Το 927 μ.Χ. ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ρωμανός Λακαπηνός πάντρεψε την κόρη του με τον Βούλγαρο Τσάρο Πέτρο, υπογράφοντας ταυτόχρονα μια συνθήκη ειρήνης ανάμεσα στις δύο αυτοκρατορίες (ρωμαϊκή και βουλγάρικη). Λίγο αργότερα, ο μεγάλος αδελφός του Πέτρου, ο Μιχάηλ, αποστάτησε κατά του αδελφού του, με στόχο τον βουλγαρικό θρόνο. Σύμφωνα με τον ιστορικό του Βυζαντίου Ιωάννη Σκυλίτζη, πολλοί Βούλγαροι πήραν το μέρος του Μιχαήλ και ο στρατός του έκανε την Βουλγαρία άνω κάτω. Τελικά ο Μιχαήλ σκοτώθηκε και οι Βούλγαροι αποστάτες, φοβούμενοι την τιμωρία του τσάρου Πέτρου, κατέφυγαν στα εδάφη του Βυζαντίου. Σύμφωνα με το Σκυλίτζη, η πορεία τους ήταν από το θέμα Μακεδονίας, στο θέμα του Στρυμόνα και από εκεί στο θέμα Ελλάδος. Τελικά κατέληξαν στο θέμα Νικοπόλεως, καταλαμβάνοντας την Νικόπολη (Άρτα), στην οποία "σαββάτισαν" (δηλαδή εγκαταστάθηκαν - ηρέμησαν). Ο Σκυλίτζης λέει ότι τελικά έγιναν "υποχείριοι των Ρωμαίων".
καὶ Μιχαὴλ δέ, ὁ τοῦ Πέτρου ἕτερος ἀδελφός, τὴν Βουλγαρικὴν ἱμειρόμενος κατασχεῖν ἐξουσίαν, φρούριον καταλαβὼν ἐρυμνὸν ἀνέσειε τὰ Βουλγάρων, καὶ πολλοὶ προσερρύησαν αὐτῷ. μετὰ μικρὸν δὲ τούτου ἀποθανόντος δεδιότες οἱ προσρυέντες τὴν τοῦ Πέτρου ἀγανάκτησιν ἐπῆλθον ταῖς Ῥωμαϊκαῖς χώραις διὰ Μακεδονίας καὶ Στρυμόνος καὶ Ἑλλάδος, καταλαβόντες τὴν Νικόπολιν, πάντα τὰ ἐν ποσὶ ληϊσάμενοι καὶ τέλος ἐν αὐτῇ σαββατίσαντες. οἵτινες ὕστερον διαφόρως καταπολεμηθέντες ὑποχείριοι Ῥωμαίων ἐγένοντο.
Το τοπωνύμιο Βουλγαρέλι Άρτας είναι μάλλον το ενθύμιο αυτής της μετανάστευσης.
