Σοσιαλισμός v/s φιλελεύθερη οικονομία, (Κούβα-Βιετνάμ-Κίνα-Β.Κορέα)

[Προέλλην]

Τι μορφή θα είχε δηλαδή σε μια σημερινή δυτική χώρα; Δεν θα είχε την εξουσία ένα ΚΚ που θα εφάρμοζε κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία;

Όπως δεν είναι ίδιος ο καπιταλισμός σε κάθε χώρα και σε κάθε χρονική περίοδο, το ίδιο ισχύει και για τον σοσιαλισμό.

Αυτό (ότι η σοσιαλιστική οικονομία δεν θα ειναι κεντρικά σχεδιασμένη υπό την δικτατορία του προλεταριάτου) το είπε/λέει κάποιος μ-λ ή μόλις το σκαρφίστηκες εσύ;

Εύλογο να αναζητά κανείς τρόπους παράκαμψης του αδιεξόδου με τέτοιες μη μ-λ σοφιστείες, καθώς είναι αδιαμφισβήτητο - πολλαπλώς επαληθευμένο πειραματικά, ότι η κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το καπιταλιστικό μοντέλο σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Όπως επίσης και ότι παρ όλα αυτά, σε βραχυπρόθεσμη κλίμακα παρουσιάζει ορισμένα πλεονεκτήματα, γεγονός που εξηγεί και τη χρήση της σε συγκεκριμένες ιστορικές ή έκτακτες συνθήκες, οπως καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, πχ ανασυγκρότηση μετά από καταστροφή ή κατάρρευση, ταχεία βασική εκβιομηχάνιση και εξοπλισμός, προσωρινή μείωση ανισοτήτων και έλεγχος βασικών αγαθών σε τριτοκοσμικές μπανανίες, κ.α. τέτοιας κλάσης.

Πρόκειται για κάτι το τόσο προφανές όσο ότι η γη δεν είναι επίπεδη ή ότι ο ήλιος δεν βγαίνει απο την Δύση. Πέρα από καμιά γκρούπα ζηλωτών-φετιχιστών, δεν υπάρχει κανείς που να υποστηρίζει ότι η λύση σήμερα μπορεί να είναι η σοβιετικού τύπου κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία.
Και το αμέσως πιο σοσιαλιστικό μετά είναι το σύστημα κρατικού καπιταλισμού τύπου Κίνας και Βιετνάμ ή αυτά που λένε Βαρουφάκης, Glen Weyl, Aaron Bastani, Paul Cockshott, Allin Cottrell, Michael Albert, Robin Hahnel, και κανένας άλλος ακόμη να χα με να λέγαμε που μπορεί να μου διαφεύγει.

Δεν είναι τυχαίο ότι τη σήμερον έχει εξαφανιστεί ο μ-λ απο προσώπου γης, ούτε φυσικά και αποτέλεσμα της καπιταλιστικής προπαγάνδας. Δεν κομίζει κάποια λύση στα όποια προβλήματα της καπιταλιστική οικονομίας, γιατί ακριβώς δεν έρχεται πακέτο μαζί με κάποια ανώτερη εναλλακτική μορφή οικονομικίας. Αυτό που λένε οι μ-λ (σχεδιασμένη οικονομία πολεμικού τύπου) είναι κάτι που δοκιμάστηκε ξανά και ξανά, και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, και κατέληξε στα ίδια αξιέξοδα. Οι αγαθές προθέσεις κάποιων εκ των ακολούθων του και κάποιες ενδιαφέρουσες και γενικά χρήσιμες φιλοσοφικές έννοιες που εισήγαγε ο Μαρξ το 1860, δεν μπορούν να αντισταθμίσουν αυτό το κενό.

[Προέλλην]

Στη σοσιαλιστική οικονομία δεν υπάρχει ''υπερπροϊόν'' με την έννοια που έχει η παραγωγή
υπεραξίας στον καπιταλισμό, την οποία και ιδιοποιείται ο ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής,
πράγμα που δεν ισχύει στην περίπτωση του κρατικού καπιταλισμού δυτικού ή ''σοβιετικού''
τύπου γιατί ο τρόπος παραγωγής υπεραξίας παραμένει ο ίδιος (εκμετάλλευση της εργατικής
δύναμης) αφού το κράτος και στις δύο περιπτώσεις αντικαθιστά τον καπιταλιστή μέσω της
απουσίας αυτοδιοίκησης και αυτοδιαχείρισης των μονάδων παραγωγής από τους εργαζόμενους.
Άλλωστε το ''υπερπροϊόν'' που προκύπτει από το σοσιαλιστικό τρόπο παραγωγής είναι κοινωνική
ιδιοκτησία που το σοσιαλιστικό κράτος κατανέμει σε τομείς που η κοινωνία έχει ανάγκη αφού στο
σοσιαλισμό δεν υπάρχουν ατομικές τσέπες γιατί δεν υπάρχουν και ανταγωνιστικές μεταξύ τους
τάξεις που η μία θα πλουτίζει σε βάρος της άλλης, πράγμα που δεν ισχύει στην περίπτωση του
όποιου κρατικού καπιταλισμού για παραμένει η ανταγωνιστική αντίθεση μεταξύ διορισμένης διεύθυνσης
και εργασίας.
Υπάρχουν όμως στο σοσιαλισμό φιλικές τάξεις (εργατική-αγροτιά-διανοούμενοι) που μεταξύ τους
έχουν οικονομικές (αλλά όχι εμπορευματικές) σχέσεις γιατί κι αυτές οι απλές ανταλλακτικές σχέσεις
δεν μπορούν να εξαλειφθούν χωρίς την ύπαρξη μιας αταξικής κοινωνίας.

Σε όλους τους τρόπους παραγωγής υπάρχει υπερπροιόν όμως και αποτελεί το μέρος του παραγόμενου προιόντος που περισσεύει μετά την κάλυψη των αναγκών των παραγωγών, την απόσβεση του εξοπλισμού και των πρώτων υλών κλπ. Στον καπιταλισμό το υπερπροιον αποτελεί ιδιοκτησία του καπιταλιστή που το ρίχνει στην αγορά και παίρνει πίσω ως υπεραξία σε μορφή χρήματος. Στο σοσιαλισμό το υπερπροιόν είναι κοινωνική/κρατική ιδιοκτησία και πηγαίνει προς την κοινωνική πρόνοια όσων δεν μπορούν να εργαστούν, στην έρευνα, στις υποδομές κλπ.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι θεωρείς ότι άλλαξε ως προς την φύση του υπερπροιόντος μετά τις μεταρρυθμίσεις αυτές αφού και πριν και μετά η διαχείριση του άνηκε στο κράτος.

Και πως χρηματοδοτούνται τότε στην καπιταλιστική οικονομία η κοινωνική πρόνοια όσων δεν μπορούν να εργαστούν, η έρευνα, οι υποδομές κλπ;
Όλα αυτά που στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες ήταν και είναι ανώτερα απο κάθε τι που γνώρισε η λεγόμενη και σοσιαλιστική οικονομία.

Tι την κάνουν οι καπιταλιστές γενικά την υπεραξία σε μορφή χρήματος; OK, έχουν βίλες, αυτοκίνητα, πούρα και γκόμενες, τι ποσοστό τους πλούτου τους είναι αυτά;
Ο καπιταλισμός είναι αμείλικτος με το κεφάλαιο και τα κέρδη, έτσι και δεν τα επενδύσεις και δη παραγωγικά, πάει πετάξανε. Πιστεύετε στα αλήθεια ότι υπάρχουν πλούσιοι που έχουν λεφτά σε θυσαυροφυλάκια αμπαρωμένα και κάθε τόσο τα ανοίγουν για βγάλουν λεφτά να τα φάνε; Όσοι έχουν λεφτά και δεν κουνάνε δάχτυλο, τα λεφτά τους τα έχουν εκμισθώσει σε διαχειριστές και αντάλλαγμα ένα εισόδημα. Τα λεφτά οι διαχειριστές ως επί το πλείστον τα ρίχνουν στην πραγματική οικονομία, εκεί είναι ο τελευταίος κρίκος όλης αυτής της αλυσίδας.

Απλά υπάρχουν κάποιοι που τραβάνε (και πολύ) μεγαλύτερο μέρισμα απο το σύστημα και άλλοι που τραβάνε (και πολύ) μικρότερο. Και δεν υπάρχουν κάποια στεγανά όπως πχ επί αριστοκρατίας. Δεν μπορεί να δουλέψει ο καπιταλισμός με ρεζίμ ανσιέν, βασικό του συστατικό είναι η αμφίδρομη κινητικότητα.

Ένα οικονομικό σύστημα είναι ο καπιταλισμός, συγκεκριμένα, αυτό που μέχρι σήμερα αποδίδει και πάει την ανθρωπότητα μπροστά. Αν υπάρξει ποτέ κάποιο άλλο διαφορετικό σύστημα καλύτερο, να το δούμε. Η σχεδιασμένη πολεμικού τύπου οικονομία + δικτατορία, δεν είναι αυτό πάντως, δεν αποτελεί κάποια εναλλακτική.

[Λαχουρένιος]

Και πως χρηματοδοτούνται τότε στην καπιταλιστική οικονομία η κοινωνική πρόνοια όσων δεν μπορούν να εργαστούν, η έρευνα, οι υποδομές κλπ;
Όλα αυτά που στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες ήταν και είναι ανώτερα απο κάθε τι που γνώρισε η λεγόμενη και σοσιαλιστική οικονομία.

Tι την κάνουν οι καπιταλιστές γενικά την υπεραξία σε μορφή χρήματος; OK, έχουν βίλες, αυτοκίνητα, πούρα και γκόμενες, τι ποσοστό τους πλούτου τους είναι αυτά;
Ο καπιταλισμός είναι αμείλικτος με το κεφάλαιο και τα κέρδη, έτσι και δεν τα επενδύσεις και δη παραγωγικά, πάει πετάξανε. Πιστεύετε στα αλήθεια ότι υπάρχουν πλούσιοι που έχουν λεφτά σε θυσαυροφυλάκια αμπαρωμένα και κάθε τόσο τα ανοίγουν για βγάλουν λεφτά να τα φάνε; Όσοι έχουν λεφτά και δεν κουνάνε δάχτυλο, τα λεφτά τους τα έχουν εκμισθώσει σε διαχειριστές και αντάλλαγμα ένα εισόδημα. Τα λεφτά οι διαχειριστές ως επί το πλείστον τα ρίχνουν στην πραγματική οικονομία, εκεί είναι ο τελευταίος κρίκος όλης αυτής της αλυσίδας.

Είναι πολύ απλό και κατανόητο αυτό που έγραψα, αλλά σου αρέσει να φέρνεις αντιρρήσεις για να κάνεις το πνεύμα αντιλογίας

Στον καπιταλισμό το υπερπροιόν ανήκει στους καπιταλιστές και όπως είναι λογικό το διαχειρίζονται σύμφωνα με το συμφέρον τους και όχι με το συμφέρον της κοινωνίας. Ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας είναι οι ίδιοι και σε αυτούς επιστρέφουν όλα τα κέρδη από τις επενδύσεις. Στην έρευνα, τις υποδομές, την πρόνοια και σε άλλους τομείς θα ξοδέψουν το minimum δυνατό που χρειάζεται για να επεκτείνουν και άλλο την κερδοφορία τους ή στην περίπτωση της πρόνοιας το minimum δυνατό που χρειάζεται για να είναι υπάκουοι οι εργαζόμενοι και να μην αντιδρούν.

Το endgame είναι η κερδοφορία, τα υπόλοιπα είναι μέσα και όχι σκοποί. Τα λεφτά που ξοδεύουν στην οικονομία πλην των προσωπικών τους εξόδων είναι επένδυση και όχι φιλανθρωπία. Δεν είναι τυχαίο που ένα 75 με 80% των κερδών τους πάνε σε buybacks των δικών τους μετοχών για να αυξήσουν την αξία τους και όχι σε κάτι παραγωγικό.

Απλά υπάρχουν κάποιοι που τραβάνε (και πολύ) μεγαλύτερο μέρισμα απο το σύστημα και άλλοι που τραβάνε (και πολύ) μικρότερο. Και δεν υπάρχουν κάποια στεγανά όπως πχ επί αριστοκρατίας. Δεν μπορεί να δουλέψει ο καπιταλισμός με ρεζίμ ανσιέν, βασικό του συστατικό είναι η αμφίδρομη κινητικότητα.

Understatement

Ένα οικονομικό σύστημα είναι ο καπιταλισμός, συγκεκριμένα, αυτό που μέχρι σήμερα αποδίδει και πάει την ανθρωπότητα μπροστά. Αν υπάρξει ποτέ κάποιο άλλο διαφορετικό σύστημα καλύτερο, να το δούμε. Η σχεδιασμένη πολεμικού τύπου οικονομία + δικτατορία, δεν είναι αυτό πάντως, δεν αποτελεί κάποια εναλλακτική.

Πάει μπροστά το πολύ ένα 10-15% του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει στις δυτικές χώρες που και αυτό συζητήσιμο είναι. Ποιοι νομίζεις ότι υποστηρίζουν τα διάφορα φασισταριά τύπου Τραμπ και Ορμπάν και τους διάφορους λαικιστές? Τίποτα πλούσιοι και βολεμένοι που είναι ευχαριστημένοι από το σύστημα?

Ο καπιταλισμός όντως έχει προσφέρει πάρα πολλά στην ανθρωπότητα (και οι κομμουνιστές είμαστε οι πρώτοι που το αναγνωρίζουμε αυτό) αλλά όσο γερνάει τόσο περισσότερο τα οφέλη του αφορούν όλο και λιγότερους και αυτό μεταφράζεται σε πολιτική αστάθεια ακόμα και στις χώρες της μητρόπολης.

[Λαχουρένιος]

Αυτό (ότι η σοσιαλιστική οικονομία δεν θα ειναι κεντρικά σχεδιασμένη υπό την δικτατορία του προλεταριάτου) το είπε/λέει κάποιος μ-λ ή μόλις το σκαρφίστηκες εσύ;

Η φόρμουλα κεντρική σχεδιασμένη οικονομία + ΔτΠ αναγκαστικά παίρνει διαφορετικές μορφές ανάλογα με τις συνθήκες που εφαρμόζεται όπως και η φόρμουλα ιδιωτική οικονομία + ΔτΚεφαλαίου. Άλλο η Ρωσία του '17 και άλλο μια δυτική χώρα του 21ου αιώνα, όπως άλλος ο καπιταλισμός της Αγγλίας του 19ου αιώνα και άλλος ο σημερινός αγγλικος καπιταλισμός κοκ. Η βασική ουσία μένει ίδια αλλά οι συγκεκριμένες μορφές που παίρνει κάθε οικονομικό και πολιτικό καθεστώς αναγκαστικά αλλάζουν από χώρα σε χώρα και από χρονική περίοδο σε χρονική περίοδο.

Άλλωστε και ο ίδιος ο Μαρξ μιλούσε γενικά για ένωση ελεύθερων παραγωγών και όχι για δικτατορία του ΚΚ. Δεν είναι τα πράγματα στην θεωρία τόσο περιοριστικά όσο τα παρουσιάζεις. Ο Μαρξ ήταν διαλεκτικός και πίστευε ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες αναπτύσσονται μέσα από τις αντιφάσεις τους, εσύ τον παρουσιάζεις σαν μεταφυσικό που πίστευε ότι ο σοσιαλισμός θα έχει εις τον αιώνα τον άπαντα την μορφή που είχε το 1917 λες και είναι κάποιο αμετάβλητο φυσικό φαινόμενο ή κάποια αιώνια μεταφυσική αλήθεια.

Εύλογο να αναζητά κανείς τρόπους παράκαμψης του αδιεξόδου με τέτοιες μη μ-λ σοφιστείες, καθώς είναι αδιαμφισβήτητο - πολλαπλώς επαληθευμένο πειραματικά, ότι η κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το καπιταλιστικό μοντέλο σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Όπως επίσης και ότι παρ όλα αυτά, σε βραχυπρόθεσμη κλίμακα παρουσιάζει ορισμένα πλεονεκτήματα, γεγονός που εξηγεί και τη χρήση της σε συγκεκριμένες ιστορικές ή έκτακτες συνθήκες, οπως καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, πχ ανασυγκρότηση μετά από καταστροφή ή κατάρρευση, ταχεία βασική εκβιομηχάνιση και εξοπλισμός, προσωρινή μείωση ανισοτήτων και έλεγχος βασικών αγαθών σε τριτοκοσμικές μπανανίες, κ.α. τέτοιας κλάσης.

Πρόκειται για κάτι το τόσο προφανές όσο ότι η γη δεν είναι επίπεδη ή ότι ο ήλιος δεν βγαίνει απο την Δύση. Πέρα από καμιά γκρούπα ζηλωτών-φετιχιστών, δεν υπάρχει κανείς που να υποστηρίζει ότι η λύση σήμερα μπορεί να είναι η σοβιετικού τύπου κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία.
Και το αμέσως πιο σοσιαλιστικό μετά είναι το σύστημα κρατικού καπιταλισμού τύπου Κίνας και Βιετνάμ ή αυτά που λένε Βαρουφάκης, Glen Weyl, Aaron Bastani, Paul Cockshott, Allin Cottrell, Michael Albert, Robin Hahnel, και κανένας άλλος ακόμη να χα με να λέγαμε που μπορεί να μου διαφεύγει.

Δεν είναι τυχαίο ότι τη σήμερον έχει εξαφανιστεί ο μ-λ απο προσώπου γης, ούτε φυσικά και αποτέλεσμα της καπιταλιστικής προπαγάνδας. Δεν κομίζει κάποια λύση στα όποια προβλήματα της καπιταλιστική οικονομίας, γιατί ακριβώς δεν έρχεται πακέτο μαζί με κάποια ανώτερη εναλλακτική μορφή οικονομικίας. Αυτό που λένε οι μ-λ (σχεδιασμένη οικονομία πολεμικού τύπου) είναι κάτι που δοκιμάστηκε ξανά και ξανά, και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, και κατέληξε στα ίδια αξιέξοδα. Οι αγαθές προθέσεις κάποιων εκ των ακολούθων του και κάποιες ενδιαφέρουσες και γενικά χρήσιμες φιλοσοφικές έννοιες που εισήγαγε ο Μαρξ το 1860, δεν μπορούν να αντισταθμίσουν αυτό το κενό.

Αν μπορεί ο σοσιαλισμός να εφαρμοστεί σε ένα τριτοκοσμικό νησί των 10 εκ. που βρίσκεται υπό εμπάργκο όπως η Κούβα, τότε σίγουρα μπορεί να εφαρμοστεί και πολύ καλύτερα και ευκολότερα μάλιστα σε οποιαδήποτε σύγχρονη δυτική χώρα. Kατά κύριο λόγο πολιτικός είναι λόγος που δεν συμβαίνει αυτό και όχι τεχνικός, γιατί όπως είναι αυτονόητο οι καπιταλιστές δεν θα αφήσουν από τα χέρια τους την οικονομική και πολιτική εξουσία επειδή κάποιο άλλο οικονομικό σύστημα είναι αντικειμενικά ανώτερο.

Ο κόσμος δεν θα δεχτεί επ' άπειρον να δουλεύει 9 to 5 (στην καλύτερη περίπτωση) μέχρι τα 70 για να εξασφαλίζει ίσα ίσα την επιβίωση του όταν η τεχνολογία καλπάζει και δίνει την προοπτική να περιοριστούν οι βαριές χειρωνακτικές εργασίες και να μειωθούν οι ώρες εργασίας. Ήδη την τελευταία 15ετία ο κόσμος αντιδρά σπασμωδικά υποστηρίζοντας διάφορα φασιστοειδή και κλόουν που του υπόσχονται εύκολες λύσεις εντός του συστήματος εξ ου και η ανάδειξη του ''λαικιζμού'' αλλά επειδή ούτε αυτοί μπορούν να δώσουν κάποια βιώσιμη προοπτική είναι ζήτημα χρόνου να ξεφουσκώσουν και να δει ο μέσος πολίτης καθαρά ποιος και τι ευθύνεται για τα προβλήματα του.

Αν η μεταπολεμική ευημερία είχε διατηρηθεί επ'απείρον θα έστεκε το επιχείρημα σου, αλλά όταν ο σύγχρονος καπιταλισμός μαστίζεται από τόσα πολιτικά και οικονομικά προβλήματα δεν μπορεί να αναμένει κανείς ότι θα επικρατεί για πάντα.

[Ραν ταν πλαν]

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι θεωρείς ότι άλλαξε ως προς την φύση του υπερπροιόντος μετά τις μεταρρυθμίσεις αυτές αφού και πριν και μετά η διαχείριση του άνηκε στο κράτος.

Όπως το λες.
Άλλαξε η φύση του προϊόντος.
Από προϊόν που παραγόταν από την ίδια την κοινωνία για κοινωνική διανομή από το σοσιαλιστικό κράτος
έγινε εμπόρευμα που διανεμόταν από αυτοχρηματοδοτούμενες μέσω του κέρδους κρατικές επιχειρήσεις.
Η επιχειρηματική ιδιοσυντήρηση έγινε πλέον καθεστώς, τα πλάνα παραγωγής δεν καθορίζονταν κεντρικά
αλλά σε επίπεδο επιχείρησης, οι μισθοί καθορίζονταν ανάλογα με την παραγωγικότητα, το πριμ παραγωγής έγινε στόχος ακόμα και του τελευταίου εργάτη και το παραγόμενο είδος δεν έπαιρνε υπόψη του τις κοινωνικές
ανάγκες αλλά τις ανάγκες της επιχείρησης που στόχευε πλέον στο κέρδος.
Μετά από αυτά η παραγωγή απέκτησε άναρχο χαρακτήρα και η καπιταλιστική παλινόρθωση το
αναπόφευκτο αποτέλεσμα της.

[nemo]

σωστες θεσεις ολων σας αλλα διαφωνω ως προς την ουσια

εχω μια απορια που νομιζω οτι μπορει να μου την λυσει ο διαδοχος
ερωτηση γιατι η ιαπωνια χρειαζεται ξενα εργατικα χερια
γιατι τα χρειαζεται; εφοσον εχει σε ολες τις χωρες εργοστασια που παραγουν το προιον της

δεν ξερω αν διατυπωσα σωστα την ερωτηση μου αλλα ελπιζω να την καταλαβατε

[Προέλλην]

σωστες θεσεις ολων σας αλλα διαφωνω ως προς την ουσια

εχω μια απορια που νομιζω οτι μπορει να μου την λυσει ο διαδοχος
ερωτηση γιατι η ιαπωνια χρειαζεται ξενα εργατικα χερια
γιατι τα χρειαζεται; εφοσον εχει σε ολες τις χωρες εργοστασια που παραγουν το προιον της

δεν ξερω αν διατυπωσα σωστα την ερωτηση μου αλλα ελπιζω να την καταλαβατε

Η Ιαπωνία είναι χώρα κατά βάση εξαγωγική, όπως η Γερμανία. Τα εργοστάσια σε άλλες χώρες τα έχουν μόνο για την μόστρα για να μην έχουν προβλήματα με την τοπική εμπορική νομοθεσία. Τα εργοστάσια αυτά εισάγουν μαζικά υλικά και υπηρεσίες απο την μητρόπολη, δεν μπορούν να λειτουργήσουν ξεκομμένα απο αυτήν. Σχεδόν τα θα περάσουν απο την Ιαπωνία, θα φάνε μια κάποια επεξεργασία προστιθέμενης αξίας (ακόμη κι αν αυτό είναι ένας "απλός" έλεγχος ποιότητας ή τυποποίηση) και ένα καλό καπέλο τιμής, και μετά θα πάνε στο εργοστάσιο εκτός να το "παράξουν" οι ντόπιοι.
Να σε δώσω ένα παράδειγμα, στο Μεξικό έχουν εργοστάσια παραγωγής αυτοκίνητων σχεδόν όλοι. Νομίζεις ότι αν η "λαϊκή δημοκρατία του μεξικού" κατάσχει τα εργοστάσια, θα μπορούν να βγάζουν αυτοκίνητα μόνοι τους; Σίγουρα, θα μπορούν να βγάζουν 1-2 σημερινά μοντέλα, σε πολύ χαμηλότερη ποιότητα, για τα επόμενα 50++ χρόνια ίδια κι απαράλλαχτα, όπως έκαναν οι σοβιετικοί με το Fiat 124.