Ειδικα οταν ΟΥΤΕ τις μιζες των πολιτικων δεν ειχε διαθεση να κυνηγησει.

.



Τέλος!

Αρίστος έγραψε:Οι ΚΚΕδες με τα μεγαλα τα παχια λογια χρεοκοπησαν το μονο σοβαρο δημιουργημα τους στη μεταπολιτευση.
.



Αρίστος έγραψε:Καμιά απάντηση φυσικα για το πως το ΚΚΕ θα εβρισκε τα λεφτα.
Ειδικα οταν ΟΥΤΕ τις μιζες των πολιτικων δεν ειχε διαθεση να κυνηγησει.
.

Πιο συγκεκριμένα, η ΝΔ προτείνει τη δίωξη του κ. Τσοχατζόπουλου και για το αδίκημα της «παραβίασης μυστικών της πολιτείας», το ΚΚΕ«της απιστίας σε σχέση με το περιεχόμενο και την εφαρμογή της αρχικής σύμβασης» και ο ΣΥΡΙΖΑ της «απιστίας και της ηθικής αυτουργίας σε απιστία».
Το ΚΚΕ κάνει λόγο, μεταξύ άλλων, για «διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σχετικά με το μέγεθος και τον προσανατολισμό των αμυντικών δαπανών» καθώς και για μεθοδεύσεις από το ΠΑΣΟΚ με τη συναίνεση και της ΝΔ σε σχέση με τη σύσταση της Προανακριτικής Επιτροπής.


Το Πόρισμα του ΚΚΕ
Αντίθετα, στο πόρισμα του ΚΚΕ, που με τον βουλευτή του Αντώνη Σκυλλάκο μετείχε στην επιτροπή, γίνεται λόγος «για διαρκές και διαχρονικό σκάνδαλο αποτελούν οι πολιτικές προμηθειών που ακολουθήθηκαν από το 1996 έως το 2009». Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει «συνιστούν ένα μεγάλο διαχρονικό σκάνδαλο που βαραίνει την ηγεσία και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και δείχνουν με καθαρό τρόπο, τι σημαίνουν ιδιωτικός τομέας, μονοπωλιακές επιχειρήσεις, ανταγωνιστικότητα και αγορά. Δείχνουν γιατί έφτασε στα ύψη το δημόσιο χρέος, που επικαλείται η κυβέρνηση (και η ΝΔ) για τη βάρβαρη επίθεσή της στα δικαιώματα του λαού και την περιουσία του».
Υπάρχει πολιτική ευθύνη των Γ. Παπαντωνίου, Σπ. Σπηλιωτόπουλου, Ε. Μεϊμαράκη. Οτι από πράξεις και παραλείψεις τους ζημιώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο. Ανάλογες ευθύνες υπάρχουν και στον Ε. Βενιζέλο για το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με την γερμανική πλευρά, που οδήγησε στο ζημιογόνο ν. 3885/2010 για τα ελληνικά συμφέροντα και γι' αυτό σκανδαλώδη. Πολλές πλευρές που αφορούσαν σε γεγονότα, υπουργικές αποφάσεις, παραλείψεις, χειρισμούς κ.ά. ή αφορούσαν σε ζητήματα νομικά και ουσιαστικά των ίδιων των συμβάσεων ή την εφαρμογή τους πρέπει να εξεταστούν παραπέρα σε βάθος, για να διερευνηθεί εάν υπάρχουν και ποινικές ευθύνες. Για την Α΄ σύμβαση (ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ, 012Β/2000) η ευθύνη βαραίνει τον Ακη Τσοχατζόπουλο και όσους πήραν μέρος και συμφώνησαν στις συνεδριάσεις του ΚΥΣΕΑ, που ασχολήθηκαν και αποφάσισαν για το θέμα. Για την Β΄ σύμβαση (ΠΟΣΕΙΔΩΝ 021Β/2002) την ευθύνη την φέρουν τα μέλη του ΚΥΣΕΑ που αποφάσισαν το 1998 τον εκσυγχρονισμό των Υ/Β τύπου 209 και ο Γιάννος Παπαντωνίου που, σαν υπουργός Αμυνας, προώθησε τη σχετική σύμβαση. Για τη Β΄ σύμβαση (ΠΟΣΕΙΔΩΝ) για τον εκσυγχρονισμό των τριών υποβρυχίων 209, ο Γ. Παπαντωνίου έχει την κύρια ευθύνη (μαζί με το ΚΥΣΕΑ) για την κατάρτιση της σύμβασης. Ο Σπ. Σπηλιωτόπουλος και κατόπιν ο Ε. Μεϊμαράκης ευθύνονται γιατί, μια προκλητικά ασύμφορη σύμβαση εκσυγχρονισμού παλιών και μεγάλης ηλικίας υποβρυχίων, με πολύ υψηλό τίμημα, δεν την απέρριψαν και δεν άρχισαν έγκαιρα διαπραγματεύσεις, ώστε αντί για εκσυγχρονισμό να αγοράσει η ελληνική πλευρά καινούρια πλοία τύπου 209. Ζημία υπέστη το Ελληνικό Δημόσιο με την πληρωμή 104 εκατ. ευρώ στη γερμανική κοινοπραξία το 2009, ως οφειλομένων, χωρίς να εξασφαλιστεί η υπογραφή της συμφωνηθείσης τροποποίησης της σύμβασης. Η ευθύνη βαραίνει τον Ε. Μεϊμαράκη.
Συμπερασματικά, ο Αντώνης Σκυλλάκος σημείωσε: «Θεωρούμε ανεπιφύλακτα ότι υπάρχει πολιτική ευθύνη των Γ. Παπαντωνίου, Σπ. Σπηλιωτόπουλου και του Ε. Μεϊμαράκη, γιατί από πράξεις και παραλείψεις τους ζημιώθηκε το ελληνικό δημόσιο. Ανάλογες ευθύνες υπάρχουν και στον Ε. Βενιζέλο για τη συμφωνία με τη γερμανική πλευρά που οδήγησε στο ζημιογόνο νόμο 3885 του 2010. Πολλές πλευρές της όλης υπόθεσης πρέπει να εξεταστούν παραπέρα σε βάθος, για να διερευνηθεί εάν υπάρχουν και ποινικές ευθύνες».
