Aιτήματα Αγροτών

[DrSocrates]

Το αγροτικό αλλιώς
Τα σκάνδαλα, τα μπλόκα, η ακρίβεια δείχνουν ότι υπάρχει ευρύτερο οικονομικό και κοινωνικό ζήτημα με τον πρωτογενή τομέα που υπονομεύει την βιωσιμότητα της χώρας.
ΔΡ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΑΚΚΑΣ
https://www.huffingtonpost.gr/blogs/to-agrotiko-allios/

[Προέλλην]

Kαι στις Αφρικανικές χώρες στην πρωτοποτία είναι. Σε ανεπτυγμένη χώρα όμως δεν γίνεται να έχεις τόσους πολλούς αγρότες, όπως δεν γίνεται να έχεις τόσους πολλούς μικροεπιχειρηματίες, χρειάζεσαι συγκέντρωση.

Η ουσια εδω δεν ειναι αυτο , ουτε λεει οτι μπορει να εχουμε τοσους πολλους αγροτες σε μια αναπτυγμενη χωρα οπως συμβαινει στην Αφρικη ουτε οτι πρεπει να υπαρξει μια επιστροφη σε καταστασεις που χαρακτηριζαν μια αγροτικο-προνεωτερικη κοινωνια.
Το προβλημα ηταν οτι αντι να πανε τα χρηματα στον εκσυγχρονισμο της παραγωγης, και να δωθει εμφαση σε νεες μεθοδους παραγωγης (πηγαν ενα μεγαλο μερος) για εξυπηρετηση πελατειακων σκοπιμοτητων και οτι συνεταιρισμοι εξελιχθηκαν σε μαυρες τρυπες της αγροτικης οικονομιας, αντι για πρωτοπορους της παραγωγικης ανασυγκροτησης.
Αυτο που χρειαζεται ειναι αποκεντρωση.
Χωρες οπως η Πολωνια , Τσεχια εχουν ενα μοντελο πιο ισορροπημενης οικονομικης αναπτυξης στο εσωτερικο τους.
Δεν υπαρχουν ευκολες λυσεις.
Ο Π Γερουλανος (απ το πασοκ, παλιοτερα ο Μιχαλης Χαραλαμπιδης για την περιφερειακη και αγροτικη αναπτυξη και αποκεντρωση της Ελλαδας) εχουν μιλησει για την αναγκη ισορροπης αναπτυξης μεσω εκπονησης τοπικων αναπτυξιακων προγραμματων τα οποια ομως θα στηριζονται χρηματοδοτικα απο το κρατος κεντρικα .

Φαίνεται να έχεις μία κατ εξοχήν κομμουνιστική αντίληψη , πχ ότι πρέπει το κράτος να πάρει τον κάθε αγρότη και να του στρώσει το χωράφι με ρομπότ, να του φτιάξει υπερσύγχρονα θερμοκήπια, κλπ. Ουσιαστικά να του στήσει μια επιχείρηση με τεχνογνωσία, οργάνωση, κεφάλαιο, και να τον κάνει ουσιαστικά ΔΥ. Και αυτά για τον κάθε αγρότη απο τους υπερπληθείς στην Ελλάδα.

Λεφτά έπεσαν αβέρτα, ο καθένας τόσες δεκαετίες θα μπορούσε να είχε σύγχρονη αγροτική επιχείρηση, δεν ήταν κάποιου είδους μυστική γνώση. Και ικανοί γεωπόνοι υπήρχαν παντού, και σεμινάρια, και συστάσεις απο τα υπουργεία, αλλά πάνω απ όλα, λεφτά. Οι περισσότεροι επέλεξαν να τα κάνουν λελούδια σε μπουζουξίδικα, να τα εξάγουν μέσω των κωλόμπαρων σε Βουλγαρία και Ρωσία, είτε στην καλύτερη να χτίσουν στην κοντινότερη πόλη.

Σχεδόν σε κάθε χωριό όμως, υπάρχουν και 1-2-3 που δεν τα έκαναν όλα αυτά και σήμερα έχουν βιώσιμες αγροτικές επιχειρήσεις. Άλλοι έκαναν θερμοκήπια (έστω κι αν δεν είναι της πλέον σύγχρονης τεχνολογίας), άλλοι υπερεντατικούς ελαιώνες, άλλοι με παραδοσιακούς έκαναν εγκαταστάσεις τυποποίησης, κλπ, κλπ. Σε αρκετά αγροτικά προϊόντα υψηλής αξίας η Ελλάδα έχει κάνει άλματα προς τα εμπρός και εξάγει με σημαντικό περιθώριο κέρδους.

Απλά, στη χώρα υπάρχουν διάφοροι που θέλουν να προσποιούνται ότι σπέρνουν και θερίζουν, απο τα καφενεία, και να βρέχει λεφτά. Δεν είναι τυχαίο ότι βασικό αίτημα των αγροτικών κινητοποιήσεων είναι μην πάει ο ΟΠΕΚΕΠΕ υπό την ΑΑΔΕ

Δεν έχουμε αναλάβει καμιά υποχρέωση να χρηματοδοτούμε το λαηφ στάηλ του καθενός ελεύθερου επαγγελματία, ένα μεγάλο ποσοστό των σημερινών αγροτών πρέπει να πάψουν να είναι αγρότες για να υπάρξει αγροτική οικονομία. Το ίδιο ισχύει και για τους μικροεπιχειρηματίες. Δεν γίνεται να απαιτεί ο άλλος εγγύηση εισόδηματος για να είναι αντιπαραγωγικός, είναι σαν να βγείς στο δρόμο και να διαμαρτύρεσαι εσύ γιατί δεν μπορείς να είσαι ΔΥ που να βαράει 10 σφραγίδες την ημέρα, για 4-5 ωρίτσες για 1500 ευρώ, 1 μήνα άδεια, κλπ.

[DrSocrates]

Η ουσια εδω δεν ειναι αυτο , ουτε λεει οτι μπορει να εχουμε τοσους πολλους αγροτες σε μια αναπτυγμενη χωρα οπως συμβαινει στην Αφρικη ουτε οτι πρεπει να υπαρξει μια επιστροφη σε καταστασεις που χαρακτηριζαν μια αγροτικο-προνεωτερικη κοινωνια.
Το προβλημα ηταν οτι αντι να πανε τα χρηματα στον εκσυγχρονισμο της παραγωγης, και να δωθει εμφαση σε νεες μεθοδους παραγωγης (πηγαν ενα μεγαλο μερος) για εξυπηρετηση πελατειακων σκοπιμοτητων και οτι συνεταιρισμοι εξελιχθηκαν σε μαυρες τρυπες της αγροτικης οικονομιας, αντι για πρωτοπορους της παραγωγικης ανασυγκροτησης.
Αυτο που χρειαζεται ειναι αποκεντρωση.
Χωρες οπως η Πολωνια , Τσεχια εχουν ενα μοντελο πιο ισορροπημενης οικονομικης αναπτυξης στο εσωτερικο τους.
Δεν υπαρχουν ευκολες λυσεις.
Ο Π Γερουλανος (απ το πασοκ, παλιοτερα ο Μιχαλης Χαραλαμπιδης για την περιφερειακη και αγροτικη αναπτυξη και αποκεντρωση της Ελλαδας) εχουν μιλησει για την αναγκη ισορροπης αναπτυξης μεσω εκπονησης τοπικων αναπτυξιακων προγραμματων τα οποια ομως θα στηριζονται χρηματοδοτικα απο το κρατος κεντρικα .

Φαίνεται να έχεις μία κατ εξοχήν κομμουνιστική αντίληψη , πχ ότι πρέπει το κράτος να πάρει τον κάθε αγρότη και να του στρώσει το χωράφι με ρομπότ, να του φτιάξει υπερσύγχρονα θερμοκήπια, κλπ. Ουσιαστικά να του στήσει μια επιχείρηση με τεχνογνωσία, οργάνωση, κεφάλαιο, και να τον κάνει ουσιαστικά ΔΥ. Και αυτά για τον κάθε αγρότη απο τους υπερπληθείς στην Ελλάδα.

Λεφτά έπεσαν αβέρτα, ο καθένας τόσες δεκαετίες θα μπορούσε να είχε σύγχρονη αγροτική επιχείρηση, δεν ήταν κάποιου είδους μυστική γνώση. Και ικανοί γεωπόνοι υπήρχαν παντού, και σεμινάρια, και συστάσεις απο τα υπουργεία, αλλά πάνω απ όλα, λεφτά. Οι περισσότεροι επέλεξαν να τα κάνουν λελούδια σε μπουζουξίδικα, να τα εξάγουν μέσω των κωλόμπαρων σε Βουλγαρία και Ρωσία, είτε στην καλύτερη να χτίσουν στην κοντινότερη πόλη.

Σχεδόν σε κάθε χωριό όμως, υπάρχουν και 1-2-3 που δεν τα έκαναν όλα αυτά και σήμερα έχουν βιώσιμες αγροτικές επιχειρήσεις. Άλλοι έκαναν θερμοκήπια (έστω κι αν δεν είναι της πλέον σύγχρονης τεχνολογίας), άλλοι υπερεντατικούς ελαιώνες, άλλοι με παραδοσιακούς έκαναν εγκαταστάσεις τυποποίησης, κλπ, κλπ. Σε αρκετά αγροτικά προϊόντα υψηλής αξίας η Ελλάδα έχει κάνει άλματα προς τα εμπρός και εξάγει με σημαντικό περιθώριο κέρδους.

Απλά, στη χώρα υπάρχουν διάφοροι που θέλουν να προσποιούνται ότι σπέρνουν και θερίζουν, απο τα καφενεία, και να βρέχει λεφτά. Δεν είναι τυχαίο ότι βασικό αίτημα των αγροτικών κινητοποιήσεων είναι μην πάει ο ΟΠΕΚΕΠΕ υπό την ΑΑΔΕ

Δεν έχουμε αναλάβει καμιά υποχρέωση να χρηματοδοτούμε το λαηφ στάηλ του καθενός ελεύθερου επαγγελματία, ένα μεγάλο ποσοστό των σημερινών αγροτών πρέπει να πάψουν να είναι αγρότες για να υπάρξει αγροτική οικονομία. Το ίδιο ισχύει και για τους μικροεπιχειρηματίες. Δεν γίνεται να απαιτεί ο άλλος εγγύηση εισόδηματος για να είναι αντιπαραγωγικός, είναι σαν να βγείς στο δρόμο και να διαμαρτύρεσαι εσύ γιατί δεν μπορείς να είσαι ΔΥ που να βαράει 10 σφραγίδες την ημέρα, για 4-5 ωρίτσες για 1500 ευρώ, 1 μήνα άδεια, κλπ..

οχι εδω εισαι λαθος στην πρωτη παραγραφο, σε καποια σημεια και στο υπολοιπο, οτι εχουν γινει και αρκετα θετικα βηματα ειναι σωστο, οπως αναφερεις για τις βιωσιμες αγροτικες επιχειρησεις, για καποια αγροτικα προϊοντα υψηλης αξιας , εαν εχεις διαβασεις και τα αρθρα που ανεβαινουν στο αρδην για τον πρωτογενη τομεα θα δεις οτι τα αναφερουν αυτα αλλα σε καποια αλλα ειμαστε σε ενα συνεχες μπρος πισω και εδω ερχονται και οι ευθυνες οι διαχρονικες και των κυβερνησεων(κυριως το ΑνδρεοΠαπανδρεικο πασοκ) και των μικροτερων αντιδραστικων κομματων της αντιπολιτευσης και διαφορων συνδικαλιστων. τα εχεις λιγο μπερδεψει, λες και αρκετα σωστα αλλα νομιζω οτι προσθετεις και καποιες υπερβολες στην επιχειρηματολογια σου και ετσι φτανεις και σε αυθαιρετες ερμηνειες.
Δες και τα παραδειγματα με την Πολωνια και την Τσεχια που αναφερθηκαν στα αρθρα διοτι χανεις την ουσια και μενεις στην επιφανεια, χωρες με μικροτερο βαθμο περιφερειακων ανισοτητων, και ενα μοντελο πιο ισορροπημενης οικονομικης αναπτυξης στο εσωτερικο τους. (υπαρχουν και αλλα αξια αναφορας παραδειγματα, οπως η Νοτια Κορεα εδω εννοω ομως σε οτι αφορα την καινοτομια στον αγροδιατροφικo τομεα, βιομηχανια κ.λ.π)
Για τους πορους, και πως διοχετευθηκαν και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ τα ειπαμε και πριν, δεν μπορει να διαφωνησει κανεις εδω . και καποια απο τα αιτηματα ειναι εξω απο το πλαισιο των δυνατοτητων της εθνικης οικονομιας και των ευρωπαϊκων κανονων.


Το αγροτικό αλλιώς
Τα σκάνδαλα, τα μπλόκα, η ακρίβεια δείχνουν ότι υπάρχει ευρύτερο οικονομικό και κοινωνικό ζήτημα με τον πρωτογενή τομέα που υπονομεύει την βιωσιμότητα της χώρας.
ΔΡ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΑΚΚΑΣ

Ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται σε αναταραχή, και πέρα από την επιφάνεια των γεγονότων υπάρχει ένα υπόβαθρο κοινωνικής κρίσης και αναδιάρθρωσης του πρωτογενούς τομέα στο οποίο πρέπει να ενσκύψουμε.

Αυτό που συμβαίνει στον πρωτογενή τομέα, σήμερα, είναι ότι εισέρχεται στην τελική του κρίση ένα σύστημα πολύ μικρής ατομικής ιδιοκτησίας, μαζί με τους παρασιτισμούς και τις στρεβλώσεις που έφερε μέσα του.


Βλέπει κανείς το ισοζύγιο των προϊόντων του αγροτικού τομέα όπου οι επιδόσεις σε ορισμένα από αυτά έχουν πετύχει για πρώτη φορά από δεκαετίες να ξεπερνούν τις εισαγωγές. Φρούτα και λαχανικά –η Ελλάδα είναι 3η σε εξαγωγές ακτινιδίου– ιχθυοκαλλιέργειες, βαμβάκι, λάδι και φέτα. Ωστόσο η ισορροπία παραμένει εύθραυστη, και τα τελευταία τρία προϊόντα είναι πολύ χαρακτηριστικά για το μείγμα δυνατοτήτων, στρεβλώσεων και αστοχιών που τον χαρακτηρίζουν: εξάγουμε ελαιόλαδο και βαμβάκι χύδην, με τους Ισπανούς και τους Ιταλούς να είναι πρώτοι στην τυποποίηση στο λάδι, και εμείς να εισάγουμε νήματα σε ό,τι αφορά στο βαμβάκι. Η φέτα, αντίθετα, την οποία εξάγουμε ως ΠΟΠ, αναγκαζόμαστε να εισάγουμε γάλα –συχνά άτυπα– για να υποστηρίξουμε την παραγωγή της.

Από την άλλη, ο πρωτογενής τομέας βιώνει μια φάση έντονης συρρίκνωσης, με τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις να μειώνονται, πολλούς αγρότες και κτηνοτρόφους να εγκαταλείπουν το επάγγελμα λόγω των υπέρογκων αυξήσεων στο κόστος παραγωγής, ή της χαμηλές τιμές αγοράς που επιβάλλουν οι μεσάζοντες, τον μέσο όρο ηλικίας των παραγωγών να αυξάνει διαρκώς, και την ύπαιθρο να ερημώνει.

Προφανώς και αυτό το αντιφατικό τοπίο κρύβει μέσα του μια αναδιάρθρωση υπέρ των μεγάλων μονάδων, οι οποίες με την κλίμακα και τα κεφάλαια που κινητοποιούν μπορούν να ελέγξουν τα κόστη και να εφαρμόσουν ευκολότερα τις (ακριβές από την άποψη του εξοπλισμού και των ειδικευμένων χειριστών που απαιτούν) καινοτομίες, να αντιμετωπίσουν το καρτέλ των μεσαζόντων ή να πετύχουν στην διαφοροποίηση των καλλιεργειών.

Αυτή η συγκεντροποίηση είναι αναπόφευκτη, δεδομένου ότι ο κλήρος στην Ελλάδα είναι πολύ μικρός και πολυδιασπασμένος. Δεν ήταν απαραίτητο ωστόσο να πάρει τον χαρακτήρα που πήρε, την βίαιη τροπή με τους δύο παράλληλους και αποκλίνοντες κόσμους των ανερχόμενων αγροκτηνοτροφικών business και ενός κόσμου που μένει πίσω και χάνεται.

Δεν είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει εναλλακτική. Ήδη στο πλαίσιο του ευρύτερου προβληματισμού που συνοδεύει την παρούσα αντιπαράθεση, έχουν θιγεί οι περισσότερες πτυχές μιας εναλλακτικής πολιτικής:

– καθοριστική θα ήταν η προώθηση των συνεταιριστικών πρακτικών και των ομάδων παραγωγών για την θωράκιση των μικρών και των μεσαίων αγροτών, αρκεί να υπήρχε μέριμνα ώστε να μην αναβιώσουν μέσα σε αυτούς οι παθογένειες του 1980.

-Η αλλαγή του συστήματος ενισχύσεων και η σύνδεση με τα προϊόντα και την παραγωγικότητά τους, όχι μάλιστα με τις εκτάσεις, και την εικονικότητα που ευνοεί η «τεχνική λύση».

-Η διοχέτευση πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης στην καινοτομία στο χωράφι, που θα άλλαζε τον χαρακτήρα της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής από εντάσεως εργασίας, και άρα θα μας λύτρωνε από την ανάγκη να εισάγουμε διαρκώς εργάτες γης, για να καλύψουν τις ανάγκες.

-Επίσης, η πλαισίωση όλων των παραπάνω με μια πολιτική αποκέντρωσης, και ενθάρρυνσης εισόδου νεών αγροτών και κτηνοτρόφων στο επάγγελμα, και της υιοθεσίας βέλτιστων, καινοτόμων πρακτικών από την πλευρά της. Κάτι που θα απαιτούσε μεταξύ άλλων το να τονίζεται η ευρύτερη πολιτιστική σημασία της γεωργίας και της κτηνοτροφίας στην εκπαίδευση από όλες τις απόψεις –ιστορία, περιβάλλον, διατροφή.

«Δεν γίνονται αυτά από την μία μέρα στην άλλη», θα αντιτείνει κανείς. Σίγουρα όμως από το 2019 κι έπειτα θα μπορούσαν να τεθούν οι βάσεις ώστε σήμερα να βρισκόμαστε στην μέση του δρόμου, και όχι πάλι στην αρχή της. Και εδώ βρίσκονται οι μεγαλύτερες ευθύνες για την κυβέρνηση, η οποία είναι αλήθεια πως παρά την μεταρρυθμιστική μεγαλοστομία, συνθηκολόγησε.

Συνθηκολόγησε με το πολιτικό-πελατειακό δίκτυο διασπάθισης των ενισχύσεων που είναι διακομματικό μεν και εμπλέκει στους κόλπους του όλο το οικοσύστημα, από τους τοπικούς βουλευτές και τα τζάκια μέχρι τους συνεταιρισμούς και τους συνδικαλιστές, αλλά που ωστόσο αγγίζει βαθιά και το ίδιο το κυβερνών κόμμα, μιας και μιλάμε για μια παράταξη που έχει βυθισμένες βαθιά τις άγκυρές της στην αναχρονιστική κομματοκρατία του παρελθόντος.

Και συνθηκολόγησε ακόμα με την εύκολη λύση, διότι η διασπάθιση των ενισχύσεων δεν είναι μόνον ο “φραπές” και οι πόρσε. Είναι και η μικρή και η μεσαία διαφθορά μέσα από την οποία καταφέρνει να συντηρείται τεχνητά ένας τύπος αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής που δεν μπορεί πια να σταθεί στα πόδια του από μόνος του. Θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε, επομένως, τους πρωταγωνιστές των σκανδάλων σαν την κορυφή μας παρασιτικής γραφειοκρατίας ενός προβλήματος διάχυτου που καταλήγει στο «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά».

Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει εδώ στην διαφθορά. Ότι λειτουργεί σαν παραμορφωτικό πρίσμα εφικτών λύσεων, όπως με τους συνεταιρισμούς που έφτασαν να πρωταγωνιστούν στις τελευταίες αποκαλύψεις για το δίκτυο διασπάθισης των ενισχύσεων στην Κρήτη. Ή την ποιοτική παραγωγή, τα βιολογικά, την διάσωση και επέκταση των ντόπιων ποικιλιών που σύμφωνα με όλες τις εκθέσεις διεθνών οργανισμών και εγχώριων ερευνητικών ινστιτούτων βρίσκονται στην αιχμή των προτάσεων για την μεταρρύθμιση του πρωτογενούς τομέα. Και που εδώ έχουν μεταμορφωθεί με το ραβδί της Κίρκης στο αντίθετό τους.

Πρόκειται πρωτίστως για πρόβλημα ιδεολογικό και ηθικό και φυσικά δείχνει το έλλειμα της καθοδήγησης ‘από τα πάνω’ –όχι μόνον την πολιτική ηγεσία αλλά και τον πνευματικό κόσμο. Διότι στην πραγματικότητα ο πρωτογενής τομέας αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της εθνικής ασφάλειας, και της βιωσιμότητας της ελληνικής περιφέρειας, είναι ταυτόχρονα κρίσιμος παράγοντας για την εθνική αυτοδυναμία και την κοινωνική συνοχή. Και κατά συνέπεια θα πρεπε να είχε γίνει συνείδηση σε όλους ότι «δεν παίζουμε με αυτά». Πρόκειται για ένα πρόβλημα ουσιαστικού πατριωτισμού, όχι της φανφάρας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά ως πράξη και στάση ζωής.

Όσο για τις δυνάμεις των “αλληλέγγυων” – γυρολόγων, περιφέρονται στα μπλόκα σαν τις πολιτικές κατάρες γυρεύοντας να απομυζήσουν υπεραξία –τώρα τα «αγροτικά», λίγο πριν «η Παλαιστίνη», ή «τα Τέμπη». Σε ένα πλαίσιο που οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι υπεισέρχεται πάντα και ο παράγοντας του εξωγενούς υβριδικού-ιδεολογικού πολέμου –γιατί αυτή είναι η εποχή μας. Και εδώ η εμπλοκή τους είναι εξίσου και κατ’ εξοχήν αρνητική, γιατί το μόνο που κάνουν είναι να παρασύρουν τα μπλόκα σε μια ακαμψία που υπονομεύει τις ίδιες τις κινητοποιήσεις, γιατί τροφοδοτεί τον κοινωνικό αυτοματισμό και βάζει τους αγρότες απέναντι στις υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες της βάσης.


Φυσικά, ούτε που θα ιδρώσει το αυτί τους, καθώς για τις συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ μέχρι την Αριστερά και τον Βελόπουλο, η ενασχόληση με το κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα είναι επιδερμική. Γιατί προέχει να συντηρείται ένα κλίμα αστάθειας και αναταραχής περνώντας από το ένα ζήτημα στο άλλο, υιοθετώντας την ίδια ρητορική ηθικού και πολιτικού πανικού. Τα μπλόκα, όμως, κάποια στιγμή θα τελειώσουν, το αδιέξοδο ωστόσο θα παραμείνει.

Μόνο ένα «τρίτος πόλος» που θα έθετε την ατζέντα στο περιεχόμενο των ζητημάτων, μπορεί να προκαλέσει μια ευρύτερη πολιτική ανατοποθέτηση· ώστε και η κυβέρνηση να πιεστεί πραγματικά, και οι κοινωνικές εντάσεις να βρουν διέξοδο σε αιτήματα και πολιτικές, που και υπάρχουν, και είναι ρεαλιστικά, και ριζική αναδιαμόρφωση στο τοπίο του πρωτογενούς τομέα μπορούν να προκαλέσουν. Με ευεργετικές συνέπειες για τη χώρα.

Πηγη https://www.huffingtonpost.gr/blogs/to-agrotiko-allios/






Η αναγκαία αποκέντρωση
Ήρθε η ώρα να (ξανα)κουβεντιάσουμε την επιλογή της αποκέντρωσης, και το πως αυτή μπορεί να υλοποιηθεί στον 21ο αιώνα. Προϋπόθεση για να βρεί η χώρα και η κοινωνία τον δρόμο της
ΔΡ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΑΚΚΑΣ

Η επιτυχημένη –από την σκοπιά της βιωσιμότητας και της συνολικής ωφέλειάς της για την χώρα αποκέντρωση– συνεπάγεται ενίσχυση των κλάδων της μεταποίησης. Και, επειδή ζούμε στον 21ο αιώνα, και όχι στον 20ο με τις τσιμινιέρες και τις αχανείς γραμμές παραγωγής, η μεταποίηση προϋποθέτει με την σειρά της την ανάπτυξη της συμπληρωματικής ως προς αυτήν οικονομία της γνώσης.

Παράδειγμα είναι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης: η Πολωνία ή η Τσεχία έχουν να επιδείξουν πολύ μικρότερο βαθμό περιφερειακών ανισοτήτων, και ένα μοντέλο ισορροπημένης οικονομικής ανάπτυξης στο εσωτερικό τους. Κι αυτό ακριβώς όχι μόνον συγκράτησαν αλλά κατάφεραν και να διευρύνουν την παραγωγή τους βάση.

Έτσι, διαφορετικές πόλεις με ειδίκευση σε διαφορετικούς οικονομικούς κλάδους μεταβάλουν συνολικά το τοπίο της χώρας. Τσεχία δεν είναι μόνο η Πράγα, αλλά και το Μπρνο και η Οστράβα –για παράδειγμα. Πόλεις που δεν είναι σκιές του εαυτού τους όπως είναι η Καστορία ή το Σουφλί, αλλά διασυνδέονται κι αυτές με δυναμικό τρόπο στην διεθνή οικονομία, καθώς αποτελούν παραγωγικά κέντρα. Και επειδή λειτουργούν ως τέτοια, δημιουργούν ένα πλαίσιο περισσότερων ευκαιριών και για την κινητικότητα των λαϊκών τάξεων, μιας και η σύγχρονη παραγωγή προϋποθέτει υψηλό επίπεδο τεχνικών και επιστημονικών ειδικεύσεων. Όχι μόνον ”μπαρίστας”, ”σομελιέ” και ρεσεψιονίστ όπως συμβαίνει με τις ”υπηρεσίες της αναψυχής”.

Πηγη https://www.huffingtonpost.gr/politiki/i-anagkea-apokentrosi/

[Προέλλην]

Eίναι η άποψή μου, έχοντας μια αντίληψη του τι είναι και πως λειτουργεί η οικονομία και η κοινωνία μεταξύ άλλων και σε χώρες όπως η Πολωνία ή η Ν. Κορέα που ανέφερες, και καταγόμενος απο αγροτική οικογένεια με αρκετά στενές επαφές με αγρότες. Δεν είναι ανάγκη να συμφωνώ ούτε μαζί σου, ούτε με τους κυρίους που γράφουν τα άρθρα που παραθέτεις

Θα επιμείνω ότι το να περιμένει κάποιος συνέχεια απο το κράτος-σωτήρα (το οποίο δε μάλλιστα δεν προφταίνει να υπονομεύει σε κάθε ευκαιρία) δεν θα τον πάει μπροστά + ότι απο αναλύσεις επί των αναλύσεων και ασκήσεων επί χάρτου απο φαφλατάδες έχουμε πήξει.

Αυτό που λείπει απο την Ελλάδα είναι κάτι το πολύ πολύ απλό. Να κάνει ο καθένας την δουλειά του με πειθαρχεία και αφοσίωση, απλά σωστά, χωρίς ψευτομαγκιές και κλεψιές (βασικά χαρακτηριστικά του ΕΛ). Απο τον μεγαλοκαρχαρία, μέχρι την μαρίδα.

Φυσικά και αυτό δεν πρόκειται να συμβεί στο ορατό μέλλον, ο ΕΛ γίνεται περισσότερο χειρότερος παρά καλύτερος, οπότε καλό θα είναι σιγά σιγά να συμβιβάζεστε με την πραγματικότητα και να αναπροσαρμόζετε τις προσδοκίες σας.

[Λαχουρένιος]

Το κράτος συντηρεί τους αγρότες όπως και μεγάλο μέρος των ΕΕ γιατί ξέρουν ότι η ιδιωτική οικονομία της πόλης δεν μπορεί να τους απορροφήσει και ούτε είναι διαθέσιμοι να φτιάξουν κάποιο σχέδιο που θα το καταφέρει αυτό. Εκεί είναι η ουσία του προβλήματος.

[DrSocrates]

Mercosur & Ευρωπαϊκός προϋπολογισμός: η επόμενη μέρα για το Αγροτικό και την Συνοχή.
από Νίκος Ντάσιος 22 Δεκεμβρίου 2025
https://ardin-rixi.gr/archives/267300

[Προέλλην]

Το κράτος συντηρεί τους αγρότες όπως και μεγάλο μέρος των ΕΕ γιατί ξέρουν ότι η ιδιωτική οικονομία της πόλης δεν μπορεί να τους απορροφήσει και ούτε είναι διαθέσιμοι να φτιάξουν κάποιο σχέδιο που θα το καταφέρει αυτό. Εκεί είναι η ουσία του προβλήματος.

Και γιατί ακριβώς θα πρέπει να κάνει κάποια κυβέρνηση κάποιο σχέδιο για την απορρόφησή τους; Πέρα απο τους ψήφους δηλαδή. Δεν έχουμε σχεδιασμένη οικονομία, με τα καλά της, και κυρίως, τα κακά της.

[Προέλλην]

Κώστας Ανεστίδης: Ο «αρχιστράτηγος» των αγροτικών μπλόκων ελέγχεται για παράνομες επιδοτήσεις €122.000

https://www.newmoney.gr/roh/palmos-oiko ... -e122-000/

Οι κοψοχέρηδες νεοδημοκράτες

[Προέλλην]

Δέσμευση περιουσιακών στοιχείων για Ανεστίδη – Στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία η δικογραφία

https://www.kathimerini.gr/society/5639 ... ikografia/

Αν μη τι άλλο, οι κραυγές για ανάληψη απο την ευρωπαϊκή εισαγγελεία - Koβέσι (τοτέμ των απανταχού ψιεεέκ), εισακούστηκε

[Προέλλην]

Ποια είναι η 53χρονη αγρότισσα που συνελήφθη γιατί προκαλούσε αγρότες να ασκήσουν βία