Δημοσίευσηαπό nemo » 04 Δεκ 2017, 10:02
αν εχετε καποιες αντιρρησεις το συζηταμε
Οικονομική μετανάστευση υπό το πρίσμα των πολιτικών ιδεολογιών
Οκτωβρίου 25, 2017
Πως οι πολιτικές ιδεολογίες του εθνικισμού, συντηρητισμού, του μαρξισμού και του νεοφιλελευθερισμού αντιλαμβάνονται το φαινόμενο της μαζικής μετανάστευσης.
Ο Εθνικιστής δεν αποδέχεται σε καμία περίπτωση τη μαζική μετανάστευση διότι αλλοιώνεται η φυλή του και καταστρέφεται ο πολιτισμός του. Την αποτρέπει με ειδική νομοθεσία και με φύλαξη των συνόρων του.
Ο Συντηρητικός δεν την αποδέχεται για λόγους διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής και της δημόσιας τάξης και ασφάλειας και όχι γιατί διέπεται από φυλετικές καταβολές.
Ο κομμουνιστής δεν την αποδέχεται γιατί ανοικτά σύνορα θέλει το μεγάλο κεφάλαιο και ποτέ η εργατική τάξη. Ο κεφαλαιούχος για να διαλύσει τα εργασιακά κεκτημένα και να ρίξει τους μισθούς , όπως αυτά ενσαρκώνονται στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, μετακινεί φτηνό εργατικό δυναμικό από ξένες χώρες. Όταν ο Μαρξ έλεγε «εργάτες όλου του κόσμου ενωθείτε» εννοούσε συντονιστείτε και όχι συγχωνευθείτε. Ο συντονισμός των κομμουνιστικών κομμάτων-κινημάτων ανά των κρατών, γι`αυτό το λόγο γινόταν με διεθνή εργατικά όργανα, όπως η «Διεθνής Ένωση Εργατών» που το 1864 έφτιαξε ο Μαρξ με τον Μπακούνιν με έδρα τη Γερμανία και η «Σοσιαλιστική Διεθνής» που δημιούργησε το 1919 ο Λένιν για την οργάνωση μιας κοινής εργατικής εξέγερσης εναντίον του διεθνούς ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου ,αλλά με τους εργάτες στις χώρες τους!
Όταν ο Μαρξ έλεγε «οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα» δεν είχε φυσικά κατά νου τις αθρόες μετακινήσεις των μαζών. Ήθελε να επισημάνει ότι :
α) οι οικονομικές συνθήκες είναι ο μοναδικός κινητήριος μοχλός της ιστορικής και κοινωνικής εξέλιξης και όχι ο ιδεαλισμός, β) ο εθνικισμός και πατριωτισμός είναι ευφυολογήματα της «Μπουρζουαζίας» με σκοπό να καθυποτάξει και να διατηρεί εν υπνώσει το προλεταριάτο, ώστε αυτό να μην αποκτήσει ποτέ «ταξική επαναστατική συνείδηση». Με όρους του «κομμουνιστικού μανιφέστου» (1848), ο πατριωτισμός και ο εθνικισμός αποτελούν μέρος του «ιδεολογικού εποικοδομήματος της άρχουσας τάξης», για να άρχει πάνω στο προλεταριάτο.Για τους ίδιους λόγους είπε ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Οπότε η αρωγή στην οικονομική μετανάστευση δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση μαρξιστική αντίληψη. Σε ποιο κομμουνιστικό κράτος από το 1917 μέχρι σήμερα ήταν ελεύθερη η είσοδος και η έξοδος από τη χώρα; Ρητορικό το ερώτημα!
Ο φιλελεύθερος του κλασικού και νέου φιλελευθερισμού(Libertarian) δεν την αποδέχεται για τους εξής λόγους :
1) Welfare State. Δεν θέλει να πληρώνει με φόρους την κάλυψη των δαπανών για σίτιση,στέγαση και πρώτη εγκατάσταση των μεταναστών. Ο «φόρος είναι ληστεία» και «δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα», οι διάσημες ρήσεις του Μίλτον Φρίντμαν .O φιλελεύθερος δεν αποδέχεται ένα κράτος πρόνοιας για να λειανθούν οι εισοδηματικές ανισότητες μεταξύ των γηγενών ενός κράτους, θα δεχόταν ποτέ ένα σύστημα πρόνοιας υπέρ των ξένων;
2)Free riding. Ο μετανάστης έχει πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες για τα οποία δεν έχει καταβάλλει ούτε ένα ευρώ. Κάνει χρήση δρόμων και δημόσιων υποδομών, νοσοκομείων, σχολείων κτλ, τα οποία έχουν γίνει με τους φόρους των γηγενών φορολογουμένων και ο μετανάστης δεν έχει συμμετάσχει στην κάλυψη της δαπάνης αυτής . Είναι το φαινόμενο του τζαμπατζή (Free Rider). Το free riding αποτελεί την τραγωδία των δημοσίων αγαθών. Αντιβαίνει επιπλέον και τη βασική φιλελεύθερη αρχή της «φορολογικής ανταποδοτικότητας» : αν μου υφαρπάξεις 100 ευρώ σε φόρους θα πρέπει να μου ανταποδώσεις δημόσιες υπηρεσίες ισόποσης αξίας. Αυτές τις υπηρεσίες γιατί να τις καρπώνεται τζάμπα και ο μετανάστης που δεν συμμετείχε στο κόστος τους; Οι δημόσιες υπηρεσίες και η δημόσια περιουσία εν γένει, αποτελούν ιδιοκτησία συλλογική των φορολογούμενων ! Ένας ιδιοκτήτης θα πρέπει να συναινέσει ώστε να εισέλθεις στην περιουσία του. Το κράτος δεν είναι ιδιοκτήτης της «δημόσιας περιουσίας» αλλά διαχειριστής της για λογαριασμό του συνόλου των φορολογούμενων πολιτών. Ο διαχειριστής κράτος θα πρέπει να ρωτήσει τους ιδιοκτήτες φορολογούμενους πριν επιτρέψει την είσοδο σε πλήθος ξένων .Οι ιδιοκτήτες πολίτες θα πρέπει να εξουσιοδοτήσουν με δημοψήφισμα το διαχειριστή κράτος.Η έγκριση θα πρέπει να βγει ομοφώνως ή βάσει πλειοψηφίας . Αν ο κανόνας είναι η πλειοψηφία, και η πλειοψηφία εγκρίνει την είσοδο μεταναστών, θα πρέπει να αποζημιώσει τη μειοψηφία για τη ζημιά που θα υποστούν στην συνιδιοκτησία τους. Το ύψος της αποζημίωσης είναι ίσον με το εξωτερικό κόστος της μετανάστευσης( αρνητική εξωτερικότητα-external cost) .
Προσοχή, Free Riders δεν είναι μονάχα οι οικονομικοί μετανάστες αλλά και πολλοί μεγαλοβιομήχανοι που ασκούν πιέσεις στις κυβερνήσεις για να εισάγουν στη χώρα φτηνό εργατικό δυναμικό από τρίτες χώρες. Οι μεγαλοβιομήχανοι είναι free riders γιατί δεν επωμίζονται το πλήρες κόστος των μεταναστών παρά μόνο το εργατικό κόστος (μισθοί, ασφαλιστικές εισφορές). Το υπόλοιπο κόστος της παρουσίας των μεταναστών (εξωτερικό κόστος), όπως το περιγράψαμε στην αρχή της παραγράφου, το επωμίζεται η κοινωνία.
Μέχρι πρότινος η φιλελεύθερη Δύση-φιλελεύθερη οικονομία προστάτευε τους λαούς της από τα μεταναστευτικά κύματα του Τρίτου Κόσμου με τους εξής τρόπους:
1) Ισοτιμία μεταξύ σκληρού Δυτικού νομίσματος και νομίσματος τριτοκοσμικής χώρας. Ο μετανάστης δεν μπορούσε με το χαλαρό του νόμισμα να καλύψει τις δαπάνες της μετακίνησης και πρώτης εγκατάστασης στη δυτική χώρα προορισμού και δεν υπήρχε καμία προνοιακή μεταχείριση υπέρ του.
2) Ακόμα και αν είχε την οικονομική δυνατότητα να καλύψει τις δαπάνες αυτές, θα έπρεπε να είχε τα απαραίτητα προσόντα ώστε να αφομοιωθεί στη δυτική αγορά εργασίας (ξένες γλώσσες, προϋπηρεσία, πτυχία κτλ).
3) Νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα, καθαρό ποινικό μητρώο. Διακυβεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ατομικές ελευθερίες των γηγενών από την είσοδο εγκληματικών στοιχείων που συμβάλλουν στην αύξηση της παραοικονομίας ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Αυτό που βλέπουμε σήμερα στη Δύση από πλευράς της ΕΕ και των κυβερνόντων της , είναι ένας κεντρικός σχεδιασμός μαζικής μετανάστευσης . Αυτή η πρακτική δεν αποδίδεται σε καμία από τις άνωθεν πολιτικές ιδεολογίες . Είναι συναφής μονάχα με τον Αναρχισμό και την Σοσιαλδημοκρατία. Οι αναρχικοί θέλουν την κατάλυση των εθνών-κρατών διότι εκλαμβάνουν τα κράτη ως πόλους καταπίεσης και επιζητούν την απόλυτα ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων σε όλη την υφήλιο. Το κράτος είναι καταπιεστής γιατί τους υποβάλλει σε προκαθορισμένες συμπεριφορές μέσω νόμων , τους ληστεύει με φόρους, τους φυλακίζει αν δεν συμμορφώνονται και τους βάζει να σκοτώνονται σε πολέμους για τα συμφέροντα των ολίγων.Μόλις καταργηθεί το κράτος δυνάστης , οι ελεύθεροι άνθρωποι διευθετούν τις υποθέσεις τους με αμοιβαία επωφελείς συναλλαγές, χωρίς εξουσία και αφεντικά και χωρίς την εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η οικονομική οργάνωση της αναρχικής κοινωνίας γίνεται σε καθεστώς κοινοκτημοσύνης των παραγωγικών μέσων, σε μικρά κοινόβια που συνεργάζονται ελεύθερα μεταξύ τους (αναρχοκομμουνισμός). Οι αναρχοκομμουνιστές στο μόνο πράγμα που διαφωνούν με τους μαρξιστές είναι στο μεταβατικό στάδιο μεταξύ καπιταλισμού και κομμουνισμού, δηλαδή στη δικτατορία του προλεταριάτου (κράτος των προλετάριων), που για τους μαρξιστές αποτελεί αναγκαίο κακό για να αποφευχθεί η αντεπανάσταση των αστών. Δεδομένη η σπάνη των κοινόκτητων πλουτοπαραγωγικών πόρων (resource scarcity) σε σχέση με τις ανάγκες της αναρχικής κοινωνίας, σε καμία περίπτωση οι αναρχικοί δεν θα συναινούσαν στην είσοδο ενός μεγάλου αριθμού μεταναστών. Θα χρησιμοποιούσαν τις πολιτοφυλακές για να τους εκτοπίσουν. Στην άλλη έκφανση του αναρχισμού, τον αναρχοκαπιταλισμό, οι συναλλαγές διεκπεραιώνονται μέσω ενός συστήματος καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς .Σε μια αναρχοκαπιταλιστική κοινωνία τα πάντα είναι ιδιωτικά και οπότε η είσοδος των μεταναστών σε οποιοδήποτε σημείο της αποτελεί καταπάτηση ιδιωτικής περιουσίας , η οποία είσοδος προαπαιτεί την έγκριση του ιδιοκτήτη. Οι ιδιωτικές εταιρίες security θα απομάκρυναν τους ανεπιθύμητους μετανάστες. Ζήτημα μαζικής οικονομικής μετανάστευσης δεν τίθεται εκ των προτέρων στον αναρχισμό μόνο στην περίπτωση που αυτός έχει επικρατήσει παγκοσμίως. Οπότε είναι και υποκριτές και ουτοπιστές. Ο μόνος σοβαρός λόγος που στηρίζουν τους μετανάστες είναι γιατί μισούν τους οπαδούς του έθνους-κράτους(εθνικιστές, συντηρητικούς κτλ) .
Οι Σοσιαλδημοκράτες είναι εκείνο το κομμάτι του Σοσιαλισμού που δεν αποσκοπεί στην αταξική ακρατική κοινωνία (κομμουνισμός) δια της εξεγέρσεως του προλεταριάτου , αλλά στη συμφιλίωση μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας ,δια της δόμησης ενός welfare state και της κρατικής παρέμβασης στην εξομάλυνση των οικονομικών κρίσεων( John Maynard Keynes). Μέχρι πρότινος είχαμε ένα welfare state υπέρ των γηγενών για να καμφθούν οι εισοδηματικές ανισότητες , ενώ τώρα βλέπουμε ένα σύστημα πρόνοιας υπέρ των οικονομικών μεταναστών με τους πόρους των γηγενών.
0 .
το απόλυτο ένα που συχαίνομαι είναι οι αυταπάτες
επειδη είναι και ο λόγος της ύπαρξής μου