Η σκέψη γεννά το γεγονός ή το γεγονός τη σκέψη;

[nemo]

να πω την αληθεια περιμενα περισσοτερα απο τον διαδοχο
ο λαχου το προσπαθει αλλα και εγω ειμαι μπερδεμενος
αλλα δεν εχω χρονο ουτε για μια σκεψη σοβαρη
αλλα για θυμηθειτε μηπως ταιριαζει με κατι αλλο που εχουμε διαβασει ;
εσυ μπιζελι; μια και εχεις τον χρονο

[Λαχουρένιος]

Τι εννοείς "πράξη";
Είναι κάτι διαφορετικό η "πράξη" από το "γεγονός";
Ένα παράδειγμα;

Ως γεγονος εννοω κατι που συμβαινει στον αντικειμενικο κοσμο χωρις την συμμετοχη μας. Μπορει να ειναι μια φυσικη διεργασια πχ βροχη, μια πραξη καποιου αλλου ατομου κλπ. Ως πραξη εννοω δικες μας ενεργειες. Αν εγω σκεφτω να κανω κατι τοτε δε θα πραγματοποιηθει αν δεν προσπαθησω και εγω.

Κάποιες σκέψεις που κάνουμε δε βασίζονται σε δεδομένα και πιθανότητες. Συνειδητά τουλάχιστον.
Ίσα ίσα είναι τελείως αβάσιμες. Πχ φοβίες, ανησυχίες κτλ που με κάποιον τρόπο επιβεβαιώνονται στο μέλλον.
Να το πω λαϊκά. Γκαντεμιά ρε παιδί μου. Γρουσουζιά. Πώς το λένε.

Βέβαια, κάποιος σκληρός ορθολογιστής όλα αυτά θα τα εξηγούσε με τον νόμο των πιθανοτήτων.

Αν μια φοβια εγινε αληθινη τοτε δεν ειναι τελειως αβασιμη. Απλα ο δρομος που εκανες αυτην την προβλεψη δεν ηταν ορθολογικος. Πχ μπορω να εχω ''προαισθημα'' οτι θα γινει σεισμος αυριο και συμπτωματικα οντως να γινει. Την ιδια προβλεψη θα εκανε και ενας σεισμολογος αλλα αυτος θα το εκανε με λογικα μεσα και με πολυ μεγαλυτερες πιθανοτητες επιτυχιας.

Παντως οι ανησυχιες και οι φοβιες καπου βασιζονται συνηθως. Μπορει να προερχονται απο παλιες ασχημες εμπειριες, απο ιστοριες που εχεις ακουσει απο αλλους, να στις εχουν μεταδωσει οι γονεις σου οταν ησουν μικρος κλπ. Δεν εμφανιζονται απο το πουθενα.

Το ξέρω. Δεν πειράζει.
Άσε λίγο να παίξουμε μπαλίτσα και με αυτές τις θεωρίες.
Για αυτό είπα στην αρχή ότι δε θέλω να κατευθύνω προς τα εδώ τη συζήτηση, γιατί κι εγώ προσπαθώ να σκέφτομαι ορθολογιστικά αλλά κάποιες φορές η ζωή κρύβει εκπλήξεις.

Αυτές τις "εκπλήξεις" θέλω να φωτίσουμε. Είναι όντως εκπλήξεις;

Πιστευω πως αν εισαι προκατειλημμενος τοτε μπορεις να δεις πραγματα εκει που δεν υπαρχουν. Τοσος κοσμος πιστευει οτι του βγαινει οτι βλεπει στον υπνο του ή τα αστρα. Αυτα ειναι δεισιδαιμονιες παλιοτερων εποχων που επιβιωνουν σημερα. Ευτυχως καποιες απο αυτες σβηνουν. Πχ οι παλιοτεροι πιστευαν στο φλυντζανι και καποιοι ηξεραν να το ριχνουν. Με τον εσπρεσσο και τον φραπε χαθηκε αυτη η ''τεχνη''

[nemo]

νομιζω οτι πλησιαζω σε μια φαινομενικη λυση -αν μπορω να το πω ετσι

[bizeli]

να πω την αληθεια περιμενα περισσοτερα απο τον διαδοχο
ο λαχου το προσπαθει αλλα και εγω ειμαι μπερδεμενος
αλλα δεν εχω χρονο ουτε για μια σκεψη σοβαρη
αλλα για θυμηθειτε μηπως ταιριαζει με κατι αλλο που εχουμε διαβασει ;
εσυ μπιζελι; μια και εχεις τον χρονο

Μακάρι να ξερα νέμο.
Η απάντηση μού φαίνεται ένας κυκεώνας.
Από πού να το πιάσεις;
Από φιλοσοφική ματιά, από βιολογική, από ψυχαναλυτική, από θεολογική;

Ποιος έχει την απάντηση δεν ξέρω.
Και μάλιστα ποιος έχει την απάντηση που θέλει ο καθένας να πάρει. Δεν ξέρω αν με πιάνεις.

Ακόμα και το ίδιο το ερώτημα μπερδεμένο είναι.
Σε ένα μπερδεμένο ερώτημα πώς να δώσεις μία απάντηση;

[bizeli]

Ως γεγονος εννοω κατι που συμβαινει στον αντικειμενικο κοσμο χωρις την συμμετοχη μας. Μπορει να ειναι μια φυσικη διεργασια πχ βροχη, μια πραξη καποιου αλλου ατομου κλπ.

Ναι αλλά ξέρεις τι σκέφτομαι ρε συ Λαχουρένιε;
Ένα σκέτο γεγονός από μόνο του έχει την ίδια αξία με ένα γεγονός που έχει υποστεί μια νοητική επεξεργασία;
Θα κλέψω μια φράση που είπε ο Νίτσε (νομίζω δλδ ότι την είπε αυτός) αλλά είχε πει ότι
"Δεν υπάρχουν γεγονότα αλλά μόνο ερμηνείες"

Σαφώς και υπάρχουν αντικειμενικά γεγονότα αλλά αυτά "μορφοποιούνται" από τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Και κάθε εγκέφαλος τις πληροφορίες τις επεξεργάζεται διαφορετικά. Πολλές φορές και διαστρεβλωτικά ίσως.

Το ερώτημα είναι.
Υπάρχει μια αυθύπαρκτη πραγματικότητα έξω από εμάς ή την πραγματικότητα την ορίζει ο εγκέφαλος;
Δλδ δεν πιστεύεις καθόλου στο power of mind;

Ως πραξη εννοω δικες μας ενεργειες. Αν εγω σκεφτω να κανω κατι τοτε δε θα πραγματοποιηθει αν δεν προσπαθησω και εγω.

Εγώ πιστεύω ότι οι έννοιες πράξη και γεγονός είναι έννοιες ταυτόσημες.
Αν το καλοσκεφτείς όλα γεγονότα (μικρά ή μεγάλα) είναι στη ζωή μας. Ακόμα και η ίδια μας η σκέψη. Η ενέργεια του σκέφτομαι είναι ένα γεγονός.

Θα μπορούσαμε να το θέσουμε κι έτσι.
Όλα είναι μια αλληλουχία από γεγονότα.
Εξωτερικό ερέθισμα (γεγονός) --> Νοητική επεξεργασία (γεγονός) --> Πράξη/Αντίδραση (γεγονός) --> Προσδοκώμενο αποτέλεσμα (γεγονός)

Παράδειγμα
Μια δυσκολία στη ζωή μας --> Την επεξεργαζόμαστε στο μυαλό μας. Μας δημιουργούνται σκέψεις και συναισθήματα --> Αποφασίζουμε πώς θα δράσουμε ή να μη δράσουμε --> Λύση (ή μη λύση) στο πρόβλημα.

Και τώρα γεννιέται κι άλλο ερώτημα. Όχι δεν έχω πιει
Μπορεί να υπάρξει σκέψη χωρίς εξωτερικό ερέθισμα;

Αν μια φοβια εγινε αληθινη τοτε δεν ειναι τελειως αβασιμη. Απλα ο δρομος που εκανες αυτην την προβλεψη δεν ηταν ορθολογικος. Πχ μπορω να εχω ''προαισθημα'' οτι θα γινει σεισμος αυριο και συμπτωματικα οντως να γινει. Την ιδια προβλεψη θα εκανε και ενας σεισμολογος αλλα αυτος θα το εκανε με λογικα μεσα και με πολυ μεγαλυτερες πιθανοτητες επιτυχιας.

Παντως οι ανησυχιες και οι φοβιες καπου βασιζονται συνηθως. Μπορει να προερχονται απο παλιες ασχημες εμπειριες, απο ιστοριες που εχεις ακουσει απο αλλους, να στις εχουν μεταδωσει οι γονεις σου οταν ησουν μικρος κλπ. Δεν εμφανιζονται απο το πουθενα.

Σωστά αλλά τυχαίνουν και πιο περίεργες "συμπτώσεις" στη ζωή μας. Να επιβεβαιώνονται ολόκληρα σενάρια και όχι ένα μεμονωμένο γεγονός.
Δεν το λέω με την έννοια της μελλοντολογίας αλλά πιστεύω λίγο σε αυτό που λέμε θετική ή αρνητική ενέργεια.
Αλλά και πάλι και αυτό κάπως εξηγείται θα μου πεις.
Ότι η αρνητική ή θετική σκέψη μεταδίδεται από τον έναν στον άλλον με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε αρνητικές ή θετικές συμπεριφορές και τελικά σε θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα.

Υπάρχει επίσης και ο διαλογισμός. Η ικανότητα δλδ να ελέγχεις τον εγκέφαλό σου και συνεπώς την πραγματικότητα.
Εδώ ακριβώς θέλω να καταλήξω ρε Λαχουρένιε.
Ότι ο εγκέφαλος μας έχει τεράστια δύναμη να δημιουργεί εικόνες και καταστάσεις. Είμαστε υπό τον πλήρη έλεγχό του.
Για αυτό σου λέω ένα αντικειμενικό γεγονός από μόνο του δε λέει τίποτα. Και σκέψου πόσα πολλά από αυτά τα αντικειμενικά γεγονότα δε σε επηρεάζουν καν.
Ένα γεγονός αρχίζει και έχει βαρύτητα από τη στιγμή που ο εγκέφαλός σου αποφασίζει να ασχοληθεί μαζί του.
Τα γεγονότα που δε σε αγγίζουν είναι ανύπαρκτα για σένα.

Σε κούφανα τώρα έτσι;

Πιστευω πως αν εισαι προκατειλημμενος τοτε μπορεις να δεις πραγματα εκει που δεν υπαρχουν. Τοσος κοσμος πιστευει οτι του βγαινει οτι βλεπει στον υπνο του ή τα αστρα. Αυτα ειναι δεισιδαιμονιες παλιοτερων εποχων που επιβιωνουν σημερα. Ευτυχως καποιες απο αυτες σβηνουν. Πχ οι παλιοτεροι πιστευαν στο φλυντζανι και καποιοι ηξεραν να το ριχνουν. Με τον εσπρεσσο και τον φραπε χαθηκε αυτη η ''τεχνη''

Και αυτά παίζουν σίγουρα.
Αλλά εγώ πιστεύω ότι η πραγματικότητα είναι τελικά νοητικές διεργασίες που κάνει ο ανθρώπινος εγκέφαλος.

Αυτό που είπε και ο τζομπάνης στον Γαρδέλη (και έγινε αφορμή για αυτό το νήμα).
Ότι η σκέψη είναι πιο ισχυρή από το γεγονός που την εμπεριέχει.
Τείνω να το πιστεύω κι εγώ αυτό.

[Λαχουρένιος]

Ναι αλλά ξέρεις τι σκέφτομαι ρε συ Λαχουρένιε;
Ένα σκέτο γεγονός από μόνο του έχει την ίδια αξία με ένα γεγονός που έχει υποστεί μια νοητική επεξεργασία;
Θα κλέψω μια φράση που είπε ο Νίτσε (νομίζω δλδ ότι την είπε αυτός) αλλά είχε πει ότι
"Δεν υπάρχουν γεγονότα αλλά μόνο ερμηνείες"

Σαφώς και υπάρχουν αντικειμενικά γεγονότα αλλά αυτά "μορφοποιούνται" από τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Και κάθε εγκέφαλος τις πληροφορίες τις επεξεργάζεται διαφορετικά. Πολλές φορές και διαστρεβλωτικά ίσως.

Σιγουρα καθε ανθρωπος προσλαμβανει την πραγματικοτητα διαφορετικα, αλλα υπαρχει ενα αρχικο αντικειμενικο ερεθισμα που επεξεργαζεται η καθε συνειδηση.

Το ερώτημα είναι.
Υπάρχει μια αυθύπαρκτη πραγματικότητα έξω από εμάς ή την πραγματικότητα την ορίζει ο εγκέφαλος;
Δλδ δεν πιστεύεις καθόλου στο power of mind;

Με την μεταφυσικη εννοια που πιθανον το εννοεις οχι. Με την εννοια οτι μια ιδεα μπορει να μετατραπει σε πραξη, να μεταδωθει σε αλλους και ολοι μαζι να προσπαθησουμε να κανουμε την ιδεα πραγματικοτητα τοτε ναι. Οχι ομως με την εννοια οτι καθομαι στον καναπε μου, σκεφτομαι διαφορα και αυτα αυτοματα πραγματοποιουνται με μαγικο τροπο.

Εγώ πιστεύω ότι οι έννοιες πράξη και γεγονός είναι έννοιες ταυτόσημες.
Αν το καλοσκεφτείς όλα γεγονότα (μικρά ή μεγάλα) είναι στη ζωή μας. Ακόμα και η ίδια μας η σκέψη. Η ενέργεια του σκέφτομαι είναι ένα γεγονός.

Θα μπορούσαμε να το θέσουμε κι έτσι.
Όλα είναι μια αλληλουχία από γεγονότα.
Εξωτερικό ερέθισμα (γεγονός) --> Νοητική επεξεργασία (γεγονός) --> Πράξη/Αντίδραση (γεγονός) --> Προσδοκώμενο αποτέλεσμα (γεγονός)

Παράδειγμα
Μια δυσκολία στη ζωή μας --> Την επεξεργαζόμαστε στο μυαλό μας. Μας δημιουργούνται σκέψεις και συναισθήματα --> Αποφασίζουμε πώς θα δράσουμε ή να μη δράσουμε --> Λύση (ή μη λύση) στο πρόβλημα.

Και τώρα γεννιέται κι άλλο ερώτημα. Όχι δεν έχω πιει

Αν το σκεφτουμε διαλεκτικα τοτε οντως θα δουμε οτι γεγονος, σκεψη και πραξη συνδεονται. Ολα αυτα ειναι μορφες που παιρνει η κινηση στο συμπαν. Τιποτα δεν ειναι στατικο αλλα δεν ταυτιζονται απολυτα μεταξυ τους ολα αυτα που συζηταμε.

Μπορεί να υπάρξει σκέψη χωρίς εξωτερικό ερέθισμα;

Χωρις καποιο εξωτερικο ερεθισμα ως βαση? Οχι. Ακομα και η τεχνη καποια πηγη εχει.

Σωστά αλλά τυχαίνουν και πιο περίεργες "συμπτώσεις" στη ζωή μας. Να επιβεβαιώνονται ολόκληρα σενάρια και όχι ένα μεμονωμένο γεγονός.
Δεν το λέω με την έννοια της μελλοντολογίας αλλά πιστεύω λίγο σε αυτό που λέμε θετική ή αρνητική ενέργεια.
Αλλά και πάλι και αυτό κάπως εξηγείται θα μου πεις.
Ότι η αρνητική ή θετική σκέψη μεταδίδεται από τον έναν στον άλλον με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε αρνητικές ή θετικές συμπεριφορές και τελικά σε θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα.

Κοιταξε, ειμαστε δισεκατομυρια ανθρωποι και ο καθενας κανει τους δικους του σχεδιασμους. Οταν αυτοι οι σχεδιασμοι διαπλεκονται τοτε προκυπτουν αποτελεσματα που μπορει να ειναι διαφορετικα απο καθε αρχικο σχεδιασμο. Πχ και στην φυσικη δυο δυναμεις με συγκεκριμενη κατευθυνση και δυναμη η καθεμια αν συναντηθουν δινουν ως συνισταμενη μια τριτη δυναμη με τελειως διαφορετικη κατευθυνση και δυναμη. Καπως ετσι λειτουργουν οι συγκυριες στην ζωη. Δεν μας επηρεαζουν μονο οι επιλογες μας αλλα και οι επιλογες των αλλων.

Υπάρχει επίσης και ο διαλογισμός. Η ικανότητα δλδ να ελέγχεις τον εγκέφαλό σου και συνεπώς την πραγματικότητα.
Εδώ ακριβώς θέλω να καταλήξω ρε Λαχουρένιε.
Ότι ο εγκέφαλος μας έχει τεράστια δύναμη να δημιουργεί εικόνες και καταστάσεις. Είμαστε υπό τον πλήρη έλεγχό του.
Για αυτό σου λέω ένα αντικειμενικό γεγονός από μόνο του δε λέει τίποτα. Και σκέψου πόσα πολλά από αυτά τα αντικειμενικά γεγονότα δε σε επηρεάζουν καν.
Ένα γεγονός αρχίζει και έχει βαρύτητα από τη στιγμή που ο εγκέφαλός σου αποφασίζει να ασχοληθεί μαζί του.
Τα γεγονότα που δε σε αγγίζουν είναι ανύπαρκτα για σένα.

Σε κούφανα τώρα έτσι;

Πως να ελεγχεις την πραγματικοτητα με το μυαλο σου? Αναφερεσαι στο να λυγιζεις κουταλια και τετοια? Δεν ξερω καποιο προσωπικο ή κοινωνικο προβλημα που να εχει λυθει καθαρα με την θετικη σκεψη. Πρεπει η σκεψη να γινει πραξη για να φερει καρπους.

Και αυτά παίζουν σίγουρα.
Αλλά εγώ πιστεύω ότι η πραγματικότητα είναι τελικά νοητικές διεργασίες που κάνει ο ανθρώπινος εγκέφαλος.

Αυτό που είπε και ο τζομπάνης στον Γαρδέλη (και έγινε αφορμή για αυτό το νήμα).
Ότι η σκέψη είναι πιο ισχυρή από το γεγονός που την εμπεριέχει.
Τείνω να το πιστεύω κι εγώ αυτό.

Δηλαδη πιστευεις οτι δεν υπαρχει αντικειμενικη πραγματικοτητα και οτι ο καθενας ζει στο μυαλο του? Αν ηταν ετσι τοτε η αναπτυξη της επιστημης θα ηταν αδυνατη.

[bizeli]

Με την μεταφυσικη εννοια που πιθανον το εννοεις οχι. Με την εννοια οτι μια ιδεα μπορει να μετατραπει σε πραξη, να μεταδωθει σε αλλους και ολοι μαζι να προσπαθησουμε να κανουμε την ιδεα πραγματικοτητα τοτε ναι.

Γιατί οπωσδήποτε μια ιδέα ή αντίληψη (θα πω εγώ) πρέπει να συνδέεται με μια πράξη;
Δεν μπορεί να υπάρξει από μόνη της χωρίς τίποτε άλλο;
Κάθε ιδέα πρέπει να επικυρώνεται από μια ενέργεια;
Το θεωρείς απαραίτητο;

Οχι ομως με την εννοια οτι καθομαι στον καναπε μου, σκεφτομαι διαφορα και αυτα αυτοματα πραγματοποιουνται με μαγικο τροπο.

Όχι βέβαια. Ούτε εγώ εννοώ αυτό. Δε λέω για μαγείες και τηλεπαθητική και τέτοια. Ούτε καν.
Βασικά εσύ συνέδεσες ότι με τη σκέψη πρέπει μετά να γίνει κάτι.
Μπορεί να μη γίνει και τίποτα. Απλά να είναι μια σκέψη.
Εγώ είμαι ακόμα σε αυτό το αρχικό στάδιο. Αυτά που λες εσύ είναι πολύ μετέπειτα στάδια.

Ίσως σε μπερδεύει το ερώτημα.
Εγώ έτσι όπως το εκλαμβάνω δε ρωτάει αν η σκέψη έχει μαγικές ιδιότητες και αν μπορεί να δημιουργήσει από το μηδέν καταστάσεις αλλά αν μπορεί να ορίσει την πραγματικότητα ή αν η πραγματικότητα ορίζει τη σκέψη.
Δλδ τα γεγονότα όπως συμβαίνουν είναι όντως γεγονότα ή ο εγκέφαλός μας τα κάνει "γεγονότα";

Χωρις καποιο εξωτερικο ερεθισμα ως βαση? Οχι. Ακομα και η τεχνη καποια πηγη εχει.

Οι σκέψεις μας δεν πυροδοτούνται πάντα από κάποιο εξωτερικό ερέθισμα.
Αλλά και από διεργασίες που κάνει το υποσυνείδητο.
Θα μου πεις και στο υποσυνείδητο αποθηκεύονται ασυνείδητα πληροφορίες από το εξωτερικό περιβάλλον.
Κάπου είχα διαβάσει ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος κάνει κάποιες χιλιάδες σκέψεις την ημέρα. Τέσπα δεν έχει σημασία το νούμερο αλλά πώς οι σκέψεις αυτές γεννιούνται, ποιες από αυτές κρατάει ο εγκέφαλος στη συνείδηση και ποιες τις στέλνει στον κουβά και με τι κριτήρια.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο εγκέφαλος είναι η απόλυτη μηχανή που ελέγχει την ύπαρξή μας και τη σύνδεσή μας με το εξωτερικό περιβάλλον.
Μιλάμε για το απόλυτο control massive machine.

Κοιταξε, ειμαστε δισεκατομυρια ανθρωποι και ο καθενας κανει τους δικους του σχεδιασμους. Οταν αυτοι οι σχεδιασμοι διαπλεκονται τοτε προκυπτουν αποτελεσματα που μπορει να ειναι διαφορετικα απο καθε αρχικο σχεδιασμο. Πχ και στην φυσικη δυο δυναμεις με συγκεκριμενη κατευθυνση και δυναμη η καθεμια αν συναντηθουν δινουν ως συνισταμενη μια τριτη δυναμη με τελειως διαφορετικη κατευθυνση και δυναμη. Καπως ετσι λειτουργουν οι συγκυριες στην ζωη. Δεν μας επηρεαζουν μονο οι επιλογες μας αλλα και οι επιλογες των αλλων.

Οι "επιλογές" όμως είναι το τελικό στάδιο. Πριν από αυτό δεν υπάρχει τίποτα; Δεν κάνουμε τυχαίες επιλογές. Κάποιος ορίζει τις επιλογές μας.
Σόρι σε μπερδεύω.

Πως να ελεγχεις την πραγματικοτητα με το μυαλο σου? Αναφερεσαι στο να λυγιζεις κουταλια και τετοια?

Όχι ρε συ ήμαρτον.
Σου είπα πιο πάνω πώς το σκέφτομαι.

Δεν ξερω καποιο προσωπικο ή κοινωνικο προβλημα που να εχει λυθει καθαρα με την θετικη σκεψη. Πρεπει η σκεψη να γινει πραξη για να φερει καρπους.

Κι όμως φίλε. Υπάρχουν "έρευνες" που λένε ότι η θετική σκέψη μπορεί να επηρεάσει καταστάσεις.
Ακόμα και οι γιατροί απέναντι σε μια αρρώστια (πχ καρκίνος) σου λένε να σκέφτεσαι θετικά.
Και εξηγείται επιστημονικά αυτό γιατί όταν ο εγκέφαλος σκέφτεται θετικά λειτουργούν οι αντίστοιχοι νευροδιαβιβαστές, χημικές ενώσεις, νευρώνες και τέτοια που επηρεάζουν το σώμα.
Αντίστοιχα αν σκέφτεσαι αρνητικά ο εγκέφαλος παράγει άλλου τύπου χημικές ενώσεις κτλ που μπορεί να σε κάνουν μέχρι και να αρρωστήσεις.
Δεν έχεις ακούσει για τα ψυχοσωματικά που λένε;
Δλδ θες να μου πεις ότι μετά από όλα αυτά ο εγκέφαλος δεν έχει καμιά δύναμη;

Δηλαδη πιστευεις οτι δεν υπαρχει αντικειμενικη πραγματικοτητα και οτι ο καθενας ζει στο μυαλο του? Αν ηταν ετσι τοτε η αναπτυξη της επιστημης θα ηταν αδυνατη.

Πιστεύω ότι υπάρχει μια αντικειμενική πραγματικότητα από τη μια αλλά ταυτόχρονα πιστεύω ότι δεν μπορεί να υπάρξει μόνη της. Έχει κάποιον αποδέκτη.
Βασικά δεν το διατυπώνω όπως θα ήθελα τώρα αλλά τέλος πάντων.

[nemo]

(Δηλαδη πιστευεις οτι δεν υπαρχει αντικειμενικη πραγματικοτητα και οτι ο καθενας ζει στο μυαλο του? Αν ηταν ετσι τοτε η αναπτυξη της επιστημης θα ηταν αδυνατη._)

που εχει σχεση αυτο που λες; νομιζω οτι ισα ισα η σκεψη γενναει και την επιστημη


το ειχα προχωρισει λιγο περισσοτερο απο το μπιζελι αλλα με την εργασια τα περισσοτερα τα ξεχασα

[Λαχουρένιος]

Γιατί οπωσδήποτε μια ιδέα ή αντίληψη (θα πω εγώ) πρέπει να συνδέεται με μια πράξη;
Δεν μπορεί να υπάρξει από μόνη της χωρίς τίποτε άλλο;
Κάθε ιδέα πρέπει να επικυρώνεται από μια ενέργεια;
Το θεωρείς απαραίτητο;

Οχι δεν το θεωρω απαραιτητο, αλλα μονο αν η σκεψη γινει πραξη μπορει να επηρεασει τον κοσμο. Αλλιως επηρεαζει μονο την διαθεση μας.

Όχι βέβαια. Ούτε εγώ εννοώ αυτό. Δε λέω για μαγείες και τηλεπαθητική και τέτοια. Ούτε καν.
Βασικά εσύ συνέδεσες ότι με τη σκέψη πρέπει μετά να γίνει κάτι.
Μπορεί να μη γίνει και τίποτα. Απλά να είναι μια σκέψη.
Εγώ είμαι ακόμα σε αυτό το αρχικό στάδιο. Αυτά που λες εσύ είναι πολύ μετέπειτα στάδια.

Ίσως σε μπερδεύει το ερώτημα.
Εγώ έτσι όπως το εκλαμβάνω δε ρωτάει αν η σκέψη έχει μαγικές ιδιότητες και αν μπορεί να δημιουργήσει από το μηδέν καταστάσεις αλλά αν μπορεί να ορίσει την πραγματικότητα ή αν η πραγματικότητα ορίζει τη σκέψη.
Δλδ τα γεγονότα όπως συμβαίνουν είναι όντως γεγονότα ή ο εγκέφαλός μας τα κάνει "γεγονότα";

Τα γεγονοτα ειναι αντικειμενικα. Το πως τα εκλαμβανουμε φιλτραρεται απο διαφορους υποκειμενικους παραγοντες.

Οι σκέψεις μας δεν πυροδοτούνται πάντα από κάποιο εξωτερικό ερέθισμα.
Αλλά και από διεργασίες που κάνει το υποσυνείδητο.
Θα μου πεις και στο υποσυνείδητο αποθηκεύονται ασυνείδητα πληροφορίες από το εξωτερικό περιβάλλον.
Κάπου είχα διαβάσει ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος κάνει κάποιες χιλιάδες σκέψεις την ημέρα. Τέσπα δεν έχει σημασία το νούμερο αλλά πώς οι σκέψεις αυτές γεννιούνται, ποιες από αυτές κρατάει ο εγκέφαλος στη συνείδηση και ποιες τις στέλνει στον κουβά και με τι κριτήρια.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο εγκέφαλος είναι η απόλυτη μηχανή που ελέγχει την ύπαρξή μας και τη σύνδεσή μας με το εξωτερικό περιβάλλον.
Μιλάμε για το απόλυτο control massive machine.

Οι σκεψεις δεν ξεκινουν αυθαιρετα ομως. Εχουν εξωτερικα ερεθισματα.

Οι "επιλογές" όμως είναι το τελικό στάδιο. Πριν από αυτό δεν υπάρχει τίποτα; Δεν κάνουμε τυχαίες επιλογές. Κάποιος ορίζει τις επιλογές μας.
Σόρι σε μπερδεύω.

Ποιος τις οριζει?

Δεν ξερω καποιο προσωπικο ή κοινωνικο προβλημα που να εχει λυθει καθαρα με την θετικη σκεψη. Πρεπει η σκεψη να γινει πραξη για να φερει καρπους.

Κι όμως φίλε. Υπάρχουν "έρευνες" που λένε ότι η θετική σκέψη μπορεί να επηρεάσει καταστάσεις.
Ακόμα και οι γιατροί απέναντι σε μια αρρώστια (πχ καρκίνος) σου λένε να σκέφτεσαι θετικά.
Και εξηγείται επιστημονικά αυτό γιατί όταν ο εγκέφαλος σκέφτεται θετικά λειτουργούν οι αντίστοιχοι νευροδιαβιβαστές, χημικές ενώσεις, νευρώνες και τέτοια που επηρεάζουν το σώμα.
Αντίστοιχα αν σκέφτεσαι αρνητικά ο εγκέφαλος παράγει άλλου τύπου χημικές ενώσεις κτλ που μπορεί να σε κάνουν μέχρι και να αρρωστήσεις.
Δεν έχεις ακούσει για τα ψυχοσωματικά που λένε;
Δλδ θες να μου πεις ότι μετά από όλα αυτά ο εγκέφαλος δεν έχει καμιά δύναμη;

Ενταξει ισχυουν αυτα αλλα εχουν εξηγηθει απο τους γιατρους και τους ψυχιατρους. Δεν εχουν κατι το μεταφυσικο. Ο εγκεφαλος εχει δυναμη στον βαθμο που επηρεαζει εμας αλλα τον εξω κοσμο δεν μπορει να τον επηρεασει.

Πιστεύω ότι υπάρχει μια αντικειμενική πραγματικότητα από τη μια αλλά ταυτόχρονα πιστεύω ότι δεν μπορεί να υπάρξει μόνη της. Έχει κάποιον αποδέκτη.
Βασικά δεν το διατυπώνω όπως θα ήθελα τώρα αλλά τέλος πάντων.

Η αντικειμενικη πραγματικοτητα παντως (πχ συμπαν, πλανητες, φυση) υπηρχε πριν την πρωτη εμφανιση της συνειδησης (ζωα, ανθρωπος κλπ) αρα δεν χρειαζεται την συνειδηση για να υπαρξει.

[vallon]

Louise L. Hey
Μεταμορφώστε τη ζωή σας
διαβάστε το αν πέσει στα χέρια σας, αξίζει να καταλάβετε τι είναι μοτίβο και πως ενεργοποιούμε αυτό που λένε .."το σύμπαν συνωμοτεί"