White έγραψε:Diadochos έγραψε:Eμένα το χιτ μου είναι τα μύδια σαγανάκι. Έχω εντυπωσιάσει πολλούς βάρβαρους με αυτά. Επίσης μαγειρεύω καλές φακές.
Δώσε μας βρε τη συνταγή.
Απο τα πιο εύκολα φαγητά, την γεύση καθορίζουν τα υλικά και όχι τόσο ο τρόπος μαγειρέματος.
Βάζω καλό ελαιόλαδο στο τηγάνι, καβουρντίζω πράσινη πιπεριά, ξερό κρεμμύδι, σκόρδο, προς το τέλος τρίβω πιπέρι. Έπειτα ρίχνω μίγμα απο φρέσκια ώριμη ντομάτα και πασάτα (Καλή ντομάτα όπως θα ξέρετε όλοι οι συνμετανάστες είναι θέμα να βρεις στα Ευρώπας, το μόνο που πλησιάζει σε ντομάτα είναι κάτι μεσαίου μεγέθους τοματίνια). Ρίχνω 3 φύλλα δάφνης, 1 μικρή καυτερή πιπεριά και αφήνω να βράσει κανένα 15λεπτο. Μετά ρίχνω μέσα τα μύδια (κατεψυγμένα δυστυχώς εδώ), βγάζουν και αυτά το νερό τους. Αφήνω να βράσουν δοκιμάζοντας ανά τακτά διαστήματα για να δω αν είναι έτοιμα. Τέλος ρίχνω καλής ποιότητας φέτα (εισαγωγής απο την Ελλάδα και όχι κάτι Patros κλπ μαϊμούδες που κυκλοφορούν εδώ) και μετά απο 2-3 λεπτά που θα ζεσταθεί ανακατεύω μέχρι να λιώσει. Τέλος πασπαλίζω με ψιλοκομμένο μαϊντανό. Αλάτι δεν ρίχνω σε κανένα στάδιο, η αλμύρα της φέτας φτάνει, αν πέσει και αλάτι γίνεται λύσσα. Σερβίρω πάντα απο την χαμηλή κατσαρόλα-τηγάνι που τα μαγειρεύω, την οποία βάζω επάνω σε έναν χοντρό μεταλλικό δίσκο για να διατηρείται η θερμότητα (ιδέα που ξεπατίκωσα απο έναν Ινδό που σέρβιρε έτσι το κάρυ), και με την σειρά του, επάνω σε μια ψάθινη μαλακία που έχω για να μην καεί το τραπέζι. Σκέτα ως ορεκτικό με ούζο ή τσίπουρο, ή ως τόπινγκ για μακαρόνια.
