Γερμανία-Εκλογες

[DrSocrates]

Έθνος – Ευρώπη – Δημοκρατία
από Γιώργος Ρακκάς 29 Σεπτεμβρίου 2026

Τα αποτελέσματα από τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις στην Γερμανία, Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και Βερολίνο που ήρθαν την προηγούμενη Κυριακή αποτυπώνουν πολύ καθαρά το διπλό κοινωνικό ρήγμα που ταλανίζει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες (και την αμερικανική σε κάποιον βαθμό, αλλά είναι άλλη κουβέντα).

Η πολυδιάστατη κρίση και μετάβαση που σφραγίζει την εποχή μας πλήττει με ιδιαίτερα οξύ τρόπο τόσο τα κατώτερα, ούτως ή άλλως εξοβελισμένα και κατά την προηγούμενη φάση της παγκοσμιοποίησης, στρώματα. Αλλά πια και τις μεγάλες μερίδες της μεσαίας τάξης.

Η ακρίβεια, το στεγαστικό, οι περαιτέρω πιέσεις αποβιομηχάνισης, η ανασφάλεια που απορρέει από τις πολυπολιτισμικές συγκρούσεις συνιστούν άμεσες εκδηλώσεις του φαινομένου.

Στο υπόβαθρό του όμως βρίσκεται η εξάντληση του ευρωπαϊκού μοντέλου που επικράτησε για μερικές δεκαετίες: ενεργειακή εξάρτηση από την Ρωσία, παραμέληση της βιομηχανικής βάσης, και κυρίως, η εθελουσία αμυντική αποδυνάμωση της Ευρώπης· η εγκατάλειψη των εθνικών ταυτοτήτων, και η παραμέληση της κοινής πολιτιστικής της κληρονομιάς. Επιλογές που έγιναν υπό το κράτος της αυταπάτης για την ανάδυση ενός ενοποιημένου κόσμου που δεν γνωρίζει σύνορα, γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς. Όπου ‘το εμπόριο υποκαθιστά τον πόλεμο’ και ξεπροβάλλει μια νέα συνείδηση ‘πολίτη του κόσμου’.

Αντί γι’ αυτά οι ίδιες οι διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης έφεραν τον πολυπολικό ανταγωνισμό, τις έντονες μεταναστευτικές πιέσεις, τις πολυπολιτισμικές συγκρούσεις μέσα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, αλλά και την ανάδυση νέων ανισοτήτων και αποκλεισμών που θέτουν σε αμφισβήτηση το μοντέλο της μαζικής δημοκρατίας.

Για τις πολιτικές εκδηλώσεις αυτής της κρίσης, το AfD και το Λίνκε, το ζήτημα δεν είναι ο “λαϊκισμός”, και τα ξόρκια εναντίον του δεν βοηθούν. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι φέρνουν στην επιφάνεια όλη αυτήν την πολιτική και πολιτιστική απορρύθμιση που προηγήθηκε και επιδρά από την δεκαετία του 1990 κι έπειτα.

Τα λαϊκά στρώματα έχουν πληβειοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό, και βιώνουν μια ψυχική και μορφωτική καθίζηση υπό την επίδραση της ‘τρας’ κουλτούρας του ψηφιακού κόσμου. Έτσι εμφανίζονται ιδιαίτερα ευεπίφορα σε μια φιλοαυταρχική ιδεολογία που αλληθωρίζει προς την Ρωσία, και φλερτάρει με τις θεωρίες συνομωσίας. Υπό της επίδρασή της η αντίθεση στις πράσινες πολιτικές που με την τύφλωσή τους έφεραν σε δυσχερέστατη θέση την Ευρώπη διολισθαίνει στην άρνηση της κλιματικής αλλαγής. Που είναι όμως πραγματική και έχει άμεσες συνέπειες οικονομικές, και κοινωνικές. Η δε αντίθεση με την πολιτική τάξη, που όντως με τις επιλογές της ‘άφησε εκτός’ όλον αυτόν τον κόσμο, μεταφράζεται σε αίτημα διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και απόσυρση της εμπιστοσύνης προς το κράτος, τους θεσμούς. Δίχως όλα αυτά, όμως, οι συγκεκριμένες τάξεις θα βρεθούν ακόμα πιο εκτεθειμένες στην ανασφάλεια.

Τα μεσαία στρώματα, από την άλλη, είναι πια αποκομμένα από τον κόσμο της παραγωγής, σε διαδικασία πολιτιστικής μετάλλαξης από τον εθνομηδενισμό που κάλπαζε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες. Έτσι μεταφράζουν την ασφυξία που νιώθουν στο νέο κοινωνικό οικονομικό περιβάλλον σε μια ιδεολογία που μπερδεύει τον σοσιαλισμό με την απαίτηση ολοένα και περισσότερων παροχών δωρεάν υπηρεσιών και επιδομάτων από ένα κράτος-γκουβερνάντα. Και συνδυάζει τα αιτήματα αυτά με τον ισλαμοαριστερισμό, την πολυπολιτισμικότητα, την απορρύθμιση του φύλου και την αποδόμηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Άλλοτε, η ταυτόχρονη ριζοσπαστικοποίηση των εργατικών και διανοούμενων στρωμάτων θα δημιουργούσε οιωνεί επαναστατικές συνθήκες, και ζυμώσεις μιας μεγάλης πολιτικής αλλαγής.

Τώρα παράγουν πολιτικά ρεύματα που όχι μόνον αδυνατούν να συναντηθούν, αλλά σωρευτικά καταλήγουν να πιέζουν λίγο-πολύ την Ευρώπη να παραιτηθεί από τον εαυτό της. Και να εγκαταλείψει κάθε προοπτική αυτοδυναμίας.

Το αδιέξοδο καταδεικνύει ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς κοινωνικό και οικονομικό, αλλά βαθύτερο, πολιτιστικό και υπαρξιακό.

Εξάλλου τα ζητήματα που θέτουν ο ψηφιακός κόσμος, ή η τεχνητή νοημοσύνη, αποτελούν επιπρόσθετες ενδείξεις για το ότι το ζήτημα πλέον έχει και ανθρωπολογική διάσταση.

Μια μορφή ζωής έτσι όπως την ξέραμε μάλλον πεθαίνει και απέναντι σε αυτό το γεγονός η ευρωπαϊκή πολιτική τάξη απαντάει με… εξαγγελίες.

Φυσικά η ευρωπαϊκή άμυνα πρέπει να ενισχυθεί, ο έλεγχος των συνόρων να ανακτηθεί, η βιομηχανική βάση να αποκτήσει βιωσιμότητα και δυναμική, η ενεργειακή αυτοδυναμία να αποκατασταθεί. Αυτές είναι προϋποθέσεις και για την προάσπιση του πληγωμένου κοινωνικού κράτους, γιατί αυτό δεν υφίσταται χωρίς πολιτιστική συνοχή της κοινωνίας, παραγωγή του πλούτου, εφοδιαστικές αλυσίδες, γεωπολιτική αυτοτέλεια. Επίσης: μόνο μια ισχυρή Ευρώπη μπορεί να θέσει το δικό της ανθρωποκεντρικό όριο στην καλπάζουσα ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, την εταιρειοκρατία που αυτή έχει συγκροτήσει στις ΗΠΑ, ή το κράτος-λεβιάθαν της Κίνας.

Για να συντελεστούν όλα αυτά, όμως, χρειάζεται μια μεγάλη κοινωνική κινητοποίηση. Κι αυτή με την σειρά της απαιτεί μια κεντρική συμφωνία προοπτικής και αξιών.

Απαιτούνται υπερβάσεις που μόνο η πολιτική με το μεγάλο Π μπορεί να υλοποιήσει.

Αντί όμως για έναν νέο ‘Επιτάφιο του Περικλή’, από τα ‘γκρίζα κοστούμια’ των Βρυξελλών ακούμε για εργαλειοθήκες πολιτικής, και παρατηρήσεις επί των ισολογισμών. Αποτελούν αναγκαίες συνθήκες όλα αυτά. Δεν είναι όμως και ικανές για το άλμα που απαιτείται.

Η πολιτική χρειάζεται να μιλήσει άλλη γλώσσα –την γλώσσα μιας νέας μεγάλης ιδέας. Που θα συνδυάζει στοιχεία τα οποία στην βάση των παρόντων ιδεολογικών διαιρέσεων φαντάζουν ασυμφιλιώτα. Και που ωστόσο στην πραγματικότητα δεν είναι, και που αν φαίνονται τέτοια, είναι διότι οι παρούσς πολιτικές ατζέντες αστοχούν.

Για τρίπτυχο Έθνος-Ευρώπη-Δημοκρατία ο λόγος. Δεν μιλάμε για μια αδύνατη επιστροφή σ’ ένα εξωραϊσμένο και γι’ αυτό εν πολλοίς φανταστικό παρελθόν. Αλλά για μια πρόταση ανανέωσης στο τώρα.

Το Έθνος με το ιστορικό και πολιτιστικό του βάθος είναι ικανό να αποκαταστήσει την ενότητα του “εμείς” και θα σταματήσει την πορεία της κοινωνίας προς τον κατακερματισμό, και τον εμφύλιο ταυτοτικό πόλεμο –εισάγει το στοιχείο της αδελφοσύνης.

Η Ευρώπη με την κληρονομιά των κοινών αξιών αλλά και την οικονομική και γεωπολιτική δύναμη της ενότητας των ευρωπαϊκών εθνών, μεταβάλλεται σε εγγυητή της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης. Απέναντι στην γεωπολιτική σύγκρουση των μεγάλων μπλοκ, την ανανέωση των αυτοκρατορικών φιλοδοξιών, την εκτόξευση του περιβαλλοντικού και του τεχνολογικού ρίσκου και των υπαρξιακών απειλών.

Τέλος η Δημοκρατία· συνοψίζει όλες τις μεγάλες λαϊκές πολιτικές και κοινωνικές κατακτήσεις –το στοιχείο της κοινωνικής δικαιοσύνης, της διεκδίκησης, του ενεργού πολιτικού ρόλου των εργαζόμενων τάξεων, σε μια εποχή ανάδυσης νεο-ολιγαρχικών τάσεων και αυταρχικών ιδεολογιών. Υπενθυμίζει επίσης, ότι η διέξοδος στην κρίση της σημερινής Ευρώπης απαιτεί μεγάλες κοινωνικές συμμαχίες, και αυτές δεν μπορούν να συγκροτηθούν από πολιτικές που υποβαθμίζουν το κοινωνικό ζήτημα.

Οι γερμανικές εκλογές χτύπησαν το καμπανάκι. Το παιχνίδι όμως θα παιχτεί όχι στις κούφιες εκκλήσεις για υγειονομικές ζώνες, αλλά σε αυτό το γήπεδο.

πηγη https://ardin-rixi.gr/archives/271245






Η διαρκής ενεργειακή κρίση
Τα ενεργειακά αποθέματα της Ευρώπης στο έλεος των γεωπολιτικών συγκρούσεων.
ΔΡ. ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΣΙΟΣ
29 Σεπτεμβρίου 2026
https://www.huffingtonpost.gr/blogs/i-d ... aki-krisi/

[Λαχουρένιος]

Το στεγαστικο, η ακριβεια, η εγκληματικοτητα αλλα και το ζητημα του μεταναστευτικου και της πολυπολιτισμικης κοινωνιας ειναι αυτα που εξηγουν την ιδεολογικη μετατοπιση προς τα δεξια και ακροδεξια ως αντιδραση στις πολιτικες τοσο των κεντροαριστερων κυβερνησεων οσο και καποιων κεντροδεξιων κυβερνησεων της δυσης.
Δεν ειναι μονο το οικονομικο. Στην Νορβηγια πρωτο κομμα ειναι το Progress Party
Και στις ΗΠΑ ακομα οι υπερβολες πολλων στελεχων του κομματος των Δημοκρατικων γυρω απο ολα αυτα θεματα που αφορουν την λεγομενη woke ιδεολογια και η μεταναστευτικη τους πολιτικη εστρεψαν κοσμο στον Τραμπ , δεν ειναι μονο το οικονομικο.
Μεχρι το 2035 αυτο ειναι πιθανο να γινει που αναφερεις(στην Γερμανια ειναι μικρες οι πιθανοτητες) αλλα νομιζω οτι παραλληλα θα εχουμε και καποια ανοδο κομματων(και νεων που θα δημουργηθουν) σε ορισμενες χωρες απο το χωρο της αριστερας(Πρασινοι, Die Linke) που θα στηριζονται κυριως στην ψηφο των μεταναστων και ενα κομματι της νεολαιας, κομματα που εχουν ως προτυπο τον Μαμντανι να αποκτουν μεγαλυτερη δυναμη κυριως σε τοπικες εκλογες και οχι τοσο σε προεδρικες/βουλευτικες, σε διαφορους δημους, εκλογες της τοπικης αυτοδιοικησης οπως ηδη γινεται στην Αγγλια και στην Γαλλια

Το στεγαστικό και η ακρίβεια συνδέονται άμεσα με τις κοινωνικές ανισότητες. Η στέγη και άλλα αγαθά που ήταν εύκολα προσβάσιμα από τους πιο πολλούς τώρα πια έχουν γίνει πολυτέλειες.

Η εγκληματικότητα και η μετανάστευση συνδέονται και εκείνα με τις ανισότητες έμμεσα. Οι ξένοι μετανάστες επηρεάζουν την ζωή των φτωχότερων πολύ περισσότερο γιατί υποβαθμίζουν τις περιοχές τους και προσλαμβάνονται σε δουλειές που θα μπορούσαν να κάνουν οι φτωχότεροι γηγενείς.

Κατά την γνώμη μου, η επίδραση της woke ατζέντας έχει υπερεκτιμηθεί. Το έχουν φουσκώσει κάποιοι τρελλάκηδες και από τις δύο πλευρές (την woke και την anti-woke) στο ίντερνετ αλλά στην πραγματική ζωή η επίπτωση της είναι ελάχιστη. Εντάξει, και εμένα δεν μου αρέσει φερ' ειπείν να βλέπω την Ελένη στην Ιλιάδα να είναι μαύρη, αλλά σε τελική ανάλυση δεν επηρεάζει κάπως την καθημερινότητα μου, σε αντίθεση με την ακρίβεια και το στεγαστικό που επηρεάζει τους πιο πολλούς ανεξάρτητα από την ιδεολογία τους.

Πιστεύω πως aristera κόμματα τύπου Πράσινων και Die Linke δεν έχουν τόσο μεγάλη δυναμική όσο τα ακροδεξιά. Θα πάρουν πολύ κόσμο από τα παλιά σοσιαλιστικά κόμματα αλλά ο χώρος της κεντροαριστεράς συνολικά συρρικνώνεται. Είναι ξαναζεσταμένη σοσιαλδημοκρατία τέτοιου είδους κόμματα και κουβαλάνε αντίστοιχη φθορά που δεν έχουν οι ακροδεξιοί που επειδή ήταν στο περιθώριο μετά τον Β'ΠΠ φαίνονται φρέσκοι και ατσαλάκωτοι.

Τέλος, δεν βλέπω ούτε τα ακροδεξιά κόμματα να λύνουν το μεταναστευτικό. Στην καλύτερη περίπτωση, να περιορίσουν τις ροές νέων μεταναστών. Για όσους έχουν μονιμοποιηθεί ήδη και πολύ περισσότερο για τους 2ης και 3ης γενιάς δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Τους θέλουν ούτως ή άλλως σαν φτηνούς εργάτες για να μπορέσουν να ανταγωνιστούν την Κίνα, αλλά αυτό είναι κάτι που δεν θα παραδεχθεί κανείς ευθέως.

[Προέλλην]

Πιστεύω πως aristera κόμματα τύπου Πράσινων και Die Linke δεν έχουν τόσο μεγάλη δυναμική όσο τα ακροδεξιά. Θα πάρουν πολύ κόσμο από τα παλιά σοσιαλιστικά κόμματα αλλά ο χώρος της κεντροαριστεράς συνολικά συρρικνώνεται.

Πράσινοι και αριστερά δεν έχουν την σχέση ως προς τις πολιτικές θέσεις και απευθύνονται σε διαφορετικά ακροατήρια.

- Οι Πράσινοι είναι φιλελεύθεροι οικονομικά, φιλοϊσραηλινοί, αντιρώσοι, ευρωενωσιακοί, ευρωατλαντιστές, κλπ. Ένα FDP είναι (OK, χωρίς τελείως μαχαίρι στα επιδόματα) με ράντικαλ οικολόγους.

- Αριστερά στη Γερμανία είναι οι Ντι Λίνκε, δηλαδή "Λαφαζάνης" + "Aνταρσία" + "Tζαβέντ".


(Οι Πράσινοι διαφέρουν απο χώρα σε χώρα, πχ οι Γερμανοί είναι συστημικό φιλελεύθερο κόμμα, δεν είναι λούμπεν σαν τους Βρετανούς)

[Λαχουρένιος]

Πράσινοι και αριστερά δεν έχουν την σχέση ως προς τις πολιτικές θέσεις και απευθύνονται σε διαφορετικά ακροατήρια.

- Οι Πράσινοι είναι φιλελεύθεροι οικονομικά, φιλοϊσραηλινοί, αντιρώσοι, ευρωενωσιακοί, ευρωατλαντιστές, κλπ. Ένα FDP είναι (OK, χωρίς τελείως μαχαίρι στα επιδόματα) με ράντικαλ οικολόγους.

Νόμιζα ότι στα οικονομικά είναι πιο κοντά στο SPD. Ούτως ή αλλως, όλοι αυτοί οι κεντροκάτι (CDU, SPD, FPD, Grune) πάνω κάτω τα ίδια είναι στην πράξη στα οικονομικά.

- Αριστερά στη Γερμανία είναι οι Ντι Λίνκε, δηλαδή "Λαφαζάνης" + "Aνταρσία" + "Tζαβέντ".


(Οι Πράσινοι διαφέρουν απο χώρα σε χώρα, πχ οι Γερμανοί είναι συστημικό φιλελεύθερο κόμμα, δεν είναι λούμπεν σαν τους Βρετανούς)

Όντως, αλλά τέτοια κόμματα αν τύχει να κυβερνήσουν κερνάνε τυρόπιτα και εφαρμόζουν κεντροκάτι πρόγραμμα στην οικονομία.

[Προέλλην]

Πράσινοι και αριστερά δεν έχουν την σχέση ως προς τις πολιτικές θέσεις και απευθύνονται σε διαφορετικά ακροατήρια.

- Οι Πράσινοι είναι φιλελεύθεροι οικονομικά, φιλοϊσραηλινοί, αντιρώσοι, ευρωενωσιακοί, ευρωατλαντιστές, κλπ. Ένα FDP είναι (OK, χωρίς τελείως μαχαίρι στα επιδόματα) με ράντικαλ οικολόγους.

Νόμιζα ότι στα οικονομικά είναι πιο κοντά στο SPD. Ούτως ή αλλως, όλοι αυτοί οι κεντροκάτι (CDU, SPD, FPD, Grune) πάνω κάτω τα ίδια είναι στην πράξη στα οικονομικά.

Έχουν σημαντικές διαφορές, ειδικά το SPD vs CDU και FDP.
Αν κυβερνούσε το CSU μαζί με το FPD, θα έκαναν πολύ μεγάλες περικοπές στο Δημόσιο, στα επιδόματα, θα μείωναν τους φόρους στα ανώτερα εισοδήματα, κλπ.
Αντίστοιχα, αν το SPD κυβερνούσε μόνο του, θα έκανε μεγαλύτερη επέκταση χρέους, θα διατηρούσε περισσότερα επιδόματα, κλπ. (αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι το SPD είναι ο καλός της υπόθεσης, όλα αυτά έχουν λογαριασμό).
Μην συγχέεις καταστάσεις με τα ελληνικά δεδομένα, όπου πχ ο οικονομικός φιλελευθερισμός ουσιαστικά δεν υφίσταται, ή που με την χρεοκοπία δεν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια για σοσιαλδημοκρατία.

Βασικά, το πρόβλημα των κυβερνήσεων συνεργασίας τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία είναι ακριβώς αυτό, οι διαφορές στην οικονομική και κοινωική πολιτική μεταξύ των εταίρων. Πχ, αυτή τη στιγμή, ο Μερτς δεν μπορεί να εφαρμόσει την ευρεία μεταρρυθμιστική πολιτική που διαφήμιζε, λόγω μπλόκου απο το SPD το οποίο δεν συμφωνεί στα περισσότερα μέτρα. Aπο την άλλη, το SPD πρέπει να βάλει νερό στο κρασί του για πολλές απο τις κοινωνικές πολιτικές του. Το αποτέλεσμα είναι μία μεσοβέζικη νερόβραστη οικονομική πολιτική που δεν ταράζει τα νερά.

- Αριστερά στη Γερμανία είναι οι Ντι Λίνκε, δηλαδή "Λαφαζάνης" + "Aνταρσία" + "Tζαβέντ".

(Οι Πράσινοι διαφέρουν απο χώρα σε χώρα, πχ οι Γερμανοί είναι συστημικό φιλελεύθερο κόμμα, δεν είναι λούμπεν σαν τους Βρετανούς)

Όντως, αλλά τέτοια κόμματα αν τύχει να κυβερνήσουν κερνάνε τυρόπιτα και εφαρμόζουν κεντροκάτι πρόγραμμα στην οικονομία.

H Λίνκε δεν είναι τέτοιο κόμμα πλέον, πχ τύπου Συνασπισμού με ολίγη απο Συνιστώσες. Πρόκειται για λούμπεν ψυχοπαθολογικές προσωπικότητες του ανάλογου ελληνικού τύπου που αναφέρω πιο πάνω.

[DrSocrates]

Νόμιζα ότι στα οικονομικά είναι πιο κοντά στο SPD. Ούτως ή αλλως, όλοι αυτοί οι κεντροκάτι (CDU, SPD, FPD, Grune) πάνω κάτω τα ίδια είναι στην πράξη στα οικονομικά.

Έχουν σημαντικές διαφορές, ειδικά το SPD vs CDU και FDP.
Αν κυβερνούσε το CSU μαζί με το FPD, θα έκαναν πολύ μεγάλες περικοπές στο Δημόσιο, στα επιδόματα, θα μείωναν τους φόρους στα ανώτερα εισοδήματα, κλπ.
Αντίστοιχα, αν το SPD κυβερνούσε μόνο του, θα έκανε μεγαλύτερη επέκταση χρέους, θα διατηρούσε περισσότερα επιδόματα, κλπ. (αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι το SPD είναι ο καλός της υπόθεσης, όλα αυτά έχουν λογαριασμό).
Μην συγχέεις καταστάσεις με τα ελληνικά δεδομένα, όπου πχ ο οικονομικός φιλελευθερισμός ουσιαστικά δεν υφίσταται, ή που με την χρεοκοπία δεν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια για σοσιαλδημοκρατία.

Βασικά, το πρόβλημα των κυβερνήσεων συνεργασίας τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία είναι ακριβώς αυτό, οι διαφορές στην οικονομική και κοινωική πολιτική μεταξύ των εταίρων. Πχ, αυτή τη στιγμή, ο Μερτς δεν μπορεί να εφαρμόσει την ευρεία μεταρρυθμιστική πολιτική που διαφήμιζε, λόγω μπλόκου απο το SPD το οποίο δεν συμφωνεί στα περισσότερα μέτρα. Aπο την άλλη, το SPD πρέπει να βάλει νερό στο κρασί του για πολλές απο τις κοινωνικές πολιτικές του. Το αποτέλεσμα είναι μία μεσοβέζικη νερόβραστη οικονομική πολιτική που δεν ταράζει τα νερά.

Όντως, αλλά τέτοια κόμματα αν τύχει να κυβερνήσουν κερνάνε τυρόπιτα και εφαρμόζουν κεντροκάτι πρόγραμμα στην οικονομία.

H Λίνκε δεν είναι τέτοιο κόμμα πλέον, πχ τύπου Συνασπισμού με ολίγη απο Συνιστώσες. Πρόκειται για λούμπεν ψυχοπαθολογικές προσωπικότητες του ανάλογου ελληνικού τύπου που αναφέρω πιο πάνω.

To προβλημα εδω ειναι οτι το κομμα των πρασινων και SPD φαινεται να μην εχουν προβλημα να συνεργαστουν μαζι τους στο Βερολινο και οπως λεει το αρθρο υπαρχουν πιεσεις απο ακαδημαικους ,πολιτικους προς το κομμα των πρασινων και των Σοσιαλδημοκρατων να μην συνεργαστουν με το Die Linke.

Γερμανία: Αριστερά, Πράσινοι και SPD ξεκινούν διερευνητικές συνομιλίες για σχηματισμό συνασπισμού στο Βερολίνο
https://www.capital.gr/diethni/4022185/ ... -berolino/



Απο εκει και περα και το κομμα των πρασινων εχει και προβληματικες θεσεις(και στα θεματα που αφορουν το μεταναστευτικο αλλα και για θεματα περιβαλλοντολογικα με καποιες θεσεις που ειναι εκτος πραγματικοτητας καθως και ιδεολογηματα που σχετιζονται με την λεγομενη «woke» κουλτουρα) ενω δεν φαινεται και να εχει προβλημα να συνεργαστει με το Die Linke οπως τωρα στο Βερολινο αλλα υπο ορους.
Ευρωβουλευτες του κομματος των πρασινων ηταν απο αυτους που κατηγορουσαν συχνα την σημερινη Ελληνικη κυβερνηση για το πως διαχειριζεται το μεταναστευτικο την ωρα που ειχαμε τις μαζικες ροες απο την Τουρκια.
Ενω οταν ηταν στην κυβερνηση η τοτε υπουργος Εξωτερικων Αναλενα Μπερμποκ απερριψε την αυστηροποιηση των μεθοριακων ελεγχων καθως και τις εκκλησεις τοτε της αντιπολιτευσης για διευρυνση του καταλογου με τις «ασφαλεις χωρες προελευσης» μεταναστων η οποια θα ειχε ως αποτελεσμα τη διευκολυνση των απελασεων και προχωρησαν τοτε και σε νομοθετικες αλλαγες διευκολυνοντας την αποκτηση γερμανικης υπηκοοτητας.

[Προέλλην]

Oι θέσεις των Πρασίνων για τη μετανάστευση είναι παρόμοιες με του SPD και του CDU, και αντίθετες με αυτές της Ντι Λίνκε.

Οι Πράσινοι δεν υποστηρίζουν μια πολιτική πλήρως ανεξέλεγκτης μετανάστευσης. Η επίσημη θέση τους περιλαμβάνει τόσο την προστασία των προσφύγων όσο και την οργανωμένη διαχείριση των συνόρων και τις επιστροφές όσων δεν έχουν δικαίωμα παραμονής. Διαφωνούν, ωστόσο, με μέτρα που θεωρούν ότι παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα ή περιορίζουν υπερβολικά την πρόσβαση στο άσυλο.
https://www.gruene.de/themen/einwanderung-gestalten
Η Μπέρμποκ συγκεκριμένα ως αρχηγός των Πρασίνων στην κυβέρνηση υποστήριξε την απέλαση όσων διαπράττουν σοβαρά βίαια εγκλήματα ή αποτελούν ισλαμιστική απειλή, ανεξάρτητα από τη χώρα καταγωγής τους (δηλαδή και σε μη ασφαλείς χώρες). Επίσης υποστήριξε την εφαρμογή του πιο αυστηρού Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου (ΚΕΣΑ/CEAS). Φυσικά, οι Πράσινοι δεν στηρίζουν pushbacks κλπ, όλες οι σχετικά θέσεις τους είναι πολιτικά ορθές. Αυτά είναι τα ίδια που λέει και το SPD. Το CDU λέει παραπάνω αστυνόμευση των γεμανικών συνόρων και περισσότερες επιστροφές στις χώρες απο τις οποίες μπήκαν στη Γερμανία.


Τώρα, όλα τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με αυτά που λέει η Ντι Λίνκε, ήτοι:
Αντιτίθεται στους περιορισμούς του δικαιώματος ασύλου και στις διαδικασίες που περιορίζουν την πρόσβαση των αιτούντων σε νομική προστασία (κοινώς άσυλο σε όλους ανεξαιρέτως)
Zητά ασφαλείς, νόμιμες οδούς εισόδου των μεταναστών-προσφύγων στην Ευρώπη.
Αντιτίθεται σε όλες τις απελάσεις, συμπεριλαμβανομένων και των εγκληματιών.
Ζητά οι πρόσφυγες να λαμβάνουν κανονικές χρηματικές παροχές αντί για περιοριστικές παροχές σε είδος ή ειδικές προπληρωμένες κάρτες (Bezahlkarten).
Υποστηρίζει την στέγαση των προσφύγων σε κανονικές κατοικίες αντί για δομές φιλοξενίας.
Προτείνει δικαίωμα πολιτογράφησης μετά από πέντε χρόνια παραμονής στη Γερμανία (απ ότι καταλαβαίνω χωρίς προϋποθέσεις, γιατί αλλιώς τα 5 χρόνια ισχύουν για όσους πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια ενσωμάτωσης) και ευρύτερη πολιτική συμμετοχή των μακροχρόνια διαμενόντων μεταναστών.
Ζητά την κατάργηση της Frontex με τη σημερινή της μορφή και την αντικατάστασή της από ευρωπαϊκό πολιτικό πρόγραμμα θαλάσσιας διάσωσης.
Αντιτίθεται επίσης στο κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου (GEAS).
https://www.die-linke.de/bundestagswahl ... lprogramm/

[Λαχουρένιος]

Έχουν σημαντικές διαφορές, ειδικά το SPD vs CDU και FDP.
Αν κυβερνούσε το CSU μαζί με το FPD, θα έκαναν πολύ μεγάλες περικοπές στο Δημόσιο, στα επιδόματα, θα μείωναν τους φόρους στα ανώτερα εισοδήματα, κλπ.
Αντίστοιχα, αν το SPD κυβερνούσε μόνο του, θα έκανε μεγαλύτερη επέκταση χρέους, θα διατηρούσε περισσότερα επιδόματα, κλπ. (αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι το SPD είναι ο καλός της υπόθεσης, όλα αυτά έχουν λογαριασμό).
Μην συγχέεις καταστάσεις με τα ελληνικά δεδομένα, όπου πχ ο οικονομικός φιλελευθερισμός ουσιαστικά δεν υφίσταται, ή που με την χρεοκοπία δεν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια για σοσιαλδημοκρατία.

Βασικά, το πρόβλημα των κυβερνήσεων συνεργασίας τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία είναι ακριβώς αυτό, οι διαφορές στην οικονομική και κοινωική πολιτική μεταξύ των εταίρων. Πχ, αυτή τη στιγμή, ο Μερτς δεν μπορεί να εφαρμόσει την ευρεία μεταρρυθμιστική πολιτική που διαφήμιζε, λόγω μπλόκου απο το SPD το οποίο δεν συμφωνεί στα περισσότερα μέτρα. Aπο την άλλη, το SPD πρέπει να βάλει νερό στο κρασί του για πολλές απο τις κοινωνικές πολιτικές του. Το αποτέλεσμα είναι μία μεσοβέζικη νερόβραστη οικονομική πολιτική που δεν ταράζει τα νερά.

Μπορεί και να είμαι προκατειλημμένος από το ελληνικό πολιτικό σύστημα, αλλά το ίδιο το γεγονός ότι το SPD συνεργάζεται εδώ και 3 δεκαετίες με τους άλλους δύο (έστω και με συμβιβασμούς) δείχνει ότι οι διαφορές δεν είναι τέτοιες που να μην γεφυρώνονται με λίγο μαγείρεμα.

Το χρέος της Γερμανίας κυμαίνεται σε σταθερά επίπεδα από τα τέλη των 90s και μετά οπότε δεν φαίνεται κάποιο κυβερνών κόμμα να είναι περισσότερο ή λιγότερο σπάταλο από το άλλο

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

1991 ➜ 39.0%
1992 ➜ 41.4%
1993 ➜ 45.1%
1994 ➜ 47.5%
1995 ➜ 54.9%
1996 ➜ 57.7%
1997 ➜ 58.8%
1998 ➜ 59.4%
1999 ➜ 60.3%
2000 ➜ 59.2%
2001 ➜ 58.1%
2002 ➜ 59.8%
2003 ➜ 63.3%
2004 ➜ 65.0%
2005 ➜ 67.1%
2006 ➜ 66.4%
2007 ➜ 63.7%
2008 ➜ 65.2%
2009 ➜ 72.4%
2010 ➜ 81.0%
2011 ➜ 78.5%
2012 ➜ 79.8%
2013 ➜ 77.5%
2014 ➜ 74.5%
2015 ➜ 71.2%
2016 ➜ 68.3%
2017 ➜ 64.0%
2018 ➜ 60.8%
2019 ➜ 58.7%
2020 ➜ 68.0%
2021 ➜ 67.9%
2022 ➜ 64.4%
2023 ➜ 62.3%
2024 ➜ 62.2%
2025 ➜ 62.9%
2026 ➜ 64.6% (IMF proj.)

Την πρώτη πενταετία μετά την κρίση τσίμπησε λίγο αλλά μετά έπεσε πάλι στο 65%. Επίσης, παρατηρώ ότι την 7ετία '98 με '05 που ήταν οι πασόκοι με τους πράσινους το χρέος ανέβηκε μόνο 7 μονάδες και το '21 με '25 που ήταν με πράσινους και FDP το χρέος όχι μόνο δεν ανέβηκε αλλά έπεσε κιόλας 5 μονάδες περίπου.

[DrSocrates]

Oι θέσεις των Πρασίνων για τη μετανάστευση είναι παρόμοιες με του SPD και του CDU, και αντίθετες με αυτές της Ντι Λίνκε.

Οι Πράσινοι δεν υποστηρίζουν μια πολιτική πλήρως ανεξέλεγκτης μετανάστευσης. Η επίσημη θέση τους περιλαμβάνει τόσο την προστασία των προσφύγων όσο και την οργανωμένη διαχείριση των συνόρων και τις επιστροφές όσων δεν έχουν δικαίωμα παραμονής. Διαφωνούν, ωστόσο, με μέτρα που θεωρούν ότι παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα ή περιορίζουν υπερβολικά την πρόσβαση στο άσυλο.
https://www.gruene.de/themen/einwanderung-gestalten
Η Μπέρμποκ συγκεκριμένα ως αρχηγός των Πρασίνων στην κυβέρνηση υποστήριξε την απέλαση όσων διαπράττουν σοβαρά βίαια εγκλήματα ή αποτελούν ισλαμιστική απειλή, ανεξάρτητα από τη χώρα καταγωγής τους (δηλαδή και σε μη ασφαλείς χώρες). Επίσης υποστήριξε την εφαρμογή του πιο αυστηρού Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου (ΚΕΣΑ/CEAS). Φυσικά, οι Πράσινοι δεν στηρίζουν pushbacks κλπ, όλες οι σχετικά θέσεις τους είναι πολιτικά ορθές. Αυτά είναι τα ίδια που λέει και το SPD. Το CDU λέει παραπάνω αστυνόμευση των γεμανικών συνόρων και περισσότερες επιστροφές στις χώρες απο τις οποίες μπήκαν στη Γερμανία.


Τώρα, όλα τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με αυτά που λέει η Ντι Λίνκε, ήτοι:
Αντιτίθεται στους περιορισμούς του δικαιώματος ασύλου και στις διαδικασίες που περιορίζουν την πρόσβαση των αιτούντων σε νομική προστασία (κοινώς άσυλο σε όλους ανεξαιρέτως)
Zητά ασφαλείς, νόμιμες οδούς εισόδου των μεταναστών-προσφύγων στην Ευρώπη.
Αντιτίθεται σε όλες τις απελάσεις, συμπεριλαμβανομένων και των εγκληματιών.
Ζητά οι πρόσφυγες να λαμβάνουν κανονικές χρηματικές παροχές αντί για περιοριστικές παροχές σε είδος ή ειδικές προπληρωμένες κάρτες (Bezahlkarten).
Υποστηρίζει την στέγαση των προσφύγων σε κανονικές κατοικίες αντί για δομές φιλοξενίας.
Προτείνει δικαίωμα πολιτογράφησης μετά από πέντε χρόνια παραμονής στη Γερμανία (απ ότι καταλαβαίνω χωρίς προϋποθέσεις, γιατί αλλιώς τα 5 χρόνια ισχύουν για όσους πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια ενσωμάτωσης) και ευρύτερη πολιτική συμμετοχή των μακροχρόνια διαμενόντων μεταναστών.
Ζητά την κατάργηση της Frontex με τη σημερινή της μορφή και την αντικατάστασή της από ευρωπαϊκό πολιτικό πρόγραμμα θαλάσσιας διάσωσης.
Αντιτίθεται επίσης στο κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου (GEAS).
https://www.die-linke.de/bundestagswahl ... lprogramm/

κανεις δεν ειπε οτι οι επισημες θεσεις του κομματος των πρασινων ταυτιζονται με αυτες του Die Linke σε οτι αφορα το μεταναστευτικο
οι θεσεις τους πραγματι ειναι πιο κοντα σε αυτες του SPD οχι τοσο στις θεσεις του CDU αλλα και το SPD εχει υποστηριξει, ψηφισει καποια απο τα σχετικα προσφατα μετρα του CDU που αφορουν το μεταναστευτικο ενω οι πρασινοι οχι οι οποιοι διαφωνουν με την περαιτερω αυστηροποιηση της μεταναστευτικης πολιτικης που υποστηριζει η σημερινη Γερμανικη κυβερνηση.
Οταν η Μπερμποκ στηριξε ορισμενα απο τα αυστηροτερα μετρα που ηθελε να παρει ο Σολτς, η νεολαια των πρασινων αλλα και αρκετοι βουλευτες του κομματος των πρασινων διαφωνησαν. Στο εσωτερικο των πρασινων υπαρχουν και βουλευτες που εχουν θεσεις που ειναι μαλλον πιο κοντα σε αυτες του Die Linke απο οτι του SPD σε οτι αφορα το θεμα του μεταναστευτικου.
Η υπουργος εξωτερικων απο το κομμα των πρασινων αργοτερα πραγματι υποστηριξε την εφαρμογη ενος πιο αυστηρου Κοινου Ευρωπαϊκου Συστηματος Ασυλου αλλα διαφωνουν οι πρασινοι με τις προσφατες προτασεις και τα μετρα που εφερε η προτεινει για παραδειγμα το CDU και γενικα με μετρα σαν αυτα που προτεινει η Ελληνικη κυβερνηση. Επι ημερων κυβερνησης(Πρασινων SPD) ηρθαν πολλοι μεταναστες τα τελευταια χρονια(οικογενειακη επανενωση με αποτελεσμα να γεμισουν οι δομες) και ταυτοχρονα νομοθετικες αλλαγες διευκολυνοντας την αποκτηση γερμανικης υπηκοοτητας ενω επεκρινε τις προτασεις για μoνιμη αυστηροποιηση των μεθοριακων ελεγχων που θελανε αλλα κομματα οπως το CDU ενω οι απελασεις ηταν πολυ λιγες. ενω στην συνεχεια η κυβερνηση CDU&SPD προχωρησε σε διετη αναστολη της οικογενειακης επανενωσης κατι που αφορουσε εκεινους που δεν διεθεταν πληρη προσφυγικη ιδιοτητα αλλα τελουσαν υπο καθεστως επικουρικης προστασιας, διοτι υπηρχε αναγκη ελαφρυνσης των δομων υποδοχης και ενταξης.
Oι θεσεις των πρασινων δεν λυνουν κανενα προβλημα σε οτι αφορα τις ροες και γενικοτερα την διαχειριση μεγαλων μεταναστευτικων κρισεων και οργανωμενης εργαλειοποιησης οπως και αποδειχθηκε και για αυτο τωρα οι κυβερνησεις εξεταζουν αλλα αυστηροτερα μετρα
Αυτα που ελεγαν οι ευρωβουλευτες των πρασινων(απο Γερμανια και Ολλανδια) για την διαχειριση του μεταναστευτικου απο την κυβερνηση Μητσοτακη ειναι τα ιδια που ελεγαν και οι ευρωβουλευτες του Συριζα τοτε.

Πριν λιγες μερες η πλειονοτητα των Ευρωβουλευτων ζητησαν μετρα κατα τoυ «ισλαμιστικου εισοδισμου» στην Ευρωπη, αναμεσα στα κομματα που ψηφισαν κατα ηταν και τα κομματα των πρασινων και οι σοσιαλιστες
Με 381 ψηφους υπερ, 167 κατα και 15 αποχες εγκριθηκε στο Στρασβουργο

Το Ευρωκοινοβούλιο ζητά μέτρα κατά του «ισλαμιστικού εισοδισμού» στην Ευρώπη
Ψήφισμα με 381 ψήφους υπέρ ζητά ευρωπαϊκή μεθοδολογία εντοπισμού, επανεξέταση των χρηματοδοτήσεων της ΕΕ και αυστηρότερους ελέγχους σε θεωρήσεις και εξωτερική χρηματοδότηση από Κατάρ και Τουρκία.
https://www.ertnews.gr/eidiseis/to-eyro ... in-eyropi/