Τα μυστικά των εγγράφων του ΚΕΕΛΠΝΟ που βρέθηκαν στην κρύπτη

Τα θέματα εσωτερικής πολιτικής.
Love Ready's

Re: Τα μυστικά των εγγράφων του ΚΕΕΛΠΝΟ που βρέθηκαν στην κρύπτη

Δημοσίευσηαπό Love Ready's » 08 Νοέμ 2018, 09:56

stavmanr έγραψε:
Love Ready's έγραψε:Ok ,οπότε η Παναγιωταρέα καθάριζε περίπου 40.000 στην τσέπη απ το Ντινάν και το κράτος 67.000.

Πώς προκύπτουν αυτά τα νούμερα;


Χονδρικά για 107.000 κόστος ,αν αφαιρέσεις εργοδοτικές εισφορές ,κρατήσεις εργαζομένου και φόρο , μένουν πάνω κάτω τόσα.
0 .

stavmanr
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3379

Re: Τα μυστικά των εγγράφων του ΚΕΕΛΠΝΟ που βρέθηκαν στην κρύπτη

Δημοσίευσηαπό stavmanr » 08 Νοέμ 2018, 10:18

Love Ready's έγραψε:
stavmanr έγραψε:
Φυσικά και υπάρχουν προβληματικές λογιστικές καταχωρήσεις. Είναι οι καταχωρήσεις που δεν δικαιολογούνται/αιτιολογούνται ανάλογα.
Αν έκανες ποτέ διαχειριστής, θα γνώριζες ότι τα πάντα καταγράφονται και συνοδεύονται με τα αντίστοιχα παραστατικά. Σε άλλη περίπτωση οι ελεγκτές κόβουν πισινούς.
Στις ιδιωτικές εταιρίες, απλά σου βεβαιώνουν πρόστιμα. Στις Δ.Δ. υπηρεσίες σου χρεώνουν διοικητικές ευθύνες και αν ξεπεράσεις κάποια όρια, ακόμα και ποινικές.

Τέλος, κρατώ κι εγώ την επιφύλαξη σχετικά με τα έγγραφα, αν και με προβληματίζει για ποιο λόγο να γυψοσανιδώσει κάποιος έγγραφα που δεν τον αφορούν...


Ξέρεις τυχαίνει να είμαι προιστάμενος λογιστηρίου του μεγαλύτερου ομίλου που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα.

Οι λογιστικές καταχωρήσεις χωρίζονται σε αυτές που αναγνωρίζονται ή δεν αναγνωρίζονται φορολογικά και τέλος.

Αν πχ γουστάρει ένας επιχειρηματίας να γράψει 1.000.000 έξοδο σε οποιονδήποτε λογαριασμό χωρίς κανένα παραστατικό και το αναμορφώσει κατόπιν φορολογικά ,δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα.

Σε καμία περίπτωση οι ελεγκτές δεν κόβουν κανένα πισινό πέραν του να καταλογίζουν τυχόν μη καταλογισμένους φόρους.

Βρε Love, διαχειριστές στις ιδιωτικές εταιρίες είναι οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες.
Αν καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία τα οποία βαρύνουν τον ιδιοκτήτη, τότε σε κυνηγά ο ιδιοκτήτης. Αν καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία που ευνοούν τον ιδιοκτήτη έναντι του Δημοσίου, τότε σε κυνηγά το Δημόσιο.
Στις ιδιωτικές εταιρίες έχεις δύο "ελεγκτές" αφού υπάρχουν δύο αντικρουόμενα συμφέροντα: των ιδιοκτητών και του Δημοσίου.

Δεν ασχολούμαι ,ούτε με ενδιαφέρει τι κάνουν στις Δ.Δ υπηρεσίες , όπου γίνεται παρωδία της λογιστικής πρακτικής.

Ενώ στον ιδιωτικό έχουμε επιστημονική αντιμετώπιση της λογιστικής... :D

Στον ιδιωτικό τομέα πάντως αν μας έλεγες ότι υπάρχουν " προβληματικές λογιστικές καταχωρήσεις " απλά θα ξεμπερδεύαμε μέσα σε 2-3 λεπτά απορρίπτοντας το βιογραφικό σου. Σιγά μην υπάρχουν και αλλεργικές λογιστικές καταχωρήσεις.

Στον ιδιωτικό τομέα, ο λογιστής είναι υποχρεωμένος να ξεκαθαρίσει στον εντολέα του τις προβληματικές καταχωρήσεις.
Πχ. κάποιος αγρότης που δεν έχει στο όνομά του γραμμένο γεωργικό μηχάνημα, για να καλύψει τα έξοδά του, ζητά από το λογιστή να του καταχωρήσει έξοδα πετρελαίου κίνησης (βρήκε κάποιον γνωστό που του έκοψε τιμολόγια πετρελαίου).
Ο λογιστής μπορεί να καταχωρήσει οτιδήποτε. Όμως, για να μην έχε μπλεξίματα, είναι υποχρεωμένος να ξεκαθαρίσει ότι τα συγκεκριμένα έξοδα πιθανότατα δεν θα γίνουν δεκτά από τον Οικ. Ελεγκτή, όταν κάποια στιγμή ο πελάτης πέσει σε έλεγχο. Πρόκειται για "προβληματικές καταχωρήσεις" αφού δεν υπάρχει το απαραίτητο παραστατικό "άδεια χρήσης γεωργ. μηχανήματος" που να δικαιολογεί τη συγκεκριμένη δαπάνη.

Αν λοιπόν, θεωρείς ότι οι "προβληματικές καταχωρήσεις" που πιθανόν να χρεώσουν τον πελάτη σου με πρόστιμα και έντοκες εξοφλήσεις, αποτελούν λόγο απόρριψης του βιογραφικού του λογιστή που τις υποσημειώνει, τότε με προβληματίζεις ιδιαίτερα για τον τρόπο που σκέφτεσαι.
Κι επειδή καθημερινά συναναστρέφομαι με ανθρώπους που τρώνε πρόστιμα για τέτοιες καταχωρήσεις, τολμώ να πω ότι σοκάρομαι με την ευκολία της σκέψης αυτής.

Στο Δημόσιο τα πράγματα είναι ακόμη πιο σφιχτά, αφού οι "προβληματικές καταχωρήσεις" δημιουργούν ζητήματα δημοσίου συμφέροντος. Δεν μπορείς έτσι απλά να καταγράφεις ότι έδωσες το τάδε ποσό για προμήθεια χ αγαθού ή υπηρεσίας. Πέρα από τις οικονομικές καταχωρήσεις, πρέπει να συνοδεύεται από εκθέσεις, προτάσεις, άδειες, ειδικά όταν ξεπερνά ένα ποσό που θεωρείται πχ. εύλογη δαπάνη αναλώσιμων. Έτσι, αν καταγράψεις σε δημόσιο λογιστικό αποτέλεσμα ότι ξόδεψες 1 εκατ. ευρώ σε σαπούνια για ένα γραφείο, το πρόβλημα της λογιστικής καταχώρησης δεν είναι κυρίως λογιστικό: είναι διοικητικό (κατασπατάληση χρήματος χωρίς αιτιολόγηση).
0 .

Love Ready's

Re: Τα μυστικά των εγγράφων του ΚΕΕΛΠΝΟ που βρέθηκαν στην κρύπτη

Δημοσίευσηαπό Love Ready's » 08 Νοέμ 2018, 11:18

stavmanr έγραψε:Βρε Love, διαχειριστές στις ιδιωτικές εταιρίες είναι οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες.
Αν καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία τα οποία βαρύνουν τον ιδιοκτήτη, τότε σε κυνηγά ο ιδιοκτήτης. Αν καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία που ευνοούν τον ιδιοκτήτη έναντι του Δημοσίου, τότε σε κυνηγά το Δημόσιο.
Στις ιδιωτικές εταιρίες έχεις δύο "ελεγκτές" αφού υπάρχουν δύο αντικρουόμενα συμφέροντα: των ιδιοκτητών και του Δημοσίου.

Δεν ασχολούμαι ,ούτε με ενδιαφέρει τι κάνουν στις Δ.Δ υπηρεσίες , όπου γίνεται παρωδία της λογιστικής πρακτικής.

Ενώ στον ιδιωτικό έχουμε επιστημονική αντιμετώπιση της λογιστικής... :D

Στον ιδιωτικό τομέα πάντως αν μας έλεγες ότι υπάρχουν " προβληματικές λογιστικές καταχωρήσεις " απλά θα ξεμπερδεύαμε μέσα σε 2-3 λεπτά απορρίπτοντας το βιογραφικό σου. Σιγά μην υπάρχουν και αλλεργικές λογιστικές καταχωρήσεις.

Στον ιδιωτικό τομέα, ο λογιστής είναι υποχρεωμένος να ξεκαθαρίσει στον εντολέα του τις προβληματικές καταχωρήσεις.
Πχ. κάποιος αγρότης που δεν έχει στο όνομά του γραμμένο γεωργικό μηχάνημα, για να καλύψει τα έξοδά του, ζητά από το λογιστή να του καταχωρήσει έξοδα πετρελαίου κίνησης (βρήκε κάποιον γνωστό που του έκοψε τιμολόγια πετρελαίου).
Ο λογιστής μπορεί να καταχωρήσει οτιδήποτε. Όμως, για να μην έχε μπλεξίματα, είναι υποχρεωμένος να ξεκαθαρίσει ότι τα συγκεκριμένα έξοδα πιθανότατα δεν θα γίνουν δεκτά από τον Οικ. Ελεγκτή, όταν κάποια στιγμή ο πελάτης πέσει σε έλεγχο. Πρόκειται για "προβληματικές καταχωρήσεις" αφού δεν υπάρχει το απαραίτητο παραστατικό "άδεια χρήσης γεωργ. μηχανήματος" που να δικαιολογεί τη συγκεκριμένη δαπάνη.

Αν λοιπόν, θεωρείς ότι οι "προβληματικές καταχωρήσεις" που πιθανόν να χρεώσουν τον πελάτη σου με πρόστιμα και έντοκες εξοφλήσεις, αποτελούν λόγο απόρριψης του βιογραφικού του λογιστή που τα προτείνει, τότε με προβληματίζεις ιδιαίτερα για τον τρόπο που σκέφτεσαι.
Κι επειδή καθημερινά συναναστρέφομαι με ανθρώπους που τρώνε πρόστιμα για τέτοιες καταχωρήσεις, τολμώ να πω ότι σοκάρομαι με την ευκολία της σκέψης αυτής.

Στο Δημόσιο τα πράγματα είναι ακόμη πιο σφιχτά, αφού οι "προβληματικές καταχωρήσεις" δημιουργούν ζητήματα δημοσίου συμφέροντος. Δεν μπορείς έτσι απλά να καταγράφεις ότι έδωσες το τάδε ποσό για προμήθεια χ αγαθού ή υπηρεσίας. Πέρα από τις οικονομικές καταχωρήσεις, πρέπει να συνοδεύεται από εκθέσεις, προτάσεις, άδειες, ειδικά όταν ξεπερνά ένα ποσό που θεωρείται πχ. εύλογη δαπάνη αναλώσιμων. Έτσι, αν καταγράψεις σε δημόσιο λογιστικό αποτέλεσμα ότι ξόδεψες 1 εκατ. ευρώ σε σαπούνια για ένα γραφείο, το πρόβλημα δεν είναι λογιστικό: είναι διοικητικό (κατασπατάληση χρήματος χωρίς αιτιολόγηση).


Μάλλον έχεις μπερδέψει τους λογιστές με τους ελεύθερους επαγγελματίες φοροτεχνικούς σε τίποτα μαγαζάκια που κάνουν φορολογικές δηλώσεις δίπλα σε τοπικές ΔΟΥ.

Στις ιδιωτικές εταιρείες οι ιδιοκτήτες είναι μέτοχοι που κατα κανόνα δεν έχουν ποτέ φυσική επαφή με την επιχείρηση.
Δεν γίνεται να καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία ,απλά γιατί δεν υπάρχει λογιστική έννοια προβληματικών στοιχείων , ούτε στοιχείων Αιγόκερων ή Διδύμων. Η λογιστική επιστήμη που εφαρμόζουμε βασίζεται σε πιστοποιημένα λογιστικά πρότυπα που απέχουν παρασάγγας από καταστιχογράφηση παραστατικών με σκοπό την εξυπηρέτηση των φορολογικών αρχών. Το φορολογικό κομμάτι είναι ένα ελάχιστο πάρεργο ,μπροστά στο κολοσσαίο κομμάτι της ορθής απεικόνησης της οικονομικής κατάστασης και των ταμειακών ροών του εκάστοτε επιχειρηματικού group έγκυρα και έγκαιρα. Η λογιστική διαχείρηση γίνεται αυστηρά με άξονα τα μεγέθη του budgeting και procurement της κάθε οικονομικής μονάδας , όπου τα παραστατικά έρχονται πολύ αργότερα απλά ως υποστηρικτικό υλικό να συμπληρώσουν τα δεδουλευμένα έξοδα. Ενδεικτικά ο όμιλος μας συγκεντρώνει το αρχείο των global παραστατικών στο Βιετνάμ ,ενώ η καταχώρηση τιμολογίων γίνεται στη Σλοβακία.
Οι σύγχρονοι έλεγχοι και οι ελεγκτές ασχολούνται σε επίπεδο τιμολογίων λιγότερο απ το 10% του χρόνου του ελέγχου τους και αυτό δειγματολητικά.
Βλέπεις στην πραγματική οικονομία αν θέλω να πειράξω τα νούμερα μου ,δε θα το κάνω με σαπούνια και κωλόχαρτα ,αλλά πχ με παροχή υπηρεσιών κίνησης δεδομένων από 4-5 διαφορετικές χώρες , δορυφορικά τέλη , κόστος Capex μερικών χιλιάδων χιλιομέτρων οπτικής ίνας κλπ.
Υπάρχουν δεδουλευμένα έξοδα εκατομμυρίων για τα οποία δεν υπάρχουν καθόλου παραστατικά σε διάφορες φάσεις εκτέλεσης εργασιών και απ την άλλη υπάρχουν παραστατικά που αφορούν είτε έσοδα ,είτε έξοδα που μπορεί να εκτελεστούν σε βάθος πολλών ετών.

Μάλλον πρόκειται για πράγματα έτη φωτός απ το τι παζάρι έκανε ο Μπάμπης ο μάστορας με τον κυρ Νίκο τον αγρότη για να βάλει λιγότερο ΦΠΑ στο μεταχειρισμένο λάστιχο που του πέρασε στο τρακτέρ.

Δεν υπάρχει λόγος να σε προβληματίζει ο τρόπος που σκέφτομαι. Σκέφτομαι σαν έμπειρος επαγγελματίας για πάνω απο δυο δεκαετίες πάνω σε αντικείμενο για το οποίο είναι φανερό ότι δεν έχεις ιδέα.
0 .

stavmanr
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3379

Re: Τα μυστικά των εγγράφων του ΚΕΕΛΠΝΟ που βρέθηκαν στην κρύπτη

Δημοσίευσηαπό stavmanr » 08 Νοέμ 2018, 11:26

Love Ready's έγραψε:
stavmanr έγραψε:Βρε Love, διαχειριστές στις ιδιωτικές εταιρίες είναι οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες.
Αν καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία τα οποία βαρύνουν τον ιδιοκτήτη, τότε σε κυνηγά ο ιδιοκτήτης. Αν καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία που ευνοούν τον ιδιοκτήτη έναντι του Δημοσίου, τότε σε κυνηγά το Δημόσιο.
Στις ιδιωτικές εταιρίες έχεις δύο "ελεγκτές" αφού υπάρχουν δύο αντικρουόμενα συμφέροντα: των ιδιοκτητών και του Δημοσίου.


Ενώ στον ιδιωτικό έχουμε επιστημονική αντιμετώπιση της λογιστικής... :D


Στον ιδιωτικό τομέα, ο λογιστής είναι υποχρεωμένος να ξεκαθαρίσει στον εντολέα του τις προβληματικές καταχωρήσεις.
Πχ. κάποιος αγρότης που δεν έχει στο όνομά του γραμμένο γεωργικό μηχάνημα, για να καλύψει τα έξοδά του, ζητά από το λογιστή να του καταχωρήσει έξοδα πετρελαίου κίνησης (βρήκε κάποιον γνωστό που του έκοψε τιμολόγια πετρελαίου).
Ο λογιστής μπορεί να καταχωρήσει οτιδήποτε. Όμως, για να μην έχε μπλεξίματα, είναι υποχρεωμένος να ξεκαθαρίσει ότι τα συγκεκριμένα έξοδα πιθανότατα δεν θα γίνουν δεκτά από τον Οικ. Ελεγκτή, όταν κάποια στιγμή ο πελάτης πέσει σε έλεγχο. Πρόκειται για "προβληματικές καταχωρήσεις" αφού δεν υπάρχει το απαραίτητο παραστατικό "άδεια χρήσης γεωργ. μηχανήματος" που να δικαιολογεί τη συγκεκριμένη δαπάνη.

Αν λοιπόν, θεωρείς ότι οι "προβληματικές καταχωρήσεις" που πιθανόν να χρεώσουν τον πελάτη σου με πρόστιμα και έντοκες εξοφλήσεις, αποτελούν λόγο απόρριψης του βιογραφικού του λογιστή που τα προτείνει, τότε με προβληματίζεις ιδιαίτερα για τον τρόπο που σκέφτεσαι.
Κι επειδή καθημερινά συναναστρέφομαι με ανθρώπους που τρώνε πρόστιμα για τέτοιες καταχωρήσεις, τολμώ να πω ότι σοκάρομαι με την ευκολία της σκέψης αυτής.

Στο Δημόσιο τα πράγματα είναι ακόμη πιο σφιχτά, αφού οι "προβληματικές καταχωρήσεις" δημιουργούν ζητήματα δημοσίου συμφέροντος. Δεν μπορείς έτσι απλά να καταγράφεις ότι έδωσες το τάδε ποσό για προμήθεια χ αγαθού ή υπηρεσίας. Πέρα από τις οικονομικές καταχωρήσεις, πρέπει να συνοδεύεται από εκθέσεις, προτάσεις, άδειες, ειδικά όταν ξεπερνά ένα ποσό που θεωρείται πχ. εύλογη δαπάνη αναλώσιμων. Έτσι, αν καταγράψεις σε δημόσιο λογιστικό αποτέλεσμα ότι ξόδεψες 1 εκατ. ευρώ σε σαπούνια για ένα γραφείο, το πρόβλημα δεν είναι λογιστικό: είναι διοικητικό (κατασπατάληση χρήματος χωρίς αιτιολόγηση).


Μάλλον έχεις μπερδέψει τους λογιστές με τους ελεύθερους επαγγελματίες φοροτεχνικύς σε τίποτα μαγαζάκια που κάνουν φορολογικές δηλώσεις.

Στις ιδιωτικές εταιρείες οι ιδιοκτήτες είναι μέτοχοι που κατα κανόνα δεν έχουν ποτέ φυσική επαφή με την επιχείρηση.
Δεν γίνεται να καταχωρήσεις προβληματικά στοιχεία ,απλά γιατί δεν υπάρχει λογιστική έννοια προβληματικών στοιχείων , ούτε στοιχείων Αιγόκερων ή Διδύμων. Η λογιστική επιστήμη που εφαρμόζουμε βασίζεται σε πιστοποιημένα λογιστικά πρότυπα που απέχουν παρασάγγας από καταστιχογράφηση παραστατικών με σκοπό την εξυπηρέτηση των φορολογικών αρχών. Το φορολογικό κομμάτι είναι ένα ελάχιστο πάρεργο ,μπροστά στο κολοσσαίο κομμάτι της ορθής απεικόνησης της οικονομικής κατάστασης και των ταμειακών ροών του εκάστοτε επιχειρηματικού group έγκυρα και έγκαιρα. Η λογιστική διαχείρηση γίνεται αυστηρά με άξονα τα μεγέθη του budgeting και procurement της κάθε οικονομικής μονάδας , όπου τα παραστατικά έρχονται πολύ αργότερα απλά ως υποστηρικτικό υλικό να συμπληρώσουν τα δεδουλευμένα έξοδα. Ενδεικτικά ο όμιλος μας συγκεντρώνει το αρχείο των global παραστατικών στο Βιετνάμ ,ενώ η καταχώρηση τιμολογίων γίνεται στη Σλοβακία.
Οι σύγχρονοι έλεγχοι και οι ελεγκτές ασχολούνται σε επίπεδο τιμολογίων λιγότερο απ το 10% του χρόνου του ελέγχου τους και αυτό δειγματολητικά.
Βλέπεις στην πραγματική οικονομία αν θέλω να πειράξω τα νούμερα μου ,δε θα το κάνω με σαπούνια και κωλόχαρτα ,αλλά πχ με παροχή υπηρεσιών κίνησης δεδομένων από 4-5 διαφορετικές χώρες , δορυφορικά τέλη , κόστος Capex μερικών χιλιάδων χιλιομέτρων οπτικής ίνας κλπ.
Υπάρχουν δεδουλευμένα έξοδα εκατομμυρίων για τα οποία δεν υπάρχουν καθόλου παραστατικά σε διάφορες φάσεις εκτέλεσης εργασιών και απ την άλλη υπάρχουν παραστατικά που αφορούν είτε έσοδα ,είτε έξοδα που μπορεί να εκτελεστούν σε βάθος πολλών ετών.


Προς τί αυτή η έκθεση ιδεών ρε Love;
Μου κάνεις ανάλυση "μαύρου χρήματος" και "διπλών βιβλίων" σε ένα νήμα για τη νομιμότητα;
Τί θα πει "μη καταχωρημένα δεδουλευμένα";
0 .


Επιστροφή σε “Εσωτερική Πολιτική”