Λαχουρένιος έγραψε:Adminović έγραψε:Κι εσύ και πολλοί άλλοι που φύγατε στο εξωτερικό για καλύτερη δουλειά και συνθήκες εργασίας (και μπράβο και μαγκιά σας που τα καταφέρατε), το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα φεύγατε με τίποτα αν εδώ είχατε μία οικονομική άνεση.
Αυτό είναι το μόνο σίγουρο, για αυτό και το μεγάλο μεταναστευτικό κύμα προς τα έξω έσκασε όταν τελείωσε η εποχή των παχέων αγελάδων και όχι νωρίτερα. Όταν η Ελλάδα ήταν 10 φορές πιο μπουρδέλο απ'ότι σήμερα αλλά οι μισθοί ήταν καλοί τότε ελάχιστοι έφευγαν.
Προφανώς δεν εκπροσωπώ όλους τους ΕΛ νεομετανάστες, δεν κολυμπάμε όλοι στα ίδια νερά, μπορώ να μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου.
Απο την Ελλάδα έφυγα όχι λόγω οικονομικής στενότητας, είχα αρκετά καλή δουλειά για την τότε ηλικία μου και τα ελληνικά δεδομένα. Δουλειά βρήκα αμέσως μετά τον στρατό, στο ίδιο εργοστάσιο στη Σίνδο όπου έκανα κάθε καλοκαίρι πρακτική, δεν έψαξα καν. Απλά μετά απο λίγα χρόνια δουλειάς στην Ελλάδα, μου έγιναν σαφή τα αδιέξοδα ευχαρίστησης και καριέρας που αντιμετωπίζει ένας μηχανικός σε μια οικονομία σαν την ελληνική. Δεν υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ των προσόντων και των δυνατοτήτων εξέλιξης ενός αποφοίτου πολυτεχνικής σχολής, και των θέσεων εργασίας στην Ελλάδα, λόγω δομής και φύσης της οικονομίας.
Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Είχα ήδη ζήσει 1,5 χρόνο σε χώρα της Β. Ευρώπης γιατί έκανα μεταπτυχιακό, και με είχε ενθουσιάσει η ζωή γενικά στο εξωτερικό, όχι απαραίτητα συγκεκριμένα εκεί, όχι απαραίτητα η συγκεκριμένη κουλτούρα, αλλά μου άρεσε να ζω κάπου όπου οι άνθρωποι είχαν άλλες συνήθειες, οι εικόνες διαφορετικές, η διαφορετικότητα, σε συνδυασμό με την οργάνωση, την αποδοτικότητα, την μαστοριά εν τέλει των ανθρώπων εκεί (απ όλα αυτά τα στάδια του
"ναι αλλά εμείς στην Ελλάδα", έχω περάσει κι εγώ, περί μαχών οπισθοφυλακής πρόκειται). Επίσης, επειδή το μεταπτυχιακό μου ήταν καθαρά ερευνητικό, με εμπλοκή της βιομηχανίας, κατάλαβα ότι το να βρίσκεσαι στην αιχμή του δόρατος της ανθρώπινης εφαρμοσμένης τεχνολογίας και επιστήμης, σου προσφέρει τεράστια ικανοποίηση και υπερηφάνεια.
(Εδώ, αν είσαι ένας μετριοκαλός μηχανικός με σωστές επιλογές και τακτική, μπορείς να αλλάξεις θέσεις εργασίας ας πούμε, μεταξύ BASF και Zeiss, Βosch και Thyssen-Krupp, κοκ, εταιρίες με τζίρο σαν ΑΕΠ κράτους. Να συνεργαστεις και να ταξιδέψεις σε ΗΠΑ, Ασία, να γνωρίσεις κόσμο, να αποκτήσεις παραστάσεις και εμπειρίες, να κάνεις συζητήσεις με κάθε είδους άνθρωπο, να ειδικευτείς τεχνικά αλλά να αποκτήσεις μοναδικές άλλες δεξιότητες. Όλα αυτά, με μεγάλο μισθό, πρακτικά μηδενικές υπερωρίες, και πολλές μέρες άδεια και απομακρυσμένη εργασία. Πόσο πιστεύεις ότι μπορώ να συγκρίνω αυτή την ευχαρίστηση και ποιότητα ζωής, με το να με λιάσει καμιά μέρα παραπάνω ο ήλιος και να κουτσομπολεύω τραβώντας τζούρες καφεζουμίου απο το καλαμάκι;)
Μετά, έχοντας επιστρέψει Ελλάδα, απλά έψαχνα μια καλή αφορμή για να ξαναφύγω, έστω και κάπως ασυνείδητα. Μαζέψα κάποια επαγγελματική εμπειρία, και με την πρώτη αφορμή που βρήκα, απέδρασα προς τον πολιτισμό. Είναι εξαιρετικά απίθανο, ενώ ξέρεις ότι μπορείς να πας αλλού σε μια καλύτερη ζωή λόγω επαγγελματικών προσόντων, να κάθεσαι να υπομένεις καταστάσεις Ελλάδας. Ο μόνος λόγος να το κάνεις αυτό, είναι είτε να έχεις μη-αυτοεξυπηρετούμενους γονείς/αδέλφια, ή απλά να μην ξέρεις τι είναι η ζωή σε ανεπτυγμένη χώρα ως ειδικευμένος επαγγελματίας με καλή δουλειά και να πιστεύεις σε μύθους για το εξέπσιοναλιζμ της ΕΛ ζωής.
Διότι ωραίοι είναι και οι καθαροί δρόμοι και η οδηγική ασφάλεια και η τάξη κλπ (και μακάρι σε 1000 χρόνια να έχει γίνει και η Ελλάδα έτσι), αλλά τί να τα κάνεις αν ζεις σε ένα περιβάλλον που θα έχεις κρύο, τρομερή υγρασία ακόμα και το καλοκαίρι και θα μετράς μέρες μέχρι να πάρεις άδεια να πας κάπου να ξεσκάσεις. Εννοείται ότι ο οποιοσδήποτε θα πάει εκεί που θα βρει καλή δουλειά και οικονομική άνεση. Δεν υπάρχει συζήτηση ως προς αυτό.
Φυσικά και υπάρχει συζήτηση ως προς αυτό. Αν δεν υπάρξει με κάποιον που ζεί στο κρύο, την υγρασία και το μικρό σε διάρκεια καλοκαίρι, γι αυτά ακριβώς τα θέματα, με ποιον θα υπάρξει; Σε circle jerk μεταξύ σας θέλετε να τα λέτε;
Τα πιο βόρεια κλίματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο νομίζετε, κυρίως γιατί οι υποδομές και ο τρόπος ζωής είναι διαφορετικός. Τα σπίτια είναι ζεστά, δεν εκτίθεσαι τόσο πολύ σε εξωτερικούς χώρους αν δεν το θες, οι γκαρνταρόμπες έχουν τα σωστά ρούχα, κοκ. Έπειτα, ο κρύος καιρός, το χιόνι, έχουν την δική τους ομορφιά. Να ξεσκάσεις; Ο κόσμος πάει σταθερά κάθε ΣΚ σε εστιατόριο έξω, σχεδόν καθημερινά για περιπάτους (σε πάρκα αν ζείς στο κέντρο, δάση αν είσαι προάστια ή χωριό), αν είσαι μούχλας και θες πολυκοσμία και καφέδες-ποτά πας κέντρο, κοκ. Το ξαναγράφω, εδώ έρχεται κόσμος και πληρώνει (τιμές πολλαπλάσιες Ελλάδας) για να κάνει διακοπές όλο τον χρόνο και να τα ζήσει όλα αυτά. Ο εσωτερικός τουρισμός είναι επίσης πολύ μεγάλος, μην νομίζεις ότι ο κόσμος πηγαίνει διακοπές μόνο στο εξωτερικό, και συγκεκριμένα μόνο στην Ν. Ευρώπη (πολλοί προτιμούν Ν. Ζηλανδία, Αυστραλία, Ισλανδία, Νορβηγία για διακοπές)
Η εικόνα που έχεις για την Αλεμανία είναι τελείως λάθος, και προέρχεται κυρίως απο τις βιομηχανικές πόλεις της Κοιλάδας του Ρουρ περασμένων δεκαετιών, εκεί δηλαδή που ζούσαν οι ΕΛ γκασταρμπάητερς
(σκέψου το τώρα σαν τις ιστορίες που θα λένε οι Μπαγκλαντεσιανοί που φέρνει ο Κυριάκος για την Ελλάδα δίκην Ασπρόπυργου μετά απο 50 χρόνια). Σκούρες εργατικές κατοικίες, νέφος, μολυσμένο ποτάμι. Αυτά, πέρα απο το ότι δεν υπήρχαν ποτέ έτσι στην υπόλοιπη Γερμανία (την Δυτική τουλάχιστον), απο το 80 και μετά σαρώθηκαν απο τις οικολογικές πολιτικές. Αποτελούν αρχαία ιστορία. Δεν υπάρχει ίχνος νέφους, στο ποτάμι μπορείς να κάνεις μπάνιο, οι εργατικές κατοικίες του 50 και του 60 αντικαταστάθηκαν απο καινούργιες ή ανακαινίστηκαν, κλπ. Ακόμη και αυτά, τα χειρότερα μέρη δηλαδή για Αλεμανία, σήμερα φαντάζουν παράδεισος σε σχέση με την μέση ΕΛ γειτονιά, σε άπλα χώρων, καθαρότητα αέρα, πράσινο, κοκ.
Αλλά μην προσπαθείς να μου πεις ότι στη Γερμανία και στην Ελλάδα περνάς το ίδιο καλά. Δεν είναι έτσι και το ξέρεις.
Γιατί να μην είναι έτσι και αν δεν το ξέρω εγώ ποιός το ξέρει δηλαδή;
Nα στο πω απλά Άδμιν. Ακόμη και αν αύριο έπεφταν στα χέρια μου 100.000.000, δεν υπήρχε περίπτωση να γυρίσω μόνιμα στην Ελλάδα. Καμία. Μηδέν.
Αυτό που σίγουρα θα έκανα αν μπορούσα θα ήταν να περνάω περισσότερο καιρό στην Ελλάδα, π.χ. 3-4 μήνες τον χρόνο. Σε καμία περίπτωση όμως παραπάνω, θα ένιωθα ασφυκτικά, ειδικά τον χειμώνα. Το τονίζω ξανά, με πλήρη ειλικρίνεια:
δεν θα μπορούσα να μείνω στην Ελλάδα όλο τον χρόνο, δεν μου ταιριάζει, θα έπεφτα σε κατάθλιψη.
Η ιδανική ζωή για μένα θα ήταν 7 μήνες Αλεμανία, 4 μήνες Ελλάδα, 1 μήνα διακοπές σε διάφορες άλλες χώρες.
Πχ Νοέμβριο, Δεκέμβριο μέχρι παραμονές Πρωτοχρονιάς Αλεμανία (Χριστούγεννα πάντα εδώ, γιατί είναι άψογα), Πρωτοχρονιά Ελλάδα για 2 βδομάδες, Ιανουάριο έως Απρίλιο Αλεμανία , Μάϊο έως Οκτώβριο Ελλάδα - αλλά να ανεβώ κιόλας μέσα στο καλοκαίρι και 2 διβδόμαδα Αλεμανία γιατί θέλω σε κάποιο βαθμό να ζήσω και το εδώ καλοκαίρι που είναι ωραίο και δεν μπορώ να το ανταλλάξω πλήρως στο 100% με το ελληνικό.
Γενικά, για μένα έτσι όπως το ζω, δεν υπαρχει τίποτε καλύτερο απο το να έχει κανείς δύο (ή και περισσότερες) διαφορετικού τύπου πατρίδες. Ας πούμε, κατεβαίνω Ελλάδα συνήθως για μεγάλες διακοπές, προς το τέλος ομολογουμένως με κουράζει λίγο, όταν ξαναέρχομαι εδώ πάνω φτερουγίζει η καρδιά μου. Απο κει που κυκλοφορούσα ανάμεσα σε σαράβαλα, βομβαρδισμένα τοπία, φασαρία και αγκαούγκα, βρίσκομαι σε ένα περιβάλλον πολιτισμένο.
Τι ανακούφιση! ΟΚ, κάθεσαι μερικούς μήνες, βαριέσαι και εδώ, κατεβαίνεις πάλι Ελλάδα,
αχ τι εξωτικά είναι εδώ! Και ξανά μανά απο την αρχή
Σε αυτό το μοτίβο, προτιμώ ξεκάθαρα τον κύριο τόπο κατοικίας μου, δηλαδή που θα εργάζομαι, θα λαμβάνω τις υπηρεσίες υγείας, θα περνώ τον περισσότερό μου χρόνο, να τον έχω στην Αλεμανία και όχι στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, μπορώ να βρώ μια δουλειά απο το πάνω-πάνω ράφι αύριο κιόλας. Δεν το λέω απο το πουθενά, έχω κάνει παλαιότερα μερικές αιτήσεις για να τσεκάρω, και σε όλες είχα προσφορές με τους καλύτερους δυνατούς όρους για Ελλάδα, τις οποίες απέρριψα φυσικά. Γενικά, για μηχανικό με εμπειρία σε καλή θέση στο εξωτερικό, είναι πανεύκολο να βρεί δουλειά Ελλάδα, γιατί έχει σαφέστατο πλεονέκτημα έναντι των αμιγώς ΕΛ. Το ότι τέτοιος κόσμος δεν έρχεται πίσω, οφείλεται ξεκάθαρα στο ότι δεν θέλει.
Αν είχα επίσης την οικονομική άνεση, πχ μεγαλοεισοδηματίας που να μην χρειάζεται να δουλεύω, πέραν των παραπάνω, θα ήθελα να ζήσω ένα ικανό διάστημα στην Αυστραλία και στις ΗΠΑ (Aριζόνα), πχ απο 2-3 χρόνια σε κάθε μέρος, να δω σε βάθος πως είναι η ζωή εκεί, να γυρίσω με το αυτοκίνητο, κοκ.
Ξυπνάτε ρε σεις, καλή χρυσή για εμπειρίες διακοπών η Ελλάδα, αλλά δεν περιστρέφεται η ζωή γύρω απο την Ελλάδα. Εκεί έξω υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος για να ανακαλύψετε, να κάνετε και να ζήσετε πράγματα που ποτέ δεν θα είχατε την δυνατότητα στην Ελλάδα.
.gif "Laughing")
