Πεθανε ο Στιβεν Χογκινγκ

[stavmanr]

Έτσι ΄όπως το παρουσιάζεις πάντως είναι μοιρολατρικό το σύμπαν. τι κάνουμε είναι μέρος του όλου και ήδη έχει γίνει. Απλά εμείς αντιλαμβανόμαστε σημειακά. Δεν λέει.

Βλέπεις το ποτήρι μισοάδειο
Θα ξεφύγουμε λίγο από το Φυσικό κομμάτι, βέβαια...
Θα προσπαθήσω να το θέσω ...λακωνικά.

Όταν σήμερα αναφερόμαστε σε σύμπαν, εννοούμε ότι το σύμπαν είναι ένα σύνολο από ιδιότητες. Είναι αυτό που στα μαθηματικά αποκαλούμε Σύνολο.

Αν είμαστε αναπόσπαστο μέρος του σύμπαντος και μπορούμε να έχουμε "ελευθερία σκέψης και δράσης" (ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει κι όπως μπορεί να ερμηνευτεί), τότε και το σύμπαν, ως σύνολο ιδιοτήτων, διαθέτει αυτές τις ιδιότητες. Κι επομένως, τίποτα δεν είναι προαποφασισμένο ή δρομολογημένο.

[Spiros252]

Αν αυτό που αποκαλούμε "υλικό" είναι παραμορφωμένος χωρόχρονος, τότε και ο μη παραμορφωμένος χωρόχρονος είναι υλικό.

Ουσιαστικά το χωροχρονικό συνεχές είναι το μόνο που υπάρχει. Όλα τα άλλα είναι γεωμετρικές πολύπλοκες δομές του σε πολλές διαστάσεις.

Όπως ακριβώς έγραψε ο killthemall, ονομάζουμε υλικά αυτά που αποτελούνται από υλοενέργεια, το σύμπαν από μόνο του δεν αποτελείται από ενέργεια. Είναι κάτι, ένα πράγμα, αλλά δεν είναι ούτε ύλη ούτε ενέργεια. Απλά δεν είναι το φιλοσοφικό τίποτα, γιατί αυτό το πράγμα δεν υπάρχει.

Η φιλοσοφική έννοια του μηδενός είναι αφαιρετική, δεν αφορά τον φυσικό κόσμο, είναι η σχετική απουσία ενός πράγματος. Π.χ. αυτήν την στιγμή έχω στις τσέπες μου μηδέν ευρώ. Αυτά τα λέω για τον αποπάνω, που λέει για κενό που δεν έχει παρατηρηθεί. Δεν υπάρχει το φιλοσοφικό κενό, υπάρχει το φυσικό κενό, που δεν είναι τελείως άδειο.

Μια ποσότητα ενέργειας μπορεί να δημιουργήσει μόνιμη καμπύλωση στο χωρόχρονο. Π.χ. ενδόθερμη πυρηνική αντίδραση. Η ενέργεια δηλαδή δημιουργεί ύλη / μάζα. Δεχόμενοι ότι η ύλη / μάζα είναι ουσιαστικά καμπύλωση του χωροχρονικού συνεχούς, τότε η ενέργεια είναι αυτό που προκαλεί τις γεωμετρικές δομές που ονομάζουμε ύλη. Όχι όμως ότι η ενέργεια είναι η ύλη, εδώ είναι η διαφορά. Η ενέργεια δημιουργεί την ύλη με την παραμόρφωση - αναδίπλωση ας πούμε - του χωροχρονικού πλέγματος στα παραδείγματα. Αυτή είναι ουσιαστικά η έννοια της ισοδυναμίας τους και όχι το ότι είναι το ίδιο και το αυτό απαραίτητα.
Όταν τώρα ξεκαμπυλώνεται ένα σημείο του χωρόχρονου, τότε λέμε ότι απελευθερώνεται ενέργεια (π.χ. εξαΰλωση).

Τώρα, αν μπορεί να υπάρχει σύμπαν χωρίς ενέργεια, δεν είμαι σε θέση να το απαντήσω. Η δημιουργία του χωρόχρονου αρχικά δεν είναι αποτέλεσμα υποτίθεται μιας υπάρχουσας τεράστιας συσσώρευσης ενέργειας;

Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε ιδέα τί είναι η ενέργεια. Η φύση της δηλαδή. Ξέρουμε τί προκαλεί, πώς μεταβάλλεται, πως εμφανίζεται ως ύλη, αλλά όχι τη φύση της.

Ενέργεια είναι κάτι που υπάρχει από πάντα, θα υπάρχει για πάντα, ποτέ δε χάνεται και μεταβάλλεται από μορφή σε μορφή.

[Spiros252]

Η βαρυτική επίδραση, τοπικά, εμποδίζει το "ξεχείλωμα" λόγω διαστολής του σύμπαντος.

Κι εμείς τί λέμε σε τόσα ποστ;

Λέμε όπου υπερισχύει η βαρύτητα, δεν έχει ξεχείλωμα, ή αλλιώς δεν δημιουργείται εκεί νέος χώρος ή καλύτερα είναι αμελητέα αυτή η διαστολή.

Σε επίπεδο σωματιδίων η ισχυρή πυρηνική δρα σε εξαιρετικά μικρή απόσταση. Μπορείς να «ξεχειλώσεις» το άτομο αλλά όχι τον πυρήνα.
Η ηλεκτρομαγνητική δρα σε μεγαλύτερη απόσταση. Μπορείς να «ξεχειλώσεις» τα μόρια αλλά όχι τα άτομα.
Η βαρύτητα δρα σε μεγαλύτερη κλίμακα. Μπορείς να «ξεχειλώσεις» τα υπερσμήνη γαλαξιών, αλλά όχι τους γαλαξίες και τα ηλιακά συστήματα.

[nrg]

Ας υποθέσουμε ότι με έναν μαγικό τρόπο σταματάμε στην διαστολή του σύμπαντος.

Βρίσκουμε, λοιπόν έναν γαλαξία που είναι ακίνητος σε σχέση με τον δικό μας (πχ η Ανδρομέδα δεν κάνει, διότι όπως είπες πλησιάζει σε εμάς). Ενώνουμε τους γαλαξίες, με ένα ανελαστικό νήμα.
Με έναν μαγικό τρόπο, επαναφέρουμε την διαστολή στο σύμπαν.

Το νήμα θα σπάσει ή όχι;

[nrg]

Όπως ακριβώς έγραψε ο killthemall, ονομάζουμε υλικά αυτά που αποτελούνται από υλοενέργεια, το σύμπαν από μόνο του δεν αποτελείται από ενέργεια. Είναι κάτι, ένα πράγμα, αλλά δεν είναι ούτε ύλη ούτε ενέργεια. Απλά δεν είναι το φιλοσοφικό τίποτα, γιατί αυτό το πράγμα δεν υπάρχει.

Η φιλοσοφική έννοια του μηδενός είναι αφαιρετική, δεν αφορά τον φυσικό κόσμο, είναι η σχετική απουσία ενός πράγματος. Π.χ. αυτήν την στιγμή έχω στις τσέπες μου μηδέν ευρώ. Αυτά τα λέω για τον αποπάνω, που λέει για κενό που δεν έχει παρατηρηθεί. Δεν υπάρχει το φιλοσοφικό κενό, υπάρχει το φυσικό κενό, που δεν είναι τελείως άδειο.

Μια ποσότητα ενέργειας μπορεί να δημιουργήσει μόνιμη καμπύλωση στο χωρόχρονο. Π.χ. ενδόθερμη πυρηνική αντίδραση. Η ενέργεια δηλαδή δημιουργεί ύλη / μάζα. Δεχόμενοι ότι η ύλη / μάζα είναι ουσιαστικά καμπύλωση του χωροχρονικού συνεχούς, τότε η ενέργεια είναι αυτό που προκαλεί τις γεωμετρικές δομές που ονομάζουμε ύλη. Όχι όμως ότι η ενέργεια είναι η ύλη, εδώ είναι η διαφορά. Η ενέργεια δημιουργεί την ύλη με την παραμόρφωση - αναδίπλωση ας πούμε - του χωροχρονικού πλέγματος στα παραδείγματα. Αυτή είναι ουσιαστικά η έννοια της ισοδυναμίας τους και όχι το ότι είναι το ίδιο και το αυτό απαραίτητα.
Όταν τώρα ξεκαμπυλώνεται ένα σημείο του χωρόχρονου, τότε λέμε ότι απελευθερώνεται ενέργεια (π.χ. εξαΰλωση).

Τώρα, αν μπορεί να υπάρχει σύμπαν χωρίς ενέργεια, δεν είμαι σε θέση να το απαντήσω. Η δημιουργία του χωρόχρονου αρχικά δεν είναι αποτέλεσμα υποτίθεται μιας υπάρχουσας τεράστιας συσσώρευσης ενέργειας;

Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε ιδέα τί είναι η ενέργεια. Η φύση της δηλαδή. Ξέρουμε τί προκαλεί, πώς μεταβάλλεται, πως εμφανίζεται ως ύλη, αλλά όχι τη φύση της.

Ενέργεια είναι κάτι που υπάρχει από πάντα, θα υπάρχει για πάντα, ποτέ δε χάνεται και μεταβάλλεται από μορφή σε μορφή.

Παραμόρφωση του πλέγματος, δημιουργεί και η σκοτεινή μάζα. Δηλαδή παρατηρούμε παραμόρφωση του πλέγματος, χωρίς την παρουσία ύλης ή ενέργειας.
Οπότε;

[Ελληγεννής]

Πόσο ανελαστικό; Η διαστολή θα ήταν 0,07 χιλιοστά ανά μέτρο ανά εκατομμύριο χρόνια, αν το ενώναμε με έναν γαλαξία ένα μεγκαπάρσεκ μακριά.

[Spiros252]

Παραμόρφωση του πλέγματος, δημιουργεί και η σκοτεινή μάζα. Δηλαδή παρατηρούμε παραμόρφωση του πλέγματος, χωρίς την παρουσία ύλης ή ενέργειας.
Οπότε;

Η σκοτεινή ύλη έχει την ιδιότητα της μάζας και καμία άλλη γνωστή.
Είναι όμως μάζα, είναι παραμόρφωση, δεν ξέρουμε πώς δημιουργείται, την προέλευση, τη φύση της.

Μπορεί να υπάρχει κι άλλος μηχανισμός που προκαλεί παραμόρφωση.
Δύσκολο να το φανταστείς, κάτι διαφορετικό της ενέργειας;

Το πιθανότερο για μένα να κάνουν λάθος, να μην υπάρχει τέτοιο πράγμα δηλαδή και να εξηγείται με άλλο τρόπο.

[nrg]

Πόσο ανελαστικό; Η διαστολή θα ήταν 0,07 χιλιοστά ανά μέτρο ανά εκατομμύριο χρόνια, αν το ενώναμε με έναν γαλαξία ένα μεγκαπάρσεκ μακριά.

Κάτι σου διαφεύγει.
Η ταχύτητα διαστολής είναι περίπου 70 Km/s ανά megaparsec.

Πέρα από αυτό.
Διάλεξε έναν γαλαξία που είναι πολύ πολύ μακριά από τον δικό μας, για υπάρχει τεράστια ταχύτητα απομάκρυνσης, λόγω διαστολής του σύμπαντος.

Το ανελαστικό νήμα θα σπάσει ή όχι;

[Spiros252]

Η πρόβλεψη του Σ. Χόκινγκ για το αναπότρεπτο τέλος του κόσμου μας
Και η τελευταία θεωρία του για το πολυσύμπαν



«Μια πρόβλεψη για το αναπότρεπτο τέλος του κόσμου μας, αλλά και ένα ελπιδοφόρο τρόπο να ανιχνεύσουμε ίσως τα παράλληλα σύμπαντα, περιλαμβάνει η τελευταία θεωρία για το πολυσύμπαν που άφησε πίσω του, λίγο πριν πεθάνει, ο μεγάλος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ.

Ο Βρετανός επιστήμονας εργαζόταν έως την τελευταία εβδομάδα πριν το θάνατό του πάνω στην τελευταία εργασία του με τίτλο «Μία ομαλή έξοδος από τον αιώνιο πληθωρισμό», που ήδη βρίσκεται σε διαδικασία εξέτασης από κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό, στο οποίο έχει υποβληθεί.

Σε αυτήν, σύμφωνα με τον βρετανικό Τύπο (Τάιμς Λονδίνου, Ιντιπέντεντ, Τέλεγκραφ), ο Χόκινγκ προβλέπει ότι το σύμπαν μας θα λάβει τέλος, όταν τα άστρα ξεμείνουν από ενέργεια. Δεν αποκλείει όμως ότι στο μεταξύ οι επιστήμονες θα μπορέσουν τελικά να βρουν εναλλακτικά σύμπαντα με τη βοήθεια διαστημικών σκαφών με ειδικά όργανα.

Ο Χόκινγκ, σύμφωνα με πληροφορίες συναδέλφων του, περιγράφει στην ακόμη αδημοσίευτη εργασία του τα πολύπλοκα μαθηματικά που χρειάζονται, ώστε μια διαστημοσυσκευή να ανιχνεύσει ίχνη από πολλαπλές «Μεγάλες Εκρήξεις» (Μπιγκ Μπανγκ). Η θεωρία αυτή μπορεί να αποδειχθεί η σημαντικότερη κληρονομιά που αφήνει πίσω του.

Πολλοί επιστήμονες -μεταξύ των οποίων ο Χόκινγκ- πιστεύουν ότι το σύμπαν διεστάλη απότομα από ένα μοναδικό σημείο φθάνοντας πολύ γρήγορα στις σημερινές σχεδόν διαστάσεις του, μια θεωρία γνωστή ως «κοσμικός πληθωρισμός». Από τη θεωρία αυτή προκύπτει μια άλλη θεωρία για την ύπαρξη πολλών «Μπιγκ Μπανγκ», καθένα από τα οποία δημιούργησε το δικό του σύμπαν, με τελικό αποτέλεσμα ένα πολυσύμπαν (multiverse).

Όμως, από τη θεωρία έως την πράξη υπάρχει τεράστια απόσταση. Κανείς δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να προσκομίσει αποδείξεις ότι όντως κάτι τέτοιο έχει συμβεί. Ίσως όμως ο Χόκινγκ να είχε μια τελευταία λαμπρή ιδέα, που θα καταστήσει εφικτή την επιβεβαίωση του πολυσύμπαντος με απτά στοιχεία από την παρατήρηση.

Όπως δήλωσε ο καθηγητής κοσμολογίας Κάρλος Φρενκ του Πανεπιστημίου του Ντάραμ, ο Χόκινγκ πίστευε ότι το πολυσύμπαν άφησε το αποτύπωμά του στην κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου που διαπερνά το δικό μας σύμπαν και ότι συνεπώς μπορούμε να το ανιχνεύσουμε με τα κατάλληλα όργανα μιας διαστημοσυσκευής.

Ο συνεργάτης του καθηγητής Τόμας Χέρτογκ του βελγικού Καθολικού Πανεπιστημίου της Λουβέν, ο οποίος δούλεψε μαζί με τον Χόκινγκ πάνω στη νέα θεωρία, δήλωσε ότι, με αυτή την τελευταία εργασία, ο Χόκινγκ μπορεί να κατάφερνε να πάρει τελικά το Νόμπελ Φυσικής, αν όντως στην πορεία η θεωρία του επιβεβαιωνόταν με τις ανάλογες ανακαλύψεις».

---
Πηγή: http://www.tanea.gr/news/science-techno ... osmoy-mas/

[nrg]

Παραμόρφωση του πλέγματος, δημιουργεί και η σκοτεινή μάζα. Δηλαδή παρατηρούμε παραμόρφωση του πλέγματος, χωρίς την παρουσία ύλης ή ενέργειας.
Οπότε;

Η σκοτεινή ύλη έχει την ιδιότητα της μάζας και καμία άλλη γνωστή.
Είναι όμως μάζα, είναι παραμόρφωση, δεν ξέρουμε πώς δημιουργείται, την προέλευση, τη φύση της.

Μπορεί να υπάρχει κι άλλος μηχανισμός που προκαλεί παραμόρφωση.
Δύσκολο να το φανταστείς, κάτι διαφορετικό της ενέργειας;

Το πιθανότερο για μένα να κάνουν λάθος, να μην υπάρχει τέτοιο πράγμα δηλαδή και να εξηγείται με άλλο τρόπο.

Ούτε μάζα την λες, διότι δεν έχει υπόσταση.

Έτσι νόμιζαν στην αρχή. Ότι είναι κάποιο λάθος των οργάνων ή των υπολογισμών.

Τώρα όμως παρατηρούμε, ότι το φως που περνά μέσα από έναν γαλαξία παραμορφώνεται (σχηματίζει βαρυτικό φακό) σε τέτοιον βαθμό που δεν εξηγείται από την μάζα που έχει ο γαλαξίας.

Όπως επίσης και από την περιστροφή των γαλαξιών, λόγω της ταχύτητας που έχουν τα περιμετρικά άστρα, θα έπρεπε να εκσφενδονίζονται στο διάστημα. Οι βαρυτικές δυνάμεις που συγκρατούν αυτά τα άστρα, δεν προέρχονται από την ύλη που παρατηρούμε.

Και το τρελό είναι ότι αυτή η σκοτεινή μάζα, είναι πενταπλάσια από την μάζα που παρατηρούμε. Η ποσότητα είναι πολύ μεγάλη, για να θεωρηθεί κάποιο λάθος ή παρανόηση.

(ποιος ακούει τον γύπα... )