denplirono έγραψε:αναρχοκουμμουνακι μου ......σκουζε οσο θελεις....![]()
![]()
Είχε κάποια υπηρεσία στον λόφο Σκουζέ ;
https://www.google.gr/search?source=hp& ... ywQ4dUDCAU

denplirono έγραψε:αναρχοκουμμουνακι μου ......σκουζε οσο θελεις....![]()
![]()

Τλαξκαλτέκος έγραψε:itteithe έγραψε:
Κάτσε, το 2012 πήγες, ή το 2013; Βρε μπας και υπηρετήσαμε μαζί (αυτοί οι αριθμοί μου φαίνονται πολύ γνωστοί);
Επομένως είμαστε τρεις που υπηρετήσαμε στο 508 εδώ μέσα; Φάτε τη σκόνη μας κωλοβύσματα
Αλλά εγώ δεν ήμουν Ρίζια. Άρα όχι στο 508. Πάντως εκεί κοντά.


Λαχουρένιος έγραψε:Τλαξκαλτέκος έγραψε:Αλλά εγώ δεν ήμουν Ρίζια. Άρα όχι στο 508. Πάντως εκεί κοντά.
Ποιο μεγαλο σε εκανα σε ηλικια...

itteithe έγραψε:Ραν ταν πλαν έγραψε:Παιδιά, να τα πάρω από εδώ τα απομνημονεύματα να φτιάξω νηματάκι να λέμε τα στρατιωτικά μας κατορθώματα;
Κακώς το μετέφερες. Μόνο αυτοί θα κάνουν derail τη συζήτηση σε άλλα νήματα;![]()


itteithe έγραψε: Εσύ θα κρυφτείς στην τρύπα σου και θα μετατραπείς σε denpolemao.


tensor έγραψε:itteithe έγραψε:Οι μισοί δεν ξέρουν κατά που πέφτει ο Έβρος και οι άλλοι μισοί φίλησαν κατουρημένες ποδιές για να μην βρεθούν εκεί, όταν έπρεπε να βρεθούν εκεί. Βρέθηκα εκεί κατά την θητεία μου, στα Ρίζια, καλοκαίρι ...
Τι μου θύμισες τώρα ... Εγώ υπηρέτησα στη λοφώδη περιοχή στα βορειοδυτικά του Διδυμότειχου σε επιλαρχία αναγνώρισης. Έχω τις χειρότερες αναμνήσεις της ζωής μου (που σβήνουν πλέον, τόσα χρόνια μετά) για τρεις λόγους: (1) η ουσιαστική στρατιωτική εκπαίδευση ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, (2) οι υποδομές του στρατοπέδου ήταν από δυσλειτουργικές έως κατεστραμμένες, και (3) διάφοροι αξιωματικοί είχαν εμφανώς σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και μας έκαναν το βίο αβίωτο χωρίς λόγο.
Κατά τα άλλα είχα την ευκαιρία να ζήσω μερικές αξέχαστες χειμερινές κακοκαιρίες με παγετούς και εντυπωσιακές εφορμήσεις του χιονιά από το βορρά, με τα χαρακτηριστικά γαλακτόχρωμα νέφη που κατέβαιναν χαμηλά και αγκάλιαζαν τα πάντα, αφήνοντας τις νιφάδες του χιονιού να παρασύρονται από το δυνατό βοριά που ξύριζε όλη τη γύρω περιοχή και το σχεδόν έρημο στρατόπεδο.
Θυμάμαι ακόμα το θάλαμο, την ξυλόσομπα και τα ξύλα βελανιδιάς, το θέαμα έξω από τα παράθυρα με το χιόνι να πέφτει ξηρό και να μη λιώνει ούτε νιφάδα στο έδαφος. Θυμάμαι και μια νύχτα που ήμουν σε περίπολο 12-3 με χιονοθύελλα, ενώ το χιόνι σαν πούδρα έφτανε στα σημεία συσσώρευσης ως το γόνατο, όταν είδα κοντά στην πύλη το μεγάλο λυκόσκυλο να στέκεται αγέρωχο κόντρα στο βοριά με την πλάτη χιονισμένη. Θυμάμαι και την πιο άσπρη μέρα της παραμονής μου εκεί, όταν είχα σκοπιά 4-6 τα ξημερώματα και με ξέχασαν ως την ώρα του φαγητού. Ήταν πανέμορφα, όλα παγωμένα και χιονισμένα γύρω μου. Έμεινα στη σκοπιά ολομόναχος και ηρέμησα, μακριά από την τρέλα που έδερνε τους αξιωματικούς και ξεσπούσε στους φαντάρους ...


