Ερασιτεχνική Αστρονομία

[Διάδοχος]

[Διάδοχος]

Το βασικό ερώτημα: τι μπορώ να δω με ένα τηλεσκόπιο;


Συνήθως πολλοί που ενδιαφέρονται για την ερασιτεχνική αστρονομία απογοητεύονται μόλις καταλάβουν ότι η εντύπωση που έχουν, δλδ ότι με ένα τέτοιο





μπορούν να δούν αυτό





δεν ισχύει

.

[Διάδοχος]

Mε ένα τέτοιο μικρό και φθηνό τηλεσκόπιο, ένας καλός χρήστης μπορεί να δει όμως κάτι σαν τα κάτωθι:







δλδ κρατήρες στην σελήνη, να διακρίνει δακτύλιους στον Κρόνο, τις ζώνες του Δία. Αυτά φυσικά με αρκετά κακή οπτική ποιότητα. Παρ όλα αυτά, το να δεις αυτά τα πράγματα μέσα απο τον φακό του τηλεσκοπίου, προσφέρει απίστευτη συγκίνηση και ένα αίσθημα χαράς, σαν αυτό που είχαμε παιδιά όταν ενθουσιαζόμασταν με κάτι.

Το τι θα δει κάποιος, δλδ πόσο θα αξιοποιήσει τον εξοπλισμό του, πόσο θα τον φτάσει στα όριά του, εξαρτάται απο καλή γνώση του ουρανού και ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων.

Συνεπώς, βήμα 1ο, μαθαίνουμε τον νυκτερινό ουρανό. Δεν χρειαζόμαστε καν τηλεσκόπιο γι αυτό, παρα μόνο χάρτες του έναστρου ουρανού. Προσωπικά, η συλλογή και μόνο τέτοιων χαρτών, μου δίνει τεράστια ευχαρίστηση. Παλαιότερα μάλιστα η χαρτογράφηση του ουρανού, η ουρανογραφία, ήταν πραγματική τέχνη





θα το υποψιάζεστε οι περισσότεροι, ωστόσο, έχετε υπόψη σας ότι ο νυκτερινός ουρανός κινείται και διαφέρει απο εποχή σε εποχή. Δλδ, άλλους αστερισμούς και αντικείμενα του ουρανού παρακολουθούμε τον χειμώνα, άλλους το καλοκαίρι, κοκ. (επίσης άλλους αστερισμούς βλέπεις στο νότιο ημισφαίριο)

Για τα πρώτα βήματα, δεν χρειάζεστε πολύπλοκους χάρτες, αρκεί ένα επιπεδόσφαιρο, κόστος περί τα 20 ευρώ



http://www.astro.noa.gr/journal/Public/ ... ilonas.htm

ουσιαστικά είναι ένας απλός τρόπος για να ξέρετε τι βλέπετε ανάλογα με την ώρα, την ημέρα, το μήνα και κατεύθυνση.

Η αναγνώριση και μόνο στον νυκτερινό ουρανό των αστερισμών, τα ονόματα των άστρων τους, η γνώση ποια από αυτά αποτελούν διπλούς αστέρες κλπ, μπορούν να προσφέρουν τεράστια συγκίνηση.

[Διάδοχος]

Οι κανονικοί όμως χάρτες του ουρανού είναι κάπως έτσι:



oι χάρτες κατηγοροποιούνται ως προς το μέγιστο μέγεθος αντικειμένων που απεικονίζουν. Αναφερόμαστε σε φαινόμενο μέγεθος και όχι σε πραγματικό.

Το πόσα άστρα θα δούμε εξαρτάται απο διάφορους παράγοντες. Πρώτα και κύρια, από την φωτορύπανση. Ας πούμε, αν βγείτε σε ταράτσα στην Αθήνα, θα δείτε ελάχιστα. Αν όμως βγείτε σε μια ερημιά χωρίς ίχνος φωτός μια νύχτα χωρίς φεγγάρι, θα δείτε τον ουρανό πλημμυρισμένο από άστρα.
Ακόμη, με ένα ζευγάρι κυάλια, θα δείτε ακόμη περισσότερα, κάποια που με γυμνό μάτι δεν θα βλέπατε. Βέβαια, με τα κυάλια, και ακόμη χειρότερα με τηλεσκόπιο, το πεδίο περιορίζεται και είναι πολύ δύσκολο να προσανατολιστεί και να εντοπίσει κάποιος άστρα, δεν είναι σαν το γυμνό μάτι όπου βλέπουμε όλο τον ουράνιο θόλο. Ακριβώς εκεί έρχεται το θέμα της δεξιότητας. Ένας έμπειρος ερασιτέχνης αστρονόμος, κάνει αστροπηδήματα (star hopping) δλδ θέτει ως σημεία πλοήγησης κάποια χαρακτηριστικά άστρα ή ομάδες άστρων και με μικρές μετακινήσεις του πεδίου του, πλοηγεί την όρασή του.


ΥΓ
Επίσης υπάρχουν χάρτες της σελήνες, για να μπορούμε να περνάμε τα βράδια μας εντοπίζοντας θάλασσες και κρατήρες



δεν είναι σπουδαίο να μάθει κανείς την γεωγραφία της σελήνης μέσω παρατηρήσεων; Αυτό μπορεί να το καταφέρει κάποιος με ένα φθηνό τηλεσκόπιο και έναν εκτυπωμένο απο το νετ χάρτη.

[Διάδοχος]

Ακόμη, για την εκμάθηση του ουρανού, ή τον σχεδιασμό μιας παρατήρησης, μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει ένα ψηφιακό πλανητάριο, πολύ καλό είναι το Στελάριουμ, είναι και όπεν σορς

http://www.stellarium.org/


μπορείτε να πάρετε μαζί σας το λαπτοπ σε έναν σκοτεινό ουρανό. Ένα φίτσουρ των καλών ψηφιακών πραληταρίων είναι η επιλογή απεικόνισης σε χρώμα που δεν αναστατώνει την προσαρμοσμένη στον σκοτεινό ουρανό όρασής σας.
Υπόψη ότι για να μπορέσετε να δείτε σωστά, θα πρέπει να εγκλιματίσετε τα μάτια σας, να τα φέρετε σε κατάσταση ευαισθησίας όπου ακόμη και το ελάχιστο φως κάποιου μικρού άστρου θα γίνεται αντιληπτό από τον σένσορα που κουβαλάει το μάτι σας. Πολλοί αράζουν αρκετά λεπτά με κλειστά μάτια γι αυτό τον σκοπό.

[Διάδοχος]

Ο πιο γνωστός ίσως αστερισμός, είναι η -εν μέρει- τηγανόσχημη Μεγάλη Άρκτος





το τηγάνι φυσικά όμως είναι ένα μόνο τμήμα του εν λόγω αστερισμού






ΥΓ
Προσωπικά έχω πάθος και με τους κλασσικούς ουράνιους χάρτες

[Διάδοχος]

Όπως προαναφέρθηκε, σημαντικό τμήμα της απόλαυσης, είναι να ξέρεις τι βλέπεις. Συνεπώς, ας γνωρίσουμε την Μεγάλη Άρκτο.


Η Μεγάλη Άρκτος (Λατινικά: ονομαστική Ursa Major, γενική Ursae Majoris αστρον. σύμβολο: UMa) είναι αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση.

Ονομασίες και ιστορία

Ως αρχή μπορεί κάποιος να ανατρέξει στους στίχους της Οδύσσειας, όπου αναφέρεται η Άρκτος,
«που κι Άμαξα τη λένε, που μόνο αυτή δε λούζεται στου ωκεανού το κύμα»

(στο μεταξύ όμως, χάρη στη μετάπτωση του γήινου άξονα, έχει απομακρυνθεί από τον βόρειο ουράνιο πόλο κι έτσι δεν είναι πλέον αειφανής αστερισμός από το μεγαλύτερο μέρος της Μεσογείου, ούτε ως προς το τμήμα της «κατσαρόλας»). Οι υπόλοιποι πολύ βόρειοι αστερισμοί δεν είχαν ακόμα εφευρεθεί την εποχή του Ομήρου και έτσι δικαιολογείται η λέξη «μόνο» του ομηρικού στίχου. Η ίδια ομηρική άποψη της Άρκτου απαντάται και κατά την περιγραφή της Ασπίδας του Αχιλλέως.

Παρότι ο αστερισμός είχε πολλές ονομασίες και μυθικές συσχετίσεις, σχεδόν παντού ήταν μια θηλυκή αρκούδα (άρκτος). Οι Γερμανοί πάντως, και από αυτούς οι Αγγλοσάξονες, τον ονόμαζαν Wagen, αμάξι, από όπου και το λαϊκό αγγλικό Wain ή Charle's Wain, (Άμαξα του Καρόλου) επί εποχής του Σαίξπηρ. Βέβαια και ο Άρατος στα Φαινόμενα γράφει: «Δυο Αρκούδες, λεγόμενες Άμαξες, γυρίζουν γύρω του, η καθεμιά στη θέση της.». Ο κυρίαρχος μύθος μιλά για τη Νύμφη Καλλιστώ, που αγαπήθηκε από τον Δία και μεταμορφώθηκε σε αρκούδα από τη ζηλιάρα Ήρα, οπότε ο Δίας την εξύψωσε στους ουρανούς. Η Μικρά Άρκτος είναι ο γιος της Αρκάς κατά τον Οβίδιο (μολονότι σύμφωνα με άλλο μύθο ο Αρκάς είναι ο Βοώτης). Μία άλλη εκδοχή πάντως θέλει τον αστερισμό απεικόνιση της Αρτέμιδος, που ήταν γνωστή με το επίθετο «Καλλίστη». Ο Λαλάντ όμως ετυμολογούσε το όνομα από το φοινικικό Kalitsah ή Chalitsa, που σημαίνει «ασφάλεια», αφού η παρατήρηση της Μεγάλης Άρκτου βοηθούσε στην ασφάλεια των ταξιδιών των ναυτικών.

Τα ονόματα Lycaonia, Lycaonia Arctos προέρχονται από τον Λυκάονα, πατέρα της Καλλιστούς, ενώ το Dianae Comes επειδή οι Νύμφες ήταν ακόλουθοι της Αρτέμιδος. Ποιητικοί τίτλοι ήταν οι Virgo Nonacrina και Tegeaea Virgo, από τις πόλεις Νωνακρίς και Τεγέα της Αρκαδίας. Τα Parrhasis, Parrhasia Virgo, Parrhasides Stellae από μια αρχαία φυλή, με πιθανή την επίδραση του φοινικικού Parrasis (= «Οδηγός Αστήρ», ομόρριζο με το Pharashah των Εβραίων). Ο Σοφοκλής στον Οιδίποδα αποκαλεί τη Μεγάλη Άρκτο «Αρκάδιον αστέρα», από την πατρίδα της Καλλιστούς. Υπάρχουν εξάλλου και πανάρχαια αργυρά νομίσματα από τη Μαντίνεια φέροντα άρκτο ως μητέρα. Η τελείως διαφορετική εκδοχή του Αράτου προέρχεται από πανάρχαια παράδοση της Νάξου, κατά την οποία οι Άρκτοι ήταν οι Κρητικές τροφοί του βρέφους Δία, που στη συνέχεια υψώθηκαν στους ουρανούς για την αφοσίωση στο καθήκον τους. Από αυτή την εκδοχή έχουμε το Cretaeae sive Arctoe του Γερμανικού. Μεταγενέστερη μεταλλαγή αντικαθιστά τις τροφούς με τις Κρητικές Νύμφες Ελίκη και Μέλισσα. Τα `Ελιξ και Ελίκη απαντούν ως ονόματα για τον ίδιο τον αστερισμό, επειδή «ελίσσεται» γύρω από τον πόλο (Απολλώνιος ο Ρόδιος). Αλλά ο Γερμανικός, όπως και ο Υγίνος, χρησιμοποιούν και τους αρσενικούς τύπους Ursus και Arctus.

Η εβραϊκή λέξη Ash ή Ayish στο Βιβλίο του Ιώβ (θ΄9, λη΄32), αναφερόμενη μάλλον στο τετράγωνο της Μεγάλης Άρκτου ως, υποτίθεται, νεκροφόρο τράπεζα, μεταφράσθηκε σε «Πλειάς» και «Έσπερος» από τους Εβδομήκοντα, και... Αρκτούρος στις δυτικές μεταφράσεις. Αλλά στη συνέχεια οι Εβραίοι υιοθέτησαν το ελληνικό όνομα ως Dobh, οι Φοίνικες ως Dub και οι Άραβες ως Al Dubb al Akbar (= η Μεγάλη Αρκούδα). Το περίεργο είναι ότι και Ινδιάνοι της Αμερικής αποκαλούσαν την «κατσαρόλα» αρκούδα (Okuari και Paukunawa στις γλώσσες τους), παρά το ότι ελάχιστα μοιάζει στο ζώο, όπως μαρτυρείται από τους Λε Κλερκ (1691), Cotton Mather (1712) κ.ά.. Τουλάχιστον η απίθανα μακριά για αρκούδα ουρά ήταν γι´αυτούς «Οι Τρεις Κυνηγοί» ή «Ο Κυνηγός με τα δύο σκυλιά του», που κυνηγούσαν την αρκούδα.

Το υπερβολικό μήκος της ουράς αιτιολογείται ως εξής από τον Thomas Hood τον 15ο αιώνα με διαλογικό διδακτικό τρόπο:

«Σπουδαστής: Απορώ γιατί η ουρά της θα 'πρεπε να 'ναι τόσο μακριά. Δάσκαλος: Φαντάσου ότι ο Δίας, φοβούμενος να πλησιάσει κοντά στα δόντια της, άρπαξε την ουρά της και από αυτή την τράβηξε πάνω στον ουρανό. Κι έτσι, επειδή και η ίδια ήταν πολύ βαριά και η απόσταση από τη γη στον ουρανό πολύ μεγάλη, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να ξεχειλώσει η ουρά της. Λόγο άλλο δεν γνωρίζω κανένα.»

Μία πιθανή ερμηνεία της συσχετίσεως με αρκούδα είναι ότι στα Σανσκριτικά, μητέρα των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, η λέξη Riksha σημαίνει σε δύο διαφορετικά γένη «αρκούδα» και «άστρο» (ή «λαμπρό»). Επίσης, ως ρήμα, «λάμπω». Παρατηρούμε ότι σε λαούς που δεν χρησιμοποιούν ινδοευρωπαϊκές γλώσσες υπάρχει απόκλιση από την αρκούδα, π.χ. στη Συρία η Μεγάλη Άρκτος ήταν αγριόχοιρος, στους Λάπωνες Sarw (τάρανδος) και στη Φινλανδία η προφορική παράδοση θέλει τους αστέρες των δύο Άρκτων, ιδίως τον Πολικό, να παριστάνουν νεαρές και όμορφες παρθένες με υψηλή δεξιότητα στο γνέσιμο και στην ύφανση. Πάντως, το μεγάλο Φινλανδικό έπος Καλεβάλα δίνει μεγάλη σημασία στη Μεγάλη Άρκτο, την οποία αποκαλεί Otawa.

Ως προς την, παράλληλη με την Άρκτο, χρήση του ονόματος «Άμαξα», ο Άρατος παραθέτει ότι η λέξη προέρχεται από το άμα = «μαζί» και το άξων (ο γήινος άξονας). Η «άμαξα» επομένως είναι ο αστερισμός του οποίου οι αστέρες περιφέρονται όλοι μαζί γύρω από έναν άξονα, εκείνον που περνά από τον Βόρειο Ουράνιο Πόλο (πρβλ. και τον σανσκριτικό θεό Akshivan, τον «Οδηγό του Άξονος»). Πολύ αργότερα, όταν η άμαξα έχει πια πάρει την έννοια του κάρρου, ο Ησύχιος δίνει το όνομα `Αγαννα, από το «άγειν» αλλά και από το ακκαδικό Aganna / Akanna = «Κύριος των Ουρανών» για τους αστέρες της Άμαξας. Παρόμοια ηχεί και η εβραϊκή λέξη για την άμαξα, Ajala, που αναφέρεται για τον αστερισμό από τον Aben Ezra. Οι Ρωμαίοι βέβαια μετέφρασαν και αυτή τη σημασία ως Currus, Plaustrum, Plostrum magnum, Plaustra Parrhasis. Επιστρέφουμε έτσι, με τα Stori Vagn / Karls Vagn των Σκανδιναυών, στο βορειοευρωπαϊκό-αγγλοσαξονικό Charle's Wain. Αυτός ο Karl ήταν αρχικά ο Θωρ, ο βασιλιάς των θεών και άρα αντίστοιχος του Δία. Κάποτε ήταν και η Άμαξα του Οντίν, του πατέρα του Θωρ. Αλλά στο Charle's Wain οι Αγγλοσάξονες εννοούν τον Καρλομάγνο. Στους νεότερους χρόνους βέβαια ο απλός γερμανικός λαός άρχισε να αποκαλεί τη Μεγάλη Άρκτο απλώς Himmel Wagen, το άρμα με το οποίο ο Προφήτης Ηλίας ταξίδεψε στους ουρανούς. Εντελώς όμοιο και το πολωνικό Woz Niebeski (= Ουράνια Άμαξα).

Επίσης, συχνή αγγλική λαϊκή ονομασία για την Μεγάλη Άρκτο (πάντα το τμήμα της «κατσαρόλας») είναι «το Αλέτρι» (the Plough), που αντικατοπτρίζεται στη νεολληνική λαϊκή ονομασία για τον αστερισμό: Αλετροπόδι. Ο J.F. Hewitt βλέπει το όνομα «Ουράνιο Αλέτρι» ακόμα και στην προϊστορική Ινδία. Ωστόσο, το συνηθέστερο λαϊκό όνομα έως σήμερα στις ΗΠΑ είναι Big Dipper (= Μεγάλη Κουτάλα), μολονότι πιο επιτυχημένο είναι το παλαιότερο Butcher's Cleaver (ο Μπαλτάς του Χασάπη). Στη Γαλλία ο λαός την ονομάζει Casserole (κατσαρόλα).

Τα περσικά ονόματα του αστερισμού ήταν Hafturengh, Heft Averengh ή Heft Rengh, διευκρινιζόμενα από το Mihin (= μεγάλη). Στην αρχαία Αίγυπτο ήταν ο Μηρός του ταύρου ή η Κνήμη, όπως και αναπαρίσταται στην πλανισφαίρα Δενδερά και στον ναό του Εντφού. Στο Βιβλίο των Νεκρών διαβάζουμε: «ο αστερισμός του Μηρού στον βόρειο ουρανό». Και έτσι αναφέρεται σε επιγραφές στους τάφους των βασιλέων. Οι αστέρες του, ειδικότερα κάποιος από αυτούς, ονομάζονταν «μεσχέτ» και αντιπροσώπευαν τον κακό κόκκινο θεό Σηθ, στην πρωταρχική μορφή τον σκύλο του Σηθ ή τον Τυφώνα. Στην ελληνιστική εποχή, όταν η Αίγυπτος επηρεάσθηκε από την Ελλάδα, η δική μας Άμαξα θεωρήθηκε ως η `Αμαξα του `Οσιρι.

Ο Αλ Μπιρούνι αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο του έργου του για την Ινδία στα 7 άστρα της «κατσαρόλας», που εκεί ονομάζονταν Saptar Shayar, οι Επτά Ερημίτες, με την ευσεβή γυναίκα Al Suha (τον αστέρα Αλκόρ), όλοι υψωθέντες σε πολύ υψηλότερο μέρος από τους υπόλοιπους αστέρες, «κοντά στον Vas, στην αγνή γυναίκα Vumdhati». Η Varaha Mihira γράφει: «Η βόρεια περιοχή είναι διακοσμημένη με αυτά τα άστρα όπως μια όμορφη γυναίκα στολίζεται με ένα περιδέραιο μαργαριταριών ή λευκών ανθέων λωτού όμορφα πλεγμένων. Έτσι στολισμένα, είναι σαν παρθένες που χορεύουν και περιφέρονται γύρω από τον πόλο.»

Στην Κίνα οι Tsei Sing, οι Επτά Αστέρες της «κατσαρόλας», ήταν γνωστοί ως «η Κυβέρνηση» ή Pih Tow, το Βόρειο Μέτρο. Κατά τον αστρονόμο John Reeves οι 4 αστέρες του τετραπλεύρου ήταν ο Tien Li, ο Ουράνιος Λόγος, ενώ ο Βρετανός ιεραπόστολος Joseph Edkins στο έργο του Religion in China γράφει ότι θεωρούσαν το τετράπλευρο ως την κατοικία της Tow Moo, θεάς των Ταοϊστών.

Κατά τις ιουδαιο-χριστιανικές αναπαραστάσεις των ουράνιων μορφών (κυρίως 17ος αιώνας) η Μεγάλη Άρκτος προσομοιώθηκε από τον Ιούλιο Σίλερ με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και από τον Καίσιο με μια από τις αρκούδες που έστειλε ο Ελισαίος να τιμωρήσουν τους διώκτες του ή με το άρμα που έδωσε ο Φαραώ στον Ιωσήφ.

Στη νεότερη ελληνική λαϊκή παράδοση, η Μεγάλη `Αρκτος ονομάζεται Αναποδοκάραβο από την ομοιότητά της με ανάποδο καράβι: Οι 4 αστέρες του τραπεζίου της παριστούν το κύτος του πλοίου και οι τρεις της ουράς τον πρόβολό του.

Ο Άγγλος ποιητής Έντμουντ Σπένσερ (1552-1599) δείχνει τη χρήση της Μεγάλης Άρκτου ως ουράνιου ρολογιού: "By this the northern wagoner had set / His sevenfold teme behind the steadfast starre". Η από τον Όμηρο χρονολογούμενη χρήση της στη ναυτιλία συνεχίσθηκε και στις ερήμους της Αραβίας, «μέσα από τις οποίες οι ταξιδιώτες κατευθύνουν από τις `Αρκτους την πορεία τους, με τον ίδιο τρόπο που γίνεται στη θάλασσα» (Διόδωρος ο Σικελιώτης). Ο Σοφοκλής γράφει κάτι παρόμοιο, υποστηρίζοντας ότι η Άρκτος κατευθύνει τους ταξιδιώτες γενικά.

Οι αστρολόγοι της εποχής του Σαίξπηρ όμως απέδιδαν στη Μεγάλη Άρκτο κακές επιδράσεις, και ο Εδμόνδος στον Βασιλιά Ληρ λέει ειρωνικά πως «η γέννησή μου συνέβη κάτω από τη Μεγάλη Άρκτο, έτσι έπεται ότι είμαι σκληρός και λάγνος».

Η Αρκτική περιοχή της Γης ονομάσθηκε έτσι από το γεγονός ότι οι Άρκτοι εκεί φαίνονται όλη την πολική νύκτα να περιφέρονται γύρω από το ζενίθ. Στη συνέχεια, η αντιδιαμετρική περιοχή ονομάσθηκε Ανταρκτική ή Ανταρκτίδα.



στο επόμενο επεισόδιο, ανάλυση των άστρων του αστερισμού...

[Στύγιος]

Ωραίος Διάδοχε Ήθελα πριν 2 χρόνια να πάρω αυτό



http://www.smart-tech.gr/Celestron-NexS ... scope.html

αλλά δεν υπήρχαν φράγκα

[Στύγιος]

2 κομήτες έχω παρατηρήσει, τον Halley το 1986 απ'το αστεροσκοπείο της Λάρισας και τον Hale bopp ( oρατός διά γυμνού οφθαλμού κατά τη δύση του ηλίου) το 1997 και "κόλλησα".

[Διάδοχος]

Τυχερός είσαι που δεν το πήρες τελικά , θα έκανες μεγάλη πατάτα, δεν αξίζει τα λεφτά του. Κατ αρχήν, τουλάχιστον για αυτή την κλάση τηλεσκοπίου, δεν χρειάζεσαι το GoTo, τον αυτόματο εντοπισμό αντικειμένων του ουρανού δλδ. Έπειτα, η διάμετρός του είναι πολύ μικρή, δεν θα δεις τίποτε σημαντικό, σελήνη μόνο, και τους πλανήτες πολύ δύσκολα λόγω του ότι ο οπτικός σωλήνας είναι κατοπτρικός και μάλιστα μικρού εστιακού λόγου (κοντός σωλήνας.). Πραγματικά θα πετούσες τα λεφτά σου, πρόκειται για τηλεσκόπιο παγίδα που πέφτουν πολλοί αρχάριοι. Την αγορά εξοπλισμού την κάνουμε μετά από πολύ μελέτη.

Για να βλέπεις πλανήτες και σελήνη, μπορείς να κάνεις την δουλειά σου με ένα διοπτρικό στην μισή τιμή







Εναλλακτικά μπορείς να πάρεις ένα θηριάκι 10ιντσο σε βάση ντόμπσον και να βλέπεις μέχρι και νεφελώματα





Θα τα πούμε αναλυτικά στο νήμα περί τηλεσκοπίων, και των απαραίτητων αξεσουάρ των (πχ προσοφθάλμιοι φακοί και βάσης στήριξης, που είναι το ίδιο σημαντικά με το ίδιο το τηλεσκόπιο, και πολλές φορές κοστίζουν όσο ή και παραπάνω και από αυτό..), μείνετε συντονισμένοι