210,000-year-old human skull in Greece!

[Τλαξκαλτέκος]

Όλα τα έθνη είναι μίξεις λαοτήτων.

Ελληνόφωνοι και αρβανιτόφωνοι στην Επανάσταση του '21 αισθάνονταν Έλληνες :

Προκήρυξη του Αντωνίου Οικονόμου προς τον λαό της Ύδρας ( 1821 ) :
Ανδρείοι και φιλελεύθεροι Υδριώται ... είσθε απόγονοι του Μιλτιάδου και του Θεμιστοκλέους ...


Και εσύ Κροατομπάνοβιτς είσαι μίξη Τούρκων, Γερμανών, Ούγγρων, Μογγόλων και Μαυροβλάχων.

[Προέλλην]

Όλα τα έθνη είναι μίξεις λαοτήτων.

Ελληνόφωνοι και αρβανιτόφωνοι στην Επανάσταση του '21 αισθάνονταν Έλληνες :

Προκήρυξη του Αντωνίου Οικονόμου προς τον λαό της Ύδρας ( 1821 ) :
Ανδρείοι και φιλελεύθεροι Υδριώται ... είσθε απόγονοι του Μιλτιάδου και του Θεμιστοκλέους ...


Και εσύ Κροατομπάνοβιτς είσαι μίξη Τούρκων, Γερμανών, Ούγγρων, Μογγόλων και Μαυροβλάχων.

Κι εγώ, δεν βλέπω κάτι κακό στην ύπαρξη Ελληνομάνων Αλβανών.

[Τλαξκαλτέκος]

Όλα τα έθνη είναι μίξεις λαοτήτων.

Ελληνόφωνοι και αρβανιτόφωνοι στην Επανάσταση του '21 αισθάνονταν Έλληνες :

Προκήρυξη του Αντωνίου Οικονόμου προς τον λαό της Ύδρας ( 1821 ) :
Ανδρείοι και φιλελεύθεροι Υδριώται ... είσθε απόγονοι του Μιλτιάδου και του Θεμιστοκλέους ...


Και εσύ Κροατομπάνοβιτς είσαι μίξη Τούρκων, Γερμανών, Ούγγρων, Μογγόλων και Μαυροβλάχων.

Κι εγώ, δεν βλέπω κάτι κακό στην ύπαρξη Ελληνομάνων Αλβανών.

Ο βοεβόδας Τζόλε έστειλε επιστολή το 1907 στους αλβανόφωνους κατοίκους του Φλάμπουρου :

Υμείς δεν είσθε Έλληνες αλλ’ Αλβανοί. Δεν θέλετε να σας κάμωμεν Βουλγάρους. Είναι αίσχος δι’ υμάς ν’ απορρίψητε την εθνικότητά σας… Εάν δεν αναλογισθήτε ότι είσθε Βλάχοι και Αλβανοί και όχι Έλληνες, ταχέως θα κρημνευθείτε εις την άβυσσον.( επιστολή Τζόλε συνημμένη στο ΑΥΕ/ΚΥ 1907, ΑΑΚ/Δ, Δημαράς προς Υπ. Εξ. , Μοναστήρι 17/10/1907, αρ. πρωτ. 880. )

Ο βοεβόδας Ατανάς Καραδάκ προς τους σλαβόφωνους του χωριού Αγία Παρασκευή :

Προς τους αδελφούς Βουλγάρους του χωριού Σβέτα Πέτκα – σήμερον όμως σας αποκαλούμεν Γραικομανείς , ως μη αναγνωρίζοντες την εθνικότητά σας – αδελφοί προύχοντες, δημογέροντες, ιερείς και νέοι. (…) Ιδού και ημείς σήμερον θα σας σφάξωμεν , κρεμάσωμεν , καύσωμεν και θα μεταβάλωμεν το παν εις κόνιν και στάκτην, εάν δεν συμβαδίσητε με ημάς. Εντροπή εις σας, ανίδεοι να ονομάζησθε Έλληνες και ν’ αποχωρίζησθε από ημάς… ( επιστολή Ατάρ πασά και Καραδάκ συνημμένη στο ΑΥΕ/ΚΥ 1907, ΑΑΚ/Δ, Δημαράς προς Υπ. Εξ. , Μοναστήρι , 2/11/1907, αρ. πρωτ. 963 )

Έχουν τραβήξει πολλά οι αλλόφωνοι Έλληνες.

[Ιωάννης]

Ο "Τλαξκαλτέκος" έγραψε:
"The Phoenician alphabet, called by convention the Proto-Canaanite alphabet for inscriptions older than around 1050 BC, is the oldest verified alphabet.


Fischer, Steven Roger (2004). A history of writing. Reaktion Books. p. 90."

Ο Fischer δεν αναφέρει ούτε τι σημαίνει για αυτόν αλφαβητική γραφή, ούτε πώς κρίνει το αν μια γραφή είναι ή δεν είναι αλφαβητική. Επίσης στο άρθρο της Ελλ. Βικι για το αλφάβητο δίνεται σωστός κατ' αρχήν ορισμός αλλά δεν εξετάζεται αν οι σημιτικές γραφές ανταποκρίνονται σε αυτόν τον ορισμό ή έστω σε κάποιον άλλο που θα έπρεπε όμως να τον αναφέρουν. Ας το εξετάσουμε εμείς.
Αν εμείς χρησιμοποιούσαμε τα δικά μας γράμματα αλλά γράφαμε με τον τρόπο που έγραφαν οι Σημίτες πριν την ανακάλυψη της αλφαβητικής γραφής από τους Έλληνες, πώς νομίζεις ότι θα γράφαμε τη λέξη ΦΙΛΗ; Θα παραξενευτείς. Θα τη γράφαμε ΦΛ
Και ΦΛ θα γράφαμε για να γράψουμε οποιαδήποτε από τις λέξεις ΦΙΛΟ, ΦΙΛΕ, ΦΙΛΗ, ΦΙΛΑ, ΦΙΛΙ, ΦΙΛΩ, ΦΥΛΩ (φυλάττω), ΦΙΛΕΙ, ΦΛΟΥ, ΦΥΛΟ, ΦΕΛΛΟ, ΦΟΛΑ, ΦΟΥΛΑ, ΦΟΥΛ . Και όταν διάβαζαμε και βλέπαμε γραμμένη τη λέξη ΦΛ δεν θα ξέραμε ποιαν από αυτές τις λέξεις πρέπει να διαβάσουμε. Γιατί οι Σημίτες για κάθε συλλαβή έγραφαν ένα γράμμα και κατά την ανάγνωση με κάθε γράμμα διάβαζαν μια συλλαβή. Και τις συλλαβές που σήμερα λέμε ότι διαφέρουν μόνο κατά το φωνήεν τους, τις έγραφαν όλες με το ίδιο γράμμα. Και ακόμη, επειδή στις σημιτικές γλώσσες δεν υπήρχαν φωνηεντικές συλλαβές, δεν υπήρχαν στις γραφές τους γράμματα που συμβόλιζαν φωνηεντικές συλλαβές. Και έτσι δεν θα μπορούσαν να γράψουν λέξεις όπως ΩΦΕΛΩ, ΩΦΕΛΕΙ, ΩΦΕΛΕΙΑ, ΑΦΕΛΕΙΑ, ΦΥΛΟΗ, ΦΛΟΙΟ.
Και τώρα να ρωτήσω για μια τρισύλλαβη λέξη που την έγραφαν ΚΡΝ πως θα τη διαβάζαμε;
ΚΕΡΝΩ, ΚΕΡΝΑ, ΚΟΡΝΑ, ΚΡΕΝΩ, ΚΡΕΝΕΙ, ΚΡΗΝΗ, ΚΡΟΥΝΟ, ΚΡΑΝΗ, ΚΡΟΝΟ, ΚΡΙΝΟ, ΚΡΙΝΑ, (κατά) ΚΟΡΟΝ, ΚΟΡΩΝ (κόρες, κορών), ΚΑΙΡΩΝ, ΚΕΡΙΝΟ, ΚΕΡΙΝΑ, ΚΑΡΙΝΑ, ΚΟΥΡΟΥΝΑ, ΚΟΡΥΝΑ (ροπαλο), ΚΟΡΩΝΗ, ΚΟΡΩΝΑ, ΚΟΡΩΝΟ ή ΚΟΡΑΝΙ; Και πώς θα έγραφαν τις λέξεις ΚΟΡΑΝΙΟ, ΚΡΑΝΙΟ, ΚΡΑΝΙΑ, αφού δεν θα είχαν γράμματα που παριστάνουν φωνηεντικές συλλαβές; Πώς θα έγραφαν τη λέξη ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ και πώς θα την ξεχώριζαν από τη λέξη ΑΔΙΑΦΑΝΕΙΑ; Και πώς θα ξεχώριζαν αυτές τις λέξεις από τη λέξη ΔΑΦΝΗ; Και πως θα έγραφαν τη λέξη ΑΝΟΙΑ; Και πώς τις λέξεις ΕΝΝΟΩ και ΕΝΝΟΙΑ, και πώς θα τις ξεχώριζαν μεταξύ τους; Είναι δυνατόν να λέμε μια τέτοια γραφή αλφαβητική;
Έχω πολλά να πω, Αλλά πριν θα ήθελα μιαν απάντηση για αυτά που έγραψα μέχρις εδώ

[Προέλλην]

Ο Fischer δεν αναφέρει ούτε τι σημαίνει για αυτόν αλφαβητική γραφή, ούτε πώς κρίνει το αν μια γραφή είναι ή δεν είναι αλφαβητική.

Ως βάση συζήτησης, μπορείς να παραθέσεις ορισμούς με παραπομπή για:
(1) "Aλφάβητο"
(2) "Αλφαβητική γραφή"


ΥΓ
Καλώς ήρθες Yehōhānān

[Ιωάννης]

Ο Προέλλην μου έγραψε
"Ως βάση συζήτησης, μπορείς να παραθέσεις ορισμούς με παραπομπή για:
(1) "Aλφάβητο"
(2) "Αλφαβητική γραφή"

Νομίζω ότι κάτι έχω να πω.
Η μία βασική ανακάλυψη η συνδεδεμένη απόλυτα με τη δημιουργία της αλφαβητικής γραφής είναι ότι οι συλλαβές δεν είναι απλοί ήχοι αλλά αναλύονται σε πιο απλούς. Παράδειγμα ο ήχος της συλλαβής κα (θα τον συμβολίζω [κα]), αναλύεται στον ήχο του άφωνου ή αλλιώς συμφώνου κ (θα τον συμβολίζω [κ]) και στον ήχο του φωνούντος ή αλλιώς φωνήεντος α (θα τον συμβολίζω [α]. Έχω
[κα] = [κ] +[α].
Οι ήχοι [κ] και [α] είναι απλοί ήχοι. Δεν αναλύονται σε πιο απλούς. Αποτελούν στοιχεία ή αλλιώς άτομα των γλωσσικών ήχων και καλούνται φθόγγοι (αγγλικά phonemes).
Ήταν δύσκολο να προσδιορισθούν γιατί δεν εκφέρονται αυτόνομα αλλά εν γένει, δύο ή περισσότεροι φθόγγοι συνεκφέρονται ο ένας μετά τον άλλο χωρίς διακοπή, σχηματίζοντας τους γνωστούς στην ακοή ακέραιους συλλαβικούς ήχους. Εξ αιτίας αυτού ήταν δύσκολο να προσδιορισθούν. O Havelock έχει γράψει ότι "η ανακάλυψη της ατομικής δομής των γλωσσικών ήχων έδωσε στους Έλληνες την ιδέα για την ατομική δομή της ύλης".
Η δεύτερη σημαντική ανακάλυψη που συνέβαλε στη δημιουργία της αλφαβητικής γραφής είναι ότι οι απλοί ήχοι μιας γλώσσας ή αλλιώς οι φθόγγοι μιας γλώσσας, είναι λίγοι. Πώς το κατάλαβαν αυτό ; Αναλύοντας συστηματικά τους συλλαβικούς ήχους το είδαν. Κατέγραφαν όσους απλούς γλωσσικούς ήχους προέκυπταν και από ένα σημείο και έπειτα είδαν ότι δεν προέκυπταν άλλοι. Δοκίμασαν αν με αυτούς που είχαν βρει μπορεί να σχηματισθεί οποιαδήποτε συλλαβή και κάποια στιγμή βεβαιώθηκαν ότι αυτό ίσχυε.
Βεβαιώθηκαν ακόμη ότι εν γένει οι συλλαβές σχηματίζονται με τη συνεκφορά και συμφωνικών και φωνηεντικών φθόγγων. Και εμείς ξέρουμε ότι αυτό ισχύει σε όλες τις γλώσσες.
Η καταγραφή για πρώτη φορά στην ιστορία όλων των φθόγγων μιας γλώσσας (στη συγκεκριμένη περίπτωση της ελληνικής γλώσσας) αποτελεί την ανακάλυψη του αλφαβήτου των απλών γλωσσικών ήχων, των φθόγγων αυτής της γλώσσας.
Αυτό πρωτοέγινε από τους Έλληνες. Οι άλλοι λαοί, αμέσως ή εμμέσως, από τους Έλληνες έμαθαν

΄Το αλφάβητο μιας γλώσσας είναι ένας πίνακας όλων των φθόγγων της γλώσσας και των συμφωνικών και των φωνηεντικών
Στον πίνακα οι φθόγγοι συμβολίζονται με γράμματα. Η ανακάλυψη επομένως του αλφαβήτου περιλαμβάνει και την απόδοση σε κάθε φθόγγο ενός γράμματος, διαφορετικού από όλα τα γράμματα που έχουν αποδοθεί σε άλλους φθόγγους.

Οι φθόγγοι είναι λίγοι. Οι φθόγγοι συνδυάζονται κατά πολυποίκιλους τρόπους και παράγουν όλους τους συλλαβικούς και επομένως όλους τους γλωσσικούς ήχους. Τα γράμματα-σύμβολα των φθόγγων επομένως συνδυαζόμενα κατά αντίστοιχο τρόπο θα παραστήσουν με απλό τρόπο με σαφήνεια και απόλυτη ακρίβεια όλους τους συλλαβικούς και επομένως όλους τους γλωσσικούς ήχους. Έτσι, με την ανακάλυψη και καταγραφή των φθόγγων γεννήθηκε και η αλφαβητική γραφή.

Αλφαβητική είναι η γραφή στην οποία οι συλλαβές γράφονται με τα γράμματα που συμβολίζουν τους φθόγγους από τους οποίους σχηματίζοντα. Τα γράμματα γράφονται με τη σειρά που οι φθόγγοι εκφέρονται για να ακουσθεί η συλλαβή.


Με την αλφαβητική γραφή, η ανάλυση των γλωσσικών ήχων εμφανίζεται πλήρως.

- Στα σημασιογραφικά (λογογραφικά)συστήματα γραφής κάθε γράμμα διαβάζεται ως μία λέξη.

- Στα συλλαβικά συστήματα γραφής κάθε γράμμα διαβάζεται ως μία συλλαβή πλήρως ή ατελώς καθορισμένη, και μία λέξη γράφεται με τα γράμματα που παριστάνουν τις συλλαβές από τις οποίες κάθε λέξη αποτελείται.

- Στην αλφαβητική γραφή τα γράμματα παριστάνουν φθόγγους. Κάθε συλλαβή γράφεται με τα γράμματα που παριστάνουν τους φθόγγους από τους οποίους η συλλαβή αποτελείται και κάθε λέξη γράφεται ως ομάδα διαδοχικών συλλαβών. Έτσι

στην αλφαβητική γραφή η λέξη αναλύεται σε συλλαβές και οι συλλαβές αναλύονται σε φθόγγους, δηλαδή σε απλούς ήχους.

- Στην αλφαβητική γραφή επειδή οι φθόγγοι δεν έχουν αυτόνομη ηχητική υπόσταση και τα γράμματα παριστάνουν φθόγγους, τα γράμματα δε διαβάζονται ένα, ένα. Διαβάζονται κατά ομάδες διαδοχικών γραμμάτων κάθε μία από τις οποίες παριστάνει έναν ακέραιο συλλαβικό ήχο.

-Οι φθόγγοι δεν αναλύονται σε απλούστερους ήχους. Αποτελούν τα άτομα των γλωσσικών ήχων. Οι συλλαβές αποτελούν τα μόρια. Στα μονοατομικά μόρια αντιστοιχούν οι συλλαβές που αποτελούνται από έναν μόνο φθόγγο (συμφωνικές συλλαβές στις σημιτικές γλώσσες, φωνηεντικές συλλαβές στην ελληνική γλώσσα).


Η ηχοποίηση ενός κειμένου γραμμένου με αλφαβητική γραφή είναι απλή, άμεση, αναμφίβολη και ακριβής. Τα γραπτά αναπαράγουν αυτόματα στο μυαλό του αναγνώστη και με ακρίβεια τους γλωσσικούς ήχους που παριστάνουν. Αυτό συμβαίνει ακόμη και με τις άγνωστες λέξεις που μπορεί να διαβάζονται με συλλαβισμό. Από τον αναγνώστη απαιτείται μόνο μια μικρή προπαίδεια. Κανένα άλλο σύστημα γραφής δεν έχει τέτοιες ιδιότητες. Μετά την ανακάλυψη του αλφαβήτου, γραφή και ανάγνωση μπορούν πια να μάθουν και να χρησιμοποιούν όλοι οι άνθρωποι και μάλιστα από την παιδική ηλικία.

Επιπλέον η έκφραση με την αλφαβητική γραφή μπορεί να είναι λεπτομερέστερη, περισσότερο ακριβής και περισσότερο ουσιαστική από την έκφραση με τον προφορικό λόγο, και το γραπτό κείμενο έχει μεγαλύτερη βαρύτητα και σημασία και βαθύτερες και μεγαλύτερης διάρκειας επιδράσεις.

Ακόμη επειδή με την αλφαβητική γραφή τα γραπτά διαβάζονται και δημιουργούνται εύκολα και επειδή τα γραπτά μένουν και μπορεί να αναπαραχθούν σε αντίγραφα, η αλφαβητική γραφή εξασφάλισε τις προϋποθέσεις για την καταγραφή και την «αποθήκευση» για χρήση στο μέλλον πολύ μεγάλου όγκου πληροφοριών, απόψεων, ιδεών, σκέψεων και διαλογισμών αλλά και για την σε ευρεία κλίμακα και σύγχρονη με τη γραφή κοινολόγησή τους.

Με την ανακάλυψη των φθόγγων και την ταυτόχρονη δημιουργία της αλφαβητικής γραφής, η πορεία εξέλιξης των συστημάτων γραφής ολοκληρώθηκε. Κατά τον Eric Havelock, η λύση του αλφαβήτου ήταν λύση επαναστατική αλλά και πλήρης, και επειδή ήταν πλήρης τερμάτισε ουσιαστικά την εξέλιξη των συστημάτων γραφής.

Έχουν περάσει σχεδόν 3000 χρόνια από την επινόηση της αλφαβητικής γραφής και κανείς δεν έχει αισθανθεί ότι χρειάζεται κάποια σημαντική αλλαγή ή βελτίωση αναφέρουν οι Diringer και Olson.

(Συνεχίζεται. Στη συνέχεια θα δώσω και τις παραπομπές)

[Ιωάννης]

Συνεχίζω την απάντηση μου για το τι σημαίνει αλφάβητο μιας γλώσσας και το τι σημαίνει αλφαβητική γραφή. Απαντώ σε ερώτημα του χρήστη "Προέλλην" Το πρώτο μέρος της απάντησής μου δημοσιεύτηκε σήμερα 21 Νοεμβρίου 2019. ώρα 07.51
Συνεχίζω.

Έδωσα και τον ορισμό της έννοιας "αλφάβητο των γλωσσικών ήχων " ή αλλιώς "φωνητικό αλφάβητο" μιας γλώσσας, και της έννοιας "αλφαβητική γραφή" Πρέπει να πω ότι όλοι γνωρίζουμε το αλφάβητο της ελληνικής γλώσσας και την ελληνική αλφαβητική γραφή και δεν νομίζω ότι είναι δύσκολο να διαπιστώσουμε ότι οι ορισμοί ανταποκρίνονται σε αυτά που όλοι έχουμε γνωρίσει. Αλλά μπορείτε να μου πείτε ότι είναι σκόπιμο να ξέρουμε αν αυτά που λέω τα δέχονται και οι κατά τεκμήριο έγκυροι γνώστες του θέματος.
΄Τον πρώτο ορισμό του τι είναι αλφαβητικοί γραφή τον είχε δώσει εμμέσως ο Ευριπίδης. Στο έργο του "Παλαμήδης", (έχουν σωθεί μόνο λίγα μικρά αποσπάσματα), ο Παλαμήδης είναι ένας αρχαίος Έλληνας, (αρχαίος και για τους Έλληνες των κλασσικών χρόνων), που υπέφερε πολλά αλλά και ανακάλυψε πολλά. Μεταξύ πολλών άλλων η παράδοση τον πίστωνε και με την ανακάλυψη του αλφαβήτου και της αλφαβητικής γραφής. Ο Ευριπίδης όμως βάζει στο στόμα του Παλαμήδη τη φράση:

“Αφωνα και φωνούντα συλλαβάς θεις, εξεύρον ανθρώποισι γράμματ' ειδέναι.”

Δηλαδή, "Θέσας (εγώ ο Παλαμήδης) στις συλλαβές σύμφωνα και φωνήεντα, ανακάλυψα πώς να μαθαίνουν οι άνθρωποι γράμματα", ή αλλιώς,
"Θέτοντας στις συλλαβές σύμφωνα και φωνήεντα ανακάλυψα πώς να μαθαίνουν οι άνθρωποι να γράφουν και να διαβάζουν".
Και σήμερα το τι είναι αλφαβητική γραφή με τον τρόπο που ο Ευριπίδης περιέγραψε την ελληνική αλφαβητική γραφή ορίζεται. Και το ότι μόνο με την αλφαβητική γραφή επιτεύχθηκε γενίκευση της χρήσης της γραφής και δημιουργήθηκαν εγγράμματες κοινωνίες, είναι σήμερα καθολικά αποδεκτό. Τις άλλες γραφές λίγοι τις ήξεραν και λίγοι τις χρησιμοποιούσαν.
Όμως ξέρω ότι αυτό δεν μας φθάνει. Ο Ηρόδοτος δεν ήξερε τα περί αλφαβητικής γραφής. Ούτε ήξερε ότι δεν ήταν όλες οι γραφές ίδιες. Και δεν είχε σαφή αντίληψη για το πότε ανακαλύφθηκε το αλφάβητο και για το πότε συνέβησαν κάποια γεγονότα που τα συνέδεσε εσφαλμένα με το αλφάβητο. Και στη συνέχεια τα πράγματα έγιναν περισσότερο ασαφή. Και οι νεότεροι δεν είχαν καθόλου σαφή αντίληψη για το θέμα. και σχεδόν όλοι θεωρούσαν ότι αλφαβητικές είναι απλά οι γραφές που γράφονται με τη χρήση λίγων μόνο γραμμάτων. Έφτασαν να θεωρήσουν ως αλφάβητο ένα τμήμα της λογοσυλλαβικής αιγυπτιακής γραφής που είχε 23 γράμματα
που το καθένα διαβαζόταν ως συλλαβή του τύπου σύμφωνο + φωνήεν όπως θα λέγαμε σήμερα. Συλλαβές που σήμερα θα λέγαμε ότι διαφέρουν μόνο κατά το φωνήεν γράφονταν με το ίδιο γράμμα. Αυτό το σύστημα χρησιμοποιείτο από το 2700 π.Χ. Οι Σημίτες δεν ανακάλυψαν κανένα σύστημα γραφής. Αυτόν τον τρόπο γραφής υιοθέτησαν. Ο Γκέλμπ γράφει ότι
Ο όρος "δυτικοσημιτικό συλλαβάριο" που δηλώνει τις γραφές που χρησιμοποιούσαν οι Ουγγαρίτες, οι Φοίνικες,οι Εβραίοι και οι άλλοι Σημίτες, εκφράζει καθαρά την άποψη πως αυτές οι γραφέςείναι συλλαβάρια και όχι αλφαβητικές. Αυτές ακολουθούν με ακρίβεια το σχέδιο του αιγυπτιακού τους προτύπου που δεν είναι τίποτε άλλο από συλλαβάρια ως προς τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας. Ο Φίσερ αναγνωρίζει απολύτως την προέλευση του τρόπου λειτουργίας ττων σημιτικών γραφών από τον αιγυπτιακό οδηγό προφοράς του 2700π.Χ., λέει όμως ότι αυτός ο τρόπος γραφής είναι αλφαβητικός αλλά η τιμή για την ανακάλυψή του ανήκει στους Αιγύπτιους μάλλον. Νομίζω ότι στα παραδείγματα γραφής με τον αιγυπτιοσημιτικό τρόπο που έδωσα στην αρχή πείθουν απολύτως για το αντίθετο. Δεν στεκόμαστε όμως σε αυτό. Θα δώσω αμέσως το τι λέει για το θέμα η εγκυρότερη πηγή που μπορώ να σκεφτώ. Μιλώ για το άρθρο Writing της εγκυκλοπαίδειας Britannica (έκδοση 2011). Αναφέρονται λοιπόν τα εξής.

Alphabetic writing systems represent the phonological structure of the language. The smallest pronounceable segment of speech is a syllable, but a syllable may be analyzed into the distinctive underlying constituents called phonemes. The syllable pa is produced by passing a column of air through the vocal cords, an action that constitutes the vocalic element, bounded at the outset by sudden release of air through the lips, an action that constitutes the consonantal element.
The achievement of the alphabet is to analyze the syllable into its underlying consonant and vowel constituents. The economy of representation comes from the fact that a large number of syllables can be generated from a small set of these constituents. An alphabet consisting of 21 consonants and 5 vowels can generate 105 simple consonant-and-vowel syllables and more than 2,000 consonant-vowel-consonant syllables. In short, an alphabet can represent a full range of phonological differences. It is a script particularly suited to representing a language in which morphological differences are marked in phonological differences; ....................

......................The final stage in the evolution of writing systems was the discovery of the alphabetic principle, the procedure of breaking the syllable into its constituent consonantal and vowel sounds. .......................

......................... Historical accounts of the evolution of writing systems have until recently concentrated on a single aspect, increased efficiency, with the Greek invention of the alphabet being regarded as the culmination of a long historical evolution. This efficiency is a product of a limited and manageable set of graphs that can express the full range of meanings in a language.
As the British classicist Eric A. Havelock wrote,
At a stroke the Greeks provided a table of elements of linguistic sound not only manageable because of economy, but for the first time in the history of homo sapiens, also accurate.

The Polish American Assyriologist Ignace Gelb distinguished four stages in this evolution, beginning with picture writing, which expressed ideas directly; followed by word-based writing systems; then by sound-based syllabic writing systems, including unvocalized syllabaries or consonantal systems; and concluding with the Greek invention of the alphabet.

The invention of the alphabet is a major achievement of Western culture. It is also unique; the alphabet was invented only once, though it has been borrowed by many cultures. It is a model of analytic thinking, breaking down perceptible qualities like syllables into more basic constituents. And because it is capable of conveying subtle differences in meaning, it has come to be used for the expression of a great many of the functions served by speech.

(συνεχίζεται)

[Adminović]

Αν με τον όρο "αλφάβητο" εννοούμε ένα σύστημα γραφής όπου κάθε φθόγγος είναι ένα άλλο γράμμα (και περιλαμβάνει και τα φωνήεντα), τότε το φρυγικό και το ελληνικό αλφάβητο πληρούσαν αυτές τις προϋποθέσεις (έστω κι αν ήταν αντίγραφα του φοινικικού).

Οι σημιτικές γλώσσες γενικά έχουν την τάση να μην αποτυπώνουν τα φωνήεντα (όπως πχ οι απλοποιημένες εκδόσεις της αραβικής γραφής).

Συστήματα γραφής που αποτύπωναν και φωνήεντα υπάρχουν και αρχαιότερα πάντως, αλλά δεν ήταν υπό τη μορφή "ένα σύμβολο για κάθε φθόγγο".

[Τλαξκαλτέκος]

Γι' αυτό όπως λέει o Gelb και ο Μπαμπινιώτης :

Αν με τον όρο «αλφάβητο» εννοούμε μια γραφή που δηλώνει τους διαφοροποιημένους φθόγγους, δηλ. τα φωνήματα, μιας γλώσσας, τότε το πρώτο αλφάβητο είναι αυτό που επινόησαν οι Έλληνες.

Και όπως έχουμε πεί η φρυγική γραφή προήλθε από την ελληνική : viewtopic.php?f=20&t=10902&hilit=Gelb&start=150#p266165

[Adminović]

Και όπως έχουμε πεί η φρυγική γραφή προήλθε από την ελληνική : viewtopic.php?f=20&t=10902&hilit=Gelb&start=150#p266165

Πάλι οι φτηνές αρλούμπες του ethnologic blogspot;

Όπως απεδείχθη το φρυγικό αλφάβητο είναι προγενέστερο του ελληνικού.

Μιλάμε με facts πάντα και όχι φτηνή προπαγάνδα...

Inscription G-104

One of the earliest Phrygian documents, dating to the end of the ninth or early eighth century BCE. Only at Gordion can one observe the entire chronological development of Early Phrygian epigraphy. The practice came to an end probably in the fourth century BCE with the arrival of the army of Alexander. But above all, it is the beginnings that are noteworthy; they are, without doubt, of considerable significance for the history of the alphabet.

The Phrygian alphabet resembles one of the Archaic Greek alphabets and actually appears to have been derived from Greek. However, if one follows the recent redating adopted for the destruction of Early Phrygian Gordion, the oldest graffiti from the site (G-104, G-237 and G-249) can be assigned to the end of the ninth/early eighth century BCE: if one sets aside the five letters of a graffito found in a tomb in Latium (of uncertain language and date—possibly the first quarter of the eighth century?—see Bulletin Epigraphique 1997, 715 and 1998, 602), the graffiti from Gordion precede the oldest Greek inscriptions by more than a half-century.

This observation ties into the problem of the identity of the first adaptors of the Phoenician alphabet to an Indo-European language. The historical link between the Greek and Phrygian alphabets is assured by the rectilinear form of the iota (I), among other evidence. Should we then reverse the current opinion and make the Greek alphabet dependent on the Phrygian? This is not necessary. But several indications permit us to suggest a Phrygian contribution to this adaptation in two or three respects.

Furthermore, the three graffiti from Gordion mentioned above demonstrate that at the end of the ninth/beginning of the eighth century BCE, the Greco-Phrygian alphabet was, structurally and formally, completely free from its Semitic model, and that it had already had a long history. This prompts us to place the borrowing and adaptation of the script significantly earlier (beginning of the ninth century BCE, if not the tenth). With respect to all of these issues, see Brixhe 2004.

https://www.penn.museum/sites/gordion/e ... m-gordion/

Πέλοψ εκ Φρυγίας λαίμαι...

123454566776677887878787.png