OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

[ΜΥΘΗΡΑ]

Θα ξεκινήσω από το θέμα που αναφέρεται στο ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.
Στο κείμενο, αποσπάσματα του οποίου μας παρουσίασε η Μύθηα, εκτιμώ ότι γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των ιστορικών υποκειμένων των ταξικών κοινωνιών, που κάθε φορά ήταν μια διαφορετική κοινωνική τάξη η οποία σε επίπεδο συμβολισμού έπαιρνε την μορφή κάποιου σημαντικού προσώπου βασιλιά, αυτοκράτορα, πάπα, σουλτάνου με προστάτη κάποιον ‘θεό’, ή τον ‘νόμο’, και πάντα τις δυνάμεις καταστολής. Στην προοπτική μιας αταξικής κοινωνίας το κείμενο προτείνει ως υποκείμενο της ιστορίας τον μετασχηματισμό της ίδιας της εργαζόμενης κοινωνίας ως έναν ενιαίο Όλον, από αντικείμενο του κεφαλαίου σε υποκείμενο της ιστορίας χωρίς συμβολισμούς και προστάτες. Αυτό σημαίνει ότι αυτή η ιδιότητα δεν μπορεί να εκφραστεί από άτομα ή τάξεις και κοινωνικά στρώματα, εξουσιαστικά κόμματα ή παρέες κοσμοσωτήρων.
Το δεύτερο θέμα που έθεσε η Μύθηα είναι η ΥΔΟΓΟΝΟΕΝΕΡΓΕΙΑ, που δεν είναι πια ζητούμενο γιατί έχει ήδη μπει στη ζωή μας με πάρα πολλές εφαρμογές, με πρώτη και καλύτερη τα διαστημικά προγράμματα που χρησιμοποιούν αποκλειστικά την υδρογονοενέργεια επειδή είναι ασφαλής, ελαφρύτερη, φθηνότερη και φιλική προς το περιβάλλον σε αντίθεση με τα ορυκτά καύσιμα. Η ένσταση της Μύθηας, περί ανασφαλούς υδρογονοενέργειας αποτελεί μύθο που κατασκεύασαν οι παραγωγοί, επεξεργαστές και διακινητές των ορυκτών καυσίμων, επενδεδυμένο με ψευδοεπιστημονικά επιχειρήματα που κατασκεύασαν και διακινούν ακόμα και ‘ειδικοί πανεπιστημιακοί δάσκαλοι’, δεν ισχύουν, όπως διεξοδικά αναλύεται στο βιβλίο του Ρίφκιν, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ και ιδιαίτερα στο βιβλίο του Λάμπου ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ; σελίδα 126 και επόμενες. Η υδρογονοενέργεια σε συνδυασμό με την ψηφιακή τεχνολογία, την ρομποτική, την συναισθηματική νοημοσύνη κ. λπ, κ. λπ, σηματοδοτεί το σημείο περάσματος από την μια βαθμίδα (την καπιταλιστική) στην επόμενη βαθμίδα προόδου της ανθρωπότητας, κατά τον συγγραφέα του, την αμεσοδημοκρατική με περιεχόμενο την αταξική κοινωνία και ιστορικό πλαίσιο τον αταξικό ουμανισμό.
....................................

ΣΧΟΛΙΟ 19 ( 18+1 λόγω λαθεμένης αρίθμησης )

κρίσιμα ερωτήματα πάνω σε 3 θέματα που ετέθησαν

...τελικά πάνω στην τράπεζα του διαλόγου έχουν τεθεί τα εξής θέματα ...

...περί ιστορικού υποκειμένου
...περί ατομικής ιδιοκτησίας
...περί υδρογονοενέργειας


...και με βάση αυτά τα θέματα θέτω τα ερωτήματα ....

...ποιό είναι το ιστορικό υποκέιμενο που θα αναλάβει την μεταβασή μας στην μετακαπιταλιστική κοινωνια ; είναι μια γενικευμένη εργατική τάξη, η οργάνωση η κομματική της ; τα ιστορικά πραγματωμένα κόμματα της αριστεράς και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις της που συνουσιάστηκαν το σύστημα, φέροντας πλέον μέσα τους το σπέρμα της δολιοφθοράς του και της ολιγαρχικής κακοήθειας του ;

...είναι η ατομική ιδιοκτησια η αιτία της κακοδαιμονίας μας και ο πυρήνας της καπιταλιστικής ανισορροπίας; ...είναι αυτή καθεαυτή η ατομική ιδιοκτησία γεννήτορας της οικονομικής ανισορροπίας ;
.. πόσο αθώα είναι η κοινοχτησία ;...πόσο αναδιανεμητικές κι ισόρροπες ήταν οι αρχαίες κοινότητες που είναι το πρότυπο των οραματικών στοχαστών ;


...είναι η ενέργεια του υδρογόνου του τρομερού εκρηκτικου αερίου που απαιτεί ειδικές συνθηκες αποθήκευσης κι απίστευτα μεγάλου κόστου στάδια μετατροπής της σε ωφέλιμη ( θερμική, φωτεινή, ψυχτική, μηχανική ) για να μην καταλήξει τρομερά επικίνδυνη για όσους τη χρησιμοποιούν .. είναι αυτή η ενέργεια η μεγάλη ενεργειακή επανάσταση που περιμένουμε ;
( μια βόμβα αέρια το ενεργειακό μας μέλλον ; φευ!!!)

[ΜΥΘΗΡΑ]

ΣΧΟΛΙΟ 20

....καταθέτω εδώ πάνω στην τράπεζα του διαλόγου του νήματος αυτού μια ισχυρή άποψη κατά της υδρογονοενέργειας και τα επιχειρήματα της άποψης αυτής ....
--------------------------

τά επιχειρήματα κατά της υδρογονοενέργειας


α) ως καύσιμο μετακίνησης έχει χαμηλότερη ενεργειακή απόδοση από την βενζίνη κατα 2600 φορές .. πάει να πει ότι ως αέριο για να αποδώσει τη δύναμη ενός βενζινοκινητήρα θα απαιτεί τεράστιες δεξαμενές καυσίμου μάλιστα με υπερσυγκέντρωση του εύφλεκτου αυτού αερίου, δημιουργώντας εξαιρετικά επικίνδυνες δεξαμενές καυσίμου που μπορούν να αναφλεγούν με ενα σπινθήρα λόγω κεραυνών ή κι από κινητό ακόμη ...

β) αν αποθηκευτεί σε υγρή μορφή θα πρέπει να φυλάγεται σε ειδικές δεξαμενές πολύ χαμηλής θερμοκρασίας κάτω απο -200 βαθμούς ..και πάλι ο κίνδυνος είναι μεγάλος αν διαβρωθουν τα μέταλλα της δεξαμενής και έχουμε διαφυγή και αεριοποίηση του υδρογόνου με επικίνδυνες εκρηκτικες συνθήκες σύγκέντρωσής του.

γ) η παραγωγή του δεν είναι καθόλου αντιρυπογόνος ούτε ενεργειακά συμφέρουσα ..αν παράγεται από υδρογονάθρακες απαιτεί μεγάλες ποσότητες ενέργειας για την διάσπαση των υδρογονάνθρακων ( ενδόθερμες αντιδράσεις ) και παράλληλα συνοδεύεται με παραγωγή ρύπων όπως όλα τα προιόντα από υδρογονάνθρακες .. αν πάλι παράγεται από νερό με ηλεκτρόλυση απαιτούνται επίσης μεγάλα ποσά ενεργειας ...περί τα 250 Joule ανά 18 gr...


δ) αν στη παραγωγή του από νερό την ενέργεια την προσφέρουν οι ΑΠΕ έχουμε ένα αληθινά φαύλο κύκλο δαπανηρών ενεργειακών μετατροπών και σταδίων που κάνουν την τελική ωφέλιμη ενέργεια αληθινό κόλαφο...

...πχ για να πάρουμε ωφέλιμη ενέργεια μέσω ΑΠΕ με παραγωγή υδρογονου ....

...έχουμε έναν απίστευτα περίπλοκο κύκλο μετατροπών και απωλειών ενέργεια ενδιάμεσων

η φυσική ενέργεια ( ηλιακή, ανἐμου, δυναμική νερού, γεωθερμική, βιομάζας ) -----> ηλεκτρική ενεργεια -----> χημική ενεργεια για διάσπαση νέρου και παραγωγή υδρογόνου ------> ανασύνθεση των μορίων του νερού με καύση υδρογόνου για παραγωγή ηλεκτρικής πάλι ενέργειας _____> επιτέλους ...τελική μετατροπή της ενέργειας της ηλεκτρικής σε χρήσιμη ενέργεια ( φωτεινή, θερμική, ψυχτική, μηχανική κτλ )




...ένας απίστευτος ενεργοβόρος κύκλος μετατροπών ...χμμ.. για να παραχθεί ένα επικίνδυνο εκκρηκτικό αέριο σε μεγάλες κι επικίνδυνες κατα τη αποθήκευση του και για να ξαναγίνει ηλεκτρική ενεργεια ( φευ !!) που αυτή στο τέλος θα μετατραπεί πάλι με απώλειες χρήσιμη ενέργεια ...

....ΦΕΥ ...αλίμονο αν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τον παραλογισμό των συνεχόμενων μετατροπών .. έναν παραλογισμό που δε μας αφήνει να εννοήσουμε η ιδέα της ηλεκτρικής ενέργειας να γιατι την αποκαλώ κατάρα τεχνολογική ...που έχει καθηλώσει τον ενεργειακό πολιτισμό μας και τον έχει δέσει πισθάγκωνα ...ΟΠΩΣ Η ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ Η ΕΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΧΟΥΝ ΔΕΣΕΙ ΠΙΣΘΑΓΚΩΝΑ ΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΜΠΟΔΊΖΟΥΝ ΝΑ ΕΡΕΥΝΉΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΤΟ ΜΑΚΡΟΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ !!!

...ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΑΡΑΝΟΙΚΟ !!!!!!!!!!!

[ΜΥΘΗΡΑ]

ΣΧΟΛΙΟ 21

περί των ιδεών της ατομικής ιδιοκτησίας και της κοινοχτησίας

....σχετικά με την ιδέα της ατομικής ιδιοκτησίας και σε αντιδιαστολή με την κοινοκτησία θα καταθέσω τους εξής προβληματισμούς για ερευνητές κοινωνικούς φιλοσόφους ανατόμους ιδεών και εννοιών εννοείται ....

...τελικά η ιδέα της ατομικής ιδιοκτησίας και της κοινοκτησίας είναι αυτές καθεαυτές καλές ή κακές ;
...ή μήπως πρέπει να χρησιμοποιηθούν άλλα κριτήρια για να τίς κρίνουμε ;
...μήπως τά αλάθητα κριτήρια είναι πώς διανέμεται η διαχειριστική εξουσία και ποιούς σκοπούς εξυπηρετεί; ..

..γιατί φανταστείτε μια ατομική ιδιοκτησία που την διαχειρίζεται κανείς με σύνεση μόνος του... με σεβασμό στα άλλα πλασματα και με γνώμωνα την ικανοποιηση αναγκών ζωής του και μόνο αυτών ...

...και από την άλλη φανταστείτε μια κοινοκτησία που τυπικά ανήκει σε πολλούς, ουσιαστικά όμως κάνουν κουμάντο ολίγοι άρα που η διαχειριστική της εξουσία δεν κατανέμεται αναλογικά και δικαιονομικά και που οι σκοποί της κοινοχτησίας είναι χμμμ καταχρηστικοί .. εκποιούν τους οίκους, εκβιάζουν τα πλάσματα και δεν έχουν καμμιά σχέση με τις συλλογικές ανάγκες ζωής ...

πχ τέτοιες τυπικές κοινοχτησίες μήπως δεν είναι οι ΑΕ ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ κατεξοχήν μοχλοί του καπιταλισμού των τελευταίων 100 χρόνων ;




...είναι αλλιως να γράφουμε για κάποιες ιδέες κι αλλιώς να τις ανατέμνουμε να τις αναλύουμε να βάζουμε βαθιά το νυστέρι της ερευνητικής φιλοσοφικής μας διάνοιας ...είναι αλλιώς να είσαι διανοούμενος να διαχειρίζεται κάποιες έννοιες συνθετικά κι αλλιώς φιλόσοφος αναλυτικός να τις ερευνάς σε βάθος ...
...ο φιλόσοφος αγαπά τον ουσιαστικό αναλυτικό διάλογο..ο απλός διανοούμενος τον αποφεύγει ...είναι ρήτορας ιδεών αλλά όχι ερευνητής φιλόσοφος ...

.. όποιος έχει μεράκι λοιπόν φιλοσόφου αναλυτή μόνο αυτός μπορεί κι έχει διάθεση να ανταποκριθεί στό διαλογο και στον προβληματισμό επι τής ουσίας των εννοιών ...

[ΜΥΘΗΡΑ]

σχολιο 22

...θα πάρω θέση και για το ιστορικό υποκείμενο ... περιμένω τις παρεμβάσεις και θέσεις τις δικές σας ειδικά του Λεφτεριά ...και συνεχίζω με άρθρα που αναφέρονται σε μια άλλη
έννοια - ιδέα την <<αποκαπιταλιστικοποίηση >>..
...θα προσκληθεί στο νήμα και ο Γ.Κολέμπας και θα κάνουμε παρουσίαση και δικών του άρθρων....θα συνεχίσουμε με προσκλήσεις και παρουσιάσει άρθρων του Τ.Φωτόπουλου και Γ.Λιερού ....

...όποιος θέλει και μπορεί βάζει ένα χεράκι στην προσπαθεια αυτή να δημιουγηθέι ένα νημα συνάντησης και διαλόγου διαδικτυακού με οραματικούς διανοητές μιάς άλλης κοινωνίας ...

[lefterias lefterias]

Σιγά-σιγά αντιλαμβάνομαι ότι ο διάλογος, όταν χάνεται το μέτρο και δεν κινείται πέρα από τα σημερινά δεδομένα της επιστήμης και της τεχνολογίας, δηλαδή πέρα από τα ήδη κεκτημένα και επιχειρηματολογεί με την γνώση ή την άγνοια του Χθες, δεν μπορεί να είναι γόνιμος.
Το να αρνείται κανείς λ.χ. την δυνατότητα της κοινωνίας του 21ου αιώνα, η οποία, σε μεγάλο βαθμό που όλο και μεγαλώνει, έχει αφομοιώσει την εφαρμοσμένη επιστήμη και κινείται με την σύγχρονη ειρηνική τεχνολογία, την ικανότητά της να αυτοδιευθυνθεί, που σημαίνει να απαλλαχθεί από κάθε μορφής καταπιεστική εξουσία, για χάρη κάποιας τάχα 'προοδευτικής, ή επαναστατικής πρωτοπορίας' είναι μια θέση από συντηρητική μέχρι και αντιδραστική, που ταυτίζεται με όλους εκείνους που αρνήθηκαν και αρνούνται την ύπαρξη της κοινωνίας, όπως ο Χάγιεκ, ο Φρίνμαν κλπ. . Η κοινωνία, του 99% εναντίον του 1%, όπως αποδείχνεται καθημερινά, υπάρχει και σταδιακά εξελίσσεται από αντικείμενο του κεφαλαίου σε α-εξουσιαστικό υποκείμενο της ιστορίας, με στρατηγική και σχέδιο που έρχεται από μακριά με την μορφή κοινωνικών αγώνων για έναν αμεσοδημοκρατικό κόσμο της κοινωνικής ισότητας, και παρά τα εμπόδια των λογής-λογής σκοταδιστικών και εξουσιαστικών ιερατείων, των οργανωτικών μορφών και των οπαδών τους.
'Όπως και το να αντιμετωπίζει κανείς την υδρογονοενέργεια, χωρίς να έχει διαβάσει το αποκαλυπτικό βιβλίο του Τζέρεμυ Ρίφκιν, Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ, του Λάμπου, ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ και τα όσα άλλα σύγχρονα κείμενα που αναφέρονται στο θέμα, με επιχειρήματα μιας εποχής που οι σχετικές επιστήμες και οι τεχνολογίες πειραματίζονταν ακόμα και μάλιστα σε εχθρικό περιβάλλον, γιατί τα συμφέροντα που ταυτίζονταν με τα ορυκτά καύσιμα, το οξυγόνο του καπιταλισμού, κατασκεύαζαν ψευδοεπιστημονικούς μύθους εναντίον του υδρογόνου, στην σημερινή εποχή όπου η υδρογονοενέργεια είναι μια απτή απελευηθερωτική πραγματικότητα με χιλιάδες εφαρμογές και μάλιστα την στιγμή που χιλιάδες αυτοκίνητα κινούνται πια στους δρόμους με υδρογονοενέργεια, δεν αποτελεί θετική συμβολή στον διάλογο.
Επίσης το να φαντάζεται κανείς ‘μια ατομική ιδιοκτησία που την διαχειρίζεται με σύνεση’, είναι σαν να αγνοεί, ότι η ατομική ιδιοκτησία που από τη φύση της είναι ανασφαλής, συγκρουσιακή, συγκεντρωτική, καταστροφική και γι’ αυτό διαμορφωτική χαρακτήρων και θεσμών δύναμη και ότι αποτελεί την μοναδική αιτία της συσσώρευσης και συγκεντροποίησης του παγκόσμιου πλούτου σε μια θλιβερά μικρή μειονότητα, αποτελεί χίμαιρα που οδηγεί στην ταύτιση του απατηλού λεγόμενου «λαϊκού καπιταλισμού» των Α. Ε. με την κοινοκτημοσύνη των μέσων παραγωγής υπό τον έλεγχο της αυτοδιευθυνόμενης κοινωνίας στα πλαίσια μια κοινωνικοποιημένης ανθρωπότητας, αποτελεί ένα είδος απενοχοποίησης της ατομικής ιδιοκτησίας και του καπιταλισμού από τα εγκλήματά τους σε βάρος της ανθρωπότητας, της Φύσης και του πολιτισμού.
Τέλος οι θεωρίες περί ισοκτατανομής ή δίκαιης κατανομής της εξουσίας που ακούγονται και επαναλαμβάνονται από τότε που εμφανίστηκε με την ωμή βία η εξουσία, αλλά μέχρι τώρα αποδείχτηκε ότι πάνω από την εξουσία που πηγάζει από την ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής και την εξουσία του πλούτου δεν υπάρχει άλλη ουσιαστική εξουσία, παρά η δοτή και αναλώσιμη πολιτική εξουσία του αστικού κοινοβουλευτισμού, δηλαδή η ορντινάντσα του κεφαλαίου. Το ζητούμενο και η πεμπτουσία του πολιτισμού της κοινωνικής ισότητας δεν είναι η ανεδαφικότητα για δίκαιη κατανομή της εξουσίας, αλλά η κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας, πράγμα που μπορεί να συμβεί με την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής και την κοινωνικοποίησή τους με την μορφή της κοινωνικής αυτοδιαχείρισης και αυτοδιεύθυνσης.
Σεβαστές όλες οι απόψεις που κατατίθενται σ’ έναν διάλογο, φτάνει να είναι καλοπροαίρετες, να γίνονται στα πλαίσια κάποιας μικρής ή μεγάλης συμμετοχικότητας, να μην αποτελούν παράλληλους μονολόγους και να επιδιώκουν να σπρώξουμε τα πράγματα ένα βήμα προς το καλύτερο. Όπως σεβαστή είναι και η επιλογή κάποιου να αποχωρήσει από έναν διάλογο που τον γυρίζει πίσω. Στον διάλογο δεν μπαίνουμε για να επιβάλλουμε απόψεις, αλλά για να ανταλλάξουμε απόψεις και να μάθουμε διαβάζοντας και ακούγοντας τους συνομιλητές μας με σκοπό να καταλήξουμε σε κάτι χρήσιμο για το κοινωνικό σύνολο στο οποίο ανήκουμε.

[Ραν ταν πλαν]

Εμείς οι μαρξιστές-λενινιστές αντί των αφηρημένων όρων αυτοδιαχείριση και αυτοδιεύθυνση, αν και δεν έχουμε τίποτα μαζί τους ως όρους, χρησιμοποιούμε τον πλήρη νοηματικά και πολιτικά όρο λαϊκή αυτοδιοίκηση.
Και σε ό,τι αφορά τον ''αμεσοδημοκρατικό κόσμο της κοινωνικής ισότητας'' εμείς προτείνουμε έναν ουσιαστικό δεσμό της άμεσης δημοκρατίας, αυτής που ασκείται άμεσα από τους εργαζόμενους στο χώρο δουλειάς και γεννιέται πάντα ''εν θερμώ'' και διαρκεί όσο και ο επαναστατικός αναβρασμός, με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, χωρίς να πρόκειται για μια μηχανική επέκταση των μορφών της αστικής δημοκρατίας αλλά ως εργαλείο οργάνωσης του κομμουνιστικού αντικράτους, για τον απλούστατο λόγο ότι χωρίς ένα κεντρικό όργανο συντονισμού και διεύθυνσης της παραγωγής, ο αγώνας του ιστορικού υποκειμένου για αυτοδιάθεση και όλες οι μορφές των ελεύθερα συνεργαζομένων παραγωγών θα καταλήξουν στον συνεταιριστικό ελευθεριακό καπιταλισμό (αναρχο-καπιταλισμό).
Δλδ άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

[ΜΥΘΗΡΑ]

ΣΧΟΛΙΟ 23

περί συστημικών ""ειρηνικών "" επιστημών, υδρογονοενέργειας, ατομικής ιδιοκτησίας κι εξουσίας


....οι ενστάσεις κι οι προβληματισμοί μου πολλοί στα λεγόμενα του λεφτεριά...χχμμμ...

...καταρχην λέει ο λεφτεριάς ...

Το να αρνείται κανείς λ.χ. την δυνατότητα της κοινωνίας του 21ου αιώνα, η οποία, σε μεγάλο βαθμό που όλο και μεγαλώνει, έχει αφομοιώσει την εφαρμοσμένη επιστήμη και κινείται με την σύγχρονη ειρηνική τεχνολογία, την ικανότητά της να αυτοδιευθυνθεί, που σημαίνει να απαλλαχθεί από κάθε μορφής καταπιεστική εξουσία,

...έχει τέτοιες δυνατότητες η υπερακαπιταλιστικώς ολοκληρωτική κοινωνία μας, η ψηφιακά χαυνωμένη του 21 ου αιώνα ,,εξαιτίας της ""αφομοιώσης"" των εφαρμοσμένων επιστημονικών γνώσεων και της ""ειρηνικής"" τεχνολογίας της???????? ...ποιά είναι η <<ειρηνική >> τεχνολογία λεφτεριά ;;;;; και πόσο απελευθερωτική από κάθε καταπιεστική εξουσία είναι οι σύγχρονες εφαρμοσμένες επιστήμες,, δέστε για παράδειγμα την ""απελευθερωτική"" δράση της σύγχρονης λοιμωξιολογίας.... 6 μήνες οι ""εφαρμοστικοί απελευθερωτικοί"" επιστήμονες ...μας βομβαρδίζουν με τον τρόμο και μας επιβάλλουν πρωτόγνωρα περιοριστικά μέτρα αλλά φευ .. ποτέ όλο αυτό το διάστημα δεν τους είδαμε να μας μιλούν δημοσίως συντονισμένα και σε τακτική βάση για τις ιώσεις, τους ιους, την προστασία από αυτούς, τις παθήσεις του ρινοφαρυγγικού και αναπνευστικού ...έτσι θα μας απελευθερώσουν οι εφαρμοσμένες επιστήμες με το να μας κρατούν στην τύφλα μας ... λεφτεριά?? ...

...Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΓΝΩΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΞΕΙ ΕΝΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΟΤΡΟΠΩΣ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΙ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΜΑΣ ΚΙ ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗ ...καμμιά εμπιστοσύνη λοιπόν στις εστεμένες γαιδούρες επιστήμες επί καπιταλισμού αναπτυσσόμενες ...

'Όπως και το να αντιμετωπίζει κανείς την υδρογονοενέργεια, χωρίς να έχει διαβάσει το αποκαλυπτικό βιβλίο του Τζέρεμυ Ρίφκιν, Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ, του Λάμπου, ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΥΔΡΟΓΟΝΟ και τα όσα άλλα σύγχρονα κείμενα που αναφέρονται στο θέμα, με επιχειρήματα μιας εποχής που οι σχετικές επιστήμες και οι τεχνολογίες πειραματίζονταν ακόμα και μάλιστα σε εχθρικό περιβάλλον, γιατί τα συμφέροντα που ταυτίζονταν με τα ορυκτά καύσιμα, το οξυγόνο του καπιταλισμού, κατασκεύαζαν ψευδοεπιστημονικούς μύθους εναντίον του υδρογόνου, στην σημερινή εποχή όπου η υδρογονοενέργεια είναι μια απτή απελευηθερωτική πραγματικότητα με χιλιάδες εφαρμογές και μάλιστα την στιγμή που χιλιάδες αυτοκίνητα κινούνται πια στους δρόμους με υδρογονοενέργεια, δεν αποτελεί θετική συμβολή στον διάλογο...

... για να αντιμετωπίσει κανείς ένα επιστημονικό ζήτημα και να έχει μια τεκμηριωμένη γνώμη ( όχι επιστημονική κρίση αυστηρή από αυτές που δημοσιεύουν επιστημονικά χρονικά ) για αυτό δε χρειάζεται να διαβάσει τα βιβλία που έχουν γραφτεί για το ζήτημα ....αρκεί να γνωρίζει τα βασικά για το ζήτημα ..εν προκειμένω αρκεί να γνωρίζει πως το καύσιμο υδρογόνο θα ήταν αληθινός εφιάλτης αν πραγματικά διευρυνόταν η χρήση του ...θα ζούσαμε σε μια καθημερινότητα που θα απειλούνταν από συνεχείς εκρήξεις ....

..πχ φανταστείτε σύγκρουση αυτοκινήτων που κινούνται με εκρηκτικό υδρογόνο ...φανταστείτε διαρροές αερίου υδρογόνου άοσμου σε καυστήρες πολυκατοικιών ..

...και σχετικά με το επαναστατικό βιβλίο του Κ.Λάμπου που είναι πρωτοπόρο στα ελληνικά βιβλιογραφικά δεδομένα μας πράγματι... μου κάνει εντύπωση αυτή η τρομερή παράλειψη να μη αναφερθεί ούτε σε μια σελίδα του στην επιχειρηματολογία εκείνων που φοβούνται το εκρηκτικό αυτό καύσιμο ...

...λεφτεριά ,, μιας και εσύ προφανώς έχεις διαβάσει το βιβλίο αν κάνω λάθος παράπεμψέ σε κάποια σελιδα του που να αναφέρονται αυτές οι γνώμες και τα επιχειρήματα όσων φοβούνται το υδρογόνο ....οι επιστημονικές ενστάσεις τους λείπουν ... πουθενά ούτε μια λέξη ..διορθωσέ με και παραπεμψέ με να διαβάσω αν κάνω λάθος .. το βιβλίο το έχω στην διάθεση μου ...
...παρακάτω σε ιδιαίτερο αριθμημένο σχόλιο θα αναφερθώ ξανά σε έναν τόπο που θέτει ένα προς ένα τα επιχειρήματα αυτά και αν έχεις διάθεση κι ισχυρά αντεπιχειρήματα Λεφτεριά αναίρεσε τα ...προσωπικά όντας φυσικός κι έχοντας κάποιες βασικές γνώσεις χημείας τα επιχειρήματα αυτά τα δέχομαι ως λογικά και επιστημονικά τεκμηριωμένα .. μπορείς να τα αναιρέσεις??.. αν μπορείς κάνε το .. στο βιβλίο του ο Κ.Λάμπος απλά τα προσπέρασε δεν τα ανέφερε καν .. διορθωσέ με αν κάνω λάθος ..άρα από τον συγγραφέα στο τομέα αυτό έχουμε μια μονομέρεια και μια μεροληψία ...

Επίσης το να φαντάζεται κανείς ‘μια ατομική ιδιοκτησία που την διαχειρίζεται με σύνεση’, είναι σαν να αγνοεί, ότι η ατομική ιδιοκτησία που από τη φύση της είναι ανασφαλής, συγκρουσιακή, συγκεντρωτική, καταστροφική και γι’ αυτό διαμορφωτική χαρακτήρων και θεσμών δύναμη και ότι αποτελεί την μοναδική αιτία της συσσώρευσης και συγκεντροποίησης του παγκόσμιου πλούτου σε μια θλιβερά μικρή μειονότητα, αποτελεί χίμαιρα που οδηγεί στην ταύτιση του απατηλού λεγόμενου «λαϊκού καπιταλισμού» των Α. Ε. με την κοινοκτημοσύνη των μέσων παραγωγής υπό τον έλεγχο της αυτοδιευθυνόμενης κοινωνίας στα πλαίσια μια κοινωνικοποιημένης ανθρωπότητας, αποτελεί ένα είδος απενοχοποίησης της ατομικής ιδιοκτησίας και του καπιταλισμού από τα εγκλήματά τους σε βάρος της ανθρωπότητας, της Φύσης και του πολιτισμού.

...ακριβώς αυτο έθεσα προς προβληματισμό ...χωρίς να μπορώ να απαντήσω με βεβαιότητα αυτή που εμφανώς σε διακρίνει λεφτεριά καθώς δεν αφήνεις κανένα περιθώριο για να ερευνηθούν αυτές οι θεμελιακές έννοιες θεωρώντας τις ντεφάκτο νοηματοδοτημένες και την ανάλυση την φιλοσοφική μάταια αν όχι ύποπτη για φιλοκαπιταλισμό ...αναρωτήθηκα λοιπόν αν όντως στην φύση της ατομικής κτήσης οφείλεται η εμφάνιση του σκληρού καπιταλισμού ...ή αν κάποιες άλλες αιτίες στρεβλωτικές διέφθειραν την ιδέα περί ατομικής κτήσης και την μπόλιασαν με την ιδέα της αέναης ανταγωνιστικότητας, της υφαρπαγής και της ασύδωτης κι εκβιαστικής μεγέθυνσης και παράλληλα της επαύξησης και διαιώνισης τιυ κοινωνικού πόνου ......

...πχ ως πιθανές αιτίες ιστορικά υποψιάζομαι τις επιδρομές φυλών πολεμοχαρών και ληστρικών πολύ πρώιμα από την ύστερη νεολιθική εποχή ξεκίνημα της εποχής του χαλκού, με την βίαιη αρπαγή κι απόκτηση γής και πόρων ..συνθήκες που μπόλιασαν την ιδέα της ατομικής κτήσης με την ιδέα τη βιαοπραξίας κια την πρόκληση συλλογικού πόνου άρα με τη βασική στρέβλωση με την οποία ανάπτυχθηκε αργότερα η ατομική ιδιοκτησία στη δουλοκτητικη κοινωνία, τη φεουδαρχική, τη βιομηχανική και τη σύγχρονη ψηφιακή,, όλες κατα την γνώμη μου εκφράσεις της κεφαλαιοκρατίας, του διαιωνόβιου συστήματος που στηρίζεται στην συσσώρευση-κατακράτηση -συγκέντρωση κεφαλαίου κι άρα κοινωνικης εξουσίας καταχρηστικής ..

Τέλος οι θεωρίες περί ισοκτατανομής ή δίκαιης κατανομής της εξουσίας που ακούγονται και επαναλαμβάνονται από τότε που εμφανίστηκε με την ωμή βία η εξουσία, αλλά μέχρι τώρα αποδείχτηκε ότι πάνω από την εξουσία που πηγάζει από την ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής και την εξουσία του πλούτου δεν υπάρχει άλλη ουσιαστική εξουσία, παρά η δοτή και αναλώσιμη πολιτική εξουσία του αστικού κοινοβουλευτισμού, δηλαδή η ορντινάντσα του κεφαλαίου. Το ζητούμενο και η πεμπτουσία του πολιτισμού της κοινωνικής ισότητας δεν είναι η ανεδαφικότητα για δίκαιη κατανομή της εξουσίας, αλλά η κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας, πράγμα που μπορεί να συμβεί με την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής και την κοινωνικοποίησή τους με την μορφή της κοινωνικής αυτοδιαχείρισης και αυτοδιεύθυνσης....

... κι εδώ λεφτεριά έχεις μια προκατάληψη με την έννοια της εξουσίας ..βασικό ελάττωμα του πνεύματος ενός διανοητή είναι να θεωρεί τις έννοιες κοιτώντας τις στην εκποιητική τους μορφή την ιστορικά πραγματωμένη κι όχι στην εγγενή ψυχοκοινωνική τους ... την θεωρείς την έννοια της εξουσίας ότι ταυτίζεται η φύση της όπως κι η φύση της ατομικής κτήσης με κατι διεστραμένο, εκβιαστικό, αντιουμανιστικό όπως θα 'λεγε κι ο Κ.Λάμπος ...χμμ.. αλλά κι εδώ όπως και με την ατομική ιδιοκτησία γεννιέται ένας προβληματισμός για έναν αναλυτικό φιλόσοφο, όχι απλά διανοούμενο ...
...είναι τελικά κακή η άσκηση εξουσίας αυτή καθεαυτή;; ...μήπως το να
"" εξουσιάζουμε "" είναι εντέλει το να εξωτερικεύουμε την ουσία μας ως ανθρώπινα πνευματικά και συναισθηματικα όντα ..και είναι μια επικοινωνιακή θεμελιακή μας ανάγκη ???
μηπως κι εδω πρέπει να διακρίνουμε την έννοια της εξουσίας από τη στρεβλώτική της έκφανση την καταχρηστική, αθέμιτη, καταπιεστική, σκοτεινή εξουσία με την οποία την γνωρίσαμε μέσα σε ανισόρροπα συστήματα διακυβέρνησης ??... μήπως τελικά η εξουσία μπορεί και να είναι θεμιτή και ιερή όχι μόνο εκβιαστική κια καταπιεστική ... άρα ναι τότε τίθεται θέμα δίκαιης νομής της όπως τίθεται για μια οραματική κοινωνία το θέμα της νομής του πλούτου και της γνώσης ...

[ΜΥΘΗΡΑ]

Εμείς οι μαρξιστές-λενινιστές αντί των αφηρημένων όρων αυτοδιαχείριση και αυτοδιεύθυνση, αν και δεν έχουμε τίποτα μαζί τους ως όρους, χρησιμοποιούμε τον πλήρη νοηματικά και πολιτικά όρο λαϊκή αυτοδιοίκηση.
Και σε ό,τι αφορά τον ''αμεσοδημοκρατικό κόσμο της κοινωνικής ισότητας'' εμείς προτείνουμε έναν ουσιαστικό δεσμό της άμεσης δημοκρατίας, αυτής που ασκείται άμεσα από τους εργαζόμενους στο χώρο δουλειάς και γεννιέται πάντα ''εν θερμώ'' και διαρκεί όσο και ο επαναστατικός αναβρασμός, με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, χωρίς να πρόκειται για μια μηχανική επέκταση των μορφών της αστικής δημοκρατίας αλλά ως εργαλείο οργάνωσης του κομμουνιστικού αντικράτους, για τον απλούστατο λόγο ότι χωρίς ένα κεντρικό όργανο συντονισμού και διεύθυνσης της παραγωγής, ο αγώνας του ιστορικού υποκειμένου για αυτοδιάθεση και όλες οι μορφές των ελεύθερα συνεργαζομένων παραγωγών θα καταλήξουν στον συνεταιριστικό ελευθεριακό καπιταλισμό (αναρχο-καπιταλισμό).
Δλδ άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

σχόλιο 24



έννοια ταμπού το ""κράτος"" για τους ελευθεριακούς στοχαστές


....αν και εκτός αιθούσης ο ταραπλάνος απαξιωτής ...εδώ κατάθεσε ένα σοβαρό προβληματισμό ...γιαυτό θα δώσουμε τη βαρύτητα που αρμόζει σε αυτόν ...μια κεντρική δομή που να συντονίζει και να ελέγχει τις αυτονομημένες κοινότητες σε τοπικό σε περιφερειακό κτλ επίπεδο είναι αναγκαία ...αφού οι κοινότητες θα έχουν να διαχείριστουν πόρους και ζητήματα που τις αφορούν από κοινού .. πχ η ρύπανση ενός ποταμού που διασχίζει εκατοντάδες χιλιόμετρα .... μια γεωλογική διαταραχή που πλήττει χιλιάδες τετραγωνικα χιλιόμετρα περιοχών ...
.. μια κεντρική πολιτεία συνεκτική των περιφερειακών και τοπικών κοινοτήτων είναι αναγκαία κι ας την αποσιωπούν οι ελευθεριακοί στοχαστές ..πάντα την υπονοούσαν αν και δεν ήθελαν και δεν θέλουν να κοιτάξουν κατάματα την αναγκαιότητα μια δομής που θα συνέχει τις επιμέρους κοινότητες ...άρα την αναγκαιότητα ενός κράτους, τελικά μιας ισχυρής δομής σταθερής και συνεκτικής,, γιατί αυτό σημαίνει κράτος, σημαίνει δομή κραταιά σταθερή διαρκής που συνέχει τις επιμέρους δομές...

...όπως ο εγκέφαλος και το κεντρικό νευρικό σύστημα συνέχει τα περιφερειακά συστήματα...είναι βιολογικός νόμος που οι ελευθεριακοί στοχαστές παιδαριωδώς θέλουν να παραγράψουν ..και μόνο την λαθροκοιτούν ως ιδέα για την οποία έχουν αληθινά ταμπού ...

...οι ελευθεριακοί κάνουν το ατόπημα να διαχειρίζονται έννοιες και να τις νοηματοδοτούν με τον τρόπο που τις γνώρισαν μέσα στον καπιταλισμό στίγματίζοντας τις κι απορρίπτοντας ασυζητητιί τη λειτουργικότητα τους ...τέτοια είναι η έννοια της ατομικής ιδιοκτησίας του κράτους της αντιπροσώπευσης ...και άρα παραλογίζονται από ένα σημείο και πέρα αρνούμενοι να δουν οτι οι λογικά συγκεντρωτικες δομές μπορούν να λειτουργήσουν σε μια αναδιανεμητιή αναλογική κοινωνία δικαίου μια χαρα υπο νέες αρχές όπως αυτές της κυκλικότητας της εξουσίας, της ανακλητότητας, της συνεχούς λογοδοσίας στα συλλογικά σώματα της βάσης ..

[lefterias lefterias]

Μύθηρα, μου κάνει εντύπωση η επιμονή σου για την τάχα 'φονικότητα' του υδρογόνου, επικαλούμενη μάλιστα το ότι είσαι φυσικός και συνεπώς τα ξέρεις όλα, αγνοώντας ότι οι πτυχιούχοι φυσικοί που δεν ασχολήθηκαν με την έρευνα και μάλιστα από κριτκή κοινωνική σκοπιά, ξέρουν μόνο όσα το σύστημα θέλει να ξέρουν και να αναμασούν για να κρατάνε την κοινωνία μακριά από την επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη γνώση, γιατί μόνο αυτή αποτελεί δύναμη και μάλιστα επαναστατική. Εντύπωση μου κάνει ακόμα το γεγονός ότι ενώ ξεκίνησες να παρουσιάσεις τις απόψεις κάποιων ‘οραματικών συγγραφέων, όπως τους ονόμασες, με πρώτον τον γνωστό, ‘εκτός όλων των τειχών’ οικονομολόγο και κριτικό συγγραφέα δοκιμίων, τον Λάμπο, αντί να παρουσιάσεις τι λέει αυτός, λες τα δικά σου και καλά κάνεις, αλλά αφού πρώτα μας πεις τι λέει ο Λάμπος. Έτσι κόλλησες στην επικινδυνότητα του υδρογόνου, για την οποία επαναλαμβάνεις ότι γι’ αυτό το θέμα δεν λέει τίποτα ο Λάμπος, πράγμα που αποδεικνύει ότι δεν διάβασες το βιβλίο του για το υδρογόνο, γιατί εκεί και μάλιστα από τη σελίδα 126 και παρακάτω, όπως ήδη σου έχω υποδείξει, δίνει απαντήσεις για όλους τους μύθους που κυκλοφορεί το σύστημα των ορυκτών καυσίμων που κρατάει στη ζωή τον καπιταλισμό, για να λυμαίνεται την ανθρωπότητα, την Φύση και τον πολιτισμό. Λέει, λοιπόν, μεταξύ άλλων ο Λάμπος:

Μύθος 2ος: Λένε ότι το Υδρογόνο είναι επικίνδυνο για γενική χρήση.
Αυτός ο μύθος ξεκίνησε από το γερμανικό αερόπλοιο με υδρο-
γόνο, που είχε εκραγεί το 1937 στο Lakehurst του New Jersey.
Πρόσφατα, όμως, αυτό το γεγονός έχει επανεξεταστεί από επιστή-
μονες της ΝΑΣΑ, οι οποίοι βρήκαν ότι τελικά η αιτία της έκρηξης
του αερόπλοιου δεν ήταν το υδρογόνο αλλά το εξωτερικό ύφασμα
του αερόστατου, που ήταν πολύ υψηλής ευφλεκτότητας. Για την
ακρίβεια, η βιομηχανία του υδρογόνου καταγράφει μια μεγάλη
ασφάλεια στην ιστορία της, που διαρκεί μερικές δεκαετίες. Στην
πραγματικότητα, φορτία με υγροποιημένο υδρογόνο έχουν ήδη
διασχίσει 33 δισεκατομμύρια μίλια μεταφοράς. Σ’ όλη αυτή τη δι-
άρκεια δεν υπάρχει ούτε μια αναφορά απώλειας προϊόντος ή πυρ-
καγιάς. Η βενζίνη, που είναι το καύσιμο των αυτοκινήτων, είναι
22 φορές πιο εκρηκτική και έχει πολύ χειρότερη αναφορά στην
ιστορία της, ως προς τον κίνδυνο που μπορεί να προκαλέσει... Το
συμπέρασμα είναι ότι οι επικριτές της ασφάλειας του υδρογόνου
θα έπρεπε να αναστρέψουν τη «φωτιά» τους κατά της βενζίνης και
να κάνουν εξέγερση υπέρ του υδρογόνου αποκλειστικά και μόνο
επειδή είναι πιο ασφαλές…. Μύθος 8ος…

Πέρα από αυτό, όμως, στο τελευταίο σχόλιο υπογράμμισα ότι η υδρογονοενέργεια δεν είναι πια υπόθεση εργασίας, αλλά απτή πραγματικότητα, που ξεκινάει από την εφαρμογή της στα διαστημικά προγράμματα της Αμερικής, της Ρωσίας, και της Κίνας, επειδή το υδρογόνο δίνει φτηνή, ελαφρύτερη, ασφαλέστερη και καθαρότερη ενέργεια από τα ορυκτά καύσιμα και χρησιμοποιείται πια σε χιλιάδες εφαρμογές, ακόμα και από τις αυτοκινητοβιομηχανίες που γέμισαν τους δρόμους του πλανήτη με αυτοκίνητα που κινούνται με υδρογονοενέργεια. Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν εσύ τον χαβά σου περί φονικότητας του υδρογόνου και περί έλλειψης στο βιβλίο του Λάμπου που, χωρίς να διαβάσεις το βιβλίο του ισχυρίζεσαι ότι δεν λέει τίποτα γι ΄αυτήν, λες και είσαι απολογητής των πετρελαιάδων και του καπιταλισμού.
Διερωτώμαι αν επέλεξες να παρουσιάσεις κάποιους που τους θεωρείς ‘οραματικούς’, χωρίς να τους διαβάσεις, για να αποδείξεις ότι εσύ είσαι καλύτερη από αυτούς και στο τέλος να τους βγάλεις και ελαττωματικούς, γιατί τι άλλο θα μπορούσες να εννοείς γράφοντας «βασικό ελάττωμα του πνεύματος ενός διανοητή είναι να θεωρεί τις έννοιες κοιτώντας τις στην εκποιητική τους μορφή την ιστορικά πραγματωμένη κι όχι στην εγγενή ψυχοκοινωνική τους»
Αναλογίστηκες, άραγε, μήπως μιλώντας για πράγματα που δεν γνωρίζεις και εμμέσως, συκοφαντώντας όσους παρουσιάζεις χωρίς να παρουσιάζεις την ουσία των θέσεων τους και τα δικά τους επιχειρήματα, αλλά τα δικά σου, γίνεσαι απολογητής του σκοταδισμού και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, όπως θα έλεγε και ο Λάμπος;
Όσα ψελλίζεις για το ‘υποκείμενο της ιστορίας’, σου ξανάπα, παραπέμπουν, προφανώς χωρίς να το έχεις σκεφτεί, στον Χάγιεκ, στον Φρίνμαν, στον Ρήγκαν, στην Θάτσερ, στον Πινοσέτ και σε όσους ακόμα αρνούνται την ύπαρξη της κοινωνίας και της δυνατότητάς της να αυτοχειραφετηθεί, κινούμενη από αντικείμενο του κεφαλαίου σε υποκείμενο της ιστορίας.
Οι απόψεις που προσπαθείς να διατυπώσεις για την ατομική ιδιοκτησία, παραπέμπουν στους Ισοπεδωτές, τους γνωστούς 1evellers, του 1640, αλλά τότε ο εχθρός ήταν οι φεουδάρχες και η μοναρχία, σε αντίθεση με τον 21ο αιώνα που η αποτροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και το πέρασμα σε μια μετακαπιταλιστική κοινωνία προϋποθέτει την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας σε όλες τις πιθανές εκδοχές της.
Άστοχη και ανιστόρητη είναι και η προσπάθειά σου να ωραιοποιήσεις την έννοια της εξουσίας, με το σόφισμα της δίκαιης τάχα΄ ‘κατανομής της εξουσίας’, τη στιγμή που η ανθρωπότητα με την εκατομμυριόχρονη εμπειρία της οραματίζεται μια κοινωνία της ισότητας, μια κοινωνία χωρίς μικρά και μεγάλα αφεντικά, χωρίς εξουσιαστικές πρωτοπορίες και ηγεμόνες.
Με όλα αυτά τα εννοιολογικά και μεθοδολογικά λάθη των αναλύσεών σου καταλήγεις να γίνεσαι απολογητής των «συγκεντρωτικών δομών», δηλαδή, του προστάτη της ατομικής και της κρατικής ιδιοκτησίας και της απολυταρχικής εξουσίας και τελικά να συναντιέσαι ιδεολογικά με τον ‘καλαματιανό’, οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί μαλώνετε, μόνο για το ποιος θα ελέγχει τις συγκεντρωτικές δομές και το ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ;
Άμα θέλετε διάλογο θα πρέπει να σταματήσετε τους παράλληλους στείρους μονολόγους και να γνωρίζετε ότι: Θάρρος είναι αυτό που χρειάζεται για να σηκωθείς επάνω και να μιλήσεις. Θάρρος είναι επίσης αυτό που χρειάζεται για να κάτσεις κάτω και να ακούσεις,
Αντίο.-

[Ραν ταν πλαν]

Η άμεση δημοκρατία στη σκέψη των οραματιστών (όταν, αν και εφόσον) θα έχει όρια ή θεωρείται πανάκεια;