Ειναι οι διαδρομές που κάνει ο ανθρώπινος νους για να δικαιολογήσει την βλάβη, σαν το άβαταρ που έχει ο λαχουρένιος ένα πράγμα ( πιο πρίν, με το σπρέι
). Με περίπλοκες διαδικασίες σκέψεις ώστε το χάος να ειναι δεδομένο, καταφέρνουμε να θεωρούμε οτι ειναι τιμή μας αν ανάγουμε την ύπαρξή μας σε κάτι όπως το κατσαριδοκτόνο, το φάρμακο κλπ. Είμαστε ένα φάρμακο και είμαστε καλά δηλαδή.


.gif)

Τέλος!