Λαχουρένιος έγραψε:Metranion έγραψε:Στην επαρχία βάζουν σιτάρι ποτισμένο με δηλητήριο, χρώματος κόκκινο, το αγοράζουν από γεωπονικό κατάστημα. Επίσης υπάρχουν ταμπλέτες που μοιάζουν με τυρί και είναι δηλητήριο, δεν χρησιμοποιούν φάκες, είναι λίγο ξεπερασμένο αυτό. Πάντως οι περισσότεροι που ζουν επαρχία αν είχαν ένα ποντίκι μέσα στην φάκα του βάζουν φωτιά με οινόπνευμα. Τώρα αυτά τα ψυχοπονιάρικα των μεγάλων πόλεων δεν τα μπορώ ώρες ώρες που γράφονται στο ίντερνετ.
Εδω στις πολεις τα ζωα τα βλεπουμε ως συμπαθη κατοικια.
Στην επαρχια τα βλεπουν ως τροφη ή κινδυνο αναλογα το ζωο.
Δεν τους κατηγορω,και γω αν ημουν στην επαρχια ετσι θα σκεφτομουν.
ε ναι, αμα συναντας μονο κατσαριδες στο δρόμο, τα ποντικια σου φαινονται περιεργα πλάσματα.
Ημουν ενα βραδυ με το σκύλο και προσπαθουσαμε να περασουμε απο ενα στενεμενο δρομακι που το μισο το ειχαν σκαμμενο και ειχαν βαλει συρμα να μην πεφτει ο κόσμος μεσα. Ο φραχτης ηταν ψηλός στο υψος μεγαλυτερο απο το δικό μου.
Παμε βασικά να προχωρησουμε και ξαφνικά ξεκινάει ο σκύλος (μεσαιο μεγεθος) να γριλιζει ακριβώς μπροστά.
Ηταν ενα ποντίκι (οχι αρουραιος, αλλά μεγαλουτσικο. εγω για το ποντικι το λεω αλλα δεν ξερω τι υποκατηγορια ηταν) που τσαντίστηκε με το σκύλο και κόλλησε πανω στο συρμα. Ηθελε να έρθει προς το μερος μας (και εμεις να παμε προς το δικό του για να προχωρησουμε). Ανέβαινε, ανεβαινε ο πόντικας το συρματοπλεγμα και όσο πιο ψηλά πηγαινε τόσο γαυγιζε ο σκυλος και οσο πιο πανω πηγαινε το ποντίκι τοσο ξεθάρρευε ο σκυλος και τράβαγε το λουρί και ηθελε να πλησιάσει το ποντικι.
Αφού εφτασε στο πάνω-πανω μερος ο ποντικός και ούτε πήδαγε προς τα πισω (στα σκαμμενα) ούτε ερχόταν προς τα εμάς (λογω του σκυλου) ουτε οπισθοχωρουσε (πεισματαρικο ποντικι), καθισαμε κανα 2-3 λεπτά να κοιταζόμαστε. Εμεις vs το ποντίκι σε υψος 2 μετρα απο το έδαφος.
Αναρωτιόμουν αν ειχε σκοπό να πηδηξει προς τα κάπου.
Μην κάνει και πηδηξει πανω μας αμα παμε να το προσπεράσουμε ξερω γω...εκει που πηγε και σκαρφαλωσε και ισορροπούσε στον αέρα με την ουρά του πού ξερω γω οτι δεν ηταν τελειως τρελό για δεσιμο; Τελικά, για να ξεμπλοκάρει το μποτιλιάρισμα καναμε πισω εμεις. Τραβαγα το σκύλο (αν και τον ειχα με περιλαιμιο - γτ ειναι εκπαιδευμενος και εξοικιωμενος γενικα στη βόλτα και ποτέ δεν εχουμε παρατραγουδα για να τον τραβάω απο τον λαιμό) μεχρι να κατεβει ο ποντικός απο το συρμα σιγα-σιγα και προσεκτικά και να μας προσπεράσει προς την κατευθυνση που ηθελε εξ αρχής να πάει. Μετα προχωρησαμε εμεις.
επικ φειλ εγω κ ο σκυλος μπροστά σε ενα ποντίκι.


