Διάφορα Θέματα και Ιστορίες.

[Τλαξκαλτέκος]

Αναστενάρια

Πυροβασία θρακικής προέλευσης. Γίνεται κυρίως τον Μάιο ( 21/5 )ώστε να συνδέεται με τους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη. Η γιορτή αυτή προέρχεται απ' την οργιαστική λατρεία του Διονύσου , είναι ειδωλολατρικό έθιμο και ενσωματώθηκε απ' τους πιστούς χριστιανούς ( όχι όμως και απ' τις επίσημες εκκλησιαστικές αρχές ) στην χριστιανική παράδοση.

Ετυμολογικές προτάσεις :

1) αναστενάζω
2)ανασταίνω ( ανασταίνομαι ) = πηδώ , εγείρω , σηκώνω ψηλά , θεραπεύω
3) στιά = πυρά
4) ασθενής
5) στρηνάρις = δαιμονόπληκτος , ακόλαστος , θεόληπτος

Το ίδιο ακριβώς έθιμο πάντως έχουν και οι Βούλγαροι


https://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%9D%D0 ... 0%B2%D0%BE

Και τις ίδιες παραδοσιακές φορεσιές και την ίδια δημοτική μουσική με τους ΕΛ "Θράκες"

Φυσικά. Απ' τους Έλληνες Θρακιώτες το πήρανε. Στην Βουλγαρία ζούσαν Έλληνες.

[Προέλλην]

Το ίδιο ακριβώς έθιμο πάντως έχουν και οι Βούλγαροι


https://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%9D%D0 ... 0%B2%D0%BE

Και τις ίδιες παραδοσιακές φορεσιές και την ίδια δημοτική μουσική με τους ΕΛ "Θράκες"

Φυσικά. Απ' τους Έλληνες Θρακιώτες το πήρανε. Στην Βουλγαρία ζούσαν Έλληνες.

[Τλαξκαλτέκος]

Ελληνοτουρκικός Πόλεμος 1897

Στις 28/3/1897 , 2000 Έλληνες αντάρτες περνούν τα σύνορα και εισβάλουν στην Μακεδονία. Οι Τούρκοι τους ανάγκασαν να επιστρέψουν στη Θεσσαλία. Στις 5/4/1897 η Τουρκία κηρύσσει τον πόλεμο στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα διέθετε 55.000 πεζικό , 1.000 ιππείς , απαρχαιωμένο οπλισμό , 1.000 φιλέλληνες Γαριβαλδίνους , 400 Ιταλούς φιλέλληνες , 150 φιλέλληνες άλλων εθνοτήτων και 5.000 Έλληνες άτακτους εθελοντές. Ο ελληνικός στόλος δεν συμμετείχε δραστικά στον Πόλεμο και ουσιαστικά δεν προσέφερε κάποια σημαντική συνδρομή στον στρατό ξηράς. Επικεφαλής του ελληνικού στρατού ήταν ο διάδοχος Κωνσταντίνος.

Η Τουρκία διέθετε σύγχρονο πολεμικό υλικό , οργάνωση από Γερμανούς αξιωματικούς , 95.000 πεζικό , 1.700 ιππείς και 10.000 εθελοντές Τούρκους.

Στις μάχες των συνόρων οι Τούρκοι επικράτησαν και απώθησαν τους Έλληνες πέραν των ελληνοτουρκικών συνόρων. Απ' την 6/4/1897 τις ελληνικές δυνάμεις κατέβαλε η ηττοπάθεια , οι επικεφαλής δεν εκτελούσαν με ακρίβεια τις εντολές του Κωνσταντίνου και διέτασσαν συνεχώς υποχώρηση . Ακόμη αδυνατούσαν να συνεννοηθούν μεταξύ τους γιατί δεν βρίσκονταν σε θέσεις κοντά στην πρώτη γραμμή και η κατάσταση θύμιζε τραγέλαφο.

Στις 13/4 οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την Λάρισα χωρίς μάχη. Οι ελληνικές δυνάμεις ήταν απλωμένες σε όλο το μέτωπο και συνεπώς οι γραμμές αδυνάτιζαν. Σε αντίθεση με τον Κωνσταντίνο , ο διοικητής του στρατού Θεσσαλίας στρατηγός Μακρής δεν πίστευε ότι ο ελληνικός στρατός είχε δυνατότητα αντίδρασης στην τουρκική επίθεση. Παρά την θέληση του Κωνσταντίνου όμως ο Μακρής παρέμεινε στη θέση του.

Ο συνταγματάρχης Σμολένσκης ανέλαβε να υπερασπιστεί το Βελεστίνο . Η μάχη στο Βελεστίνο διεξήχθη με σφοδρότητα στις 18/4. Οι τουρκικές επιθέσεις αποκρούστηκαν. Όμως στις 23/4 οι ελληνικές δυνάμεις ηττήθηκαν στην ουσία χωρίς μάχη στα Φάρσαλα και υποχώρησαν. Στις 26/4 οι Τούρκοι κατέλαβαν τον Βόλο. Οι ελληνικές δυνάμεις υποχώρησαν στο Δομοκό.

Η μάχη στο Δομοκό ξεκίνησε στις 5/5/1897. Οι Έλληνες ήταν 35.000 απέναντι σε 90.000 Τούρκους. Στη μάχη τραυματίσθηκε θανάσιμα ( 5/5 ) ο Ιταλός βουλευτής Αντόνιο Φράττι , μέλος των Γαριβαλδίνων. Στις 6/5 οι Τούρκοι κατέλαβαν πλήρως το Δομοκό.

Στις 7/5 οι Τούρκοι βρίσκονταν έξω απ' την Λαμία. Οι Μεγάλες Δυνάμεις παρενέβησαν και υπεγράφη επαχθέστατη για την Ελλάδα ειρήνη.

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

La Tribuna illustrata (25 Φεβρουαρίου 1941)

Το χάλκινο μετάλλιο στρατιωτικής ανδρείας απονεμήθηκε στην κ. Αναστασία Αρναούτογλου από τη Σμύρνη, Ιταλίδα υπήκοο για τον εξης λόγο: «Εφόσον ένας Ιταλός ναύτης - που έπεσε γιατί τραυματίστηκε στο πόδι - περικυκλώθηκε από μια ομάδα εχθρών, οι οποίοι προσπάθησαν να τον αποτελειώσουν, με μια θαυμάσια χειρονομία στάθηκε μπροστά στον τραυματία και, παρατάσσοντας το στήθος της, αναφώνησε: «Μην πυροβολείτε: είναι πληγωμένος! Καλύτερα σκοτώστε εμένα, γιατί θα διαπράξετε μια πράξη βαρβαρότητας... Νήσος του Καστελόριζου (Αιγαίο), 25 Φεβρουαρίου 1941



Δεν γνώριζα ότι οι Βρετανοί έκαναν απόβαση στο Καστελλόριζο κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Ο τύπος μάλλον πέθανε μερικούς μήνες αργότερα

https://commons.m.wikimedia.org/wiki/Fi ... utoglu.jpg

[Τλαξκαλτέκος]

USS indianapolis ( CA - 35 ) : Πολεμικό πλοίο του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ. Μετέφερε κομμάτια της 1ης ατομικής βόμβας ( που ρίχτηκε στη Χιροσίμα ) στις 26/7/1945 στη βάση των ΗΠΑ στο νησί Tinian στη Θάλασσα των Φιλιππίνων . Αφού το πλοίο παρέδωσε τη βόμβα, δέχθηκε επίθεση στις 00:14 της 30/7/1945 από ένα ιαπωνικό υποβρύχιο . Το πλοίο βυθίστηκε σε 12 λεπτά. Οι περισσότεροι απ' το πλήρωμα σκοτώθηκαν απ' τις εκρήξεις , αλλά και τις επιθέσεις καρχαριών που δέχτηκαν ενώ επέπλεαν στη θάλασσα για 5 ήμερες. Άλλοι λένε πως το Indianapolis δεν έστειλε καθόλου σήμα διάσωσης SOS γιατί η αποστολή του ήταν μυστική . Άλλοι λένε πως το πλοίο έστειλε SOS σήμα , αλλά ότι οι ΗΠΑ δεν το έλαβαν για διάφορους λόγους , π.χ. θεώρησαν ότι το σήμα είναι πλαστό απ' τους Ιάπωνες ή ότι ο διοικητής που έλαβε το σήμα SOS ήταν μεθυσμένος.

Το πλήρωμα του πλοίου ήταν 1196 άνδρες. Απ' αυτούς περίπου 300 σκοτώθηκαν κατά την ιαπωνική επίθεση . Περίπου 880 έπεσαν στη θάλασσα χωρίς σωσίβιες λέμβους με μερικά μόνο σωσίβια μπουφάν . Τελικά επέζησαν μόνο 317. Οι υπόλοιποι πέθαναν απ' την έλλειψη νερού ( πολλοί ήπιαν θαλασσινό νερό και έτσι επήλθε πιο γρήγορα αφυδάτωση ) , την έλλειψη τροφής και τις επιθέσεις καρχαριών. Παλαιότερα πίστευαν ότι η κύρια αιτία των θανάτων ήταν οι επιθέσεις καρχαριών , αλλά μετά ο κόσμος έγινε πιο φιλόζωος και αναδείχτηκε η έλλειψη νερού ως η κύρια αιτία θανάτου.

Η περισυλλογή των επιζώντων άρχισε στις 2/8 όταν εντοπίστηκαν απ' τον πιλότο ενός αεροπλάνου.

Πάνω στην ατομική βόμβα που έριξαν στους Ιάπωνες οι ΗΠΑνοί σημείωσαν μεταξύ άλλων Για το Ιντιανάπολις .

Περιγραφή απ' την ταινία Τα σαγόνια του Καρχαρία.

Ο Λευκός Καρχαρίας , ο Καρχαρίας Τίγρης και ο Ταυροκαρχαρίας είναι οι μόνοι καρχαρίες που επιτίθενται στους ανθρώπους. O Λευκός είναι ο πιο επικίνδυνος. Μετά έρχεται ο Τίγρης και τελευταίος ο Ταυροκαρχαρίας .

[Τλαξκαλτέκος]

Αέρα ! : Πολεμική ιαχή του ελληνικού στρατού την εποχή των Βαλκανικών Πολέμων . Αντιστοιχεί με το αρχαιοελληνικό "αλαλά" και "ελελεύ" ή το ευρωπαϊκό "hurrah" . Το Αέρα ! ακούστηκε για πρώτη φορά στο Ηράκλειο της Κρήτης από το 2ο τάγμα της κρητικής πολιτοφυλακής του πρώτου τακτικού στρατού της Κρήτης ( 1907 - 1912 ), που είχε τότε το νομικό καθεστώς της Πολιτείας ή της Αρμοστείας και βρισκόταν κάτω απ' την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων ( 1898 - 1912 ). Στη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής πορείας και καθώς το τάγμα αναπαυόταν κάτω από την σκιά των δέντρων , ένας στρατιώτης , κοιτάζοντας τα φθινοπωρινά φύλλα να πέφτουν και να στροβιλίζονται , φώναξε δυνατά αέρα ! Την ίδια στιγμή ακούστηκε το σφύριγμα των αξιωματικών για ανασύνταξη και οι άνδρες του τάγματος , που βρήκαν διασκεδαστική τη σύμπτωση , σηκώθηκαν φωνάζοντας κι αυτοί αέρα ! Στους Βαλκανικούς η ιαχή αυτή διαδόθηκε από τις κρητικές μονάδες σε όλο το στράτευμα και χρησιμοποιούταν στις εφόδους "δια της λόγχης" . Η ιαχή αέρα ! χρησιμοποιήθηκε κυρίως κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 -41.

πηγή : εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Пижо (18 Φεβρουαρίου 1942)



Πάνω σε κάθε φέρετρο γράφει: Φιλιππίνες, Μαλάυα, Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη

[Τλαξκαλτέκος]

Γουότεργκεϊτ : Σκάνδαλο πολιτικό των ΗΠΑ ( 1972 - 1975 ) , που αφορούσε την αποκάλυψη έκνομων δραστηριοτήτων τις οποίες ανέπτυξαν αξιωματούχοι της ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης του Ρίτσαρντ Νίξον κατά την προεκλογική εκστρατεία για την ανάδειξη του νέου προέδρου το 1972. Η υπόθεση ήρθε στη δημοσιότητα με τη σύλληψη 5 ατόμων , τα οποία στις 17/6/1972 , διέρρηξαν την έδρα του Δημοκρατικού Κόμματος , σε ένα κτιριακό συγκρότημα όπου στεγάζονταν γραφεία , διαμερίσματα και ξενοδοχείο , στο προάστιο Γουότεργκεϊτ της Ουάσιγκτον . Οι 5 συλληφθέντες παραπέμφθηκαν με την κατηγορία της διάρρηξης και της υποκλοπής τηλεφωνημάτων . Μαζί τους παραπέμφθηκαν με την ίδια κατηγορία , δύο ακόμη άτομα : ο Χάουαρντ Χαν ο Νεότερος ( σύμβουλος του Λευκού Οίκου ) και ο Γκόρντον Λίντυ ( γενικός σύμβουλος της επιτροπής προεκλογικού αγώνα για την επανεκλογή του Νίξον ). Η δίκη των επτά ατόμων έγινε τον Ιανουάριο του 1973.

Ο Νίξον δήλωνε κατηγορηματικά ότι κανένα πρόσωπο της δημόσιας διοίκησης δεν είχε τη παραμικρή ανάμιξη στην υπόθεση. Ένας όμως κατηγορούμενος , ο Τζέιμς Μακόρντ ο Νεότερος , κατήγγειλε ότι ο Λευκός Οίκος κατηύθυνε μια συγκάλυψη των πραγμάτων , για να αποκρύψει την ανάμιξή του στη διάρρηξη . Κατήγγειλε ακόμη ότι και οι 7 κατηγορούμενοι είχαν πειστεί απ' τον Λευκό Οίκο να αποδεχθούν την κατηγορία και να "κρατήσουν κλειστό το στόμα" . Επίσης ο Τζεμπ Στιούαρτ Μαγκριούντερ ( βοηθός του επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας , πρώην γενικού εισαγγελέα Τζων Μίτσελ ) αποκάλυψε ότι ο Λευκός Οίκος είχε διευθύνει όλη την υπόθεση και πως ο Τζων Μίτσελ και ο Τζων Ντην Γ΄ ( προεδρικός σύμβουλος ) τον πίεζαν να μην μιλήσει. Ο Νίξον ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τα παρανομούντα μέλη της κυβέρνησής του . Αρνήθηκε ωστόσο ότι ο ίδιος ήξερε οτιδήποτε είτε για τις υποκλοπές είτε για τις προσπάθειες συγκάλυψης της υπόθεσης. Ο Τζων Ντην ήταν ο μόνος που κατηγόρησε τότε τον Νίξον ότι είχε ενεργό συμμετοχή στο σκάνδαλο.

Στις 16/7/1973 , ο Αλεξάντερ Μπάτερφηλντ , πρώην μέλος του προσωπικού του Λευκού Οίκου , αποκάλυψε ότι είχαν μαγνητογραφηθεί κρυφά συνομιλίες που είχαν γίνει μέσα στα γραφεία του προέδρου . Ο ειδικός δημόσιος κατήγορος Κοξ διέταξε τότε ( 23/7 ) να προσκομιστούν οι μαγνητοταινίες . Ο Νίξον αρνήθηκε να τις παραδώσει , επικαλούμενος ειδικό προνόμιο της προεδρικής εξουσίας και λόγους εθνικής ασφάλειας. Τότε ο αρχιδικαστής Σίρικα διέταξε προσωπικά τον Νίξον να παραδώσει τις μαγνητοταινίες και η διαταγή αυτή επικυρώθηκε από το Ομοσπονδιακό Εφετείο. Έτσι τον Οκτώβριο , ο Νίξον προσφέρθηκε να δώσει γραπτές περιλήψεις του περιεχομένου των ταινιών , με αντάλλαγμα τη συμφωνία να μη ζητηθούν στο εξής άλλα προεδρικά απόρρητα. Ο Κοξ απέρριψε την πρόταση. Στις 20/10 ο Νίξον διέταξε τον γενικό εισαγγελέα Ρίτσαρντσον να απολύσει τον ειδικό δημόσιο κατήγορο Κοξ. Ο Ρίτσαρντσον, τότε , καθώς και ο αναπληρωτής γενικός εισαγγελέας Γουίλιαμ Ράκελσχαους , προτίμησαν να παραιτηθούν παρά να εκτελέσουν την προεδρική διαταγή. Ο Κοξ τελικά απολύθηκε από τον γενικό νομικό σύμβουλο του προέδρου.

Οι διαμαρτυρίες εντούτοις της κοινής γνώμης ανάγκασαν τον Νίξον να καταθέσει τις μαγνητοταινίες στις 8/12. Από τις 9 όμως μαγνητοταινίες , που όριζε η διαταγή του Σίρικα , μόνο 7 κατατέθηκαν - ο Λευκός Οίκος ισχυρίστηκε πως οι άλλες δύο δεν υπήρξαν ποτέ - και η μια από αυτές τις 7 παρουσίαζε ένα κενό , που σύμφωνα με πραγματογνώμονες δεν ήταν δυνατόν να έχει δημιουργηθεί τυχαία. Το 1974 πολλοί παράγοντες του Λευκού Οίκου παραδέχθηκαν την ενοχή τους . Ακόμη αποδείχτηκε ότι παρακρατική υπηρεσία του Λευκού Οίκου διέρρηξε το γραφείο ενός ψυχιάτρου και υπεξαίρεσε τον φάκελο του Ντάνιελ Έλσμπεργκ , πρώην υπαλλήλου του υπουργείου Άμυνας, ο οποίος είχε δώσει στη δημοσιότητα τα απόρρητα αρχεία του Πενταγώνου σχετικά με τον Πόλεμο του Βιετνάμ.

Απαγγέλθηκε τον Μάιο του 1974 κατηγορία κατά του Νίξον από τη Δικαστική Επιτροπή του Λευκού Οίκου. Στις 20/5/1974 , ο αρχιδικαστής Σίρικα διέταξε τον Νίξον να παραδώσει και τις υπόλοιπες μαγνητοταινίες στον Λεόν Γιαβόρσκι , διάδοχο του Κοξ. Στις 5/8 , ο Νίξον κατέθεσε μεταγραφές 3 μαγνητοταινιών , οι οποίες τον ενοχοποιούσαν αναντίρρητα για την προσπάθεια συγκάλυψης. Στις 8/8 ο Νίξον υπέβαλε την παραίτησή του . Το 1975 οι Χάλντεμαν , Έρλιχμαν και Μίτσελ καταδικάστηκαν από 2,5 ως 8 χρόνια φυλάκισης. Για τον Νίξον έπαψε κάθε άλλη ποινική δίωξη όταν ο διάδοχός του Τζέραλντ Φορντ χορήγησε γενική αμνηστία για την υπόθεση Γουότεργκεϊτ στις 8/9/1974.

πηγή : εγκυκλοπαίδεια Π-ΛΜπ

[Τλαξκαλτέκος]

Παβλόφ Ιβάν Πέτροβιτς : Ρώσος φυσιολόγος. Γεννήθηκε στο Λένινγκραντ/Αγία Πετρούπολη το 1849. Γνωστός κυρίως για την θεωρία των εξαρτημένων αντανακλαστικών . Είχε εκπαιδεύσει έναν σκύλο όταν θα χτυπάει ένα κουδούνι να τον ταΐζει κιόλας. Ο σκύλος συνήθισε , συνέδεσε το κουδούνι με το φαγητό και όταν αργότερα ο Παβλόφ χτυπούσε το κουδούνι χωρίς να ταΐζει τον σκύλο , του σκύλου του έτρεχαν τα σάλια. Από εδώ και η φράση Σαν τα σκυλιά του Παβλόφ. Ο Παβλόφ τιμήθηκε τόσο από τον Λένιν όσο και απ' τον Στάλιν. Εντούτοις δεν ήταν κομμουνιστής . Η κατηγορία για τυφλή συνεργασία του με το καθεστώς ή η κατηγορία πως ήταν υπεύθυνος για την τεχνική της πλύσης εγκεφάλου είναι εντελώς αστήριχτη και αβάσιμη. Ο Παβλόφ είχε επικρίνει πολλές φορές δημόσια το σοβιετικό καθεστώς. Αρνήθηκε να δεχτεί προνόμια φαγητού που δεν θα δίνονταν και στους συνεργάτες του. Το 1923 υποστήριξε : Για το είδος του σοσιαλιστικού πειράματος που κάνετε δεν θα θυσίαζα τα πίσω πόδια ενός βατράχου ! Το 1924 , όταν οι γιοι των κληρικών διώχτηκαν απ' την Στρατιωτική Ιατρική ακαδημία του Λένινγκραντ , ο Παβλόφ παραιτήθηκε από την έδρα του δηλώνοντας : Είμαι και εγώ γιος ιερέα. Αν αποβάλετε τους άλλους θα φύγω κι εγώ. Το 1927 έγραψε στον Στάλιν : Λαμβάνοντας υπόψη το τι κάνετε στη ρωσική διανόηση , αποθαρρύνοντας , εξοντώνοντας και διαφθείροντας , ντρέπομαι να ονομάζομαι Ρώσος. Εντούτοις ο Παβλόφ ήταν και ένθερμος πατριώτης και ήλπιζε στην επιτυχία του καθεστώτος στην διακυβέρνηση της πατρίδας του. Πέθανε το 1936.

πηγή : Π-Λ-Μπ