Πάνας έγραψε:Η καμπυλότητα που αναπαριστάται στο γράφημα είναι ο χώρος που καταλαμβάνει η γη και το πεδίο της έλξης της. Απόλυτα φυσιολογικό να καμπυλώνουν οι ιδιότητες του χώρου σε τόσο κοντινή απόσταση.
Για να το πω αλλιώς και να το καταλάβουν και τα παιδάκια η γη είναι "μαγνήτης" , ότι πέφτει στο πεδίο της ή στο πεδίο κάποιου άλλου σώματος δέχεται την επιρροή της άλλα έλκονται και άλλα απωθούνται όπως και ο χώρος γύρω της. Σε τεράστιες αποστάσεις όμως όπως αυτή του σύμπαντος δεν έχει καμία επίδραση.
Λάθος. Η βαρύτητα έχει άπειρη ακτίνα δράσης. Ακόμη κι αν υπήρχαν μόνο η Γη και ένας κόκκος σκόνης 100 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, σε κάποιον πολύ μακρινό χρόνο (που μπορείς να τον υπολογίσεις), ο κόκκος και η Γη θα γίνονταν ένα υπό την επίδραση της βαρύτητας.
Αυτό που αλλάζει, από κάποια απόσταση και μετά, είναι η σφαίρα επίδρασης της βαρύτητας ενός σώματος σε σχέση με ένα άλλο. Αυτό το πράγμα ονομάζεται «σφαίρα Χιλ». Ένα αντικείμενο θα πέσει ή θα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από την Γη αν βρίσκεται μέσα σ' αυτήν την σφαίρα. Αν πλησιάσεις αρκετά προς την μεριά της Σελήνης, θα βρεθείς μέσα στην δική της σφαίρα Χιλ και θα βρίσκεσαι υπό την δική της βαρυτική επίδραση, παρότι καταφανώς σ' αυτήν την απόσταση βρίσκεσαι υπό την επίδραση του γήινου βαρυτικού πεδίου (που άλλωστε κρατάει την ίδια την Σελήνη σε τροχιά).



Τέλος!