itteithe έγραψε:Οι ελληνικές κωμωδίες είναι κυρίως φάρσες (γρήγορη πλοκή) που βασίζονται σε αλλεπάλληλες παρεξηγήσεις. Η ουσία είναι ανύπαρκτη και δεν υπάρχει ούτε premise ούτε payoff στα αστεία τους. Μην ξεχνάς όμως σε ποιους απευθύνεται η τηλεόραση: στους υπερήλικες. Το ύφος της κωμωδίας δεν άλλαξε καθόλου στην Ελλάδα από την εποχή του Λογοθετίδη. Η διαφορά είναι πως η κωμωδία του μεταπολεμικού κινηματογράφου συμβάδιζε πλήρως με την εποχή της (ο κόσμος ήταν πιο αφελής τότε και αυτό το είδος κωμωδίας ταίριαζε γάντι με την εποχή του). Αυτό το είδος σήμερα είναι εκτός πραγματικότητας.
Δεν γνωριζω την θεατρικη ορολογια, και εχω χασει επαφη με την ελληνικη τηλεοραση, απλα πλεον δεν βλεπω ουτε καν το στοιχειο της φαρσας, βλεπω κυριολεκτικα κατι μεσηλικες να συζητανε κατι αχρωμο και αδιαφορο.
Οι παλιες ελληνικες ταινιες ηταν σαφως καλυτερες, καποιες πετυχημενες ατακες και σκηνικα υπηρχαν. Σωστη και η παρατηρηση περι υπερηλικων. Πριν μερικα χρονια ειχε ανεβασει Μπραφ ο Μικεους σχετικα με το πως η τηλεοραση απευθυνεται σε νοικοκυρες και γερους.
Αλλά ας εξετάσουμε και την καλύτερη κωμωδία της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης όλων των εποχώνε, την σειρά Δύο Ξένοι. Εκτός από τις ατάκες για memes και την 60s-70s nostalgia, η σειρά ήταν τελείως φλατ. Δεν υπήρχε πλοκή, δεν υπήρχε συνέπεια, οι ερμηνείες ήταν θεατρικές (και το αστείο είναι πως η βασική πλοκή εξελίσσονταν σε μια σχολή θεάτρου) και η σκηνοθεσία ήταν χειρότερη και από τις αμερικάνικες sitcom με τα γέλια κονσέρβας. Φαντάσου αν αυτό είναι ό,τι καλύτερο έχουμε να επιδείξουμε, πως θα είναι το χειρότερο...
Αυτη η σειρα μου αρεσε, αλλα οι ερμηνειες ηταν για κλαματα, οχι λογω ηθοποιων αλλα λογω του Ρηγα. Ο Ρηγας εχει εξυπνες ιδεες, αλλα σε καθε σειρα βαζει αυτο το εκνευριστικο στοιχειο που οι ηθοποιοι ξελαρυγγιαζονται και ποδοβολανε. Ειναι το θεατρικο στοιχειο που λες αλλα στο εξτρημ. Δεν βλεποταν η σειρα εξαιτιας αυτης της μαλακιας ενω σαν κονσεπτ ηταν καλο.
Μια που λες για νοσταλγια, θυμαμαι η σειρα ηταν αφιερωμενη στην Βουγιουκλακη
Η οποια δεν ηταν καν απο τους καλυτερους ηθοποιους της εποχης της, ενω οταν βγηκε η σειρα ηταν ηδη ξεπερασμενη και κανεις κατω των 40 (των τοτε 40, δηλαδη σημερινα 60 με 70) δεν την επαιρνε στα σοβαρα. Kαταλαβαινεις ποσο πισω ειναι οι ελληνες δημιουργοι οταν η αφροκρεμα τους προσκυνα την νιαου βρε γατουλα.
Σεναριακά υπήρξαν δύο πρωτοποριακές κωμωδίες, τα Εγκλήματα και Το κάτω Παρτάλι (και τις δύο τις έγραψε ο Λευτέρης Παπαπέτρου), αλλά και οι δύο είχαν το ίδιο πρόβλημα με τα προαναφερθέντα όσον αφορά την ερμηνεία και την σκηνοθεσία.
Το Παρταλι δεν το ειχα δει, αλλα τα Εγκληματα γαμουσανε. Μπλακ χιουμορ εντελως. Θεωρω εξισου πρωτοποριακο το ''Παρα 5'' του Καπουτζιδη. Συνδιαζε κωμωδια (καλη κωμωδια, οχι σεξοαστεια) με πιο δραματικες σκηνες και αγγιζε πολλα ζητηματα και οχι μονο γκομενικα. Επισης ηταν απο τις πρωτες ελληνικες σειρες με τοσα εξωτερικα γυρισματα.
.gif "Laughing")
