Διάφορα Θέματα και Ιστορίες.

[Τλαξκαλτέκος]

Μαφία : Κοινωνία κακοποιών που γεννήθηκε και κατάγεται από την Ιταλία και τη Σικελία. Η Μαφία αναπτύχθηκε στη Σικελία κατά τον Μεσαίωνα και δρούσε ως μυστική οργάνωση , η οποία αποσκοπούσε στην κατάλυση της εξουσίας διαφόρων ξένων κατακτητών ( Σαρακηνών , Νορμανδών , Ισπανών ) στο νησί. Η Μαφία όφειλε τις απαρχές της και τη στελέχωσή της στους πολλούς μικρούς ιδιωτικούς στρατούς , τους μαφίε ( mafie ) , που μισθώνονταν από γαιοκτήμονες οι οποίοι έμεναν μακριά από τη γη τους , με σκοπό την προστασία των περιουσιών τους από ληστές. Τον 18ο - 19ο αι. , τα κακοποιά στοιχεία αυτών των ιδιωτικών στρατών οργανώθηκαν , απέκτησαν ισχύ , στράφηκαν κατά των γαιοκτημόνων και κυρίευσαν πολλά φέουδα ή απέσπασαν πολλά χρήματα απ' τους γαιοκτήμονες έναντι της προστασίας της αγροτικής παραγωγής των τελευταίων. Η Μαφία επέζησε όλων των ξένων διακυβερνήσεων της Σικελίας , γιατί οι διακυβερνήσεις αυτές ήταν δεσποτικές ώστε αποξενώνονταν απ' τους κατοίκους της Σικελίας και έκαναν έτσι να φαίνεται ανεκτό το ιδιόρρυθμο σύστημα ιδιωτικής δικαιοσύνης της Μαφίας, το οποίο ρυθμιζόταν από έναν ηθικό κώδικα. Αυτός ο κώδικας ήταν βασισμένος στην ομερτά ( omerta ) , δηλαδή στην απόλυτη απαγόρευση της προσφυγής κάποιου στις επίσημες αρχές της δικαιοσύνης και της συμμετοχής του με οποιονδήποτε τρόπο στην εξιχνίαση εγκλημάτων που έγιναν κατά του ίδιου ή κατ' άλλων. Το δικαίωμα της εκδίκησης για μια αδικία ανήκε στα θύματα και στις οικογένειές τους και η παραβίαση του κώδικα σιωπής επέσυρε αντίποινα της Μαφίας. Το 1900 οι "οικογένειες" της Μαφίας που έδρευαν στα χωριά της δυτικής Σικελίας ενώθηκαν σε χαλαρή συνομοσπονδία και έλεγχαν οικονομικά την περιοχή. Απ' το 1920 , το φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι σχεδόν εξάρθρωσε τη Μαφία. Καταδίκασε και φυλάκισε χιλιάδες μαφιόζους. Μετά τον Β΄Π.Π. , οι ΗΠΑνικές αρχές κατοχής απέλυσαν πολλούς μαφιόζους απ' την φυλακή και αυτοί προχώρησαν σε ανασύσταση της οργάνωσης . Εντούτοις η Μαφία παρέμεινε εξασθενημένη στις αγροτικές περιοχές της Σικελίας. Γι' αυτό η Μαφία ασχολήθηκε με βιομηχανικές και οικοδομικές δραστηριότητες στο Παλέρμο , με λαθρεμπόριο , εκβιασμούς και δολοφονίες. Το 1970 η Μαφία στο Παλέρμο αναμίχθηκε με τη μεταφορά ηρωίνης στις ΗΠΑ. Ακολούθησαν αλληλοεξοντώσεις των διαφόρων οικογενειών της Μαφίας. Τον 19ο - 20ο αι. πολλοί μαφιόζοι της Σικελίας και της Ιταλίας μετανάστευσαν στις ΗΠΑ και συνέχισαν εκεί την εγκληματική τους δράση. Οι Ιταλοί κακοποιοί των ΗΠΑ κατάφεραν να εκτοπίσουν τους ανταγωνιστές τους Ιρλανδούς και Εβραίους κακοποιούς. Το 1930 - 31 οι μαφιόζοι των ΗΠΑ οργανώθηκαν σε μια χαλαρή συμμαχία. Μετά την κατάργηση της ποτοαπαγόρευσης ( 1933 ) , η ΗΠΑνική Μαφία εγκατέλειψε το λαθρεμπόριο ποτών. Ασχολήθηκε με χαρτοπαιξία , απάτες , τοκογλυφία , ναρκωτικά , πορνεία , εστιατόρια , ψυχαγωγικά θεάματα , ξενοδοχειακές επιχειρήσεις κ.α. Στις ΗΠΑ η ιταλο-ΗΠΑνική Μαφία υιοθέτησε την ονομασία Κόζα Νόστρα ( στα ιταλικά Cosa Nostra = δική μας υπόθεση ). Η ΗΠΑνική Μαφία αναπτύχθηκε κυρίως στη Νέα Υόρκη. Επικεφαλής κάθε οικογένειας υπήρχε ένας "μπος" ( boss ) ή "ντον" ( don ), του οποίου η εξουσία μπορούσε να αμφισβητηθεί μόνο από την επιτροπή , την οποία απάρτιζαν οι επικεφαλής των πιο ισχυρών οικογενειών της Κόζα Νόστρα. Κάθε μπος ή ντον είχε έναν υπαρχηγό / αντιπρόεδρο / αναπληρωτή διευθυντή και έναν κονσιλιέρε ( consigliere = σύμβουλος ) . O υπαρχηγός έλεγχε τους "καπορετζίμε" ( caporegime ) ή τοποτηρητές. Οι τοποτηρητές επέβλεπαν ομάδες από "στρατιώτες" . Κάθε οικογένεια ασχολούταν με τις εξής παράνομες δραστηριότητες : ναρκωτικά , χαρτοπαιξία , πορνεία , εστιατόρια , εταιρείες κ.α. Από το 1950 και μετά ο ρόλος της ιταλικής - σικελικής Μαφίας των ΗΠΑ στο οργανωμένο έγκλημα των ΗΠΑ μειώθηκε.

πηγή Π-Λ-Μπ

[Τλαξκαλτέκος]

Επαγγελματικές γλώσσες :

( από εδώ https://www.politeianet.gr/books/978960 ... nes-170913 σελ. 327-328)

α.Κουδαρίτικα : Μυστικό γλωσσικό ιδίωμα των κουδαραίων , ήτοι των κτιστών της Ευρυτανίας και της Μακεδονίας , ιδίως από τη Σιάτιστα .

β. Αλειφιάτικα :Μυστικό γλωσσικό ιδίωμα των αλειφιάδων , ήτοι των γανωτήδων και καλατζήδων .

γ . Γαλαντζίδικα ή Καλαντζίδικα : Γλωσσικό ιδίωμα των καλαντζήδων του Μπαμπουριού , χωρίου της επαρχίας Φιλιατών .

δ . Μπουκουραίικα : Συνθηματική « γλώσσα » των μπουκουραίων , ήτοι των ραφτάδων από την περιοχή των Τζουμέρκων .

ε . Ντόρτικα : Γλωσσικό ιδίωμα των ντόρτηδων , ήτοι των γύφτων της Ευρυτανίας .

στ . Ντουλγέρικα ή Ντουγρουματζίδικα : « Γλώσσα » των χτιστάδων του Διδυμοτείχου , Σουφλίου , Βιζύης .

ζ . Κομπογιαννίτικα : « Γλώσσα » των κομπογιαννιτών , ήτοι εμπειρικών γιατρών της Ηπείρου , των λεγομένων και « Βικογιατρών », επειδή μάζευαν βότανα από τη χαράδρα του Βίκου .

η . Βαγενάδικα : « Γλώσσα » των βαγενάδων , ήτοι των βαρελοποιών . Λέγονταν και Σωπικιώτικα από το ηπειρωτικό χωριό Σωπική .

θ . Στεμνιτσιώτικα : Γλωσσικό ιδίωμα των κοσμηματοποιών της Στεμνίτσας (« Σιμό-σιμό » δηλαδή « μισό- μισό »).

ι . Κοσμαδίτικα : Γλωσσικό ιδίωμα των «χτενάδων» του Κοσμά , ορεινό χωριό της Τσακωνιάς .
.
ια . Μπουχαλιώτικα : Αυτό είναι αλβανικό γλωσσικό ιδίωμα των εμπειρικών γιατρών που κατάγονταν από τη Μπούχαλη της Πρεμετής .

[Τλαξκαλτέκος]

Πολιορκία της Τύρου 725/724 - 720 π.Χ.
Ο Ασσύριος βασιλιάς Σαλμανάσαρ και ο διάδοχός του Σαργών πολιορκούν την Τύρο για 5 ή 6 χρόνια , αλλά αποτυγχάνουν να την καταλάβουν.

Πολιορκία της Τύρου 586 - 573 π.Χ.
Ο Ναβουχοδονόσορ πολιορκεί την Τύρο για 13 χρόνια και αποτυγχάνει να την καταλάβει.

Πολιορκία της Τύρου 332 π.Χ.
O Mέγας Αλέξανδρος πολιορκεί την Τύρο και την καταλαμβάνει μετά από πολιορκία 7 μηνών.

[Τλαξκαλτέκος]

Η θρησκευτικότητα του ναυάρχου Κουντουριώτη κατά την ναυμαχία της Έλλης.



_____________

________________

_________

https://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager. ... obottom=28

[Τλαξκαλτέκος]

Λένε πως ο Κολοκοτρώνης είπε την φράση

Όταν στους Τούρκους δείχνουμε τα μπροστινά μας , αυτοί μας δείχνουν τα πισινά τους. Και όταν εμείς τους δείχνουμε τα πισινά μας , αυτοί μας δείχνουν τα μπροστινά τους.

Ξέρει κάποιος πότε καταγράφεται για πρώτη φορά αυτή η φράση ;

[Τλαξκαλτέκος]

Συνθήκη των Σεβρών



Η επικύρωση της Συνθήκης δεν έγινε σε κανένα Κοινοβούλιο (ούτε καν στο Ελληνικό)
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF ... E%AF%CE%B1)

Οι Συνθήκες [ των Σεβρών ] ... είχαν την πιό παράδοξη πορεία ως νομικά κείμενα στο Ελληνικό δικαιϊκό σύστημα, αφού ποτέ δεν επικυρώθηκαν από την Βουλή των Ελλήνων, παρότι κατατατέθηκαν από την Κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου προς ψήφιση ήδη από την 25.08./07.09.1920, ούτε δημοσιεύθηκαν ποτέ. Ευερμήνευτη η στάση έκτοτε του πολιτικού κατεστημένου στην επιβολή της σιωπής περί την Ελληνική Ανατολή και τον Υπερόριο Ελληνισμό, αλλά όχι ανεκτή πλέον. Οι ίδιες Συνθήκες δεν επικυρώθηκαν από κανένα άλλο Κοινοβούλιο ή Ανακτοβούλιο των Συμμάχων Κρατών ούτε από την Τουρκία : επιτέλους σε κάτι είχαμε ίδιο βηματισμό διεθνώς...
http://www.legalnews24.gr/2022/05/1922-1920.html

Γιατί ο Βενιζέλος δεν επικύρωσε σε κάποια κοινοβουλευτική συνεδρίαση την συνθήκη των Σεβρών , αλλά το άφησε για την κυβέρνηση που θα έβγαινε μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου ;

Και ο Μεταξάς λέει :

[Τλαξκαλτέκος]

Χρυσόστομος Σμύρνης
Ένας ηγέτης που μένει ως το τέλος να υποστεί τα ίδια βάσανα με τον λαό του.

Ο μητροπολίτης Χρυσόστομος επιδικνύει έξω απ' τον Ναό της Αγίας Φωτεινής το τηλεγράφημα του Βενιζέλου απ' το Παρίσι, με το οποίο ανακοινώνεται η εντολή των Συμμάχων προς την Ελλάδα για την Ιωνία.

Αδελφοί το πλήρωμα του χρόνου επέστη. Οι πόθοι των αιώνων εκπληρούνται. Οι έκτακτοι χρόνοι ήγγικαν. Αι μεγάλαι ελπίδες του γένους μας, ο ανύστακτος, ο σφοδρός, ο μύχιος, ο θερμός, ο καίων και φλογίζων ως ο πεπυρακτωμένος σίδηρος τα σπλάχνα μας πόθος προς ένωσιν μετά της μητρός μας Ελλάδος, ιδού κατά τη σήμερον ιστορικήν και αξιομνημόνευτον ημέραν της 1ης Μαΐου γίνεται πράγμα και γεγονός τετελεσμένον. Από της σήμερον αποτελούμεν αναπόσπαστον τμήμα της ηνωμένης, της ενδόξου, της αθανάτου μεγάλης μας πατρίδος Ελλάδος, η αποβίβασις των ελληνικών μεραρχιών εις τα Μικρασιατικά παράλια ήρξατο, το εξωτερικόν φρούριον της Σμύρνης κατελήφθη υπό των ελληνικών στρατευμάτων. Αύριο οι ελευθερωτές μας εισέρχονται…

Το 1902 είχε εκλεγεί Μητροπολίτης Δράμας. Την ημέρα της εκλογής του, απευθυνόμενος στον Πατριάρχη, είπε τα εξής προφητικά: «Εν όλη τή καρδία και εν όλη τη διανοία θα υπηρετήσω την Εκκλησίαν και το Γένος, και η μίτρα, την οποίαν αι άγιαι χείρες σου εναπέθεσαν επί της κεφαλής μου, εάν πέπρωται να απολέση ποτέ την λαμπηδόνα των λίθων της, θα μεταβληθή εις ακάνθινον στέφανον μάρτυρος ιεράρχου», πράγμα που έγινε 20 χρόνια αργότερα.
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF ... E%B7%CF%82

Ο ιεράρχης απευθύνεται στον Βενιζέλο 2 ημέρες πριν τον σκοτώσουν :

«Εν Σμύρνη
Τη 25 Αυγούστου 1922
Αγαπητέ φίλε και αδελφέ κ. Ελευθέριε Βενιζέλε,
Επέστη η μεγάλη ώρα της μεγάλης εκ μέρους σας χειρονομίας. Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας, το Ελληνικόν Κράτος αλλά και σύμπαν το Ελληνικόν Έθνος καταβαίνει πλέον εις τον Άδην από του οποίου καμμία πλέον δύναμις δεν θα δυνηθή να το αναβιβάση και το σώση.
Της αφαντάστου ταύτης καταστροφής βεβαίως αίτιοι είναι οι πολιτικοί και προσωπικοί σας εχθροί, πλην και Υμείς φέρετε μέγιστον της ευθύνης βάρος δια δύο πράξεις Σας.
Πρώτον διότι αποστείλατε εις Μ. Ασίαν ως Ύπατον Αρμοστήν ένα τουτ' αυτό παράφρονα και εγωιστήν, φλύαρον , απερροφημένον εν τω αυτοθαυμασμώ του και καταφρονούντα και υβρίζοντα και δέροντα και εξορίζοντα και φυλακίζοντα όλα τα υγιή και σώφρονα στοιχεία του τόπου, διότι εν τω φρενοκομείω του βεβαίως δεν είχον τόπον, και εις το τέλος αποδώσαντα αυτούς τους αγλαούς καρπούς της τελείας του Μικρασιαστικού λαού καταστροφής, τους οποίους νυν θερίζομεν.
Και δεύτερον διότι πρωτού αποπερατώσητε το έργον σας και θέσητε την κορωνίδα και το επιστέγασμα επί του ανεγερθέντος αφαντάστως ωραίου και μεγαλοπρεπούς δημιουργήματός Σας, της καταθέσεως των θεμελίων της περικλεεστάτης ποτέ Βυζαντινής μας Αυτοκρατορίας, είχατε την ατυχή και ένοχον έμπνευσιν να διατάξητε εκλογάς κατ’ αυτάς ακριβώς τας παραμονάς της εισόδου Σας εις Κωνσταντινούπολιν και της καταλήψεως αυτής υπό του Ελληνικού Στρατού προς εκτέλεσιν των όρων της – οίμι –δια παντός καταστραφείσης Συνθήκης των Σεβρών.
Αλλά γέγονεν ο γέγονεν.
Ακόμη όμως υπάρχει καιρός αν όχι να σωθή η Συνθήκη των Σεβρών, αλλά τουλάχιστον να μη καταστραφή τελείως το Ελληνικόν Έθνος δια της απωλείας όχι μόνον της Μ. Ασίας αλλά και της Θράκης και αυτής ίσως της Μακεδονίας.
Και επειδή οι καιροί ου μενετοί πλέον, έκρινα καθήκον και εμόν απαραίτητον να κυλίσω τον πίθον μου εν μέσω της γενικής κινήσεως της παγκοίνου εδώ συμφοράς μας και πρώτον μεν έγραψα με ημερομηνίαν 21 Αυγούστου προς τον επί του Ελληνικού θρόνου ευρισκόμενον Κωνσταντίνον * να προβή εις τας μεγάλας αποφάσεις, εν αις πρωτίστην θεωρώ την ανάληψιν της πηδαλιουχίας του ελληνικού σκάφους παρά της πάγκοινον την ευρωπαϊκήν υπόληψιν κεκτημένης Σης κορυφής.
Την παράδοσιν της διοικήσεως του στρατού εις τους εκδιωχθέντας αξιωματικούς της Αμύνης, οι οποίοι γνωρίζουν πως ανασυντάσσεται καταστραμμένος στρατός και οδηγείται εις την νίκην και την άμεσον εντεύθεν εκδίωξιν Στεργιάδου και Χατζανέστη και άλλα σχετικά.
Έκρινα δε προ παντός απαραίτητον εκ των φλογών της καταστροφής εν αις οδυνάται ο Μικρασιατικός Ελληνισμός, και ζήτημα είναι εάν όταν το παρόν μου γράμμα αναγιγνώσκεται υπό της Υμετέρας Εξοχότητος, αν ημείς πλέον υπάρχωμεν εν ζωή προοριζόμενοι – τις οίδε- κατ’ ανεξερευνήτους βουλάς της Θείας Προνοίας εις θυσίαν και μαρτύριον, ν’ απευθύνω την υστάτην ταύτην έκκλησιν προς την φιλογενή και μεγάλην ψυχήν Σας και να Σας είπω μόνο δύο λέξεις.
Εάν δια να σώσητε την Ελλάδα εκρίνατε καθήκον σας να προβήτε εις το επαναστατικόν κίνημα της Θεσσαλονίκης, μη διστάσητε τώρα να προβήτε εις εκατόν τοιαύτα κινήματα, ίνα σώσητε τώρα ολόκληρον τον απανταχού και ιδία τον μικρασιατικόν και θρακικόν Ελληνισμόν, ο οποίος τόσην θρησκευτικήν λατρείαν τρέφει προς Υμάς.
Και νυν, φίλτατε αδελφέ, σε μόνον θεωρούμεν τον από μηχανής Θεόν, σε βράχον, σε ελπίδα, σε σωτήρα και σε μεσσίαν μας. Περίζωσε την ρομφαίαν του λόγου σου κατευοδού προς υμάς και κόψον τον άλυτον δια την διπλωματίαν μέχρι σήμερον δεσμόν του Ανατολικού ζητήματος.
Πίπτων επί του τραχήλου υμών, περιλούω υμάς δι’ απείρων φιλημάτων σεβασμού και αγάπης.
† Ο Σμύρνης Χρυσόστομος»

* 4 ημέρες νωρίτερα είχε στείλει επιστολή στον βασιλιά Κωνσταντίνο :

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Μεγαλειότατε Βασιλεύ των Ελλήνων,
Η κρίσιμη ώρα εσήμανε, ο καιρός των μεγάλων αποφάσεων ήγγικεν! Κάθε χρονική στιγμή η οποία παρέρχεται, βυθίζει σύμπαντα τον Ελληνισμό και συμπαρασύρει στην άβυσσο της καταστροφής, όπως είναι φυσικό, και το ελληνικό κράτος και την τεταγμένη υπό της βασιλείας σας θεόθεν ευλογημένη δυναστεία. Δεν ήταν δυνατόν να γίνει διαφορετικά και συνέβη εκείνο που ήταν φυσικό να συμβεί. Με έναν μαινόμενον άξιον αγχόνης και ανασκολωπισμού Στεργιάδην, στον οποίο η Βουλή των Ελλήνων κατ' αδιανόητο τρόπο έδωκε δικαιώματα υπερβασιλικά και υπεραυτοκρατορικά. Αυτός εποδοπάτησε τους φιλελευθέρους και φιλοδικαίους ελληνικούς νόμους και ανεστήλωσε ως υπέρτατο νόμο την αυθαίρετη και τυραννική γνώμη του και μαινόμενος και τυφλός ορίστηκε να οδηγήσει στην γη της Επαγγελίας τον επί πεντακόσια έτη υπό σκληράν δουλείαν ταλαιπωρηθέντα εκλεκτόν λαόν του Θεού και τον οδήγησε ασφαλώς και λίαν ταχέως στην καταστροφή και στην απόλυτη δουλεία τρις χειροτέραν από εκείνη η οποία προήλθε από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Αυτό θα συνέβαινε και συνέβη. Διότι οργή δαιμόνων καθοδηγούσα τον απαίσιον τούτον δήμιον, τον νεκροθάπτην του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, και μετατρέπουσα αυτόν τον ατάσθαλο και φλύαρο και μωρό άνθρωπο σε τυφλό και επικίνδυνο, ώστε όχι μόνον δεν ανεχόταν των σωφρόνων και των κάλλιστα τα πράγματα μελετησάντων τις ομιλίες και συναναστροφές, αλλά και τις συνετές υποδείξεις και αποφάσεις της υψίστης εθνικής αντιπροσωπείας ούτε καν ν ακούσει παρεδέχετο. Αναίσθητος όντας, προ των συντελουμένων μεγάλων θλιβερών γεγονότων, ένα μόνον εγνώριζε, να φλυαρεί αδιάκοπα και απορροφημένος μέσα στον αυτοθαυμασμό του να νομίζε τα φλυαρήματά του ως χρησμούς και νόμους του σοφού Σόλωνος, και να χειροδικεί και να φυλακίζει και να εξορίζει και να δέρει και να απαγχονίζει. Ωσάν να μην ήταν αρκετός αυτός ο παράφρων να καταποντίσει το εθνικόν σκάφος ανοίγοντας μόνος του τις οπές στο κύτος του σκάφους προς όφελος των Τούρκων κάθε ώρα και στιγμή διά των αφρόνων χειρών και ενεργειών του, εφρόντισε να έχει και άλλον συνεργάτην εξ ίσου με αυτόν παράφρονα, τον Αρχιστράτηγον Χατζανέστην, αντί του απλού, πλην τιμίου στρατιώτου Παπούλα, τον οποίο κατεσυκοφάντησε και κατεσυνέτριψε. Αυτοί οι Ιούδες είναι χειρότεροι των Τούρκων. Όμως οι μεγάλες αποφάσεις είναι άνευ αναβολής. Αναγκαίον είναι να κληθεί ως πηδαλιούχος του εθνικού σκάφους της επισήμου ελληνικής Πολιτείας ο Βενιζέλος, ο οποίος έχει την πάγκοινη ευρωπαϊκή υπόληψη. Να απομακρυνθούν αμέσως από την αγία γη της Ιωνίας οι προδότες και δήμιοι όλων μας, Στεργιάδης και Χατζανέστης. Να ανατεθεί η διοίκηση του ενδόξου στρατού μας στον Παπούλα, ο οποίος πρέπει να παραλάβει ως συνεργάτες του όλους τους αξιωματικούς κάθε πολιτικής αποχρώσεως από την Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη.
Μεγαλειότατε,
Να κηρύξετε πανστρατίαν. Να συγκεντρωθεί όλη η μάχιμη δύναμη της χώρας στην Σμύρνη και την Ερυθραία Χερσόνησο και να γίνει η αρχή νέων ελληνικών πολέμων κατά της βαρβαρότητος της Ασίας, διότι δεν πρέπει να λανθάνει της Υμετέρας Μεγαλειότητος, ότι εάν άπαξ εκκενώσουμε την Μικρά Ασία και μάλιστα υπό τοιούτους ατιμωτικούς όρους, μοιραίως θα αναγκασθούμε να εγκαταλείψουμε και την Θράκη μας και να φέρουμε τα σύνορά μας μέχρι Νέστου και Καβάλας και Κύριος ο Θεός οίδε εάν και μέχρις εκεί θα μπορέσουμε να σταθούμε.
Υποκλίνομαι ευλαβώς προ της θεοφρουρήτου Υμετέρας Μεγαλειότητος.
Καταφιλώ και ευλογώ Υμάς.
Εν Σμύρνη, τη 21η Αυγούστου
Ο Σμύρνης Χρυσόστομος

Η αγωνία του για την ήττα του στρατού μας :

Ο Χρυσόστομος όμως προβλέπει τη συμφορά, αλλ' έλπίζει. Έστειλε επιστολή στις 20 Αυγούστου (7 ημέρες πριν από το μαρτυρικό θάνατό του) προς τον δημογέροντα Σμύρνης Δημήτριον Δουρουδόγλου. Στις λίγες γραμμές της επιστολής αποτυπώνονται: α) Η αγωνία για την επικείμενη καταστροφή. β) Η εμμονή στην ιδέα μιας αποφασιστικής αντιστάσεως. γ) Η ελπίδα πως ο Θεός θα έλθει ττάλιν αρωγός στο χειμαζόμενο Γένος. Ιδού εκτενές απόσπασμα:
«...Σας γράφω υπό το κράτος μεγάλης ταραχής. Τα μέχρι τούδε αήττητα αναδειχθέντα Ελληνικά όπλα εκάμφθησαν προ των υπερτέρων και κολοσσιαίων ιδίως εις υλικόν πυροβολικού και αεροπλάνων και αυτοκινήτων αλλά και ανδρών προμηθειών του εχθρού.

Διερχόμεθα ημέρας κρισιμωτάτας, μία και μόνη ελπίς υπάρχει: να τηρήσωμεν άμυναν προ των υψωμάτων της Φιλαδελφείας. Εάν τούτο κατορθωθή, η κατάστασις οπωσούν σώζεται, άλλως τα πράγματα θα ακολουθήσωσι σκοτεινήν και ολεθρίαν οδόν. Είθε ο δυνατός εν πολέμω Θεός των Χριστιανών και δη των Ελλήνων Ορθοδόξων να επιφανή ημίν ίλεως την τελευταίαν ώραν, ίνα ούτω το όλον κατόρθωμα θεωρηθή καθαρόν έργον του αγαπώντος το Γένος μας Θεού...»
http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/k ... hapter.htm

=================================================================
Ο Αριστείδης Στεργιάδης συγκέντρωσε τα πυρά τόσο των βενιζελικών όσο και των αντιβενιζελικών , παρόλο που οι ηγεσίες τους του εμπιστεύθηκαν την διοίκηση στην Σμύρνη. Κατηγορήθηκε ως πράκτορας των Άγγλων ή των Γάλλων ή και των δύο. Μια μέρα πριν μπουν οι τσέτες στην Σμύρνη επιβηβάστηκε στο αγγλικό πλοίο Iron Dux ( Σιδηρός Δούκας )* . Πήγε στην Πόλη , μετά στην Ρουμανία και τελικά εγκαταστάθηκε στην Γαλλία. Εκεί οι κακές γλώσσες λένε πως τον μισθοδοτούσαν οι ξένες κυβερνήσεις. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του όμως αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα. Τον επισκεπτόταν ο Νικόλαος Πλαστήρας, που «όπως φαίνεται είχε αναλάβει ένα μέρος των εξόδων της συντήρησής του, μαζί με τον ανεψιό του Ύπατου Αρμοστή». Πέθανε το 1949 σε ηλικία 88 ετών.

* Η επιλογή να επιβιβαστεί σε Βρετανικό πλοίο είναι κι αυτή αντικείμενο συνομοσιολογικών θεωριών. Ίσως συνδέεται όμως με το φόβο του να λιντσαρισθεί από τους πρόσφυγες που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι στην προκυμαία ή από τα πληρώματα των ελληνικών πολεμικών πλοίων εάν επιβιβαζόταν σε κάποιο από αυτά για να φύγει.
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF ... E%B7%CF%82

Δεν έδωσε ποτέ επαρκείς εξηγήσεις .

… Περιγράφει , υπέργηρος πια : … Εν Κρήτη , επί Τουρκοκρατίας , μετά το Στρατοδικείον του Κερήμ πασά και την μετά κινδύνων δραπέτευσιν εις το Τοπλού Μοναστήρι , κατόπιν αι σφαγαί και οι εμπρησμοί του Ηρακλείου ( του Αυγούστου του 1898 ) όπου παρ' ολίγον να εσφαζόμην μετά των δύο αδελφών μου , των οποίων οι δραματικοί φόνοι εμφανίζονται ακόμα και τώρα εις τους νυκτερινούς εφιάλτας μου … και το συμπλήρωμα όλων η μικρασιατική περιπέτεια , η οδυνηροτέρα όλων , δια την οποίαν σιωπώ απέναντι τυφλώσεως σχεδόν γενικής … ( Ε Ιστορικά , τεύχος 46 ).

[Τλαξκαλτέκος]

Ο Μεταξάς κατηγορεί τον Βενιζέλο πως είχε καταλάβει πως δεν μπορεί να εφαρμόσει την Συνθήκη των Σεβρών και να εξουδετερώσει τον Κεμάλ και γι' αυτό πέταξε την καυτή πατάτα στους αντιπάλους του :

[ Μάιος 1919 απόβαση στην Σμύρνη ]

[Τλαξκαλτέκος]

Παραλληλισμός αρχαιοελληνικών και κινεζικών κρατών.
Περικλής Δεληγιάννης , Κινεζικός Στρατός , εκδόσεις Περισκόπιο



(...)

(...)

[Τλαξκαλτέκος]

Όταν οι βασιλιάδες αφήνουν την τελευταία τους πνοή κοντά σε μυλωνάδες .

Μια ομοιότητα. Τόσο ο τελευταίος βασιλιάς των Σασσανιδών Περσών όσο και ο τελευταίος βασιλιάς των Ιουδαίων πέθαναν κοντά σε έναν μυλωνά.

Κατά την τρίτη και τελευταία άλωση της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλωνίους (586 Π.Χ.), ο Ναβουχοδονόσορ συνέλαβε των βασιλιά των Ιουδαίων Σεδεκία. Αφού έσφαξε μπροστά στα μάτια του τα παιδιά του, έπειτα τον τύφλωσε και τέλος τον έστειλε αιχμάλωτο στην Βαβυλώνα , όπου έμεινε ως το τέλος της ζωής του στο σπίτι ενός μυλωνά.

καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς Σεδεκίου ἐξετύφλωσε καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν πέδαις, καὶ ἤγαγεν αὐτὸν βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἔδωκεν αὐτὸν εἰς οἰκίαν μύλωνος ἕως ἡμέρας ἧς ἀπέθανε.(= Ιερ. 52,11 Εβγαλε τα μάτια του Σεδεκίου και τον ετυφλωσε, τον έδεσε με χειροπέδας και τον ωδήγησεν ο βασιλεύς της Βαβυλώνος εις την Βαβυλώνα αιχμάλωτον. Τον παρέδωκεν εις την οικίαν ενός μυλωνά, όπου και παρέμεινε μέχρι του θανάτου του.)

Ο τελευταίος βασιλιάς της Περσίας Ισδιγέρδης, αφού έχασε το βασίλειό του από τους Άραβες, κατέφυγε στο εσωτερικό του Ιράν, στο Μέρβ, όπου και θανατώθηκε (652μ.Χ.) από έναν μυλωνά που εποφθαλμιούσε τα λεφτά του. Ο γιός του κατέφυγε στους Κινέζους.