OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Φιλοσοφικές αναζητήσεις.
Άβαταρ μέλους
ΜΥΘΗΡΑ
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3399

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό ΜΥΘΗΡΑ » 20 Δεκ 2020, 11:17

ΑΝΑΔΕΙΞΙΣ 11

η Παγκοσμιοποιημένη Πανδημία ένα συστημικό φαινόμενο ανεξέλεγκτο ή κάτι συστημικά ελεγχόμενο και προσχεδιασμένο ;

..ένα ακόμη άρθρο του Κ.Λάμπου εν καιρώ Πανδημικής Κρίσης...η Παγκοσμιοποιημένη Πανδημία κατά τη γνώμη του μοιάζει να ξεσπά εν αγνοία και ερήμην του καπιταλισμού...σαν κάτι που πιάνει το σύστημα σε ύπνο και δυναμιτίζει τα θεμέλια του ...ένα συστημικό φαινόμενο, όχι όμως γενικά κι αόριστα ""ανθρωπογενές"" φαινόμενο … μια υγειονομική και μικροβιολογική βόμβα ανεξέλεγκτη, που θα καταφέρει όσα δεν κατάφεραν οι μεγάλες οικολογικές διαταρακτικές βόμβες που δυναμιτίστηκαν μέχρι τώρα ...θα καταφέρει να ενώσει κινηματικά την ανθρωπότητα ενάντια του ….

...είναι όμως έτσι ; ή μήπως ο καπιταλισμός τελικά έχει τον έλεγχο του ξεσπάσματος και της εξέλιξης αυτής της ψευδοκρίσης εδώ κι ένα χρόνο ή ακόμη χειρότερα είναι ο σχεδιαστής της σε όλες τις λεπτομέρειες και τις φάσεις της επιβολής της ψευδοκρίσης και του πειθαναγκασμού των κυβερνήσεων και των λαών για την πραγματικότητα του μολυσματικού <<κινδύνου >>και την επιτακτικότητα των πρωτόγνωρων περιοριστικών της μέτρων ... μιας κρίσης που δείχνει την ανάγκη να καλυφθούν ίσως άλλε ς βαθύτερες κρίσεις του ...
…είναι δυνατόν το σύστημα να μας κρούει τέτοιους μαζικούς συναγερμούς για πραγματικά υφιστάμενα προβλήματα ;… είναι τόσο αφελής ο καπιταλισμός ; …


…ας μη υποτιμούμε το πονηρό διαστροφικό του πνευμα και την ικανότητα του να σχεδιάζει σε πλανητική πλέον κλίμακα κάθε λογής ψευδοκρίσεις όπως οικονομικές, υγειονομικές και γενικά κοινωνικές προκειμένου να προωθηθούν διαδικασίες της λεγόμενης και Νεοταξικής Ανασυγκρότησης του κι επίσπευσης της μετάβασης του σε πιο ολοκληρωτικά στάδια πιο ύπουλης και δυσεξιχνιάστης μαζικής καταπίεσης και εκβιασμού της ζωής ….

..ας δούμε όμως πώς αντιλαμβάνεται ο Κ.Λάμπος την Πανδημική Κρίση…

Εικόνα

======================================================
https://classlessdemocracy.blogspot.com ... one-x.html




Ο φονικός covid 19, ο καπιταλισμός και η επόμενη μέρα
...................................
Η παράλογη και προκλητική παραγνώριση ή και περιφρόνηση των άκαμπτων φυσικών νόμων που ρυθμίζουν όμοια, με μέτρο και συμμετρικά ισορροπίες και αρμονίες μεταξύ Μεγάκοσμου, Κόσμου και Μικρόκοσμου επιστρέφει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, με την μια ή την άλλη μορφή, ως διατάραξη της φυσικής τάξης, ως ανωμαλία. Επειδή όμως οι φυσικοί νόμοι ως ασύνειδη Φύση δεν γνωρίζουν κοινωνικά συστήματα και δεν ξεχωρίζουν μορφές ζωής η όποια ανωμαλία αφανίζει ολόκληρα είδη ζωής που αδυνατούν να αντέξουν και να προσαρμοστούν στις έκτακτες συνθήκες, συχνά μάλιστα στη διάσταση του ιστορικού χρόνου εξαφανίζει οριζόντια κάθε μορφή ζωής.
Η οικολογική βόμβα, στοιχεία της οποίας είναι λ. χ. η ‘τρύπα του όζοντος’ και η κλιματική διαταραχή και η απασφαλισμένη ήδη βιολογική βόμβα, στοιχεία της οποίας είναι οι διάσπαρτες στον χωροχρόνο πανδημίες, πρέπει να κατανοηθούν από τις Δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, (ΔΕΕΠ), ως πρόβλημα καθαρά συστημικό, και όχι ως γενικά και αόριστα ‘ανθρωπογενές’, όπως πολλοί ειδικοί ‘επιστήμονες’ από ακριβοπληρωμένη ‘ακαδημαϊκή σκοπιμότητα’ υποστηρίζουν και πολλοί εργαζόμενοι στα ΜΜΕ από άγνοια ή από τον φόβο της επαγγελματικής ανασφάλειας παραπλανητικά παπαγαλίζουν. Η τρέχουσα θανατηφόρος πανδημία, covid 19, ένα καθαρά συστημικό φαινόμενο που εκπορεύεται κατ’ ευθείαν από τον πυρήνα του κεφαλαιοκρατικού συστήματος δηλαδή από την νοσηρότητα της ‘φύσει και θέσει’ ανταγωνιστικής, δηλαδή, καταστροφικής ατομικής ιδιοκτησίας[2] πάνω στα μέσα παραγωγής, αποτελεί αναμφισβήτητα μια από τι πιο σοβαρές προειδοποιήσεις στο μέγεθος της πραγματικά μεγάλης απειλής για την ανθρωπότητα και για το διαστημόπλοιο Γη και ως συστημικό φαινόμενο πρέπει να αντιμετωπισθεί , όχι με γιατροσόφια, αλλά με την σε βάθος και σε έκταση επανασύνδεση των Δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού με την διαχρονική στρατηγική τους για έναν κάθε φορά καλύτερο κόσμο με περιεχόμενο όλο και περισσότερη κοινωνική ισότητα.
Μπορεί, λοιπόν, η τρύπα του όζοντος και η κλιματική διαταραχή να μην κατάφεραν να μας πείσουν για την αναγκαιότητα μιας οικουμενικής συνεννόησης και να μας ενώσουν ως άτομα, λαούς, έθνη και ανθρωπότητα σε ένα ομοιογενές και αυτοπροσδιοριζόμενο Όλον, επειδή τα σκοταδιστικά ιερατεία και οι εξουσιαστικές ιδεολογίες επιτρέπουν ακόμα στο κεφάλαιο, στο καπιταλιστικό κράτος και στην εξωνημένη και εξουσιαστικά παρδαλή συστημική ιντελιγκέντσια να παραπλανούν μεγάλα τμήματα της δοκιμαζόμενης εργαζόμενης ανθρωπότητας αναφορικά με τις προθέσεις και τις ικανότητες του κεφαλαίου και του καπιταλιστικού κράτους. Κι είναι ακριβώς η ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής που διαμορφώνει τα συμφέροντα των ισχυρών, των ελάχιστων, του 1% του παγκόσμιου πληθυσμού που ελέγχουν τα μέσα παραγωγής και, επειδή ελέγχουν τα μέσα παραγωγής, μπορούν και επιβάλλουν την πιο ακραία ανισοκατανομή του τοπικού , του εθνικού και του παγκόσμιου πλούτου και τελικά τους αναγκάζουν να συμπεριφέρονται ως αντικοινωνική συμμορία, ως πειρατές της Φύσης και ως δεσμοφύλακες και δουλοκτήτες του 99% του πληθυσμού του πλανήτη.
............................
0 .
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5843
ΤΡΕΜΟΥΝΤΑΝΑ, ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ ΒΑΡΥΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5865&p=182131#p182131
ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ
viewtopic.php?f=23&t=12429

Άβαταρ μέλους
ΜΥΘΗΡΑ
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3399

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό ΜΥΘΗΡΑ » 11 Ιαν 2021, 15:44

ΑΝΑΔΕΙΞΙΣ 12

έτσι ;

Εικόνα

ή μήπως έτσι ;

Εικόνα


η «αποανάπτυξη» ένα οικονομικό εργαλείο για την μετάβαση σε ένα άλλο οικονομικό σύστημα ή ένα εργαλείο σωτηρίας του καπιταλισμού;


... στην συνέχεια θα καταπιαστούμε με μία έννοια - ιδέα που έχει ήδη διανύσει πάνω από μια εικοσαετία, έχει αποκτήσει πιστούς οπαδούς και ιδεολογικούς προωθητές , έχει γίνει αφορμή για συζητήσεις κι αντιπαραθέσεις , έχει επισύρει κρίτικές, της έχουν αφιερωθεί τίτλοι άρθρων και βιβλίων από οραματικούς συγγραφείς, έχει απασχολήσει αρκετούς συστημικούς κοινωνικούς αναλυτές άρα έχει δημιουργήσει κάτι σαν ιδεολογικό κίνημα στο χώρο του εναλλακτικού κοινωνικού γίγνεσθαι ...

... μιλάμε για την έννοια της <αποανάπτυξης > που πολύ πιθανά γεννήθηκε μαζί με εκείνη της <βιώσιμης ανάπτυξης> στην δεκαετία του ΄΄90 μέσα από συζήτησεις για το μέλλον της ανάπτυξης εν καιρώ παλινδρομούντος ανάμεσα σε κρίσεις καπιταλισμού και μέσα από συζητήσεις για τις συνέπειες της ασύδωτης, ξέφρενης καπιταλιστικής ανάπτυξης που μοιάζει να έχει φτάσει στα όρια της εκμεταλευσιμότητας τους, τον οίκο μας και τις ανθρώπινες κοινωνίες...

...στην αγωνία του για επιβίωση τελικά στο ιδεολογικό επίπεδο η καπιταλιστική συνείδηση γέννησε δυο έννοιες-λύσεις, την <βιώσιμη ανάπτυξη> και την <αποανάπτυξη> …λύσεις- συνταγές με προοπτική να απασχολήσουν κεντρικές κυβερνητικές πολιτικές με την ελπίδα ότι θα έδιναν παράτα ζωής σε ένα οικονομικό σύστημα που δδίχνει να φτάνει πλέον στα ιστορικά όριά του ...

..η μία από αυτές τις έννοιες η < βιώσιμη ανάπτυξη> σαν πιο ισχυρά προωθημένη και διαδεδομένη και πιο συμβατή με τον καπιταλισμό έχει πλέον δείξει, στο διάστημα των σχεδόν 30 χρόνων διαδρομής της, τι μπορεί να κάνει ,,μπορεί να παρατείνει τη ζωή ενός θεμελιακά ανισόρροπου συστήματος οικονομικού, μπορεί να συγκαλύψει τις αντιφάσεις και την αμετροπρέπεια του ….αλλά δεν μπορεί να λύσει τα δομικά θεμελιακά του προβλήματα και άρα να εξαλείψει τις αλλεπάλληλες κρίσεις που αυτά προκαλούν ....
…η άλλη έννοια η < αποανάπτυξη> παραμένει για πάνω από 20 χρόνια συζητήσιμη και αρκετά θολή ως προς την ανατρεπτική και προοδευτική της αξία ,, σέρνεται ακόμη με φιλυποψία στα τραπέζια των συζητήσεων των οραματικών διανοούμενων και των κοινωνικών αναλυτών αποτελώντας ένα πιθανό εναλλακτικό εργαλείο που θα μπορούσε να μας πάει σε μια άλλη κοινωνική οργάνωση, πάντα υπό τις προυποθέσεις βαθιών δομικών κοινωνικών αλλαγών με πρώτιστες τις πολιτικες αλλαγές ….
…αυτό το πιθανά εναλλακτικό σωτήριο για το μέλλον της κοινωνίας εργαλείο, ο καπιταλισμός το οικειοποιήθηκε κι εδώ και ένα χρόνο με πρόσχημα μια προκάτ πανδημία πολύ πιθανόν το έβαλε σε εφαρμογή, με επιτακτικό τρόπο δημιουργώντας ένα μακράς χρονικής και χωρικής εμβέλειας και σε πραγματικές συνθήκες οικονομικό πείραμα αποανάπτυξης κι επανεκκίνησης παράλληλα με άλλες κρίσιμες για το μέλλον του καπιταλιστικού συστήματος στοχεύσεις …

..αλλά άς δούμε τι σημαίνει η <βιώσιμη ανάπτυξη> και τι η <αποανάπτυξη>…και γιατί ειδικά η δεύτερη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πιο αποτελεσματικό εργαλείο του καπιταλισμού …
<βιώσιμη ανάπτυξη> ουσιαστικά σήμαινε και σημαίνει από την δεκαετία του ΄90 ( την εποχή της Συνάντησης του Ρίο ) περιορισμό της οικονομικής μεγέθυνσης σε επίπεδα που να μη θίγεται όμως η κερδοφορία σοβαρα …

…ενώ η ιδέα της <αποανάπτυξης> πιο τολμηρά πρότεινε και προτείνει την δημιουργία αρνητικών ρυθμών ανάπτυξης την μείωση του παραγώμενου προιόντος το θυσιάσμα ενός μεγάλου μεριδίου της κερδοφορίας προκειμένου να γίνει συμβατό το σύστημα με τα αίτήματα που εγείραν κοινωνικά και οικολογικά κινήματα …

..η <βιώσιμη ανάπτυξη> χρησιμοποιήθηκε για να σωθεί η κερδοφορία και να γίνει συμβατή με τα κνηματικα αιτήματα ...
...ενώ η <αποανάπτυξη> είναι έτοιμη να χρησιμοποιηθεί ( αν δεν έχει ήδη εν μέσω πανδημίας χρησιμοποιηθεί ) ως εναλλακτικό εργαλείο στην σωτηρία της θεμέλιας δομής του καπιταλισμού…

…και το επίμαχο ερώτημα είναι τελικά πια είναι αυτή η θεμέλια δομή, το ιδιαίτερο δομικό θεμελιακό συστατικό του καπιταλισμού …
…για να απαντηθεί το ερώτημα θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι <καπιταλισμός> δεν σημαίνει <κεφαλαιοτισμός> .. ο καπιταλισμός δεν είναι το σύστημα που απλά δημιουργεί οικονομικό κεφάλαιο αλλά το σύστημα που συγκεντρώνει στα χέρια λίγων το δημιουργούμενο κεφάλαιο και το ελέγχει ασφυκτικά …


…η κερδοφορία βοηθάει στην δημιουργία κεφαλαίου παραγωγικού αλλά από μόνη της δεν εγγυάται τη μη διασπορά του και τη συγκέντρωση του, που είναι το μεγάλο ζητούμενο του καπιταλισμού …ο καπιταλισμός θέλει πανίσχυρη συγκεντρωποιητική δυναμική .. αυτός είναι ο πύρηνας του και το θεμέλιο του,,η συγκέντρωση …..γιαυτό και οι τεχνητές οικονομικές κρίσεις μέσα από τον έλεγχο του χρήματος ( σχεδιασμοί του παρελθόντος ) πλέον δεν είναι αρκετές για να επιτευχθεί η επιθυμητή για την συνέχιση του καπιταλισμού τερατική ανισοκατανομή του κεφαλαίου …χρειάζεται κάτι πιο δυνατό πιο σοκαριστικό …χρειάζεται ένα σταμάτημα της οικονομίας ένα ολοκληρωτικό πάγωμα των μικρών και μεσαίων οικονομικών αλυσίδων για να γιγαντωθούν οι μεγάλες εφοδιαστικές αλυσίδες …κι αυτό το σοκαριστικό σταμάτημα της οικονομίας είναι το εργαλείο που λέγεται αποανάπτυξη ..

…η έννοια λοιπόν αποκτά εξαιρετική σπουδαιότητα βάσει της τρέχουσας κρίσης της πανδημίας …σε σημείο να μην είναι καθόλου υπερβολή αν χαρακτηρίσουμε την Πανδημία του Κορωνοιού και τα πρωτόγνωρα μέτρα που ελήφθησαν εξαιτίας της ως Πείραμα Αποανάπτυξης, για την σωτηρία της θεμέλιας δομής του καπιταλισμού, που είναι η ασφυκτική συγκεντρωποίηση του κεφαλαίου …
0 .
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5843
ΤΡΕΜΟΥΝΤΑΝΑ, ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ ΒΑΡΥΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5865&p=182131#p182131
ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ
viewtopic.php?f=23&t=12429

Άβαταρ μέλους
ΜΥΘΗΡΑ
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3399

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό ΜΥΘΗΡΑ » 11 Ιαν 2021, 19:06

ΑΝΑΔΕΙΞΙΣ 13

το ""βιογραφικό"" και η ιστορική διαδρομή της ιδέας της αποανάπτυξης

....αλλά ας γνωρίσουμε καλύτερα τι είναι η αποανάπτυξη μέσα από την 20ετή διαδρομή της ... εδώ παρακάτω ένα μακροσκελές ανάρτημα επαρκώς ενημερωμένο και περιεκτικό από Βικιπαιδεία, έτσι για να έρθουμε καταρχήν σε επαφή με τους βασικούς θεωρητικούς της ""αποανάπτυξης"" και τις ιδέες που εγκλείονται σε αυτήν την τόσο ""εκρηκτική"""" προκλητική"" ιδέα ( όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούν κάποιοι διανοούμενοι ) εν καιρώ καπιταλιστικού αλλοτριωτισμού των πάντων, πρωτίστως των αξιών και των ιδεών ....

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF ... E%BE%CE%B7

εδώ κάποια σημαντικά στοιχεία της ιστορίας της ιδέας της αποανάπτυξης

Η Ιστορία της αποανάπτυξης

Η αποανάπτυξη («décroissance» στα γαλλικά) ξεκίνησε στις αρχές του 21ου αιώνα σαν μια πρωτοβουλία για την εθελοντική συρρίκνωση της παραγω­γής και της κατανάλωσης με στόχο την κοινωνική και οικολογική βιωσιμό­τητα. Γρήγορα έγινε ένα σύνθημα ενάντια στην οικονομική ανάπτυξη και εξελίχθηκε σε ένα κοινωνικό κίνημα. Ο όρος επίσης εισχώρησε σε ακαδημαϊκά έντυπα και τουλάχιστον πέντε ειδικά τεύχη έ­χουν αφιερωθεί στο θέμα τα τελευταία τέσσερα χρόνια (Fournier 2008,Kallis et al. 2010, Victor 2010, Kallis et al 2013, Cattaneo et al. 2012, Sekulova et al 2013, Saed 2012). Η αποανάπτυξη έχει επίσης αναφερθεί και αναλυθεί από Γάλλους και Ιταλούς πολιτικούς και πολλές γνωστές εφημερίδες όπως οι Le Monde, Le Monde Diplomatique, El Pais, the Wall Street Journal και Financial Times. Μέσα στην σύντομη ζωή της η αποανάπτυξη έχει υποστεί αποκλίνουσες και συχνά απλουστευτικές ερμηνείες.


εδώ απο το βιβλίο Λεξικο της Αποανάπτυξης ένα ολοκληρωμενο πλαίσιο κοινωνικών ανασχεδιασμών και διαχειριστικών λογικών που εμπεριέχονται στην έννοια της αποανάπτυξης

Το πανόραμα της αποανάπτυξης

Οι Καλλής, Ντεμαρία και Ντ' Αλίζα στο βιβλίο τους "Το Λεξικό της Αποανάπτυξης" κάνουν μία ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για την αποανάπτυξη, εντοπίζοντας πέντε θεματικές: τα όρια της μεγέθυνσης, την αποανάπτυξη και την αυτονομία, , την αποανάπτυξη ως επαναπολιτικοποίηση, την αποανάπτυξη και τον καπιταλισμό και την αποαναπτυξιακή μετάβαση. Όσον αφορά στην τελευταία διακρίνουν τέσσερις κύριες κατηγορίες μετάβασης:

Οικονομικές πρακτικές βάσης ή νέες μορφές κοινών (π.χ. οικοκοινότητες, ψηφιακά κοινά, κοινότητες επιστροφής στη γη, συνεταιρισμοί, αστικοί λαχανόκηποι, κοινοτικά νομίσματα, τράπεζες χρόνου, αγορές αντιπραγματισμού, σύλλογοι φροντίδας παιδιών ή υγείας, κτλ)
Θεσμοί πρόνοιας χωρίς μεγέθυνση (π.χ. εγγύηση θέσης εργασίας, βασικό εισόδημα, μέγιστο εισόδημα, διαμοιρασμός εργασίας, κτλ)
Χρήμα και πιστωτικά ιδρύματα (π.χ. κοινοτικά νομίσματα, δημιουργία δημόσιου χρήματος μόνο από το κράτος και όχι από τις τράπεζες, κτλ)
Η πολτική μιας μετάβασης αποανάπτυξης


εδώ κατά τον πιο διάσημο θεωρητικό της αποανάπτυξης τον Γάλλο Sergie Latouche
οι 8 βασικές κοινωνικές πολιτικές για την πραγμάτωση της αποανάπτυξης

Κατά τον Σερζ Λατούς για να επιτευχθεί η αποανάππτυξη πρέπει να ισχύει ο κύκλος των 8R.

Επαναξιολόγηση (Réévaluer)
Επανεννοιολογικοποίηση (Reconceptualiser)
Αναδόμηση (Restructure)
Αναδιανομή (Redistribuer)
Επανεντοπισμός (Relocaliser)
Μείωση (Réduire)
Επαναχρησιμοποίηση (Reutilizer)
Ανακύκλωση (Recycler)


εδώ μια βασική θέση του θεωρητικού της αποανάπτυξης Κάρλος Τάιμπο που μας προτρέπει να την δούμε ως αλλαγη νοοτροπιας σε ρήξη με την καπιταλιστική νοοτροπία


Με την έξοδο απο τον καπιταλισμό συμφωνεί και ο Κάρλος Τάιμπο τονίζοντας:

"Το βασικό θέμα της αποανάπτυξης δεν είναι τεχνικό, αλλά αλλαγής στη νοοτροπία. Το να έρθουμε σε ρήξη με τη λογική του καπιταλισμού. Πρέπει να τονίσουμε ότι η αποανάπτυξη δεν είναι απλώς ότι μπορούμε να ζήσουμε με λιγότερα, αλλά πρέπει να βγούμε από τη λογική του καπιταλισμού. Αυτό συνεπάγεται αναδιανομή της εργασίας και ταυτόχρονα αναδιανομή του πλούτου. Και πιστεύω ότι σ΄ αυτό το πλαίσιο ο κόσμος που σήμερα έχει πολλά οικονομικά προβλήματα, μ΄ αυτόν τον τρόπο θα καλυτέρευε τη ζωή του. Από την άλλη, τα προνομιούχα στρώματα της κοινωνίας θα έχαναν".[24]


...ας γνωριστούμε λοιπόν με την έννοια της αποανάπτυξης όπως αυτή εκφράστηκε ιστορικά από ξένους διανοούμενους πριν περάσουμε στην παρουσίαση κειμένων Ελλήνων οραματικών συγγραφέων και τις δικές τους θέσεις...
0 .
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5843
ΤΡΕΜΟΥΝΤΑΝΑ, ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ ΒΑΡΥΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5865&p=182131#p182131
ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ
viewtopic.php?f=23&t=12429

Άβαταρ μέλους
ΜΥΘΗΡΑ
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3399

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό ΜΥΘΗΡΑ » 12 Ιαν 2021, 11:23

ΑΝΑΔΕΙΞΙΣ 14


αντικαπιταλιστικοποίηση αντί για απλή αποανάπτυξη 1

.... ξεκινάμε τις παρουσιάσεις κειμένων για την αποανάπτυξη με το άρθρο του Κ.Λάμπου <Μικροαστική αποανάπτυξη εναντίον ουμανιστικής αποκαπιταλιστικοποίησης; >
https://classlessdemocracy.blogspot.com ... -post.html

... στο άρθρο αυτό πολύ σωστά κατα την γνώμη μας επισημαίνεται η διαφορά ανάμεσα στούς δύο όρους κι ότι η <αποανάπτυξη > έτσι όπως την προσδιορίζουν οι θεωρητικοί της προμώτορες δεν θα μπορούσε να μας απαλλάξει απο το ανισόρροπο οικονομικό σύστημα αλλά απεναντίας ίσως και να δημιουργούσε σύνθηκες ακόμη μεγαλύτερης ισχυροποίησης και αυταρχοποίησης του καπιταλισμού ... άρα για τον Κ.Λάμπο ξεκάθαρα οι δυο έννοιες διαφοροποιούνται ...και με κανένα τρόπο δεν πρέπει να περιμένουμε ότι από μόνες τους οι διαδικάσιες αποανάπτυξης που είναι δυνατόν να είναι μια χαρά συμβατές με το καπιταλισμό, θα μας οδηγήσουν στην πολυπόθητη οραματική κοινωνία ισότητας και δικαιοσύνης ...
...στη συνέχεια προχωρά στο προσδιορισμό της έννοιας της ""αποκαπιταλιστικοποίησης "" που την διακρίνει σε :

Ατομική αυτοαποκαπιταλιστικοποίηση στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
…………………...
Όμως επειδή «μια αυθεντική επανάσταση μπορεί να εκδηλωθεί μόνο αν υπάρχει ένα συγκροτημένο και πρακτικό μαζικό κίνημα [2]1 αυτοσυνείδητοποιημένων ατόμων, το οποίο θα έχει συνειδητά σαρώσει όλες τις μυθοποιήσεις του παρελθόντος» [3], γι’ αυτό ξεκινάμε με την απόφαση αποκαπιταλιστικοποίησης του εαυτού μας [4], δηλαδή να σταματήσουμε τον κατήφορο προς την καπιταλιστική βαρβαρότητα, που σημαίνει πως ξεκινάμε με την απόφαση να καταργήσουμε παντού τον καπιταλισμό, στη σκέψη μας [5], στις συνήθειές μας, στον χώρο που ζούμε και δημιουργούμε, στην πόλη μας, στην πατρίδα μας και στον πλανήτη ολόκληρο. ……………..


Αυτοαποκαπιταλιστικοποίηση σημαίνει, επίσης, να πάψουμε να είμαστε υποχείρια θανατόφιλων θρησκειών, της ιδεολογίας της ανταγωνιστικότητας [7] και του ακόρεστου καπιταλιστικού καταναλωτισμού που μας εγκλωβίζουν σε έναν αγοραίο, αντικοινωνικό και τελικά αυτοκαταστροφικό ατομισμό [8]. Πρόκειται για τη διεκδίκηση της Εαυτότητάς μας εντός του αυτοπροσδιοριζόμενου Εμείς και την κατάκτηση της αυθεντικής ανθρώπινης αξιοπρέπειας πράγμα που θα μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε την ομορφιά του μέτρου και το μέτρο της ομορφιάς της ζωής, της ελεύθερης από καταναγκασμούς κοινωνικής συμβίωσης, της συνεργασίας, της συνδημιουργίας και του ανθρωπισμού.
.............................





Αποκαπιταλιστικοποίηση της οικονομίας στο όνομα της κοινωνικής Ισότητας

………………
Αποκαπιταλιστικοποίηση της οικονομίας, συνεπώς, σημαίνει απόσπαση του παραγωγικού εξοπλισμού από τον έλεγχο των επιχειρηματιών και της καπιταλιστικής τάξης και το πέρασμά του, με την κοινωνική αυτοδιαχείριση, στον απόλυτο έλεγχο της κοινωνίας, χωρίς τον οποίο είναι αδύνατη η αποκατάσταση της σχέσης μεταξύ κοινωνίας και οικονομίας, την οποία ανέτρεψε ο καπιταλισμός σε βάρος της κοινωνίας. Σε αυτή την περίπτωση είναι η κοινωνία που, αποκαπιταλιστικοποιώντας την οικονομία της, θα επιλέξει τις προτεραιότητες, τη φύση, τη δομή και τη μορφή της οικονομίας, ώστε να βελτιστοποιείται η λειτουργία της και να μεγιστοποιείται η κοινωνική ευημερία.
………………..
….στο μεταβατικό στάδιο της αποκαπιταλιστικοποίησης της οικονομίας, κάποιοι κλάδοι, όπως οι υποστηρικτικοί της εξουσίας του κεφαλαίου πάνω στην εργασία, θα πρέπει να καταργηθούν, κάποιοι θα αναπροσανατολιστούν παραγωγικά, κάποιοι άλλοι θα ενισχυθούν και κάποιοι νέοι θα δημιουργηθούν, προκειμένου να επιτευχθεί ο μεγαλύτερος δυνατός βαθμός αυτάρκειας και ευημερίας του πληθυσμού της κάθε χώρας, αλλά και της ισότιμης συνεργασίας μεταξύ των Λαών. Αποκαπιταλιστικοποίηση της οικονομίας, συνεπώς δεν μπορεί παρά να σημαίνει «ο άνθρωπος πάνω από τα καπιταλιστικά κέρδη», και συνεπώς μια οικονομία χωρίς καπιταλιστές και καπιταλιστικά κέρδη, γιατί όσο θα υπάρχουν κέρδη ο άνθρωπος θα είναι πάντα κάτω από αυτά.

……………………..

Εικόνα


Αποκαπιταλιστικοποίηση της κοινωνίας στο όνομα της ελευθερίας


Αποκαπιταλιστικοποίηση της κοινωνίας σημαίνει πρώτα-πρώτα κατάργηση όλων των θεσμών και δομών που επιτρέπουν σε μια απειροελάχιστη μειονότητα να κρατάει όμηρο τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού στις θεσμικές σπηλιές του Φόβου, της Άγνοιας και του Σκοταδισμού για να πλουτίζει σε βάρος της λιμοκτονούσας αποφασιστικής πλειονότητας των κατοίκων του πλανήτη.
Αποκαπιταλιστικοποίηση της κοινωνίας σημαίνει επίσης απόλυτη κοινωνικοποίηση όλων των μορφών, των πηγών, των μέσων και των δικτύων παραγωγής και διανομής του πλούτου. Σημαίνει ακόμα ένα Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο, που θα αποτυπώνεται σε ένα Νέο Σχέδιο για τον Άνθρωπο και την Κοινωνία του, που θα κατοχυρώνεται με ένα Νέο Καταστατικό Χάρτη της χώρας και στην πορεία με μια Οικουμενική Χάρτα για έναν Ουμανιστικό Πολιτισμό.
……………………..
Αποκαπιταλιστικοποίηση της κοινωνίας σημαίνει τέλος και κατά κύριο λόγο ‘αποαποικιοποίηση του κοινωνικού φαντασιακού’, δηλαδή αποϊδεολογικοποίηση της κοινωνίας, δηλαδή αποδυνάμωση και αποβολή όλων των θρησκευτικών, οικονομικών και ψευδοεπιστημονικών μύθων, των ταξικών πολιτικών ιδεολογιών καθώς επίσης και της αγυρτείας των ιερατείων που πλουτίζουν εμπορευόμενα ψευδή ‘γνώση’, παραπληροφόρηση, ανοησίες, ουσίες και εξουσίες.
…………………….
0 .
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5843
ΤΡΕΜΟΥΝΤΑΝΑ, ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ ΒΑΡΥΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5865&p=182131#p182131
ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ
viewtopic.php?f=23&t=12429

Άβαταρ μέλους
ΜΥΘΗΡΑ
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3399

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό ΜΥΘΗΡΑ » 16 Ιαν 2021, 12:15

ΣΧΟΛΙΟ 29

ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΘΗΡΙΟ ΠΟΥ ΤΡΕΦΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΟΝΟ ;


....ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ ΑΜΕΙΛΙΚΤΑ ΚΑΙ ΠΙΕΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ..ΑΝ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ, ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΣΠΟΖΕΙ ΣΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΘΑ ΜΠΕΡΔΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΝ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΔΙΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΑΧΡΕΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ..ΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΊΖΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΤΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ ....ΤΟ ΦΟΡΟ ΠΟΥ ΑΠΕΡΙΣΠΑΣΤΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 5.000 ΧΡΟΝΙΑ ....


...παραθέτουμε τα πιο κρίσιμα κατά την γνώμη μας ερωτήματα...


...τι ορίζουμε ως κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη σε τι διαφέρουν από την κοινωνική εξέλιξη ;.. πιο είναι το κεντρικό ζητούμενο της συνετής θεμιτής ""ουμανιστικής"" όπως θα λεγε κι ο Λάμπος διακυβέρνησης,,, της βιοσοφικής όπως θα λέγαμε εμείς ..

... τι ειναι η ανισόρροπη και τι η ισόρροπη ανάπτυξη και πως συνδέονται με την κοινωνική ευδαιμονία και δικαιοσύνη ...

...υπάρχουν όρια στην ανάπτυξη; ...τι είναι η οριακή ανάπτυξη ...οταν η αναπτυξη σταματήσει θα σταματήσει και η κοινωνική εξέλιξη ;...

... γιατι θέλουμε χρειαζόμαστε μια κοινωνία δικαίου, ευημερούσα - ευδαιμονούσα ..

...υπάρχει κοινωνικός και οικολογικός παράδεισος επίτευγμα μια κοινωνίας δικαίου και ευδαιμονίας για όλους μακράν απο την θηριώδη αιωνόβια διακυβέρνηση ενός ανισόρροπου συστήματος μακράν από την κοινωνική κόλαση που αναπαράγει και διαιωνίζει πολλαπλασιάζοντας τον πόνο όχι μόνο τον ανθρώπινο και που κρατά από την έναρξη της εποχής των μετάλλων ( 4.000-3.000 πΧ ); ...
0 .
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5843
ΤΡΕΜΟΥΝΤΑΝΑ, ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ ΒΑΡΥΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5865&p=182131#p182131
ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ
viewtopic.php?f=23&t=12429

Άβαταρ μέλους
ΜΥΘΗΡΑ
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3399

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό ΜΥΘΗΡΑ » 19 Ιαν 2021, 19:23

ΑΝΑΔΕΙΞΙΣ 15

είναι τελικά συμβατή η ανάπτυξη με την οραματική, ουμανιστική κοινωνία;

...εδώ στο μακροσκελές άρθρο του
<Είναι η απο-Ανάπτυξη συμβατή με μια οικονομία της αγοράς>

https://www.inclusivedemocracy.org/pd/i ... agoras.htm
...με σχολαστική επιμονή στην ανάλυση των οικονομικών διεργασιών μέσα στο καπιταλισμό αλλα και στα πραγματωμένο συστημικό σοσιαλισμό ο Τ. Φωτόπουλος ( ο θεωρητικός του οράματος της Περιεκτικής Δημοκρατίας ) προσπαθεί να αποδείξει την ασυμβατότητα και των δυο τύπων αγοράς με την αποανάπτυξη ...αλλά και την μονομέρεια, μονοθεματικότητα του προτάγματος των θεωρητικών της αποανάπτυξης .. το άρθρο έχει δημοσιευτεί σε τεύχος του περιοδικού Περιεκτική Δημοκρατία πριν 10 χρόνια περίπου και θίγει κρίσιμα θεωρητικά ζητήματα όπως αυτό τις δύο παράλληλες δυναμικές( κατα Καστοριάδη ) ή κατά τον σχολαστικό Φωτόπουλο αναπόσπαστες δυναμικές, την υποκειμενική φαντασιακή (ιδεολογία και αξίες ) και την αντικειμενικη ( κοινωνικε ςκαι τεχνολογικές συνθήκες ) που συντέλεσαν στην εδραίωση των οικονομιών της ανάπτυξης τόσο της καπιταλιστικής όσο και της σοσιαλιστικής ...

..σημαντική η ανάλυση Φωτοπουλου στο σημείο που προσπαθεί αποδείξει την μονομέρεια του προτάγματος της αποανάπτυξης και τον τοπικιστικό μη οικουμενικό του χαρακτήρα σ εσυγκριση με την πολυμέρεια του προταγματος της Περιεκτικής Δημκρατίας .....

Εικόνα

.. βέβαια ούτε λόγος να γίνεται για το αν τελικά η ανάπτυξη είναι κατι κακό απο μόνη της ..κι ούτε λόγος να γίνεται για τα είδη της ανάπτυξης .. από χέρι ο οραματιστής Τ.Φωτόπουλος χωρίς καν να ασχοληθεί με την έννοια αυτή καθεαυτή, την θεωρεί ασύμβατη με την οραματική κοινωνία κι αναγκαία μόνο για τον αναλωτή κατασπαταλητή καπιταλισμο αλλά και τον πραγματωμένο υπαρκτό σοσιαλισμό..

...ανάπτυξη για τον Τ. Φωτοπουλο φαίνεται να σημαίνει κακοήθεια οικονομική, εννοεί άραγε ότι μια οραματική επαναθεσμημένη με κατεύθυνση το άνθρωπο κοινωνία δεν έχει αναπτυξιακούς στόχους; ..
...ομοίως κι Κ.Λάμπος φαίνεται να θεωρεί κακό το κεφάλαιο γενικά και την ουμανιστική κοινωνία την οραματίζεται να έχει απαγκιστρωθεί απλά την ανάγκη κεφαλαιοποίησης των ζωτικών πόρων και την μετατροπή τους σε οικονομικά αγαθά ...γιατι τελικά και για τους δύο διανοούμενους ανάπτυξη και κεφάλαιο είναι χαρακτηριστικά ενος κακοήθους απάνθρωπου συστήματος αγοραίου του καπιταλισμού ...χμμμ...είναι έτσι όμως ;... μήπως τελικα υπάρχει θεμιτή κι ισόρροπη αναπτυξη απολύτως συμβατή με μια κοινωνία δικαίου ευδαιμονούσα.. άρα από μόνη της η ανάπτυξη ως αξία ή ιδέα οικονομική δεν είναι κάτι διαταρακτικό και προβληματικό...όπως τελικά ούτε η ιδέα της δημιουργίας κεφαλαίου ...τα στραβά κι αθέμιτα είναι η δυσανάπτυξη- ανισόρροπη ανάπτυξη και η ασφυκτική χαματική συγκέντρωση του κεφαλαίου ....
:pardon:

...αλλά ας δούμε τι ακριβώς μας λέει ο Τ. Φωτόπουλος ...

... εδώ παρακάτω η σημαίνουσα σύγκριση που κάνει ο Τ. Φωτόπουλος ανάμεσα στο πρόταγμα της Περιεκτικής Δημοκρατίας και το πρόταγμα των θεωρητικών της Αποανάπτυξης ..διαβάζουμε τα 4 σημεία της σύγκρισης ...

<<< Απο-Ανάπτυξη και Περιεκτική Δημοκρατία

Παρόλο, λοιπόν, που οι υποστηρικτές του προτάγματος της απο-Ανάπτυξης το βλέπουν σαν ένα «πολιτικό πρόταγμα, με την βαθύτερη έννοια του όρου, αυτήν της δημιουργίας, στον Βορρά αλλά και στον Νότο, συμβιωτικών, αυτόνομων και οικονομικών κοινωνιών, το οποίο δεν εμπίπτει στην σφαίρα του πολιτικαντισμού των επαγγελματιών πολιτικών»[12], είναι ξεκάθαρο ότι στοχεύει κυρίως σε μια μόνο πτυχή της παρούσας πολυδιάστατης κρίσης: την οικολογική πτυχή. Eντούτοις, μολονότι αυτή είναι μια πολύ σημαντική πτυχή της κρίσης, εξίσου σημαντικές είναι και οι υπόλοιπες πτυχές της.

Έτσι, πρώτον
, η πολιτική κρίση, που εκδηλώνεται με την μορφή του ολοκληρωτικού εξευτελισμού του νοήματος της ιδιότητας του πολίτη και της αυξανόμενης παθητικότητας των πολιτών απέναντι σε αυτό που περνά σήμερα ως «πολιτική», μπορεί να δειχτεί ότι είναι το αποτέλεσμα της συγκέντρωσης της πολιτικής δύναμης στα χέρια των πολιτικών ελίτ (και των οικονομικών ελίτ μέσω του ελέγχου που ασκούν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης). Όμως, είναι η δυναμική του συστήματος της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας», που με την πάροδο του χρόνου έχει οδηγήσει στην σημερινή τεράστια συγκέντρωση πολιτικής δύναμης στα χέρια των πολιτικών ελίτ, αυτή που τους επιτρέπει να διεξάγουν, για παράδειγμα, τους εγκληματικούς πολέμους τους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, παρά την αντίθεση που έχουν εκφράσει επανειλημμένα οι πολίτες στις ίδιες τους τις χώρες. Ωστόσο, παρά την επιδεινούμενη πολιτική κρίση, που έχει οδηγήσει σχεδόν σε χρεοκοπία το σημερινό σύστημα της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας», το σύστημα αυτό υιοθετείται ρητά ή υπόρρητα, με κάποιες πιθανες βελτιώσεις, από το πρόταγμα της απο-Ανάπτυξης.

Δεύτερον, η οικονομική κρίση, επίσης, δεν θίγεται από το πρόταγμα της απο-Ανάπτυξης, παρά μόνο στο βαθμό που η ανισότητα σχετίζεται με την οικονομική ανάπτυξη. Παρ’ όλα αυτά, όπως θα προσπαθήσω να δείξω παρακάτω, η ανισότητα δεν σχετίζεται απλώς με την οικονομία ανάπτυξης. Έχει σχέση με το ίδιο το σύστημα της οικονομίας της αγοράς ―που το πρόταγμα της απο-Ανάπτυξης επίσης υιοθετεί με κάποιες πιθανές τροποποιήσεις― το οποίο οδήγησε στην ανάδυση της οικονομίας ανάπτυξης.

Τρίτον, δεν γίνεται καμία αναφορά στην παράλληλη κοινωνική κρίση, σαν αποτέλεσμα της δημιουργίας μιας υπερτάξης και μιας υποτάξης, στην οποία οδήγησε η εξάπλωση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Ακόμη, η κοινωνική κρίση αναφέρεται σε αυτό το πρόταγμα μόνο στο βαθμό που συνδέεται με την οικονομική ανάπτυξη, μέσω του καταναλωτισμού.

Τέλος, η ίδια η οικολογική κρίση αναφέρεται ως ένα κοινό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η «ανθρωπότητα» εξαιτίας της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, χωρίς να γίνεται καμία απολύτως νύξη στις διαφορετικές ταξικές επιπτώσεις αυτής της κρίσης, δηλαδή, στο γεγονός ότι τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της οικολογικής κρίσης πληρώνουν πρωταρχικά τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, που βλέπουν να απειλούνται οι ζωτικοί τους πόροι, αν όχι και η ίδια η ζωή τους,– είτε βρίσκονται στο Μπανγκλαντές, είτε στη Νέα Ορλεάνη – και πολύ λιγότερο οι ελίτ και οι μεσαίες τάξεις, οι οποίες έχουν στη διάθεσή τους διάφορους τρόπους για να ελαχιστοποιήσουν αυτές τις συνέπειες. Δεν πρέπει, λοιπόν, να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι υποστηρικτές του προτάγματος της απο-Ανάπτυξης καταλήγουν να ενστερνίζονται μέτρα για την αποκλιμάκωση της οικονομίας τα οποία, όπως θα δούμε παρακάτω, κυρίως θα επηρεάσουν αρνητικά τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα..
>>>
0 .
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5843
ΤΡΕΜΟΥΝΤΑΝΑ, ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ ΒΑΡΥΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5865&p=182131#p182131
ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ
viewtopic.php?f=23&t=12429

Άβαταρ μέλους
ΜΥΘΗΡΑ
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3399

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό ΜΥΘΗΡΑ » 20 Ιαν 2021, 09:51

ΑΝΑΔΕΙΞΙΣ 16

είναι μια οικονομία της αγοράς αναπτυσσόμενη κακή εξ ορισμού;

....ας ΜΕΙΝΟΥΜΕ λίγο ακόμη στο άρθρο του Τ.Φωτόπουλου

<Είναι η απο-Ανάπτυξη συμβατή με μια οικονομία της αγοράς ; >

https://www.inclusivedemocracy.org/pd/i ... agoras.htm

... εδώ ο σχολαστικός Τ.Φωτόπουλος ...μιλά αναλυτικά και μακροσκελώς για το πώς πρέπει να θεωρούμε τα δύο ρεύματα διαμόρφωσης της οικονομίας της αγοράς δηλαδή το υποκειμενικό ( ιδεολογία και αξίες ) και το αντικειμενικό ( κοινωνικές, τεχνολογικές συνθήκες ), για το πώς λειτούργησαν μέσα στο καπιταλισμό αυτά τα ρεύματα και πώς μέσα στο κρατικό σοσιαλισμό επιμένωντας στην σχολαστική διαφοροποίηση του από Καστοριάδη ότι δεν ήταν απλώς παράλληλα αυτά τα ρεύματα αλλά <<στοιχεία αναπόσπαστα της ίδιας διεργασίας >> ..

...είναι εκπληκτικό πόση νοητική ενέργεια καταναλώνει ο διανοητής Φωτόπουλος για αυτή την σχολαστική λεπτομέρεια την ώρα που οι κάμηλοι των εννοιών <ανάπτυξη , ισόρροπη, ανισόρροπη ανάπτυξη, θεμιτή , αθέμιτη> καταταπίνονται μέσα στο πνεύμα του και πέπτονται ως δια μαγείας ,,, ενω οι κώνωπες δυιλίζονται με σχολαστική επιμονή ....για να καταλήξει στο συμπέρασμα -πρόταγμα της<αναγκαστικής εγκατάλειψης της ιδέας της ανάπτυξης και γενικά μια οικονομίας της αγοράς > θεωρώντας και τις δύο έννοιες συμφυείς με τον κακό απάνθρωπο καταστροφικό του οίκου μας καπιταλισμό, χωρίς να καθήσει βέβαια να αναλύσει και να δεί ότι η αγορά όπως και η ανάπτυξη δεν είναι αυτά που καθιστούν τον καπιταλισμό δηωτικό, αφαιμακτικό, απάνθρωπο και εκβιαστή της ζωής αλλά η ανισόρροπη ανάπτυξη και η ανισόρροπη αγορά κατά ακολουθίαν... :pardon:

Εικόνα
εδώ μια χαρακτηριστική φωτο από βραζιλιάνικη πόλη που δείχνει την ανισόρροπη ανάπτυξη που είναι αυτή ακριβώς που δημιουργεί την ανισοκατανομή του πλούτου και τους εξαθλιωτικά από διαβιωτικής άποψης φτωχούς και τους εξαθλιωτικά από ηθικής άποψης πλούσιους...


..αλλά ας δούμε τις μας λέει ο Τ.Φωτόπουλος στο άρθρο που παρουσιάζουμε ...

<<..............................
Το φαντασιακό της ανάπτυξης και οι δύο τύποι της οικονομίας ανάπτυξης

Όσον αφορά τις θεωρητικές διαφορές, από την οπτική της ΠΔ, η οικονομία ανάπτυξης δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της κυριαρχίας συγκεκριμένων φαντασιακών σημασιών (Καστοριάδης) ή αξιών (ρεφορμιστές οικολόγοι) αλλά το αποτέλεσμα της κοινωνικής πάλης από τη μία μεριά, και των τεχνολογικών (συμπεριλαμβανομένων των οργανωτικών) και κοινωνικο-οικονομικών εξελίξεων, από την άλλη. Με άλλα λόγια, η ανάδυση της οικονομίας και της κοινωνίας ανάπτυξης, για να μη μιλήσουμε για την άνοδο της ίδιας της αστικής κοινωνίας, δεν μπορεί απλώς να αναχθεί στην ανάδυση της ιδέας της Προόδου, στον Διαφωτισμό και στη συνακόλουθη άνοδο του φαντασιακού της ανάπτυξης. Στην πραγματικότητα, θα ήταν ακόμα λάθος και να υποθέσουμε, όπως κάνει ο Καστοριάδης[17], ότι η νεωτερικότητα είναι το αποτέλεσμα δύο παράλληλων ρευμάτων:

Πρέπει να εξετάσουμε την ανάδυση της αστικής τάξης, την εξάπλωση και την τελική νίκη της παράλληλα με την εμφάνιση, διάδοση και τελική νίκη μιας νέας «ιδέας», της ιδέας ότι η απεριόριστη ανάπτυξη της παραγωγής και των παραγωγικών δυνάμεων είναι πράγματι ο κεντρικός στόχος της ανθρώπινης ύπαρξης. Τούτη η «ιδέα» είναι αυτό που ονομάζω κοινωνική φαντασιακή σημασία. Σε αυτήν αντιστοιχούν νέες συμπεριφορές, αξίες και νόρμες, ένας νέος κοινωνικός ορισμός της πραγματικότητας και του είναι, του τι μετράει και τι δεν μετράει (…) Το πάντρεμα ―πιθανώς αιμομικτικό― των δύο αυτών ρευμάτων γεννά, με ποικίλους τρόπους, τον μοντέρνο κόσμο.Καστοριάδης

Ωστόσο, τα δύο ρεύματα (η άνοδος της οικονομίας αγοράς / ανάπτυξης και της αστικής τάξης από την μία, και η ανάδυση της αναπτυξιακής ιδεολογίας από την άλλη) όχι μόνο δεν ήταν απλώς παράλληλα, αλλά ήταν αναπόσπαστα στοιχεία της ίδιας διαδικασίας, με την αναπτυξιακή ιδεολογία να παίζει το ρόλο της «αντικειμενικής» δικαίωσης των θεσμικών και ταξικών αλλαγών.

Όπως προσπάθησα να δείξω αλλού[18], τόσο η καπιταλιστική όσο και η «σοσιαλιστική» οικονομία (δηλ. το Ανατολικό μπλοκ των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού») ήταν δύο τύποι της οικονομίας ανάπτυξης, δηλαδή του συστήματος οικονομικής οργάνωσης που έχει κινητήρια δύναμη, είτε «αντικειμενικά» (όπως στην περίπτωση των οικονομιών της αγοράς) είτε εσκεμμένα (όπως στην περίπτωση των οικονομιών κεντρικού σχεδιασμού), τη μεγιστοποίηση της οικονομικής ανάπτυξης. Εντούτοις, η άνοδος αυτών των οικονομιών ανάπτυξης δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά από «αντικειμενικούς» οικονομικούς και τεχνολογικούς παράγοντες (όπως κάνουν οι Μαρξιστές) αλλά ούτε μόνο από «υποκειμενικούς» παράγοντες, δηλαδή, τις φαντασιακές σημασίες και αντίστοιχες αξίες και ιδέες (όπως προσπάθησαν να κάνουν κάποιοι Πράσινοι). Αντίθετα, για να έχουμε μια πλήρη εξήγηση για την άνοδο της οικονομίας ανάπτυξης, θα πρέπει να αναφερθούμε στην αλληλεπίδραση ανάμεσα στους «αντικειμενικούς» και τους «υποκειμενικούς» παράγοντες. Έτσι, οι αντικειμενικοί παράγοντες αναφέρονται στην δυναμική ανάπτυξη-ή-θάνατος της οικονομίας της αγοράς, ενώ οι υποκειμενικοί παράγοντες αναφέρονται στον ρόλο της ιδεολογίας της ανάπτυξης. Αντίθετα λοιπόν με τους ισχυρισμούς των περισσοτέρων τάσεων μέσα στο Πράσινο κίνημα, η ιδεολογία της ανάπτυξης δεν είναι η αποκλειστική, ή ακόμα και η κύρια, αιτία της ανάδυσης της οικονομίας ανάπτυξης. Η αναπτυξιακή ιδεολογία απλώς χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει την οικονομία της αγοράς και την δυναμική της ―η οποία οδήγησε αναπόφευκτα στην καπιταλιστική οικονομία ανάπτυξης. Κατά συνέπεια, το βασικό ζήτημα σήμερα δεν μπορεί να αναχθεί απλώς σε ένα θέμα αλλαγής των αξιών μας, όπως υποστηρίζουν αφελώς κάποιοι ριζοσπαστικοί Πράσινοι, ή ακόμη καταδίκης αυτής καθ’ εαυτής της οικονομικής ανάπτυξης. Ούτε βέβαια είναι θέμα να... περιμένουμε την αλλαγή των φαντασιακών σημασιών της κοινωνίας γενικά, μέσω κάποιου είδους πολιτιστικής επανάστασης, όπως υποστηρίζουν οι Καστοριαδικοί και αντίστοιχα οι οπαδοί της απο-Ανάπτυξης. Το κρίσιμο ζήτημα σήμερα είναι το πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε μια νέα κοινωνία όπου η θεσμοποιημένη κυριαρχία ανθρώπου πάνω σε άνθρωπο και η συνακόλουθη ιδέα της κυριαρχίας πάνω στη φύση αποκλείονται. Η αναζήτηση για ένα τέτοιο σύστημα θα μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι δεν είναι μόνο η αναπτυξιακή ιδεολογία που πρέπει να εγκαταλειφθεί, αλλά η ίδια η οικονομία της αγοράς.

...............................>>>
0 .
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5843
ΤΡΕΜΟΥΝΤΑΝΑ, ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ ΒΑΡΥΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5865&p=182131#p182131
ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ
viewtopic.php?f=23&t=12429

Άβαταρ μέλους
ΜΥΘΗΡΑ
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 3399

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό ΜΥΘΗΡΑ » 26 Ιαν 2021, 20:33

ΑΝΑΔΕΙΞΙΣ 17

περί βιωσιμότητας της αποανάπτυξης


....ΠΡΟΧΩΡΆΜΕ με την παρουσίαση του άρθρου του Γ.Κολέμπα <<Θεσμικές αλλαγές και Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση-Κοινοτισμός>>
https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/26 ... oinotismos


.. ο Γ.Κολέμπας εγνωσμένος πάνω από 10 χρόνια συγγραφέας εισηγητής ιδεών του ""τοπικισμού "" και της επανασύστασης της δύναμης των τοπικών κοινοτήτων ,,σαν καλός ""απολογητής της αποανάπτυξης"" σε ένα μακροσκελές άρθρο παρουσιάζει σε 9 σημεία τις βασικές προτάσεις και προβληματισμούς των θεωρητικών και συζητητών της αποανάπτυξης ... χαρακτηριστική είναι η απουσία απο το κείμενο αυτό παραδοσιακών αριστερών όρων πχ του όρου <καπιταλισμός> ...

...άρα μιλάμε για ένα κείμενο που αναδεικνύει πλήρως τη συμβιβαστική ανεκτική λογική απέναντι στο σύστημα της κεφαλαιοκρατικής συγκέντρωσης, μια λογική που διακατέχει τους διανοούμενους της αποανάπτυξης, η λογική αυτή είναι η λογική της βιωσιμότητας του συγκεντρωποιητικου συστήματος και της δυνατότητας συνύπαρξης του με εναλλακτικές προτάσεις κοινωνικής οργάνωσης

Εικόνα
====================
…εδώ ξεκαθαρίζεται εξ αρχής ότι οι θεωρητικοί της αποανάπτυξης αποσκοπούν σε θεσμικές παρεμβάσεις που παραταύτα δε αποτελούν προγράμματα κυβερνητικά όπως εκείνα της ανάπτυξης κι ότι απλά και μόνο εθελοντική μεμονωμένη λιτότητα δεν φτάνει για να έχουμε αποανάπτυξη …

1) Καταρχήν αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από μεμονωμένες ατομικές μειώσεις στην κατανάλωση ενέργειας ή υλικών, όπως π.χ. με τη χρήση οικονομικών λαμπτήρων ή με την οδήγηση ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Οι υποστηρικτές της Αποανάπτυξης υποστηρίζουν την «εθελοντική απλότητα» σαν ένα διευρυμένο, ολοκληρωμένο και δεσμευτικό πακέτο τρόπων ζωής που υπερβαίνει τις μεμονωμένες καταναλωτικές αποφάσεις και, ως εκ τούτου μειώνει, αν και δεν εξαλείφει, τη δυνατότητα για επιστροφή στην υπερκατανάλωση.
……………..
2) Κατά δεύτερον, οι υπέρμαχοι της αποανάπτυξης δεν προτείνουν «σχέδια αποανάπτυξης», όπως γίνεται από τους εμπειρογνώμονες και Κυβερνήσεις. Προτείνουν διαφορετικές πιθανές θεσμικές παρεμβάσεις. Θεσμοί που αναδιανέμουν το κόστος, τα οφέλη και τα κίνητρα της οικονομικής δραστηριότητας μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών παραγόντων, λιγότερες εργάσιμες ώρες, ένα βασικό και ένα ανώτατο εισόδημα, συνεταιριστικές μορφές ιδιοκτησίας, κ. λπ. Είναι ορισμένες από τις πολλές θεσμικές προτάσεις που έχουν συζητηθεί στο πλαίσιο της αποανάπτυξης.
Οι υποστηρικτές της αποανάπτυξης δεν κάνουν κάτι διαφορετικό από οποιονδήποτε άλλο επιστήμονα ή κοινωνικό παράγοντα που προτείνει πολιτικές παρεμβάσεις ή σκόπιμη συλλογική δράση για την επίτευξη ορισμένων στόχων και τη διαμόρφωση των ανθρώπινων υποθέσεων. Κανείς από την Κοινότητα της Αποανάπτυξης δεν μιλά για "βέλτιστα σχέδια αποανάπτυξης"
………

…εδώ οι προτάσεις ,οι διστακτικές μάλιστα, των θεωρητικών της αποανάπτυξης για μειώσεις του εργασιακού ωραρίου μαζί και των μισθών, για το <<δικαίωμα >> στο βασικό μισθό, για ανακατανομή των ωρών εργασίας σε αμοιβόμενη και μη , για «ευχάριστη », «αυτοδιαχειριζόμενη» εργασία άμισθη ,,,για μείωση της παραγωγής ενέργειας κι αύξηση της βιολογικής ενέργειας που θα απαιτείται για κάποιες εργασίες και πιθανά συνολικά περισσότερες ώρες εργασίας άμισθες, εθελοντικές και «παιχνιδιάρικες »...

3).................

γ) Οι υποστηρικτές της Αποανάπτυξης δεν βλέπουν κανένα λόγο να εξαρτώνται τόσο πολύ από τους μισθούς η διανομή προϊόντων και υπηρεσιών, όπως γίνεται τώρα. Ένα οικουμενικό βασικό εισόδημα θα μπορούσε να εισαχθεί ως δικαίωμα. Να επισημανθεί βέβαια ότι η πρόταση της αποανάπτυξης απαιτεί μείωση του ωραρίου στον τομέα της μισθωτής εργασίας , η οποία θα υποκαθίσταται από πιο χρήσιμη και, αν είναι δυνατόν, πιο ευχάριστη εργασία στον αυτοαπασχολούμενο ή μη αμειβόμενο τομέα. Δεν είναι μια καθολική έκκληση για μείωση της εργασίας.
………

4)……

Εξάλλου, καθώς η ενέργεια θα γίνεται όλο και πιο σπάνια, θα απαιτηθεί περισσότερη συνολική εργασία(ανθρώπινη βιολογική ενέργεια) σαν εξίσωση για να παραχθεί το ίδιο επίπεδο κοινωνικών λειτουργιών. Είναι σωστός επίσης ο ισχυρισμός ότι η παραγωγικότητα δεν είναι ένας εξωγενής παράγοντας που αυξάνεται αυτόματα. Το οικονομικό όφελος από την υψηλή παραγωγικότητα βασίζεται σε φθηνές πηγές ενέργειας και όσο αυτές τελειώνουν, θα χρειαστεί να εργαστούμε περισσότερο. Ακόμα και οι πολιτικές για την προστασία του κλίματος-όπως επίσης και η ίδια η κλιματική αλλαγή- μπορούν να μετατοπίσουν την κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών που είναι ενεργοβόρες και εντάσεως εργασίας
………




…αλλα ακόμη και περισσότερη εργασία να απαιτείται είναι δυνατό σε συνθήκες αποανάπτυξης ..η παραγωγικότητα μπορει να αυξάνει και το ζήτημα της δημιουργούμενης ανεργίας να λυθεί με το να εργαζόμαστε όλοι με περιορισμένους χρόνους εργασιας ( ??)..η λιγότερη εργασία εξάλλου με την προυπόθεση μικρότερου ΑΕΠ αλλάζει και τις αξίες και αντιλήψεις μας για το τι είναι επιθυμητό ( ?? ) χμ κάτι τέτοιο ,,εδώ παρακάτω κάποιες εξαιρετικά δυσνόητες παράγραφοι γενικές κι αόριστες …που χρήζουν ανάλυσης …


5)Σε αντίθεση με κάποιους υποστηρικτές της αποανάπτυξης, η κλιματική αλλαγή και τα ενεργειακά όρια μπορεί να απαιτούν περισσότερη, και όχι λιγότερη εργασία. Ωστόσο, πρώτον, ενώ μακροπρόθεσμα τα ενεργειακά όρια μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγικότητας, βραχυπρόθεσμα η παραγωγικότητα μπορεί να συνεχίζει να αυξάνεται και να δημιουργεί ανεργία υπό συνθήκες μη ανάπτυξης. Μπορούμε να το ξεπερέσουμε αυτό με το να εργαζόμαστε λιγότερο, τουλάχιστον χρονικά. Η συλλογικά μοιρασμένη εργασία σε δομές αυτοδιαχείρισης της εργασίας, μπορεί να μειώσει την ανεργία προσωρινά, χωρίς να αποκλείεται η δυνατότητα να χρειαστεί να εργαστούμε περισσότερο ξανά στο μέλλον.
Δεύτερον, και ζωτικής σημασίας, οι υποστηρικτές της αποανάπτυξης δεν υποστήριξαν ποτέ ότι μπορούμε να εργαστούμε λιγότερο διατηρώντας το ίδιο επίπεδο «αφθονίας». Η πρόταση της αποανάπτυξης δεν είναι λιγότερες ώρες εργασίας για το ίδιο ΑΕΠ και ίδια πλεονάσματα, για το ίδιο πακέτο κοινωνικά επιθυμητών λειτουργιών. Είναι ένα κάλεσμα για αλλαγή των κοινωνικών λειτουργιών, που θα επιτρέψουν λιγότερη εργασία ακόμα και αν διαθέτουμε λιγότερη ενέργεια στο μέλλον. Επιπλέον, η λιγότερη εργασία στον αμειβόμενο τομέα τώρα, θα οδηγήσει στο μέλλον σε μετατόπιση των αξιών και των αντιλήψεων, που θα καταστήσουν ευκολότερη τη κλιμακούμενη μείωση των επιθυμητών λειτουργιών.

….εδώ παρακάτω μια αρκετά μπερδεμένη παράγραφος για το πώς μπορούν να επιδράσουν στο μισθο διάφορες αλλαγές .. μειωμένο ωράριο , εθελοντική εργασία, δημογραφικά δεδομένα, σχέσεις εξουσίας, προσφορά ζήτηση…


6) Υπάρχει βέβαια το επιχείρημα ότι η εθελοντική αλλαγή στις κοινωνικές λειτουργίες είναι απίθανο να συμβεί, επειδή θα οδηγήσει σε χαμηλότερους μισθούς και σε άσχημα αμειβόμενη εργασία που κανείς δεν επιθυμεί. Να σημειωθεί καταρχήν ότι οι μισθοί εξαρτώνται και από το επίπεδο των τιμών των προϊόντων, όμως στην ουσία είναι μια πολύπλοκη συνάρτηση της κατανομής του συνολικού προϊόντος μεταξύ κεφαλαίου- εργασίας, και μεταξύ των ατόμων, καθώς και συνάρτηση της προσφοράς και της ζήτησης για αμειβόμενη εργασία. Πώς θα επιδράσουν τέτοιοι παράγοντες στο μέλλον είναι μια συναρπαστική ερευνητική ερώτηση, αλλά η απάντηση δεν μπορεί να είναι γνωστή εκ των προτέρων. Για παράδειγμα, σε πολλές περιπτώσεις, τα συνδικάτα κατάφεραν να αυξήσουν το ωρομίσθιο μέσω συμφωνιών μειωμένου ωραρίου εργασίας. Μελλοντικές μεταβολές του πληθυσμού και των δημογραφικών στοιχείων, προς τα πάνω ή προς τα κάτω δύσκολο να προβλεφθεί, μπορεί να αλλάξουν την εργασία εφοδιασμού. Οι αναδιανεμητικές πολιτικές μπορεί να μετατοπίσουν τα έσοδα από αμοιβές - κεφάλαιο στην εργασία. Η κατανομή των μισθών εξαρτάται επίσης όχι μόνο από την προσφορά και τη ζήτηση, αλλά και από κανόνες και σχέσεις εξουσίας, οι οποίες μπορούν να αλλάξουν μαζί τους. Έτσι, ακόμα και άν το κατά κεφαλήν ΑΕΠ μειωθεί λόγω των ενεργειακών περιορισμών και/ή των αλλαγών στις ανάγκες και επιθυμίες της κοινωνίας, αυτό δεν σημαίνει ότι οι μισθοί θα μειωθούν σε αναλογία 1:1.


…εδώ για την σχέση μισθού και ευημερίας διαχρονικά ειδομένης και ότι ο χαμηλός μισθός δεν θα σήμαινε φτώχεια…

7) Να αναφέρουμε επίσης ότι η ευημερία (αν όχι ευζωία) που απορρέει από ένα δεδομένο επίπεδο μισθών δεν είναι μια σταθερή ποσότητα. Η ονομαστική αξία ενός μισθού λέει λίγα. Ο μισθός κάποιου αξίζει ό,τι μπορεί αυτός να αγοράσει. Καθώς οι μισθοί μειώνονται, άλλο τόσο μειώνονται και οι τιμές των εμπορευμάτων. Εάν μειωθούν οι ανισότητες και όλοι έχουν τον ίδιο μισθό, οι τιμές των αγαθών μπορεί να πέσουν. Επίσης, το τι επιθυμεί κάποιος να αγοράσει δεν είναι κάτι το σταθερό: αλλάζει με τον χρόνο, καθώς οι κανόνες και οι προσδοκίες αλλάζουν
…………………


… κι εδώ συνοψίζοντας … το μέλλον της εργασίας υπό το πρόταγμα της Αποανάπτυξης φαίνεται περίπλοκο και προς διερεύνηση για το συγγραφέα με νέες εργασιακές σχέσεις να προβάλλουν και όχι μόνο μισθωτής εργασίας, νέοι μισθοί , νέοι ωράρια κτλ …


8) Όλα αυτές οι θεωρητικές υποθέσεις δεν γίνονται για να συμπεράνουμε ότι δεν θα χρειαστεί να εργαστούμε περισσότερο στο μέλλον. Απλώς υποδηλώνει ότι το μέλλον της εργασίας-αμειβόμενης ή μη αμειβόμενης, παραγωγικής ή αναπαραγωγικής, συνεργατικής ή εθελοντικής, εκτός σπιτιού ή οικιακής-καθορισμένης από τα μελλοντικά ενεργειακά όρια, θα είναι ένα περίπλοκο ζήτημα που χρειάζεται διερεύνηση. Γίνεται πιο περίπλοκο όταν λάβουμε υπόψη την ποιότητα της εργασίας, ή τις συνθήκες υπό τις οποίες οι μειώσεις στην αμειβόμενη εργασία μπορεί να βιωθούν ως όφελος , παρά τις απώλειες. Αντί να πάρουμε μια δογματική θέση υπέρ ή κατά της μείωσης του (αμειβόμενου) εργάσιμου ωραρίου, θα ήταν καλύτερο να συνεχίσουμε να μελετάμε διάφορους δρόμους και σενάρια για την εναλλακτική Αποανάπτυξη και το ωράριο εργασίας.

9) Από τη μεριά μας θα προτείναμε περιληπτικά: Σε μια Οικονομία Αποανάπτυξης, οι περισσότεροι από μας μελλοντικά, θα χρειαζόμαστε μόνο 20 ώρες τη βδομάδα να δουλεύουμε για το μεροκάματο, όσο θα υπάρχει ακόμα τοπική αγορά εργασίας. Τον υπόλοιπο χρόνο θα τον χρησιμοποιούμε για να καλλιεργούμε λαχανικά, από κοινού με άλλους, να επιδιορθώνουμε ποδήλατα ή να φροντίζουμε άλλα αδύνατα μέλη των διευρυμένων οικογενειών-κοινοτήτων μας. Το μέλλον της εργασίας σε μια μετα-αναπτυξιακή κοινωνία θα είναι εξασφαλισμένο και ευχάριστο.

=======================================================
Εικόνα


δικοί μας προβληματισμοί :pardon:

..είναι όμως αυτό το ζητούμενο της ανθρώπινης εργασίας ???δηλαδη η εξασφάλιση εργασίας και μάλιστα ""ευχάριστης""…

Η μήπως το ζητούμενο είναι μια εργασία …

Α) που να παράγει χρήσιμα προιόντα και υπηρεσίες τέτοια και τόσα που να ικανοποιούν τις ανθρωπινες ανάγκες μας

Β) να διατιθεται για εργασία τόσος χρόνο ώστε να μένει χρόνος για την ενασχόληση με άλλες ζωτικής σημασίες καθημερινές αναγκες μας πχ ενασχόληση με τα κοινά συμμετοχή σε ομάδες συλλόγους συμβουλια συνελεύσεις, επικοινωνία, μόρφωση ψυχαγωγία, ξεκούραση, άθληση, διαλογισμός

Γ) να αμοίβεται αναλόγως της αξίας του έργου που παράγουμε όσο και αναλόγως της αξίας της ψυχοσωματικής δύναμης που αναλώνουμε


Δ)
να αμοίβεται επαρκώς ώστε να έχουμε πρόσβαση ανεμπόδιστα σε αγαθά και υπηρεσίες αναγκίιες για την διαβίωση μας συμπεριλαμβανομένου και των επικοινωνιακών, μορφωτικών, ψυχαγωγικών κτλ αναγκών μας

Ε) να μην είναι αυτοσκοπός αλλά μέσο για την αυτοπραγμάτωση μας και την κάλυψη των ατομικών και συλλογικών αναγκών μας

ΣΤ ) Να εργαζόμαστε σε ασφαλείς συνθήκες ώστε να μη διακινδυνεύει η ψυχική και σωματική υγεία μας και να εξασφαλιζόμαστε εισοδηματικά σε περιόδους που είμαστε ανήμποροι για εργασία ή επιθυμούμε ανάπαυση ή προορισμένοι λόγω προχωρημένης ηλικίας για άλλες πιο σημαντικές δραστηριότητες κι ανάγκες για την ανθρώπινη εξέλιξή μας

…κι αν όλα αυτά είναι τα ζητούμενα της ανθρώπινης εργασίας φτάνει ένα πρόταγμα αποανάπτυξης για να τα διεκδικήσουμε και να τα πραγματώσουμε;…ή μήπως απαιτείται μια ολική επαναδιοργάνωση του κοινωνικού μας βίου με γνώμωνα αναδιανεμητικό και δικαιονομικό …
0 .
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5843
ΤΡΕΜΟΥΝΤΑΝΑ, ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ ΒΑΡΥΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ
viewtopic.php?f=23&t=5865&p=182131#p182131
ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ
viewtopic.php?f=23&t=12429

gkol

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό gkol » 27 Ιαν 2021, 15:36

Καταρχήν δεν έχετε καθόλου διαβάσει το βιβλίο μου για την "Τοπικοποίηση, από το παγκόσμιο...στο τοπικό, ένας οικολογικός κόσμος είναι δυνατός" και με κατατάσσετε απερίσκεπτα στους "Τοπικισμό". Ούτε έχετε μπει στην ιστοσελίδα της Τοπικοποίησης, όπου θα διαβάζατε στην "Αρχική": "Τοπικοποίηση είναι η στρατηγική με την οποία θα απαντήσουμε στην "υπαρκτή" παγκοσμιοποίηση και θα επιδιώξουμε τη στροφή σε μια αποκεντρωμένη, επανατοπικοποιημένη, αυτοδιαχειριζόμενη, αταξική, οικολογική κοινωνία της ισοκατανομής, που θα έχει σαν κύτταρο την αυτοδύναμη κοινότητα και το δήμο και θα στηρίζεται στην ομοσπονδιοποίηση δήμων-περιφερειών-εθνών μέσω της θέσμισης της δημοκρατικής αυτονομίας και του δημοκρατικού ομοσπονδισμού. Για το ξεπέρασμα του δυτικού μοντέλου ανάπτυξης, της κλιματικής-οικολογικής καταστροφής, του καπιταλισμού και του εθνικού κεντρικού κράτους. Είναι μια στρατηγική στα πλαίσια των γενικότερων προταγμάτων της απο-ανάπτυξης, της αυτονομίας, της αμεσης δημοκρατίας και του κοινοτισμού"
Κατά δεύτερο: στο άρθρο που παρουσιάζετε σαν αντιπροσωπευτικό των απόψεών μου σαν "οραματικό συγγραφέα" εγώ απλά παρουσιάζω συνοπτικά κάποιες προτάσεις-οι περισσότερες προς διερεύνηση- του ρεύματος της αποανάπτυξης-γιατί ακόμα είναι ένα ρεύμα ιδεών και όχι ολοκληρωμένο πρόγραμμα ξεπεράσματος του καπιταλισμού-και δεν ταυτίζομαι με αυτές. Το γράφω και στο ίδιο το άρθρο: "Κάποιοι το βλέπουν να γίνεται αυτό με συνδυασμό κρατικής/αντιπροσωπευτικής και τοπικής/αμεσοδημοκρατικής μορφής διακυβέρνησης. Εμείς προτείνουμε στο καινούργιο μας βιβλίο για την Κοινότητα των Κοινοτήτων -με το πρόταγμα της αυτονομίας, της αποανάπτυξης, του κοινοτισμού και της άμεσης δημοκρατίας- τον Συμβουλιακό Ομοσπονδιακό Κοινοτισμό σαν μορφή αυτοδιακυβέρνησης" και ότι θα χρειασθεί η κοινωνία μετάβασης να συνάψει ένα νέο "Κοινωνικό συμβόλαιο", αυτό της Κοινοπολιτείας των ομοσπονδοποιημένων δήμων και κοινοτήτων, που προτείνει και Μάρεϊ Μπούκτσιν.
Μην ξεμπερδεύετε τόσο εύκολα μαζί μου με την κριτική ενός άρθρου. Διαβάστε και τα υπόλοιπα άρθρα στην εφσυν, όπου παρουσιάζω και άλλες πλευρές της αποανάπτυξης, της αυτονομίας, της άμεσης δημοκρατίας και του κοινοτισμού. Για παράδειγμα το τελευταίο: Στρατηγικές και πρακτικές αποανάπτυξης.
0 .

Άβαταρ μέλους
nemo
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 17087

Re: OI ΟΡΑΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΕΩΝ, ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ

Δημοσίευσηαπό nemo » 27 Ιαν 2021, 18:36

να μπω κι εγω στον διαλογο ; αλλα δεν τα μπορω με μεγαλες λεξεις και σεντονια δεν υπαρχει αμεση δημοκρατια
υπαρχει η αιτια και η αιτιοτητα δεν υπαρχουν και οι αλλες λεξεις που χρησιμοποιειτε το δεν υπαρχουν τα λεω με την εννοια
οτι δεν ειναι ικανες να πραγματοποιηθουν ...ας κανουμε ενα καλο στην γενια μας ας παψουμε να αναμασαμε
εννοιες ουτοπικες του περασμενου αιωνα και ο τοπικισμος ή ο κοινοτισμος θα μας ελθει σαν αναγκη οταν εκατομμυρια ανθρωποι δεν θα εχουν λογαριασμους σε τραπεζα ή παλι οταν δεν θα υπαρχουν οι τραπεζες με την σημερινη μορφη
με λιγα λογια πρεπει να επικεντρωθειτε στα επι μερος πρακτικα ζητηματα
0 .
το απόλυτο ένα που συχαίνομαι είναι οι αυταπάτες
επειδη είναι και ο λόγος της ύπαρξής μου


Επιστροφή σε “Φιλοσοφία”