Ο Πλούταρχος μας πληροφορεί για την ύπαρξη κάποιας "μακεδονικής" γλώσσας (μακεδονιστί), την οποία φέρεται να γνωριζε ο Αλέξανδρος (παράλληλα με τα ελληνικά) και οι έμπιστοι σε αυτόν φρουροί, και η οποία ήταν ακαταλαβίστικη για τους ομιλούντες την ελληνική. Μάλιστα, έδινε διαταγές σε αυτή τη γλώσσα σε περιπτώσεις που δεν ήθελε να τον καταλάβουν οι γύρω του τί λέει.
https://books.google.gr/books?id=2JE-AA ... 85&f=falseΠλούταρχος έγραψε:Των δε σωματοφυλάκων ενός Αριστοφάνους υφελέσθαι και των άλλων περιεχόντων και δεομένων, αναπηδήσας ανεβόα Μακεδονιστί καλών τους υπασπιστάς (τούτο δε ην σύμβολον θορύβου μεγάλου)
Στο ερώτημα αν μπορεί ένας μικρός αριθμός μιας αρχουσας τάξης να επιβάλει γλώσσα και έθιμα στους πολλούς "ντόπιους", υπάρχουν πολλά παραδείγματα.
Πχ εκτουρκισμός της ρωμαϊκής Μικρας Ασίας, εξελληνισμός ανατολικής Μεσογείου, εξαραβισμός βόρειας Αφρικής, αγγλοποίηση ή γαλλοποίηση αποικιών τους στην Αφρική.
Ρόλο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν παίζει τόσο ο αριθμός των ντόπιων, ΑΛΛΑ κυρίως η βούληση τους να εγκαταλείψουν την παλαιά γλώσσα τους και έθιμα και να αποκτήσουν νέα.
Συνήθως, όπου υπάρχει ήδη κάποια ισχυρή κουλτούρα, με την οποία να αισθάνονται έντονα δεμένοι οι ντόπιοι, είναι πιο δύσκολο να την εγκαταλείψουν και να αποκτήσουν άλλη.
Οι Σλάβοι είναι γενικά από τους πιο ανθεκτικούς λαούς σε αυτό τον τομέα. Παραδείγματα πολλά. Ρώσοι, Βούλγαροι (ήδη αναφέρθηκαν), οι Τσέχοι, οι Σλοβένοι και οι Κροάτες που αντιστάθηκαν στην προσπάθεια εκγερμανισμού τους από την Αυστρία, παλιότερα οι Σέρβοι και οι Κροάτες που αντιστάθηκαν στην προσπάθεια εξαβαρισμού τους, αλλά και οι σύγχρονοι Βούλγαροι που αντιστάθηκαν τόσο στην προσπάθεια εκρωμαϊσμού τους, όσο και στην προσπάθεια εκτουρκισμού τους. Μόνο στην ελληνική πλευρά της Μακεδονίας και της Θράκης άλλαξε η συνείδηση των Βούλγαρων, διότι ήταν και λιγότεροι αριθμητικά, αλλά και εφαρμόστηκε στοχευμένο πρόγραμμα τρομοκρατίας, διωγμών και βίαιου εξελληνισμού τους (και παρόλα αυτά σήμερα υπάρχουν χιλιάδες που έχουν κρατήσει γλώσσα και έθιμα).