Ποιά περιοχή της Ελλάδας είχε την μικρότερη σε διάρκεια περίοδο Τουρκοκρατίας;

[Adminović]

Ναι, αν το πάμε έτσι, τα Άγραφα και άλλες περιοχές που είχαν ένα ημιαυτόνομο καθεστώς, δεν πέρασαν ποτέ Τουρκοκρατία.

Μόνο στα Επτάνησα υπήρχαν κάποια νησιά που πράγματι δεν κατακτήθηκαν ποτέ από τους Τούρκους, ενώ άλλα έμειναν για λίγα χρόνια υπό τουρκική κατοχή.

[Τλαξκαλτέκος]

Σπανίως κατόρθωναν οι Μπέηδες της Μάνης να συγκεντρώσουν και να καταβάλουν τον φόρο υποτέλειας, αφού οι υπόλοιποι καπεταναίοι τους αντιπολιτεύονταν. Όταν οι Μανιάτες δεν κατέβαλαν τον φόρο οι Τούρκοι έκαναν ναυτικό αποκλεισμό ώστε να πεινάσουν οι Μανιάτες.

Ο αντιβασιλέας της Νεαπόλεως κόμιτας De Lemos στις 15 Ιουλίου Ι6Ι5 με έκθεσή του πληροφόρησε το Βασιλιά της Ισπανίας γράφοντας τα παρακάτω : .. Επληροφορήθην ότι πρό μηνών κατήλθεν είς τον βραχίονα της Μάνης με στρατιωτικήν συνοδείαν ένας βέης, δια να εισπράξη από τους Μανιάτας τον φόρον, ο οποίος κατά το παρελθόν έτος τοις επεβλήθη. Οι Μανιάται ου μόνον δεν εδέχθησαν να πληρώσουν τον φόρον, αλλά και εφόνευσαν τον βέην και το πλείστον των στρατιωτών του.

Την ίδια χρονιά αναφορά, που απευθύνεται στο Δόγη, γραμμένη από το Βάϊλο της Βενετίας στην Κωνσταντινούπολη, που γράφει: « Οι Μανιάται ολίγων παραθαλασσίων χωρίων υπέκυψαν εθελουσίως εις τον φόρον του χαρατσιού και έδωσαν εις τον Καπουδάν Πασάν δια πρώτην φοράν 13 φορτία άσπρων, αλλά εις το μέλλον θα δίδουν πολύ ολιγώτερα. Τουναντίον εκείνοι που κατοικούν εις το εσωτερικόν είναι, ανένδοτοι και δεν θέλουν επ' ουδενί λόγω να δηλώσουν υποταγήν...»

To 1828, επί Ιωάννη Καποδίστρια, η Ελληνική Κυβέρνηση περιέγραψε στους αντιπροσώπους των συμμαχικών αυλών το διοικητικό σύστημα που ίσχυε κατά την τουρκοκρατία. Ιδιαίτερα για τη Μάνη κατέγραψε τα ακόλουθα :
«Η Μάνη εδιοικήθη πάντοτε αφ’ εαυτής. Ποτέ Τούρκος δεν επάτησεν τον τόπον τούτον. Εκάστη πόλις, κώμη και χωρίον της Μάνης εδιώριζε δι’ εκλογής τον δημοτικόν του άρχοντα, ονομαζόμενον καπετάνιον. Οι άρχοντες ενωμένοι εις εν εσχημάτιζαν το συμβούλιον της Μάνης. Επροεδρεύετο δε από ένα καπιτάνον εκλεγόμενον μεταξύ των άλλων καπιτάνων δια της ψήφου των πλειόνων, και ονομαζόμενον αρχηγόν των καπιτάνων. Το συμβούλιον τούτο ενήργει ολικώς την διοικητικήν και δικαστικήν εξουσίαν εις τον τόπον. Μόνον δε κατά το 1770, ότε η Πελοπόννησος επαναστατήσασα κατά της Τουρκικής εξουσίας κατ’ εισήγησιν της αυτοκρατορίσσης Αικατερίνης, ηναγκάσθη πάλιν να υποταχθή εις αυτήν, εδιωρίσθη εις την Μάνην διοικητής εντόπιος, υπό το όνομα Ηγεμών της Μάνης. Εξ εκείνης της εποχής επλήρωνεν εις το δημόσιον ταμείον ως φόρον 15.000 γρόσια, αντί 4.000, τα οποία επλήρωνεν έως τότε. Τα καθήκοντα του ηγεμόνος τούτου ήσαν διοικητικά και δικαστικά. Εισέπραττε και φόρους τόσον δια τα έξοδα της τοπικής διοικήσεως, καθώς και δια να πληρώνη τον δημόσιον φόρον, τον οποίον ώφειλε να στέλλη τακτικώς εις Κωνσταντινούπολιν. Εν καιρώ πολέμου, η Μάνη εχρεώστει να χορηγή και στρατιώτας εις την κυβέρνησιν του Σουλτάνου ».
Για την υποχρέωση της Μάνης μετά το 1777 να συνεκστρατεύει με την τουρκική κυβέρνηση, έχουμε το παράδειγμα της μετάβασης του Αντωνίου Μαυρομιχάλη ( αδελφός του Πετρόμπεη ) στην Πρέβεζα το 1820 κατά την στάση του Αλή πασά.
( Σταύρος Καπετανάκης, Η Μάνη στην δεύτερη τουρκοκρατία )

[Τλαξκαλτέκος]

Ημιαυτόνομο καθεστώς που κρατάει μουσουλμάνους δούλους όπως περιγράφει παραπάνω ο Εβλιά Τσελεμπή που έβαλα δεν υπάρχει. Η περιοχή ήταν ελεύθερη.

Εδώ στη Μάνη υπάρχουν πολλοί μουσουλμάνοι αιχμάλωτοι που τους κρατούν δεμένους με αλυσίδες. Είναι ένας ανηλεής τόπος.
Πιστεύουμε ότι πολλοί από τους μουσουλμάνους αιχμαλώτους των Μανιατών έχουν σταλεί στις άλλες χώρες των απίστων ενώ υπάρχουν εκατοντάδες άλλοι στα χωριά και τους τρώει το μαύρο σκοτάδι. Είναι όμως πολύ δύσκολο να τους πάρει κανείς από τα χέρια τους.
Κάποια φορά οι Ισλαμικές δυνάμεις με τη βοήθεια του Θεού θα καταφέρουν να τους ελευθερώσουν.
(...)
ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ. ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΑΠΟ ΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟ ΦΟΒΟ ΣΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΙΑΝΟΥΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΕΝΟΥΝ ΜΕ ΑΛΥΣΙΔΕΣ. Αρπάζουν τα γυναικόπαιδα των μουσουλμάνων, τα αρνιά τους και τα όμορφα κορίτσια τους. Έχουν πολλά δικά μας κορίτσια και τα κρύβουν καλά.

[Ραν ταν πλαν]

οι χριστιανοί Ρωμιοί παρακαλούσαν και έβαζαν και μέσο για να βάλουν τους πρωτότοκους τους
στο σώμα των Γενίτσαρων

Πολύ σπάνιο.

Το σουλτανικό φιρμάνι του 24/3/1609 προέβλεπε τι πάθαινε ( δέον ν' απαγχονίζεται ) όποιος αρνιόταν να δώσει τον γιο του ( συνεπώς οι χριστιανοί δεν χαίρονταν να δίνουν τα παιδιά τους ) :



Οι αριστεροί είναι φυσικό να βλέπουν με καλό μάτι το παιδομάζωμα , αφού το έκαναν κι αυτοί.

Μάχη της Νάουσας. 11/1/1948. 2500 αντάρτες εναντίον 1.000 κυβερνητικών. Οι αντάρτες καταλαμβάνουν την πόλη. Εφοδιάζονται και στρατολογούν 500 νέους - σχετικά μικρός αριθμός αφού η Νάουσα θεωρούταν αριστερή πόλη . Η Έκθεση του ΔΣΕ λέει :

Tα συνεργεία επιστράτευσης αντί να βρουν όλους τους τρόπους για να ξετρυπώσουν τον επιστρατεύσιμο κόσμο , έκαναν τυπικές επισκέψεις , επηρεάστηκαν από τις ρεβεράντσες και τα κεράσματα που τους έκαναν οι γυναικούλες και έτσι δεν πήραμε όσους μπορούσαμε να επιστρατεύσουμε.

Οι αντάρτες αποχώρησαν στις 14/1 εξαιτίας της πίεσης ισχυρών κυβερνητικών δυνάμεων. Πριν όμως έκαψαν εργοστάσια της πόλης , δηλαδή "σύμβολα της πλουτοκρατίας". Ο ίδιος ο ΔΣΕ αναφερόμενος στις λέηλασίες καταστημάτων βιοπαλαιστών , βιοτεχνών και επαγγελματιών , έκανε λόγο για λαθεμένες αντιλαϊκές πράξεις αγωνιστών !

εκδόσεις Εμφύλιος Τύπος , τεύχος 42

Άσε ρε το παραμύθι του εθνοκεντρικού παραληρήματος..
Το ''παιδομάζωμα'' (ντεβσιρμέ) δεν αφορούσε αποκλειστικά τους Ρωμιούς αλλά χριστιανικές
εθνότητες και εφαρμόστηκε από το 14ο μέχρι και τα μέσα του 17ου αιώνα.
Η στρατολόγηση γινόταν επιλεκτικά κυρίως από εθνότητες με πολεμικές αρετές (Αλβανοί, Αρμένιοι και Σέρβοι).
Το Ρουμ μιλλέτ θεωρούνταν κατάλληλο από τους Οθωμανούς μόνο για καμιά ψιλοφασίνα εκτός
κάποιων ελάχιστων εξαιρέσεων.
Και η μόρφωση που έπαιρναν τα παιδιά στις αυτοκρατορικές σχολές της Ινσταμπούλ και της
Ανδριανούπολης ήταν τέτοια που τα καλύτερα σε προσόντα αναλάμβαναν ανώτατα αξιώματα
στην κεντρική αυτοκρατορική και επαρχιακή διοίκηση.
Πολλά από αυτά έγιναν μεγάλοι βεζίρηδες, γαμπροί σουλτάνων και βοήθησαν σε μεγάλο
βαθμό τους τόπους καταγωγής τους.
Τώρα για τα παραμύθια των κομμουνιστικών παιδομαζωμάτων έχει ξεκαθαριστεί το ζήτημα
από τα ίδια τα ''παιδομαζωμένα'' όταν επέστρεψαν στην Ελλάδα.

[Λαχουρένιος]

Ωχ, πάλι για το γραμμοβίτσι θα λέμε?

[Adminović]

Ημιαυτόνομο καθεστώς που κρατάει μουσουλμάνους δούλους όπως περιγράφει παραπάνω ο Εβλιά Τσελεμπή που έβαλα δεν υπάρχει. Η περιοχή ήταν ελεύθερη.

Και σε άλλες περιοχές έπιαναν αιχμαλώτους μουσουλμάνους και ζητούσαν λύτρα ή τους σκότωναν ή τους πουλούσαν σκλάβους. Και γενικά στα βουνά μπορείς να πεις ότι ζούσαν σε ένα σχετικά πιο ελεύθερο καθεστώς.

Αυτό τί σημαίνει; Ότι μπορούσαν οι Μανιάτες να πουν ότι γράφουν στα ούμπαλα τους τον σουλτάνο και ότι στο εξής θα έχουν δική τους διοίκηση;
Ή μήπως ένα τέτοιο εγχείρημα θα είχε ως αποτέλεσμα την αποστολή στρατευμάτων από τον σουλτάνο και οι Μανιάτες μετά θα τρεχαν να γλιτώσουν σε τίποτα ενετοκρατούμενες περιοχές;

[Τλαξκαλτέκος]

Το ''παιδομάζωμα'' (ντεβσιρμέ) δεν αφορούσε αποκλειστικά τους Ρωμιούς αλλά χριστιανικές
εθνότητες και εφαρμόστηκε από το 14ο μέχρι και τα μέσα του 17ου αιώνα.
Η στρατολόγηση γινόταν επιλεκτικά κυρίως από εθνότητες με πολεμικές αρετές (Αλβανοί, Αρμένιοι και Σέρβοι).
Το Ρουμ μιλλέτ θεωρούνταν κατάλληλο από τους Οθωμανούς μόνο για καμιά ψιλοφασίνα εκτός
κάποιων ελάχιστων εξαιρέσεων.

Ρωμαίικο δημοτικό για το παιδομάζωμα :

Ἀ­νά­θε­μά σε, βα­σι­λιᾶ, καὶ τρὶς ἀ­νά­θε­μά σε,
μὲ τὸ κα­κὸν ὁπό­κα­μες, καὶ τὸ κα­κὸ ποὺ κά­νεις.
Στέλ­νεις, δέ­νεις τοὺς γέ­ρον­τας, τοὺς πρώ­τους τοὺς πα­πᾶδες
νὰ μά­σῃς παι­δο­μά­ζω­μα, νὰ κά­μῃς γε­νι­τσά­ρους.
Κλαῖν’ οἱ γο­ναῖ­οι τὰ παι­διά, κ’ οἱ ἀ­δερ­φὲς τ’ ἀ­δέρ­φια,
Κλαί­γω κ’ ἐ­γὼ καὶ καί­γο­μαι καὶ ὅ­σο θὰ ζῶ θὰ κλαί­γω.
Πέρ­σι πῆ­ραν τὸν γιό­κα μου, φέ­το τὸν ἀ­δελ­φό μου.

Παιδομάζωμα στην Αθήνα τον 16ο αι. σε Χρονικό της 6/8/1606 :


( Εκεί που λέει 1453 είναι τυπογραφικό λάθος . Το σωστό είναι 1553 ).

Και η μόρφωση που έπαιρναν τα παιδιά στις αυτοκρατορικές σχολές της Ινσταμπούλ και της
Ανδριανούπολης ήταν τέτοια που τα καλύτερα σε προσόντα αναλάμβαναν ανώτατα αξιώματα
στην κεντρική αυτοκρατορική και επαρχιακή διοίκηση.
Πολλά από αυτά έγιναν μεγάλοι βεζίρηδες, γαμπροί σουλτάνων και βοήθησαν σε μεγάλο
βαθμό τους τόπους καταγωγής τους.

Και πολλά καταντούσαν

Στιγμιότυπο οθόνης 2024-09-12 184518.png

Τώρα για τα παραμύθια των κομμουνιστικών παιδομαζωμάτων έχει ξεκαθαριστεί το ζήτημα
από τα ίδια τα ''παιδομαζωμένα'' όταν επέστρεψαν στην Ελλάδα.

Μα φυσικά. Με την θέλησή τους τα έπαιρναν από περιοχές που κινδύνευαν. Ας πούμε, δείτε την απαγωγή , ε παρντόν , την εθελοντική κατάταξη κάποιων μαθητών στον ΔΣΕ απ' την εμπόλεμη ζώνη της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής της Θεσσαλονίκης . Σε σπόιλερ για να μην λέει ο Λαχου πως το γυρνάμε σε Γραμμοβίτσι.
Εμφύλιος Τύπος , τεύχος 44

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

[Τλαξκαλτέκος]

Ημιαυτόνομο καθεστώς που κρατάει μουσουλμάνους δούλους όπως περιγράφει παραπάνω ο Εβλιά Τσελεμπή που έβαλα δεν υπάρχει. Η περιοχή ήταν ελεύθερη.

Και σε άλλες περιοχές έπιαναν αιχμαλώτους μουσουλμάνους και ζητούσαν λύτρα ή τους σκότωναν ή τους πουλούσαν σκλάβους. Και γενικά στα βουνά μπορείς να πεις ότι ζούσαν σε ένα σχετικά πιο ελεύθερο καθεστώς.

Αυτό τί σημαίνει; Ότι μπορούσαν οι Μανιάτες να πουν ότι γράφουν στα ούμπαλα τους τον σουλτάνο και ότι στο εξής θα έχουν δική τους διοίκηση;
Ή μήπως ένα τέτοιο εγχείρημα θα είχε ως αποτέλεσμα την αποστολή στρατευμάτων από τον σουλτάνο και οι Μανιάτες μετά θα τρεχαν να γλιτώσουν σε τίποτα ενετοκρατούμενες περιοχές;

Πουθενά αλλού δεν γινόντουσαν αυτά που περιγράφει ο Εβλιγιά Τσελεμπή για την Μάνη, έτσι όπως τα περιγράφει. Αν γινόντουσαν , θα τα ανέφερε . Περιηγητής ήταν ο άνθρωπος.
Όσες φορές επιχείρησαν να πατήσουν τη Μάνη οι Τούρκοι έφαγαν καλά.
ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ( 1806 ) :
Ὦ Ἕλληνες, μάθετέ το διὰ πάντοτε, τὰ ἄρματα τῆς δικαιοσύνης εἶναι ἀνίκητα, καὶ οἱ ὀθωμανοὶ θέλουν φύγει ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν ἀρματωμένων Ἑλλήνων. Μὴν ἀλησμονήσητε πρὸς τούτοις, παρακαλῶ, τὸ παντοτινὸν παράδειγμα τῶν θαυμαστῶν Μανιάτων. Ἴδετε ὅτι οἱ ὀθωμανοὶ ποτὲ δὲν ἠμπόρεσαν νὰ τοὺς καταδαμάσουν, οὔτε κἂν νὰ πλησιάσωσι τολμοῦσι πλέον εἰς τὰ σύνορά των.

Αντίθετα, οι Μανιάτες έκαναν εκστρατείες κατά των Τούρκων έξω απ' την Μάνη.
Ο προεπαναστατικός λαϊκός ποιητής ( Εξωμανιάτης ) Νικήτας Νήφος Νηφάκος [ Διάλογοι διδασκάλου Νήφου Ν. και Κακαβούλη τινος Σπαρτιάτου ( = ΜεσαΜανιάτη ) ] συζητά με έναν Κακαβούλη/Μεσαμανιάτη για τις διχόνοιες των Μανιατών που έφεραν τον θεσμό του μπέη στη Μάνη.
ΝΗΦΑΚΟΣ
Με τούτα τα μαλώματα και την ασυμφωνίαν
και με την εχθροπάθειαν και με την διχονοίαν
και με την απιστία σας και τας μνησικακίας
την Μάνην την εβάλατε στο χέρι της Τουρκίας.
Κακαβούλης
Κουμπάρε μην πικραίνεσαι , μην έχεις τόση λύπη ,
αν ίσως η ομόνοια από την Μάνην λείπει,
διότι όπως βρίσκεται η Μάνη, όπως τρέχει,
τους Τούρκους δεν τους εμετρά και χρείαν δεν τους έχει.

Όταν έρχεται η συζήτηση για μια σύγκρουση Μανιατών και Τουρκομπαρδονιωτών , ο Κακαβούλης παρατηρεί ότι οι Τουρκομπαρδουνιώτες είναι παλληκάρια και ο Καβιλλιέρης Γρηγοράκης - ο Νηφάκος ήταν υποστηρικτής των Γρηγοράκηδων - που κινείται εναντίον τους , δύσκολα θα τους γλιτώσει, ο Νηφάκος … προλέγει στον Κακαβούλη ότι με τον αντίπαλο αυτόν η καταστροφή των Τουρκομπαρδουνιωτών είναι βέβαια.

Κακός αστρίτης δράκοντας το αίμα τους βυζάνει
και να γλιτώσουν δεν μπορούν να κάνουν ραμαζάνι.

Η εκστρατεία βέβαια απέτυχε , αλλά κλάιν μάιν. Σημασία έχει πως οι Μανιάτες απειλούσαν τους Τούρκους έξω απ' την Μάνη και όχι το αντίστροφο.

[Adminović]

Από τη μία μας παρουσιάζεις τάχαμου δήθεν ως μη υποδουλωμένη σε Τούρκους τη Μάνη (μα κάνανε και πλιάτσικο τα παιδιά, ελεύθερα ήταν, που το έχετε ξαναδεί στην Ελλάδα αυτό ), αλλά στη συνέχεια μας λες ότι υπήρχε Μπέης εκεί.

Σε καλό δρόμο βρίσκεσαι πάντως.

[Ραν ταν πλαν]

Από τη μία μας παρουσιάζεις τάχαμου δήθεν ως μη υποδουλωμένη σε Τούρκους τη Μάνη (μα κάνανε και πλιάτσικο τα παιδιά, ελεύθερα ήταν, που το έχετε ξαναδεί στην Ελλάδα αυτό ), αλλά στη συνέχεια μας λες ότι υπήρχε Μπέης εκεί.

Σε καλό δρόμο βρίσκεσαι πάντως.

Δεν υπήρχαν μη υπόδουλες περιοχές στην Οθωμανική επικράτεια.
Κάποιες ελάχιστες είχαν ειδικά προνόμια επειδή οι Οθωμανοί θεωρούσαν ασύμφορη οικονομικά
την πλήρη υπόταξη τους με στρατιωτικά μέσα (πού να έτρεχε ο τακτικός στρατός στα όρη και στα βουνά
κυνηγώντας τους χριστιανούς πλιατσικολόγους) αλλά ποτέ δεν έπαψαν να είναι υποτελείς
του Σουλτάνου και να πληρώνουν το φόρο υποτέλειας.
Αυτά τα περί ανυπόταχτων είναι παραμύθια του εθνοκεντρικού αφηγήματος και της
προσπάθειας μετατροπής της αφηρημένης έννοιας του γένους σε έθνος.
Όπως παραμύθια είναι και τα κρυφά σχολειά, τα παιδομαζώματα, ο ηγετικός ρόλος της
εκκλησίας στη συνοχή του γένους και το παραμύθιασμα της ωραιοποίησης και του ηρωισμού
αρματολών και κλεφτών (στα πλαίσια των υλικών που χρειάστηκαν στην κατασκευή της εθνικής ιδεολογίας
και εθνικής ενότητας)
που στην πραγματικότητα ήταν επαγγελματίες ληστές με θύματα σχεδόν πάντα τους χριστιανούς χωρικούς.
Λέει αρκετά πράγματα για το πώς συμπεριφέρονταν τα μπουλούκια αρματολών και κλεφτών στους
ομόθρησκους τους κατά τη διάρκεια της επανάστασης ο τοκογλύφος ο Μακρυγιάννης.