Ποιότητα ζωής στην Ελλάδα

[Προέλλην]

Ο κάτοικος της Αττικής, ακόμα και αν πεις ότι όλες οι ακτές της Αττικής είναι σκάρτες, έχει σε μια ώρα απόσταση με το πλοίο πεντακάθαρες και ερημικές παραλίες στη νότια Εύβοια, σε νησιά των Κυκλάδων ή του Σαρωνικού. Σε άλλες χώρες δεν σου φτάνει 1 ώρα με το αεροπλάνο για να βρεις τέτοιες παραλίες.

Με έχουν πάει αρκετές φορές για μπάνια σε διάφορες παραλίες της Αττικής το καλοκαίρι. Αυτό το πράμα δεν είναι "πάω θάλασσα", είναι βασανιστήριο. Ταλαιπωρία να πας, ταλαιπωρία να έρθεις. Ακόμη και οι δήθεν ερημικές είναι πήχτρα. Οπουδήποτε έχει bitch bar είναι σαν μια πιο κατσιβέλικη έκδοση της Μυκόνου. Κάθε τέτοια εξόρμηση για τον μέσο ευρύτερο Αθηναίο, χρειάζεται τουλάχιστον μισή μέρα χρόνο και 50++ ευρώ. Το αποτέλεσμα είναι πολυ απλό: είναι σχεδόν απίθανο να γνωρίσεις κάποιον που πηγαίνει, όχι απλά κάθε μέρα θάλασσα, αλλά έστω και κάθε ΣΚ. Αλλά και αυτοί που τα καταφέρνουν (όσοι έχουν σπίτια κοντά στη θάλασσα), βασανίζονται. Για τον εκτός συστήματος παρατηρητή. Γιατί όλοι αυτοί κάπως έχουν πείσει τον εαυτό τους ότι γουυυχοοού τεεελειιιιααααά!.
Ποια νησιά των Κυκλάδων και Σαρωνικού ρε συ; Ποιός Αθηναίος πηγαίνει κάθε ΣΚ εκεί και σε τι συνθήκες; Το 90% όλο το καλοκαίρι κάθεται και βράζει στο ζουμί του, και την βγάζει με κανένα μπάνιο αραιά και που στις χαβουζοπαραλίες. Κι αν οι πιο τυχεροί εξ αυτών πούν να πάνε καμιά βδομάδα διακοπές, θα πάνε αναγκαστικά όλοι μαζί την ίδια περίοδο τον Αύγουστο σαν τους κρατούμενους σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και πάλι θα κολυμπάνε στα κατουρλιά τους.

Και βέβαια, άλλο να πίνεις τον καφέ σου με το ηλιοβασίλεμα πάνω από τη θάλασσα κάθε μέρα (έστω κι αν δεν μπεις να κολυμπήσεις) και άλλο να βλέπεις κάποια σκούρα κτίρια και ένα γκρίζο ουρανό, άντε και κάνα πάρκο, ποτάμι ή λίμνη στην καλύτερη των περιπτώσεων. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι κάτοικοι των χωρών της βόρειας Ευρώπης κοιτάνε να ξεφύγουν από αυτό τον καιρό και το περιβάλλον, έστω και με κάποιες ολιγοήμερες διακοπές κάπου στα πιο νότια.

Συνήθως μοιράζουν τις διακοπές. Σημαντικό μέρος το περνάνε εσωτερικώς, ή σε άλλες ομοειδείς χώρες. Πχ Γαλλία στην πλευρά του Ατλαντικού, ή Iσλανδία, ή Β. Θάλασσα. Πίτα είναι οι παραλίες, και η φάση βγαίνει και πιο ακριβά απο την Ν. Ευρώπη.
Επίσης, αν πιστεύεις στα αλήθεια ότι η Β. Ευρώπη δεν έχει μέρη να πιείς και να φας με θέα, και ότι η ΕΛ θέα είναι καλύτερη, μάλλον είσαι βαθιά γελασμένος
Noμίζεις είναι τυχαίο ότι Γερμανία ή Βρετανία φιλοξενούν περισσότερους τουρίστες από την Ελλάδα κάθε χρόνο;

[Adminović]

Με έχουν πάει αρκετές φορές για μπάνια σε διάφορες παραλίες της Αττικής το καλοκαίρι. Αυτό το πράμα δεν είναι "πάω θάλασσα", είναι βασανιστήριο. Ταλαιπωρία να πας, ταλαιπωρία να έρθεις. Ακόμη και οι δήθεν ερημικές είναι πήχτρα.

Δεν ξέρω σε τί παραλίες σε πήγαν οι γνωστοί σου, πάντως εγώ ξέρω παραλίες εδώ γύρω που και καθαρές είναι και κόσμο πολύ δεν θα συναντήσεις.

Ποια νησιά των Κυκλάδων και Σαρωνικού ρε συ; Ποιός Αθηναίος πηγαίνει κάθε ΣΚ εκεί και σε τι συνθήκες; Το 90% όλο το καλοκαίρι κάθεται και βράζει στο ζουμί του, και την βγάζει με κανένα μπάνιο αραιά και που στις χαβουζοπαραλίες.

Μπορώ να σου πω ότι αρκετοί έχουν σπίτια εκεί και πάνε τα σουκου. Έχουν και αμάξι εκεί, οπότε πληρώνουν σκέτο εισιτήριο σαν επιβάτες. Έλα να δεις Παρασκευή βράδυ πόσα αυτοκίνητα αραγμενα θα δεις γύρω από το λιμάνι του Λαυρίου ή της Ραφήνας και μετά πώς θα έχουν εξαφανιστεί Δευτέρα πρωί.

Επίσης, αν πιστεύεις στα αλήθεια ότι η Β. Ευρώπη δεν έχει μέρη να πιείς και να φας με θέα, και ότι η ΕΛ θέα είναι καλύτερη, μάλλον είσαι βαθιά γελασμένος
Noμίζεις είναι τυχαίο ότι Γερμανία ή Βρετανία φιλοξενούν περισσότερους τουρίστες από την Ελλάδα κάθε χρόνο;

Δεν αμφιβάλλω ότι υπάρχουν και σε αυτές τις χώρες όμορφα μέρη. Το θέμα είναι σε πόση ώρα και με τί κόστος πας εκεί και αν θα είναι ήσυχα ή παστές σαρδέλες.
Χώρες με πολλούς μετανάστες έχουν κάθε χρόνο αρκετούς συγγενείς τους που πάνε να τους δουν. Επίσης, κάποιος μπορεί να πάει σε μια χώρα για άλλους λόγους (πχ αγορές) κι όχι γιατί τρελαίνεται με τα τοπία ή τον καιρό της χώρας αυτής.

[Προέλλην]

H Eλλάδα έχει αρκετά ωραία μέρη, παγκόσμιας κλάσης, αλλά σε απόλυτο αριθμό δεν είναι τόσα πολλά. Σίγουρα είναι πολλά για το μέγεθος της χώρας όμως.
Η δε συντριπτική τους πλειοψηφία είναι για διακοπές και όχι για ζωή όλο το χρόνο. Ας πούμε, είναι ωραία να ζείς στο Άνω Κουφονήσι ή στη Δουνούσα μόνιμα, αλλά για σκέψου κάθε φορά που θες να πας σε μια δημόσια υπηρεσία αυτοπροσώπως ή σε νοσοκομείo; Ακόμη και στην Σύρο που είναι η πρωτεύουσα των Κυκλάδων να μένεις, ένα βαρύ καρδιακό αν πάθεις, το νοσοκομείο είναι ένα μεγάλο κέντρο υγείας, δεν έχει επεμβατική καρδιολογία κ.α. Μέχρι να πάρουν απόφαση, να σε πάρει το ελικόπτερο, κοκ, μεγάλη η πιθανότητα να χαιρετίσεις. Δεν νοείται ποιότητα ζωής χωρίς πρόσβαση σε πλήρεις υπηρεσίες υγείας, χωρίς να μπορεί να σε μαζέψει ασθενοφόρο μέσα σε λιγότερο απο μισάωρο. Και δεν είναι μόνο το επείγον. Που θα τρέχει πχ ένας μεσήλιξ για εξετάσεις, ακτινολογικά, μικροβιολογικά, κλπ; Ωραία να είσαι στην Φολέγανδρο, αλλά το χειμώνα θες κανένα 9ωρο στο πλοίο. Αν έρθει λόγω καιρού. Όλα αυτά τα κορυφαία ΕΛ μέρη, είναι για να έχεις εξοχικό, να πηγαίνεις να κάθεσαι όλο το καλοκαίρι όσο σε βαστάν τα πόδια σου, αλλά το χειμώνα να μαζεύεσαι πάλι στον πολιτισμό.

Άλλο αυτά τώρα, και άλλο να ακούς να σε λέει ο άλλος για ποιόητα ζωής στην Πάτρα και στην Αθήνα.

[Adminović]

Μπορείς να ζεις και στην Κρήτη πχ που έχει όλες τις υπηρεσίες και από τοπία και καιρό είναι μια χαρά και το χειμώνα θα βρεις μαγαζιά για ό,τι χρειαστείς. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί ξένοι ζουν μόνιμα εκεί.

Και στις άλλες χώρες του νότου άλλωστε ορισμένες μόνο τοποθεσίες μαζεύουν πολλούς ξένους, δεν είναι διάσπαρτοι παντού.

[Προέλλην]

Με έχουν πάει αρκετές φορές για μπάνια σε διάφορες παραλίες της Αττικής το καλοκαίρι. Αυτό το πράμα δεν είναι "πάω θάλασσα", είναι βασανιστήριο. Ταλαιπωρία να πας, ταλαιπωρία να έρθεις. Ακόμη και οι δήθεν ερημικές είναι πήχτρα.

Δεν ξέρω σε τί παραλίες σε πήγαν οι γνωστοί σου, πάντως εγώ ξέρω παραλίες εδώ γύρω που και καθαρές είναι και κόσμο πολύ δεν θα συναντήσεις.

Δώσε στίγματα να δούμε στο γούγκλ μαπς

[

Ποια νησιά των Κυκλάδων και Σαρωνικού ρε συ; Ποιός Αθηναίος πηγαίνει κάθε ΣΚ εκεί και σε τι συνθήκες; Το 90% όλο το καλοκαίρι κάθεται και βράζει στο ζουμί του, και την βγάζει με κανένα μπάνιο αραιά και που στις χαβουζοπαραλίες.

Μπορώ να σου πω ότι αρκετοί έχουν σπίτια εκεί και πάνε τα σουκου. Έχουν και αμάξι εκεί, οπότε πληρώνουν σκέτο εισιτήριο σαν επιβάτες. Έλα να δεις Παρασκευή βράδυ πόσα αυτοκίνητα αραγμενα θα δεις γύρω από το λιμάνι του Λαυρίου ή της Ραφήνας και μετά πώς θα έχουν εξαφανιστεί Δευτέρα πρωί.

Σίγουρα θα δω μερικές εκατοντάδες αυτοκίνητα. Ως ποσοστό των Αθηναίων μιλάμε όμως για ασημαντότητα.

Επίσης, αν πιστεύεις στα αλήθεια ότι η Β. Ευρώπη δεν έχει μέρη να πιείς και να φας με θέα, και ότι η ΕΛ θέα είναι καλύτερη, μάλλον είσαι βαθιά γελασμένος
Noμίζεις είναι τυχαίο ότι Γερμανία ή Βρετανία φιλοξενούν περισσότερους τουρίστες από την Ελλάδα κάθε χρόνο;

Δεν αμφιβάλλω ότι υπάρχουν και σε αυτές τις χώρες όμορφα μέρη. Το θέμα είναι σε πόση ώρα και με τί κόστος πας εκεί και αν θα είναι ήσυχα ή παστές σαρδέλες.
Χώρες με πολλούς μετανάστες έχουν κάθε χρόνο αρκετούς συγγενείς τους που πάνε να τους δουν. Επίσης, κάποιος μπορεί να πάει σε μια χώρα για άλλους λόγους (πχ αγορές) κι όχι γιατί τρελαίνεται με τα τοπία ή τον καιρό της χώρας αυτής.

Υπάρχουν πολλές διαφορετικού τύπου ομορφιές. Φυσικά και είναι εντυπωσιακή μια δραματική παραλία με ψιλή άμμο και λάδι θάλασσα (χωρίς πολύ κόσμο και φασαρία) στο Αιγαίο. Εξίσου εντυπωσιακή είναι μια παραλία στην Βρετάνη στη Γαλλία ή στην Κορνουάλη της Αγγλίας, ή μια αλπική λίμνη γεμάτη με κρυστάλινο μεταλλικό νερό απο τον παγετώνα και περιστοιχισμένη απο παρθένο δάσος, ή ένα άλλο αλπικό τοπίο, ένα δάσος, ένα ποτάμι, κτλ. Σε αυτά τα μέρη πάνε οι τουρίστες.

Αυτά για φύση. Να μιλάμε τώρα για πόλεις είναι αστείο, στην Β. Ευρώπη έχει μεγαλύτερο ποσοστό πανέμορφων πόλεων, καταπράσινων, με καθαρότερο αέρα, άπλα, κλπ απ ότι η Ελλάδα. Μιλάμε για πόλεις που έχουν δημιουργηθεί με πολεοδομικό σχέδιο, έχουν όλες ιστορικό κέντρο με άριστα διατηρημένα μεσαιωνικά κτήρια χωρίς αισθητικές κατσιβελιές, άπειρα τεράστια πάρκα, σχεδιασμένες περιπατικές διαδρομές, προσβασιμότητα σε άτομα με κινητικά προβλήματα, μεγάλα νοσοκομεία διεθνούς φήμης, δάση μόλις ξεμυτίσεις απο την πολή, άπειρες εγκαταστάσεις για αθλητισμό, ασχολίες και χόμπυ κάθε είδους, κλπ κλπ.

Υπάρχουν και εξαιρέσεις φυσικά, πχ αρκετές πρώην βιομηχανικές πόλεις της Βρετανίας, τα προάστια γκέτο μερικών γαλλικών πόλεων, κ.α. Αλλά ο κανόνας είναι πόλεις του μισού ή ενός εκατομμυρίου, μεγάλος αριθμός εξ αυτών απο τον μεσαίωνα ή ακόμη και απο τα ρωμαϊκά χρόνια, καλά σχεδιασμένες, με πολύ πράσινο, υποδομές, κτλ.

[Προέλλην]

Μπορείς να ζεις και στην Κρήτη πχ που έχει όλες τις υπηρεσίες και από τοπία και καιρό είναι μια χαρά και το χειμώνα θα βρεις μαγαζιά για ό,τι χρειαστείς. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί ξένοι ζουν μόνιμα εκεί.

Και στις άλλες χώρες του νότου άλλωστε ορισμένες μόνο τοποθεσίες μαζεύουν πολλούς ξένους, δεν είναι διάσπαρτοι παντού.

Στην Κρήτη πηγαίνουν ακριβώς γιατί έχει διεθνή αεροδρόμια και πανεπιστημιακά νοσοκομεία που μπορούν να σου κάνουν και μια κάπως σοβαρή επέμβαση με πιθανότητες επιτυχίας.

Τώρα, να αναλογιστούμε λίγο ότι η ομορφία των πιο όμορφων πόλεων τση Κρήτσης (Χανιά, Ρέθυμνο) είναι ένα πολύ μικρό ιστορικό βενετσιάνικο κέντρο
(μιλάμε τώρα για φάση που αυτά τα κτήρια και αρχιτεκτονική είναι οι πιο τριτοτέταρτοι μαχαλάδες των ιστορικών ιταλικών πόλεων) περιστοιχισμένα απο άθλια τυπικά ΕΛ κατσιβελοκτήρια, άναρχα χτισμένα, με αυθαιρεσίες, μηδενική ομοιγένεια, τσιμεντούρες παντού, δρόμοι χωρίς πεζοδρόμια, κλπ κλπ.

Φυσικές ομορφιές έχει έναν ικανό αριθμό (δεν είναι παντού όμορφα, οι περισσότερες παραλίες δεν λένε κάτι το ιδιαίτερο), αλλά οι αποστάσεις απο τις πόλεις είναι πολύ μεγάλες. Πχ, δεν μπορείς να πηγαίνεις κάθε μέρα εύκολα απο τα χανιά στο Ελαφονήσι ή στο Κεδροδάσος, μιλάμε για 1,5 ώρες διαδρομή του θανάτου, σε άθλιους δρόμους και με 100αδες σουρωμένους ντόπιους και κυκλοφορούν αδέσποτοι στα τιμόνια, μέρα-νύχτα. Στο ακρωτήρι έχει ωραίες παραλίες, αλλά είναι πήχτρα και έχει και φασαρία απο τα αεροπλάνα. ΟΚ, μετά έχει και 1-2 καλές παραλίες στο Ν. Λασιθίου, και καμιά 20αριά ορεινά χωριά γενικά που είναι ωραία, αλλά είσαι μακριά απο τον πολιτισμό. Ηράκλειο κλπ είναι χαβούζες, ανυπόφορα πράγματα.

Tέλος, το νησί είναι γεμάτο Κρητικούς.

[Adminović]

Δώσε στίγματα να δούμε στο γούγκλ μαπς

Πχ στο Καλοπήγαδο και στο Πόρτο Εννιά αν τα περπατήσεις έχει κάμποσες κρυμμένες παραλίες που λίγοι τις ξέρουν (κυρίως ντόπιοι) και πάνε εκεί. Δεν εννοώ τις μεγάλες, με την πολλή άμμο.

Σίγουρα θα δω μερικές εκατοντάδες αυτοκίνητα. Ως ποσοστό των Αθηναίων μιλάμε όμως για ασημαντότητα.

Δεν κατευθύνονται όλοι οι Αθηναίοι εκεί ούτε πάνε όλοι κάθε σουκου.

Εξίσου εντυπωσιακή είναι μια παραλία στην Βρετάνη στη Γαλλία ή στην Κορνουάλη της Αγγλίας, ή μια αλπική λίμνη γεμάτη με κρυστάλινο μεταλλικό νερό απο τον παγετώνα και περιστοιχισμένη απο παρθένο δάσος, ή ένα άλλο αλπικό τοπίο, ένα δάσος, ένα ποτάμι, κτλ. Σε αυτά τα μέρη πάνε οι τουρίστες.

ΛΟΛ
Τις παραλίες της Αγγλίας τις έχω δει από κοντά πώς είναι. Άστο. Η χειρότερη ελληνική παραλία είναι η καλύτερη της Αγγλίας.
Για Γαλλία δεν ξέρω, δεν πήγα σε παραλία εκεί, αλλά από όσο έχω ακούσει κυρίως οι μεσογειακές της παραλίες είναι όλα τα λεφτά.

Αυτά για φύση. Να μιλάμε τώρα για πόλεις είναι αστείο, στην Β. Ευρώπη έχει μεγαλύτερο ποσοστό πανέμορφων πόλεων, καταπράσινων, με καθαρότερο αέρα, άπλα, κλπ απ ότι η Ελλάδα. Μιλάμε για πόλεις που έχουν δημιουργηθεί με πολεοδομικό σχέδιο, έχουν όλες ιστορικό κέντρο με άριστα διατηρημένα μεσαιωνικά κτήρια χωρίς αισθητικές κατσιβελιές, άπειρα τεράστια πάρκα, σχεδιασμένες περιπατικές διαδρομές, προσβασιμότητα σε άτομα με κινητικά προβλήματα, μεγάλα νοσοκομεία διεθνούς φήμης, δάση μόλις ξεμυτίσεις απο την πολή, άπειρες εγκαταστάσεις για αθλητισμό, ασχολίες και χόμπυ κάθε είδους, κλπ κλπ.

Εντάξει, οι πόλεις στις ξένες χώρες είναι σαφώς πιο ωραίες και σωστά δομημένες, αλλά με το κρύο, το χιόνι, την ομίχλη και την βροχή, τον πιο πολύ καιρό στο σπίτι σου θα είσαι.

Τώρα, να αναλογιστούμε λίγο ότι η ομορφία των πιο όμορφων πόλεων τση Κρήτσης (Χανιά, Ρέθυμνο) είναι ένα πολύ μικρό ιστορικό βενετσιάνικο κέντρο
(μιλάμε τώρα για φάση που αυτά τα κτήρια και αρχιτεκτονική είναι οι πιο τριτοτέταρτοι μαχαλάδες των ιστορικών ιταλικών πόλεων) περιστοιχισμένα απο άθλια τυπικά ΕΛ κατσιβελοκτήρια, άναρχα χτισμένα, με αυθαιρεσίες, μηδενική ομοιγένεια, τσιμεντούρες παντού, δρόμοι χωρίς πεζοδρόμια, κλπ κλπ.

Τεσπά, αν ψάχνεις για τα αρνητικά, παντού θα βρεις (και στο εξωτερικό και στους τοπ προορισμούς).

Το ερώτημα που έθεσες είναι αν μπορεί να υπάρχει μια καλή ποιότητα ζωής στην Ελλάδα.
Η απάντηση είναι ναι, υπό την προϋπόθεση ότι έχεις ένα καλό εισόδημα, μια ιδιωτική ασφάλιση κλπ κι από εκεί και μετά στην Ελλάδα θα βρεις τοποθεσίες για όλα τα γούστα, που να είναι και σχετικά κοντά σε υπηρεσίες, μαγαζιά κλπ. Ο καλός καιρός της Ελλάδας σου δίνει την δυνατότητα να βγαίνεις σχεδόν κάθε μέρα, είτε για μια εκδρομή στην φύση είτε να πας να διασκεδάσεις (που αυτό ειδικά τραβάει πολλούς ξένους), να πας ένα μουσείο, να πας να φας κάτι καλό (και το φαγητό τραβάει επίσης τους ξένους).

Τώρα αν το κύριο ζητούμενο στη ζωή σου είναι να ζεις σε ένα άριστα οργανωμένο κράτος, να μπορείς να εργάζεσαι με καλούς όρους στη χώρα όπου θα βρίσκεσαι (όχι ονλάιν), προφανώς αποφεύγεις την Ελλάδα και ίσως και τις άλλες χώρες του νότου.

[Προέλλην]

Εξίσου εντυπωσιακή είναι μια παραλία στην Βρετάνη στη Γαλλία ή στην Κορνουάλη της Αγγλίας, ή μια αλπική λίμνη γεμάτη με κρυστάλινο μεταλλικό νερό απο τον παγετώνα και περιστοιχισμένη απο παρθένο δάσος, ή ένα άλλο αλπικό τοπίο, ένα δάσος, ένα ποτάμι, κτλ. Σε αυτά τα μέρη πάνε οι τουρίστες.

ΛΟΛ
Τις παραλίες της Αγγλίας τις έχω δει από κοντά πώς είναι. Άστο. Η χειρότερη ελληνική παραλία είναι η καλύτερη της Αγγλίας.
Για Γαλλία δεν ξέρω, δεν πήγα σε παραλία εκεί, αλλά από όσο έχω ακούσει κυρίως οι μεσογειακές της παραλίες είναι όλα τα λεφτά.

Δεν αναφέρθηκα σε παραλίες για μπάνιο, αλλά ως τοπία και θέα. Π.χ. ένα τυπικό τοπίο Κορνουάλης όπως αυτό:

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

δεν έχει να ζηλέψει κάτι. Ο κάτοικος ή ο τουρίστας της Κορνουάλης ή της Βρετάνης απέναντι στην Γαλλία που είναι το ίδιο τοπίο, μπορεί να κάνει μια μεγάλη βόλτα και να χορτάσει το μάτι του. Να περπατήσει αν θέλει και κάτω στην παραλία, να θαυμάσει το θέαμα και τον ήχο αυτού του είδους των κυμάτων, κοκ. Οποιονδήποτε ΕΛ και να ρίξεις εκεί, θα του αρέσει, ειδικά γιατί θα είναι διαφορετικό απ αυτο που ξέρει, αλλά ανάλογης ομορφιάς. Και γραφικά παραδοσιακά ψαροχώρια έχει, χωρίς κατσιβελιές, καλά διατηρημένα, και κάστρα στα βράχια να κρέμοντα πάνω απο τη θάλασσα, κ.α.. Τα ίδια ισχύουν και για την Ουαλία και για την Σκωτία και την Ιρλανδία.

Το μπάνιο στον Ατλαντικό είναι τελείως διαφορετική εμπειρία απ ότι στη Β. Θάλασσα, ή την Μεσόγειο, ή την Μαύρη Θάλασσα, κ.ο.κ. Στον ατλαντικό έχει μεγαλύτερα κύματα, πολύ μεγάλη αμουδιά με το νερό να πηγαινοέρχεται σε μεγαλύτερη έκταση, κοκ. Τα ξέρεις. Και οι περισσότερες παραλίες στην Πορτογαλία, έτσι είναι. Υπάρχουν πολλοί που προτιμούν τον Ατλαντικό γιατί κάνουν σέρφινγκ (Γαλλία στο Μπρντώ γίνεται χαμός με σέρφερς, λεφούσια). Προσωπικά μου αρέσουν οι πιο ήρεμες παραλίες της Μεσογείου, αλλά όχι όλες, συγκεκριμένου τύπου μόνο (αμμώδεις, ερημικές ή έστω με πολύ λίγο ήσυχο κόσμο, περίκλειστες απο βράχια ή που απλώνονται σε μεγάλη έκταση, ή με κέδρους τύπου Νάξου, Ν. Ν. Χανίων, Γαύδου).

[Adminović]

Δεν αναφέρθηκα σε παραλίες για μπάνιο, αλλά ως τοπία και θέα. Π.χ. ένα τυπικό τοπίο Κορνουάλης όπως αυτό:

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

δεν έχει να ζηλέψει κάτι. Ο κάτοικος ή ο τουρίστας της Κορνουάλης ή της Βρετάνης απέναντι στην Γαλλία που είναι το ίδιο τοπίο, μπορεί να κάνει μια μεγάλη βόλτα και να χορτάσει το μάτι του. Να περπατήσει αν θέλει και κάτω στην παραλία, να θαυμάσει το θέαμα και τον ήχο αυτού του είδους των κυμάτων, κοκ. Οποιονδήποτε ΕΛ και να ρίξεις εκεί, θα του αρέσει, ειδικά γιατί θα είναι διαφορετικό απ αυτο που ξέρει, αλλά ανάλογης ομορφιάς. Και γραφικά παραδοσιακά ψαροχώρια έχει, χωρίς κατσιβελιές, καλά διατηρημένα, και κάστρα στα βράχια να κρέμοντα πάνω απο τη θάλασσα, κ.α.. Τα ίδια ισχύουν και για την Ουαλία και για την Σκωτία και την Ιρλανδία.

eleos

Ένα τέτοιο τοπίο στην Ελλάδα ούτε καν θα του έδινες σημασία.
Κι άντε τώρα πάρε λεωφορεία και τραίνα για να φτάσεις ως εκεί, να δεις αυτό.
Χώρια που τον περισσότερο χρόνο δεν θα είναι και καλός ο καιρός.

[Προέλλην]

Το ερώτημα που έθεσες είναι αν μπορεί να υπάρχει μια καλή ποιότητα ζωής στην Ελλάδα.
Η απάντηση είναι ναι, υπό την προϋπόθεση ότι έχεις ένα καλό εισόδημα, μια ιδιωτική ασφάλιση κλπ κι από εκεί και μετά στην Ελλάδα θα βρεις τοποθεσίες για όλα τα γούστα, που να είναι και σχετικά κοντά σε υπηρεσίες, μαγαζιά κλπ. Ο καλός καιρός της Ελλάδας σου δίνει την δυνατότητα να βγαίνεις σχεδόν κάθε μέρα, είτε για μια εκδρομή στην φύση είτε να πας να διασκεδάσεις (που αυτό ειδικά τραβάει πολλούς ξένους), να πας ένα μουσείο, να πας να φας κάτι καλό (και το φαγητό τραβάει επίσης τους ξένους).

Τώρα αν το κύριο ζητούμενο στη ζωή σου είναι να ζεις σε ένα άριστα οργανωμένο κράτος, να μπορείς να εργάζεσαι με καλούς όρους στη χώρα όπου θα βρίσκεσαι (όχι ονλάιν), προφανώς αποφεύγεις την Ελλάδα και ίσως και τις άλλες χώρες του νότου.

Πέρα απο τις φυσικές ομορφιές, που δεν είναι σε καμία περίπτωση αποκλειστικότητα της Ελλάδας, τουναντίον, επιστρέφοντας στο ερώτημα του νήματος: αν έχεις λεφτά και δεν χρειάζεται να δουλεύεις και να πολυέρχεσαι σε επαφή γενικότερα, ναι, μπορεί να έχεις μια βασική ποιότητα ζωής και στην Ελλάδα. Όπως και σε αρκετές τριτοκοσμικές χώρες.

Η οποία όμως δεν γίνεται να συγκριθεί με την ποιότητα ζωής σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Καταλαβαίνω ότι είναι σχεδόν να με αντιληφθείς. Μιλάμε για την φάση που κατεβαίνεις στην Ελλάδα και έχεις ένα αίσθημα διαρκούς επιφυλακής σαν να έχεις πάει στην Γουτεμάλα, το ίδιο που νιώθεις όταν πας σε μιά ημιασφαλή τριτοκοσμική χώρα. Μιλάμε για την χώρα που δεν μπορείς να περάσεις με πράσινο ένα φανάρι χωρίς παράλληλα να ελέγχεις αν έρχεται κανείς απο το κόκκινο, που θα πάει να σε φάει ο ταξιτζής τουλάχιστον τις μισές φορές, κοκ. Βλέπεις άτομα καθ όλα νορμάλ, να πετάνε σκουπίδια παντού, αποτσίγαρα, και εκνευρίζεσαι, σου χαλάνε την αισθητική, ειδικα όσο κατά τα άλλα φαντάζουν ως νορμάλ άνθρωποι. Κατεβάζουν τα βρακιά τους και κατουράνε στα στενά σαν να μην τρέχει τίποτε και δεν ενοχλείται κανείς. Πηδάνε σαν τα αγρικάτσικα απο μικρά πεζοδρόμια, μέσα σε γούβες με λασπόνερα, πάνω σε κατουρλιά. Άλλο πολύ ενοχλητικό είναι το κουτσομπολιό, και μία περίεργη κατάσταση όπου οι περισσότεροι σου λένε παραμύθια και εσύ πρέπει να προσποιείσαι ότι τους πιστεύεις. Η συντριπτική πλειοψηφία έχει το μυαλό παιδιού, σαν να μην μεγάλωσαν ποτέ, παράλληλα είναι άρπαγες, απατεώνες, κον αρτιστς. Όλα αυτά, θα τα συναντήσεις σχεδόν αυτούσια κυρίως σε αραβικές χώρες, Αίγυπτο ας πούμε.

Αν πας να μείνεις κάπου πολιτισμένα για λίγα χρόνια, θα καταλάβεις τι προσπαθώ να σου πω, τώρα είσαι συνηθισμένος σε αυτή την κατάσταση και δεν σε ενοχλεί. Το παρατηρώ κι εγώ, ότι μετά το διβδόμαδο αρχίζει να ξυπνά κάπως ο ΕΛ μέσα μου και να τα συνηθίζω όλα αυτά. Κάθε φορά που επιστρέφω, και με το που βγαίνω απο το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο που επικρατεί τάξη και ησυχία, νιώθω πραγματικά ότι γύρισα στο σπίτι μου, και κάθε φορά που επιβεβαιώνεται αυτό το συναίσθημα, σταυροκοπιέμαι και λέω δόξα το θεό που δεν μου έμεινε η ΕΛληνίτιδα μόνιμο κουσούρι.