Αξίζει τον κόπο να περάσεις πανεπιστημιο; Φυσικά!

[Alkiviades]

Το πανεπιστήμιο δεν είναι για να σου εξασφαλίσει μια σίγουρη εργασία, το πανεπιστήμιο είναι για τα αρχικά σου βήμτα να σε μαθει να σκέφτεσαι πως λειτουργεί η κάθε επιστήμη, αν θέλεις αργότερα και σου αρέσει η επιστήμη την ακολουθάς, άν όχι βρίσκεις κάτι της αρεσκείας σου.

Το σίγουρο με τις σπουδές είναι πως πρέπει να θυσιάσεις πολλά πράγματα από την καθημερινότητά, το σίγουρο είναι το χρήμα. Κάποιος πρέπει να σε ταϊζει για τα επόμενα 3 - 4 χρόνια. Κατ' εμέ, δεν μπορούν να υπάρξουν ισότιμες σπουδές σαν αυτού του εξωτερικού. Γιατί σου προσφέρουν βιοπορισμό παράλληλα με τις σπουδές.

true.
Αυτή η έννοια της "επενδυσης" μου κάνει εντύπωση που εκλιπει απο τις προτεραιότητες των τωρινών 16χρονων (οχι ολων, μη γενικευουμε).
Δηλαδή θέλουν μισθό ανειδικευτου ΙΥ με μίρλα και γκρίνια προς το "κατεστημενο" χωρις να εχουν θυσιάσει κάτι. <----Αυτο ακουγεται μαζοχιστικό ετσι όπως το εγραψα αλλά αν ειναι το υπερτατο σχέδιό τους ειναι χαμηλών προδιαγραφών καθότι δεν θα μπορέσουν να διεκδικήσουν τίποτα άλλο απο το εργασιακό περιβαλλον σε βαθος χρόνου.

Ωρες ώρες αναρωτιέμαι σε τι είδους κόσμο ζείτε ορισμένοι... οι κακοί 16χρονοι, που δε θέλουν να θυσιάσουν τίποτε και τα περιμένουν όλα έτοιμα... αν ήσουν 80 χρονών θα το θεωρούσα φυσοιολογικό να γράφεις τέτοια πράματα - αλτσχάιμερ, μαλάκυνση, αρτηριοσκλήρωση, εντάξει.

Να τα γράφει νέα (?) κοπέλα (?) αυτά, είναι αξιολύπητο πραγματικά...

Παρεμπιπτόντως, συμφωνώ αρκετά με τον μετράνιον (αυτό είναι πρωτιά, σίγουρα). Ως προς όλα πλην του τελευταίου - σε ποια χώρα ακριβώς σε ταϊζει το κράτος για να σπουδάζεις? Διότι ακριβώς το αντίθετο είναι η τάση τις τελευταίες δεκαετίες. Πέραν του αγγλοσαξωνικού κόσμου, όπου πάντα ήταν "ο καθένας και πάνω του" (γι' αυτό μόνο με υποτροφία σπουδάζεις ειδικά στις ΗΠΑ, αν δεν ανήκεις στις προνομιούχες τάξεις), η τάση αυτή εξαπλώνεται παντού, νεοφιλελευθερισμός γαρ...

[paralo]

Ωρες ώρες αναρωτιέμαι σε τι είδους κόσμο ζείτε ορισμένοι... οι κακοί 16χρονοι, που δε θέλουν να θυσιάσουν τίποτε και τα περιμένουν όλα έτοιμα... αν ήσουν 80 χρονών θα το θεωρούσα φυσοιολογικό να γράφεις τέτοια πράματα - αλτσχάιμερ, μαλάκυνση, αρτηριοσκλήρωση, εντάξει.

Να τα γράφει νέα (?) κοπέλα (?) αυτά, είναι αξιολύπητο πραγματικά...

Παρεμπιπτόντως, συμφωνώ αρκετά με τον μετράνιον (αυτό είναι πρωτιά, σίγουρα). Ως προς όλα πλην του τελευταίου - σε ποια χώρα ακριβώς σε ταϊζει το κράτος για να σπουδάζεις? Διότι ακριβώς το αντίθετο είναι η τάση τις τελευταίες δεκαετίες. Πέραν του αγγλοσαξωνικού κόσμου, όπου πάντα ήταν "ο καθένας και πάνω του" (γι' αυτό μόνο με υποτροφία σπουδάζεις ειδικά στις ΗΠΑ, αν δεν ανήκεις στις προνομιούχες τάξεις), η τάση αυτή εξαπλώνεται παντού, νεοφιλελευθερισμός γαρ...

Καλά, μη με λυπάσαι πολύ. Θα συγκινηθώ.

Κατέθεσε μια αποψη επι του θέματος λοιπόν. Δική σου.

Προσωπικά αναγνωριζω στα 16χρονα το δικαιωμα του να εχουν άποψη για το μελλον τους και δεν βαζω τα οικονομικά προβλήματα των γονιών τους ως θεσφατο ανασταλτικό παραγοντα να κρινουν με τι θα πορευτούν τα ίδια στο μελλον.
Δηλαδή, η πλύση εγκεφαλου και τα οικονομικά προβληματα των τωρινών ενηλικων που περνάνε στους εφηβους το μήνυμα οτι οι σπουδές δεν βγάζουν κάπου στο μελλον, δεν θέλω να δεχτώ οτι ειναι η αιτία των επιλογών των εφήβων. Αναγνωριζω ευθυνες σε αυτόν που αποφασίζει για το δικό του μελλον. Και κρινω οτι αυτες οι επιλογές ΔΕΝ ειναι μακρόπνα βελτιστες.

(καλά, το σεξιστικό σχόλιο το προσπερνώ...το ιντερνετ εχω αποδεχτεί οτι δεν μπορει να με εκνευρισει..οποτε τι να κανω, παραμενω συνομιλιτής με καθυστερς)

Αυτη την αναντιστοιχία γράφω παραπανω. Οτι οι σπουδές vs χρήματα δεν αποτιμώνται σωστά στον οικογενειακό προγραμματισμό.

[Alkiviades]

Καθυστέρες? Ναι, πες μας και καθυστέρες

Ρε τι να σου πω, ότι έχεις ένα μικρό μυαλουδάκι τίγκα στο στερεότυπο? Οι 16χρονοι τεμπέληδες, όλοι είναι τεμπέληδες εκτός από μένα, όλα είναι σκατά στην ελλάδα τι ωραία που είναι αλλού, και διάφορες άλλες τέτοιες βλακείες.

Οι σπουδές δεν είναι επαγγελματική αποκατάσταση. Οι σπουδές είναι σπουδές. Αν θες να συνδυάσεις σπουδές και επαγγελματική αποκατάσταση, πήγαινε ικάρων, ευελπίδων, μπάτσων ή καμια σχολή υπαξ.

Υπάρχει σήμερα ένας διάχυτος αρνητισμός ως προς το θέμα σπουδές, αλλά γιατί υπάρχει? Διότι μέχρι τούδε, έχουμε τιγκάρει στους πτυχιούχους δικηγόρους, μηχανικούς, φυσικομαθηματικούς, φιλόλογους, κομπιουτεράδες, χημικούς, γεωπόνους, ότι θες, που εργάζονται ως πωλητές, υπάλληλοι καταστημάτων, τυλιχτές σουβλακιών, γκαρσόνια και μπάρμεν.

Η ελληνική οικονομία ακόμη και στις καλές εποχές της, δεν παρήγαγε θέσεις υψηλής εξειδίκευσης παρά με εξαιρετικά αργό ρυθμό - και αυτές οι λίγες ήταν φυλαγμένες για βύσματα (που είχαν μπαμπά ή θείο ή νονό τον αφεντικό) και ελάχιστους, μετρημένους, τυχεορύς.

Σήμερα δεν παράγει καθόλου θέσεις υψηλής εξειδίκευσης και έχεις το απίστευτο φαινόμενο να εχεις 300.000 κατόχους μάστερ να υποαπασχολούνται σε θέσεις που παίρνουν το βασικό μισθό (πείνας) και σε αντικείμενα που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο των σπουδών τους.

Και θα ήταν περισσότεροι, αν δεν είχαν λακίσει 160.000 πτυχιούχοι (οι μισοί ακριβώς κάτοχοι και μεταπτυχιακών) στο εξωτερικό.

Οπότε, ΓΙΑΤΙ να σπουδάσει κάποιος με το μυαλό στην επαγγελματική αποκατάσταση, όταν η αγορά στην Ελλάδα ζητά κατά 80% (δεν είναι τυχαίο το νούμερο, βγήκε από έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ) εργαζόμενους χαμηλής ή ανύπαρκτης εξειδίκευσης και πληρώνει μισθούς πείνας?

[Νάσος Ρούκουνας]

ο γαμπρός μου είναι φροντιστηριούχος και συζητώντας μαζί του έχω καταλήξει ότι η τωρινή εποχή είναι σκατένια να είσαι 16ρης,τα παιδιά από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους-από το 2009 ας πούμε- ακούνε μόνο για κρίση και φτώχεια από τους ενήλικες
ένα σημαντικό ποσοστό το έχει πάρει απόφαση πως θα γίνει γρέκοτσαβ και έχουν γράψει το σχολείο στο γκιόνι τους
άλλα τρώνε τρελή πίεση από τους γονείς για να διαβάζουν,υπήρξαν δε και περιπτώσεις παιδιών που σταμάτησαν τις σπουδές λόγω οικονομικής αδυναμίας,μέχρι και πέρυσι-πρόπερσι οι οικογένειες που είχαν θέμα κάπως τα βόλευαν,πλέον φαίνεται πως το λίπος σώθηκε

[Freisinniger]

Ως προς όλα πλην του τελευταίου - σε ποια χώρα ακριβώς σε ταϊζει το κράτος για να σπουδάζεις? Διότι ακριβώς το αντίθετο είναι η τάση τις τελευταίες δεκαετίες. Πέραν του αγγλοσαξωνικού κόσμου, όπου πάντα ήταν "ο καθένας και πάνω του" (γι' αυτό μόνο με υποτροφία σπουδάζεις ειδικά στις ΗΠΑ, αν δεν ανήκεις στις προνομιούχες τάξεις), η τάση αυτή εξαπλώνεται παντού, νεοφιλελευθερισμός γαρ...

Δυστυχώς δεν έγινα κατανοητός, τα πανεπιστήμια του εξωτερικού πέραν ότι προσφέρουν σπουδές, σου λένε και τι είδους σπουδες θέλεις; Θέλεις πχ πλήρες ωράριο, μερικό ωράριο ή βάσει προγράμματος μαθημάτων; Έχεις επιλογές. Για να διαλέξει κάποιος το μερικό ωράριο σπουδών θα πρέπει να εργάζεται, είτε ο φοιτητής να πληρώσει τα ενοίκιά του, είτε να αναπτύξει τις δεξιοτεχνίες του, τι νομίζεις πως οι πατεράδες πληρώνουν τις σπουδές των παιδιών τους (κυρίως στις αγγλικές χώρες); Οι περισσότεροι δουλεύουν όπου βρουν.

Δυστυχώς το πρόβλημα με τις σπουδές είναι αυτό που λες, τα πλουσιόπαιδα ή τουλάχιστον οι έχοντες και κατέχοντες μπορούν να προτιμηθούν για διάφορους λόγους. Οι κύριοι λόγοι, είναι επειδή ήδη οι γονείς των είναι σπουδασμένοι και έχουν διάφορες επιχειρήσεις, είτε μικρές, είτε μεγάλες και ξέρουν πέντε βασικά πράγματα από διαχείρηση.

Αλλά τώρα συνήθως αυτοί που είναι οι πιο επιτυχημένοι είναι, ήταν αρκετές φορές και μικρομεσαίες και φτωχιές οικογένειες.

[Λαχουρένιος]

ο γαμπρός μου είναι φροντιστηριούχος και συζητώντας μαζί του έχω καταλήξει ότι η τωρινή εποχή είναι σκατένια να είσαι 16ρης,τα παιδιά από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους-από το 2009 ας πούμε- ακούνε μόνο για κρίση και φτώχεια από τους ενήλικες
ένα σημαντικό ποσοστό το έχει πάρει απόφαση πως θα γίνει γρέκοτσαβ και έχουν γράψει το σχολείο στο γκιόνι τους
άλλα τρώνε τρελή πίεση από τους γονείς για να διαβάζουν,υπήρξαν δε και περιπτώσεις παιδιών που σταμάτησαν τις σπουδές λόγω οικονομικής αδυναμίας,μέχρι και πέρυσι-πρόπερσι οι οικογένειες που είχαν θέμα κάπως τα βόλευαν,πλέον φαίνεται πως το λίπος σώθηκε

Το αγγουρι θα το φανε οταν βγουν στην αγορα εργασιας.Μεχρι τα 30παρα τραλαλι τραλαλο τα περισσοτερα.Μην τα λυπαστε.

[Alkiviades]

Ως προς όλα πλην του τελευταίου - σε ποια χώρα ακριβώς σε ταϊζει το κράτος για να σπουδάζεις? Διότι ακριβώς το αντίθετο είναι η τάση τις τελευταίες δεκαετίες. Πέραν του αγγλοσαξωνικού κόσμου, όπου πάντα ήταν "ο καθένας και πάνω του" (γι' αυτό μόνο με υποτροφία σπουδάζεις ειδικά στις ΗΠΑ, αν δεν ανήκεις στις προνομιούχες τάξεις), η τάση αυτή εξαπλώνεται παντού, νεοφιλελευθερισμός γαρ...

Δυστυχώς δεν έγινα κατανοητός, τα πανεπιστήμια του εξωτερικού πέραν ότι προσφέρουν σπουδές, σου λένε και τι είδους σπουδες θέλεις; Θέλεις πχ πλήρες ωράριο, μερικό ωράριο ή βάσει προγράμματος μαθημάτων; Έχεις επιλογές. Για να διαλέξει κάποιος το μερικό ωράριο σπουδών θα πρέπει να εργάζεται, είτε ο φοιτητής να πληρώσει τα ενοίκιά του, είτε να αναπτύξει τις δεξιοτεχνίες του, τι νομίζεις πως οι πατεράδες πληρώνουν τις σπουδές των παιδιών τους (κυρίως στις αγγλικές χώρες); Οι περισσότεροι δουλεύουν όπου βρουν.

Δυστυχώς το πρόβλημα με τις σπουδές είναι αυτό που λες, τα πλουσιόπαιδα ή τουλάχιστον οι έχοντες και κατέχοντες μπορούν να προτιμηθούν για διάφορους λόγους. Οι κύριοι λόγοι, είναι επειδή ήδη οι γονείς των είναι σπουδασμένοι και έχουν διάφορες επιχειρήσεις, είτε μικρές, είτε μεγάλες και ξέρουν πέντε βασικά πράγματα από διαχείρηση.

Αλλά τώρα συνήθως αυτοί που είναι οι πιο επιτυχημένοι είναι, ήταν αρκετές φορές και μικρομεσαίες και φτωχιές οικογένειες.

Στις αγγλοσαξωνικές χώρες (ΗΠΑ Βρετανία, τουλάχιστον) οι γονείς καλύπτουν τα έξοδα των γόνων τους για το Πανεπιστήμιο. Μην το μπερδεύεις με τις γερμανικές χώρες, όπου είναι παράδοση ο φοιτητής είτε να εργάζεται, είτε να παίρνει δάνειο (αυτό το κάνουν και στις αγγλοσαξονικές χώρες, το δάνειο, αλλά είναι λίγο δύσκολο να το πάρεις)

Στις ΗΠΑ όπου τα δίδακτρα των πανεπιστημίων είναι εξαιρετικά αλμυρά, είναι παντελώς αδύνατο για έναν φοιτητή να καλύπτει δίδακτρα συν έξοδα διαβίωσης με μια πάρτ τάιμ δουλειά ή και με μια φουλ τάιμ mcjob που είναι συνήθως και το μόνο που μπορείς να βρεις ως φοιτητής.

Η εκπαίδευση σε όλες αυτές τις χώρες είναι βαθύτατα ταξική. Στις ΗΠΑ ένεκα υψηλών διδάκτρων, μόνο οι έχοντες και κατέχοντες μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους στο πανεππιστήμιο και τα ΚΑΛΑ πανεπιστήμια παίρνουν μόνο τους εκλεκτότερους γόνους της αστικής τάξης. Στην Βρετανία οι κατώτερες τάξεις είναι επίσης αποκλεισμένες παντελώς από την ανώτερη εκπαίδευση και μόνο από μέση τάξη και πάνω έχεις ελπίδες να σπουδάσεις.

Οι υποτροφίες είναι ένας τρόπος, αλλά αν σκεφτείς πόσο λίγες είναι, τότε... φέξε μου και γλίστρησα.

[Kauldron]

μια φουλ τάιμ mcjob που είναι συνήθως και το μόνο που μπορείς να βρεις ως φοιτητής.

Στην Ελλάδα ακόμα και αυτό θέλεις πτυχίο για να το πάρεις.
Ανέκδοτο.
-Τί λέει ένας άνεργος πτυχιούχος σ' έναν εργαζόμενο πτυχιούχο?
-Μια μερίδα μπιφτέκια και δυο πατάτες.

[Freisinniger]

Εμένα πάντως οι κρατικές σπουδές μου κόστισαν ακριβά. Το ίδιο όσο θα πλήρωνα πχ σε ένα τοπικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Για μην λέμε βλακείες δεν είναι καλά, αλλά ούτε και φθηνές οι σπουδές στην Ελλάδα.

Είχα γνωρίσει έναν αλβανό, ο οποίος δούλευε σε κωλοδουλειές και σπούδαζε ταυτόχρονα σε ιδιωτικό αγγλικό πανεπιστήμιο στην Αθήνα, τα μαθήματα τα πλήρωνε ανά μάθημα και λίγα λίγα τα περνούσε. Το θέμα είναι μετά η σχολή του, εφόσον αποφοίτησε τον βοήθησε αμέσως και για εργασίαστο εξωτερικό και από την πρώτη μέρα κιόλας.

[paralo]

Εμένα πάντως οι κρατικές σπουδές μου κόστισαν ακριβά. Το ίδιο όσο θα πλήρωνα πχ σε ένα τοπικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Για μην λέμε βλακείες δεν είναι καλά, αλλά ούτε και φθηνές οι σπουδές στην Ελλάδα.

Είχα γνωρίσει έναν αλβανό, ο οποίος δούλευε σε κωλοδουλειές και σπούδαζε ταυτόχρονα σε ιδιωτικό αγγλικό πανεπιστήμιο στην Αθήνα, τα μαθήματα τα πλήρωνε ανά μάθημα και λίγα λίγα τα περνούσε. Το θέμα είναι μετά η σχολή του, εφόσον αποφοίτησε τον βοήθησε αμέσως και για εργασίαστο εξωτερικό και από την πρώτη μέρα κιόλας.

eipa να το πώ...να μην το πω...να μην με περασουν και για καρμιρω τελειως...αλλά και παλι true.
Με συγκατοικηση τα δυσκολα χρόνια ή δουλειά (ασχετη ή πανω στις σπουδες) και παλι οικονομια εκανα.

Βελγιο για σπουδες, παιδιά. 600 ευρω/μηνα all included απλά φτυνεις αιμα (το κόστος). Δυτικού τυπου εκπαιδευση και δεν ξεπαραδιάζεσαι.