denplirono έγραψε:pluton έγραψε:
Αν λένε 10.000 οι ίδιοι οι Ρώσοι οι νεκροί είναι 30.000 και οι τραυματίες 70.000....
Τι θυσίες κάνουν οι δημοκράτες Τσετσένοι... Πάντως αυτοί οι ναζήδες Ουκρανοί του Αζωφ είναι πολύ θανατηφόροι... Και ακόμα είναι στα σύνορα, στην ενδοχώρα τι θα γίνει;
δεν υπαρχουν στην ενδοχωρα ασχετα ειναι ως επι το πλειστον απο την Λβιβ και γενικα την κεντροδυτικη ουκρανια, εχουν χεσμενους τους πολιτες της Μαριουπολης αν ηταν στην πολη τους και στους δικους τους, δεν θα το εκαναν αυτο να τους βαλουν ως ανθρωπινη ασπιδα......χιτλερικοι ως το κοκκαλο εναν μην αφησεις βλαδιμηρε, φαινεται αυτοι οι τσετσενοι κανουν μεθοδικοι δουλεια, ολα τα ποντικα βγαινουν απο την τρυπα τους, αργα μεν, σταθερα δε

Υπάρχει μια ιστορία που σας είναι εντελώς άγνωστη.
Οι Γερμανοί το 1941 είχαν υποσχεθεί στους Ουκρανούς, ψευδώς, ελεύθερο κράτος, ανεξάρτητο από την Ρωσία.
Οι Γερμανοί βεβαίως είχαν σχεδιάσει εκκαθάριση της Ουκρανίας από τους Σλάβους, την θεωρούσαν ζωτικό τους χώρο, θα μοιραζόταν τεράστιες εκτάσεις σε SS αξιωματούχους σαν γεωκτημονες.
Οι σοβιετική ιστοριογραφία εξισώνει τον ουκρανικό εθνικισμό με τον φασισμό και τον ναζισμό. Και αυτή φυσικά η μυθολογία πέρασε και στην σημερινή Ρωσία.
Το 1944 όταν επανήλθαν οι σοβιετικοί στην Ουκρανία. Οι Ουκρανοί είχαν πιστέψει ότι απαλλάχτηκαν από την ρωσική τυραννία και εκαναν ανταρτοπόλεμο. Χωρίς συμμάχους μόνοι τους έναντι ενός κόκκινου στρατού πολυάριθμου και νικηφόρου και την δύση με το μέρος της ΕΣΣΔ .
Το ανοργανωτο αντάρτικο αυτό κατεστάλη.
Αν οι Ουκρανοί απέναντι στον Στάλιν και τον πολυάριθμο κόκκινο στρατό, χωρίς συμμάχους έκαναν ένα αντάρτικο.... Σκέφτεσαι σήμερα με τον πακτωλό στρατιωτικής κλπ βοήθειας από την δύση και με όλο τον κόσμο εναντίον της Ρωσίας τι θα συμβεί μετά;
Εντελως πληροφοριακά ο λιμός του 1932-1933 ονομάστηκε από τους Ουκρανούς «Χολοντομόρ» (Holodomor), όρος που παραπέμπει στις ουκρανικές λέξεις «holod» (πείνα) και «mor» (εξόντωση).
Ο λιμος ανησύχησε τον ίδιο τον Στάλιν η αναταραχή και οι εξεγερσεις εκτυλίσσονταν σε επαρχίες που, μία δεκαετία νωρίτερα, είχαν πολεμήσει ενάντια στον Κόκκινο Στρατό κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Τον ανησύχησε επίσης η αντίσταση στην κρατική αγροτική πολιτική μέσα στις τάξεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας. «Αν δεν κάνουμε τώρα προσπάθεια να βελτιώσουμε την κατάσταση στην Ουκρανία», έγραψε στον σύντροφο και πιστό οπαδό του Λάζαρ Καγκάνοβιτς τον Αύγουστο του 1932, «μπορεί να χάσουμε την Ουκρανία».
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».