες της Γερμανίας και του Βελγίου.
Τα τρόφιμα που ψωνίζεις, το ιντερνετ, η βενζίνη, τα ενδύματα-υποδήματα,
ολα αυτά τα χρηματα που δινεις για να τα αποκτησεις,
πηγαινουν σε πολυεθνικές, κι από κει στο μεγάλο πορτοφόλι της Μπλακροκ.
Υπάρχει ποιοτική διαφορά στον σημερινό καπιταλισμο, απ΄αυτόν του ΄50, που παπαγαλίζει το ΚΚΕ. Α.Ε.

Ο κόσμος και πριν 100 χρόνια πάλι ψώνιζε από μεγάλες εταιρίες και βιομηχανίες, δεν είναι καινούργια φαινόμενα αυτά. Μόνο στα χωριά υπήρχε αυτάρκεια μέχρι σε ένα βαθμό. Αν κάτι έχει αλλάξει από τότε είναι ότι έχει αυξηθεί και άλλο η συγκεντροποίηση της οικονομίας άρα και τα μονοπώλια/ολιγοπώλια.

Ερώτηση-Ασκηση.
Το Μετα-φέισμπουκ, σου δίνει ελευθερία προσβασης και συμμετοχής στις πλατφόρμες του.
Ειναι πολυεθνική, με χρηματιστηριακη αξία περιπου 1,6 τρισ. δολλαρια.
Από που κάνει λεφτά και ποιά ειναι τα μέσα παραγωγής ;

Επίσημα ζουν από τις διαφημίσεις που φιλοξενούν και από την πώληση των προσωπικών στοιχείων των χρηστών σε εταιρίες για διαφημιστικούς σκοπούς. Ανεπίσημα, κάνουν κατασκοπεία υπέρ ΗΠΑ ή Κίνας.

Αυτές οι πλατφόρμες είναι κολοσσοί. Δεν τρέχει ο Ζουκ το ΦΒ και το ίνστα από το λαπτοπάκι του στο γκαράζ του πατέρα του. Θέλουν δεκάδες χιλιάδες σε προσωπικό και δισεκατομμύρια σε υποδομές για να τρέξουν.

Η Μέτα απασχολεί κάπου 80.000 κόσμου και διατηρεί περίπου 100 data centers

https://www.datacentermap.com/c/meta/

Kάπου αλλού διαβάζω ότι μόνο φέτος θα ρίξουν 65 δις για να επενδύσουν σε υποδομές ΑΙ

https://www.reuters.com/technology/meta ... 025-01-24/

[Λαχουρένιος]

Η μόνη ιστορική περίοδος που εφαρμόστηκε στην πράξη η ουσία της αυτοδιαχείρισης άρχισε με τη
σοβιετική κολεκτιβοποίηση και τελείωσε με το θάνατο του Στάλιν.
Τότε πραγματικά η σοβιετική κοινωνία διαχειρίστηκε μόνη της τον εαυτό της, την καθημερινότητα της
και το μέλλον της.
Ήταν η περίοδος κατά την οποία η εργατική τάξη, με την ευρύτερη έννοια του όρου, είχε τη δυνατότητα
να διαχειριστεί τις συνθήκες εργασίας της, να καταργήσει κάθε κοινωνική ανισότητα, να ασκεί κριτική στην
εξουσία και να έχει πρόσβαση σε όλα τα επίπεδα της, να μορφώνεται και να έχει αποκλειστικό
δικαίωμα στον καθορισμό της ζωής της γενικά και ειδικά.
Και αυτό γιατί η αυτοδιαχείριση της υπήρξε απόρροια της ταξικής πάλης, μέσα στα πλαίσια του
αποκεντρωμένου σοβιετικού δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και κεντρικού σχεδιασμού της
οικονομίας, πράγμα που έκανε εφικτό μέσα από την εργασία της να ωφελείται η ίδια η
εργατική τάξη από το αποτέλεσμα της.
Και μέσα από τη σοσιαλιστική αρχή του ένας εργαζόμενος μια ισότιμη ψήφος, που εφαρμόστηκε
αρχικά σε επίπεδο επιχείρησης και έφτασε στο σημείο της συμμετοχής στο συνολικό κοινωνικο-οικονομικό
σχεδιασμό της παραγωγής, λίγο πριν το θάνατο του Στάλιν ο Σοβιετικός σοσιαλισμός ελάχιστα απείχε από
την αποδυνάμωση και την τελική απονέκρωση της κεντρικής εξουσίας.
Όλοι οι υπόλοιποι ''σοσιαλισμοί'' (και ο σοβιετικός σοσιαλισμός της μετασταλινικής μεριόδου) βασίστηκαν
ναι μεν στην αρχή της αυτοδιαχείρισης αλλά ποτέ δεν ξέφυγαν, μεταξύ άλλων, από την καπιταλιστική
νοοτροπία του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων με αποτέλεσμα οι ''αυτοδιαχειριζόμενοι'' να αποκτούν
αργά αλλά σταθερά συνείδηση μικροκαπιταλιστή που λειτουργεί με βάση τα δικά του στενά μικροσυμφέροντα
αγνοώντας το γενικό κοινωνικό συμφέρον.
Πρώτο παράδειγμα ο σοσιαλισμός γιουγκοσλαβικού τύπου και έπεται ο σοβιετικός μετασταλινικός.
Σε αυτού του τύπου τους σοσιαλισμούς καλλιεργήθηκε στην εργατική τάξη ο ατομισμός, η ψυχολογία
του κέρδους μέσα από την εργασία και το αποτέλεσμα της, πράγμα που συνέβαλε στη δημιουργία
αυτοδιαχειριζόμενων συνεταιριστών (όπως αυτοί που ήδη υπάρχουν και λειτουργούν και μέσα στο
καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής) που στο τέλος απέκτησαν συνείδηση καπιταλιστή οπότε και η μετάβαση
από τη σοσιαλιστική οικονομία σε αυτή της ελεύθερης αγοράς ήταν περίπου ''φυσική'' εξέλιξη.
Και για να ξέρουμε για ποιο πράγμα ακριβώς μιλάμε η μορφή της σοσιαλιστικής αυτοδιοίκησης και
αυτοδιαχείρισης στο σημερινό επίπεδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης είναι ο μεγαλύτερος γρίφος που
καλείται να λύσει το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα.

Για την Γιουγκοσλαβία συμφωνώ, αλλά στην σταλινική ΕΣΣΔ πως υπήρχε αυτοδιαχείριση, αφού στα εργοστάσια κουμάντο έκανε ο διορισμένος διευθυντής όχι οι εργάτες.

[Λαχουρένιος]

Καλά, σε αυτό συμφωνούσαν οι οπαδοί του κομμουνισμού ήδη απο τo 1870, τότε που είχε φάει τα ψωμιά του ο καπιταλισμός όπως και σήμερα και η παραγωγή ήταν πλέρια κοινωνικοποιημένη και έτοιμη για τρύγο απο την εργατική τάξη

Ένας φιλόσοφος πριν 150 χρόνια ανέλυσε τον καπιταλισμό και εισήγαγε έννοιες όπως η υπεραξία, και εργαλεία όπως διαλεκτικός υλισμός. ΟΚ, αυτός ήταν προφανώς απασχολημένος με αυτά τα πράγματα και δεν πρόλαβε, αλλά, τόσα χρόνια, δεν βρέθηκε ούτε μισός να παρουσιάσει κάποιο ανάλογο πόνημα πολιτικής οικονομίας του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού και όλη η φάση είναι τύπου trust me bro. Περίεργα πράγματα, ειδικά για φάση που η παραγωγή είναι τόσο εξόφθαλμα κοινωνικοποιημένη πια που κρέμεται στο τσαμπί να την πάρει η εργατική τάξη την διαχειριστεί (όπως και το 1870 άλλωστε).

Στην εσσδ, τόσοι οι σπουδαίοι επιστήμονες και μαρξισταί, ήταν απασχολημένοι να μετράνε πόσα σπυριά σιτάρι και πόσα ζευγάρια πασούμια έπρεπε να παράξουν για να μην έχουν κανένα ατύχημα, και δεν προλάβαιναν να αναπτύξουν το επιστημονικό και τεχνολογικό υπόβαθρο της κουμμουνιστοποίησης της οικονομίας και της παραγωγής

Από τότε που έγραφε ο Μαρξ έχουν μεσολαβήσει 3 τεχνολογικές επαναστάσεις και αρκετές κοινωνικές επαναστάσεις που απέδειξαν ότι το σοσιαλιστικό μοντέλο είναι βιώσιμο έστω και με πολλές δυσκολίες και αντιφάσεις.

Αν μπόρεσε να εφαρμοστεί κουτσά στραβά σοσιαλισμός σε μια ημιφεουδαρχική χώρα όπως η Ρωσία του '17 δεν βλέπω τον λόγο να μην μπορεί να γίνει την εποχή του ΑΙ και της αυτοματοποίησης που κάνει την αφθονία μεγαλύτερη και τον οικονομικό σχεδιασμό απλούστερο και κάνει πραγματικότητα την κατάργηση της χειρωνακτικής εργασίας. Ήδη από μόνοι τους οι καπιταλιστές και οι ιδεολόγοι τους κάνουν λόγο για universal basic income και ο Μασκ που μόνο αριστερός δεν είναι αναφέρεται σε universal high income

In 2024, Musk took his views a step further, telling the VivaTech conference in Paris that not just a basic income but a high universal income will be the future of the world. As Musk put it, “In a benign scenario … probably none of us will have a job. … But in that benign scenario, there will be universal high income — not universal basic income, universal high income. There will be no shortage of goods or services.”

https://www.nasdaq.com/articles/elon-mu ... -bad-thing

Σε τελική ανάλυση είναι περισσότερο ρεαλιστικό να γίνει μετάβαση σε κάποιου είδους σοσιαλιστικό μοντέλο με κρατική/κοινωνική ιδιοκτησία των ΜΠ από το να υποθέσουμε ότι το καπιταλιστικό μοντέλο θα μείνει ανέπαφο από την ευρεία αυτοματοποίηση της εργασίας και ότι οι πλούσιοι θα πληρώνουν φόρους για να καθόμαστε οι υπόλοιποι και όχι απλά να επιβιώνουμε αλλά να καλοπερνάμε κιόλας.

[Ραν ταν πλαν]

Η μόνη ιστορική περίοδος που εφαρμόστηκε στην πράξη η ουσία της αυτοδιαχείρισης άρχισε με τη
σοβιετική κολεκτιβοποίηση και τελείωσε με το θάνατο του Στάλιν.
Τότε πραγματικά η σοβιετική κοινωνία διαχειρίστηκε μόνη της τον εαυτό της, την καθημερινότητα της
και το μέλλον της.
Ήταν η περίοδος κατά την οποία η εργατική τάξη, με την ευρύτερη έννοια του όρου, είχε τη δυνατότητα
να διαχειριστεί τις συνθήκες εργασίας της, να καταργήσει κάθε κοινωνική ανισότητα, να ασκεί κριτική στην
εξουσία και να έχει πρόσβαση σε όλα τα επίπεδα της, να μορφώνεται και να έχει αποκλειστικό
δικαίωμα στον καθορισμό της ζωής της γενικά και ειδικά.
Και αυτό γιατί η αυτοδιαχείριση της υπήρξε απόρροια της ταξικής πάλης, μέσα στα πλαίσια του
αποκεντρωμένου σοβιετικού δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και κεντρικού σχεδιασμού της
οικονομίας, πράγμα που έκανε εφικτό μέσα από την εργασία της να ωφελείται η ίδια η
εργατική τάξη από το αποτέλεσμα της.
Και μέσα από τη σοσιαλιστική αρχή του ένας εργαζόμενος μια ισότιμη ψήφος, που εφαρμόστηκε
αρχικά σε επίπεδο επιχείρησης και έφτασε στο σημείο της συμμετοχής στο συνολικό κοινωνικο-οικονομικό
σχεδιασμό της παραγωγής, λίγο πριν το θάνατο του Στάλιν ο Σοβιετικός σοσιαλισμός ελάχιστα απείχε από
την αποδυνάμωση και την τελική απονέκρωση της κεντρικής εξουσίας.
Όλοι οι υπόλοιποι ''σοσιαλισμοί'' (και ο σοβιετικός σοσιαλισμός της μετασταλινικής μεριόδου) βασίστηκαν
ναι μεν στην αρχή της αυτοδιαχείρισης αλλά ποτέ δεν ξέφυγαν, μεταξύ άλλων, από την καπιταλιστική
νοοτροπία του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων με αποτέλεσμα οι ''αυτοδιαχειριζόμενοι'' να αποκτούν
αργά αλλά σταθερά συνείδηση μικροκαπιταλιστή που λειτουργεί με βάση τα δικά του στενά μικροσυμφέροντα
αγνοώντας το γενικό κοινωνικό συμφέρον.
Πρώτο παράδειγμα ο σοσιαλισμός γιουγκοσλαβικού τύπου και έπεται ο σοβιετικός μετασταλινικός.
Σε αυτού του τύπου τους σοσιαλισμούς καλλιεργήθηκε στην εργατική τάξη ο ατομισμός, η ψυχολογία
του κέρδους μέσα από την εργασία και το αποτέλεσμα της, πράγμα που συνέβαλε στη δημιουργία
αυτοδιαχειριζόμενων συνεταιριστών (όπως αυτοί που ήδη υπάρχουν και λειτουργούν και μέσα στο
καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής) που στο τέλος απέκτησαν συνείδηση καπιταλιστή οπότε και η μετάβαση
από τη σοσιαλιστική οικονομία σε αυτή της ελεύθερης αγοράς ήταν περίπου ''φυσική'' εξέλιξη.
Και για να ξέρουμε για ποιο πράγμα ακριβώς μιλάμε η μορφή της σοσιαλιστικής αυτοδιοίκησης και
αυτοδιαχείρισης στο σημερινό επίπεδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης είναι ο μεγαλύτερος γρίφος που
καλείται να λύσει το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα.

Για την Γιουγκοσλαβία συμφωνώ, αλλά στην σταλινική ΕΣΣΔ πως υπήρχε αυτοδιαχείριση, αφού στα εργοστάσια κουμάντο έκανε ο διορισμένος διευθυντής όχι οι εργάτες.

Έχεις πέσει θύμα της παραπληροφόρησης των αριστερίστικων γκρουπούσκουλων, του ''αριστερού''
συστημισμού τύπου συριζα και της διαδικτυακής συναναστροφής σου με ''υπηρέτες''
του νεο-φιλελευθερισμού.
Υπάρχουν χιλιάδες μαρτυρίες (αν θέλεις εξαιρούμε αυτή του Γουόλτερ Ντουράντι) αλλά όλης της
αριστερής, και όχι μόνο, διανόησης σε όλο τον τότε κόσμο που εκθείασαν την ολοκληρωτική
επιτυχία της κολεκτιβοποίησης και το αυτοδιαχειριστικό αναπτυξιακό οικονομικό θαύμα που την ακολούθησε.
Νωρίτερα όμως από την κολεκτιβοποίηση είχε συντελεστεί ακόμα ένα οικονομικό θαύμα
που απογείωσε κυριολεκτικά τη βαριά βιομηχανική παραγωγή και αυτό οφειλόταν στην άμεση
κυκλική συμμετοχή όλων των εργαζομένων σε όλα τα επίπεδα της.
Οι επιτροπές διεύθυνσης αποτελούνταν από εργαζόμενους του ίδιου εργοστασίου που κάτω
από την ιδιότητα του αιρετού σήμερα δούλευαν στον τόρνο και αύριο οι σύντροφοι τους τους τοποθετούσαν
σε διευθυντικό πόστο από το οποίο και τους απέσυραν αν δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν.
Εδώ να πούμε ότι οι επιτροπές διεύθυνσης βρίσκονταν κάτω από το στενό έλεγχο και την κριτική
των εργαζομένων και λογοδοτούσαν συχνότατα στη συνέλευση του εργοστασίου η οποία ήταν
η μόνη αρμόδια να κρίνει την επάρκεια τους.
Δηλαδή η σοσιαλιστική αυτοδιαχείριση και αυτοδιοίκηση στην πράξη.
Αυτό και σε συνάφεια με τον κεντρικό σχεδιασμό, την κατάργηση της κυρίαρχης στον καπιταλισμό
άναρχης παραγωγής με σκοπό το κέρδος και τη μετατροπή της σε παραγωγή κάλυψης των
πραγματικών κοινωνικών αναγκών, την απουσία των εμπορευματικών σχέσεων και την κατάργηση
των μεταξύ των εργοστασίων (και των τραπεζών) χρεοπιστωτικών σχέσεων απλοποίησαν τη διευθυντική
εργασία αφαιρώντας της παράλληλα και τα όποια προνόμια απολάμβανε (και απολαμβάνει) στον καπιταλισμό.
Και μην ξεχνάμε ότι αυτά επετεύχθησαν σε συνθήκες που η ταξική πάλη βρισκόταν στην κορύφωση της
και η προσπάθεια κοινωνικής μετάπλασης μιας κοινωνίας που βρισκόταν σε συνθήκες μεσαίωνα,
σε ό,τι αφορούσε την ταξική, κοινωνική και συλλογική της συνείδηση, βρισκόταν ακόμη στο αρχικό της
στάδιο και που μεσολαβούντος του Β΄ΠΠ και του θανάτου του Στάλιν δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

[Λαχουρένιος]

Οι επιτροπές διεύθυνσης αποτελούνταν από εργαζόμενους του ίδιου εργοστασίου που κάτω
από την ιδιότητα του αιρετού σήμερα δούλευαν στον τόρνο και αύριο οι σύντροφοι τους τους τοποθετούσαν
σε διευθυντικό πόστο από το οποίο και τους απέσυραν αν δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν.
Εδώ να πούμε ότι οι επιτροπές διεύθυνσης βρίσκονταν κάτω από το στενό έλεγχο και την κριτική
των εργαζομένων και λογοδοτούσαν συχνότατα στη συνέλευση του εργοστασίου η οποία ήταν
η μόνη αρμόδια να κρίνει την επάρκεια τους.

Ήταν συλλογική η διεύθυνση στα σοβιετικά εργοστάσια δηλαδή? Πρώτη φορά το ακούω αυτό Και αυτό το κατήργησε ο Χρουτσώφ?