Έτσι γαμάει ο Βλαδίμηρος

[Διάδοχος]

εννοείται ότι είναι μέρος της ιστορίας. Απλώς λέω ότι αντίστοιχο άλμα θα έκανε και με αστική κυβέρνηση αν δεν ανατρεπόταν από τους Μπολσεβίκους. ΑΡγά ή γρήγορα η Ρωσία θα έμπαινε στο άρμα της βιομηχανικής επανάστασης αυτό λέω. Δεν χρειάζονταν οι μπολσεβίκοι με τα βάρβαρα πενταετή τους για να το καταφέρει. Και με μια αστική κυβέρνηση στο πλευρό των νικητών του ΑΠΠ θα ταν και ποιο εύκολο . Και φυσικά θα συνέφερε την Ελλάδα την κρίσιμη τριετία 1919-1922

Αυτό είναι what if σενάριο, ανάλογο με το να λέμε ότι οι προκολομβιανοί αργά η γρήγορα θα ανακάλυπταν τον τροχό και έκαναν βιομηχανική επανάσταση χωρίς τους Κονκισταδόρες.

Προτελαριακή επανάσταση υπήρξε μόνο στην Ρωσία, και αυτό δεν είναι τυχαίο, ούτε αποτέλεσμα κάποιας συνωμοσίας 10 νοματαίων λαϊκιστών. Η επανάσταση ήρθε για να δώσει λύση σε ένα άλυτο κοινωνικο-οικονομικό πρόβλημα που ταλάνιζε την χώρα επί δεκαετίες, αν όχι αιώνες.

[Northern Spirit]

Ηδη από τον ΑΠΠ η Ρωσία άρχισε να κοινοτοποιεί τις τεράστιες βιομηχανικές δυνάμεις που χε σε λανθάνουσα κατάσταση και αυτό οι Γερμανοί το έτρεμαν

Η επανάσταση στην Ρωσία ήταν αμεσο αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας εκσυγχρονισμού. Η χώρα βρέθηκε σε πολυδιάστατη κρίση και η αριστοκρατία ή η πρόσφατη αστική τάξη δεν κατάφεραν να δόσουν λύσεις. Δεν υπήρξε κάποια προδιαγεγραμμένη λαμπρή πορεία που διέκοψαν οι μπολσεβίκοι. Οι μπλσεβίκοι ήταν αναπόσπαστο ιστορικό κομμάτι της πορείας αυτής.

Abstract

This paper studies the structural transformation of Russia in 1885-1940 from an agrarian to an industrial economy through the lens of a two-sector neoclassical growth model. We construct a dataset that covers Tsarist Russia during 1885-1913 and Soviet Russia during 1928-1940. We use the growth model to develop a procedure that allows us to identify the types of frictions and economic mechanisms that had the largest quantitative impact on Russian economic development, as well as those that are inconsistent with the data. Our methodology identies frictions that lead to large markups in the non-agricultural sector as the most important reason for Tsarist Russia's failure to industrialize before WWI. Soviet industrial transformation after 1928 was achieved primarily by reducing such frictions, albeit at a significant cost of lower TFP. We and no evidence that Tsarist agricultural institutions were a significant barrier to labor transition to manufacturing, or that "Big Push" mechanisms contributed to Soviet growth.


https://www.brown.edu/academics/economi ... _Paper.pdf

Ως συνηθως δεν το διαβασες ολο τοα αρθρο αλλα μονο το abstract..

Αν διαβαζες και τα υπολοιπα θα εβλεπες τα εξης: οτι η παραγωγικοτητα τοσο στην γεωργια οσο και στην βιομηχανια στα χζρονια του Σταλιν ητανε χαμηγλοτερη απο τα χρονια πριν την Ρωσικη επανασταση.. Αυτο που συνεβη επι Σταλιν ειναι αυξηση εργατων στη Βιομηχανια και μειωση ταυτων στη γεωργια αλλα με κοστος στος ΑΕΠ και στην παραγωγικοτητα..

Αυτο δεν κανει βεβαια εντυπωση διοτι η μεταβαση εγινε με τροπο καταναγκαστικο και οχι με οικονομικα κριτηρια η κριτηρια παραγωγικοτητας των εργαζομενων....

Two main patterns emerge when we study the Soviet experience of 1928-40. First, productivity
performs poorly in both sectors. In almost all years the TFP in both agriculture and
non-agriculture is signicantly below their pre-World War I trends. Second, the inter-sectoral
distortion decreases signicantly. The overall eect is rapid structural change and GDP growth
at the cost of reduced eciency within each sector. We nd that the decrease in the production
component plays the most important role in the reduction of distortions. This is consistent
with a view that high production targets set by the Soviet government during industrialization
helped to reduce frictions caused by monopolies in Tsarist Russia. However, this reduction in
the distortion in Soviet Russia coincided with reduced eciency within each sector.
We further evaluate the signicance of the production component by xing all other distortions
at their 1913 levels and reducing the production distortion to zero. Output growth
in both sectors signicantly outperforms that of Soviet Russia with manufacturing production
exceeding Soviet numbers by at least a third and agricultural production outperforming Soviet
numbers by a quarter during the famine years, and predicts an even more signicant labor
transition than the one observed in the Soviet Union in 1928-40. These ndings are inconsistent
with the mechanisms emphasized in the Big Push literature. We show that a well known
formalization of the Big Push predicts both higher manufacturing TFP and a higher labor
distortion. We observe the opposite  lower TFP and a lower labor distortion  in our decomposition.
Welfare costs of production distortions are large. Elimination of those distortions
in Tsarist Russia keeping all other frictions xed results in welfare gains equivalent to a 27.4
percent permanent increase in aggregate consumption.

[Διάδοχος]

Τα abstracts παρουσιάζουν το ρεζουμέ, το οποίο μετά εντοπίζεται στα επι μέρους.

Αν όμως θες τσιτατολογία εντυπώσεων:

Simultaneously with the collectivization policies in agriculture, Stalin pursued industrialization policies by greatly expanding manufacturing production. In 1928, a system of economywide fve year plans was introduced. The plans were ambitious, especially for industrial production. One of the main goals of the economic strategy of the Soviet government was to overtake advanced capitalist economies in industrial output per head as quickly as possible. As a result, large-scale industry expanded rapidly (Davies, Harrison and Wheatcroft, 1994, p. 137-140).1

[Διάδοχος]

aaa.jpg

[scouser]

Ελάχιστα γεγονότα στην παγκόσμια Ιστορία μπορούν να συγκριθούν σε καταστροφικές συνέπειες για τον πλανήτη, σε σχέση με την επικράτηση του πραξικοπήματος των Μπολσεβίκων τον Οκτώβριο του 1917. Για την δε Ελλάδα και γενικώς τον Ελληνισμό, υπήρξε πραγματικός ολετήρας. Δεν υπάρχει ούτε μια δικτατορία ή καταστροφή που να υπέστη η Ελλάδα μετά το 1917, που να μην συνδέεται με κάποιο τρόπο με το κομμουνιστικό καρκίνωμα. Για την δε Ρωσία, ας το αφήσουμε καλύτερα. Λίγους μήνες υπομονή ακόμα αν έκαναν απλά, θα είχαν μπει οι Αμερικανοί στον πόλεμο, οι Κεντρικές Δυνάμεις θα κατέρρεαν άμεσα και ολόκληρη η ιστορία του 20ου αιώνα θα γραφόταν εντελώς διαφορετικά.

[Διάδοχος]

what if...

[hades]

what if...

δεν μας είπες την απόψη σου. Η στιγμή που γύρισε το πράγμα ποια ήταν; Κατά τον Τσώρτσιλ η στιγμη που η Αμερική μπήκε στον πόλεμο. Τότε είπε ότι κερδίσαμε

[scouser]

Δεν υπάρχει what if εδώ. Το τελικό αποτέλεσμα του Ά Παγκοσμίου Πολέμου, ενάμιση χρόνο μετά την είσοδο των Αμερικανών σε αυτόν, είναι γνωστό σε όλους, όπως και η θέση της Ρωσίας μεταξύ των χαμένων από αυτόν εξαιτίας της πρόωρης συνθηκολόγησης στο Μπρεστ Λιτόφσκ και του καταστροφικού εμφυλίου που ακολούθησε. Όπως είναι γνωστό και το γεγονός πως η Ρωσία, μέχρι και την επικράτηση των Μπολσεβίκων, αποτελούσε, από κάθε άποψη, τμήμα του δυτικού κόσμου (της ''Χριστιανοσύνης''), για να μετατραπεί, μετά την επικράτηση του μπολσεβικικού καρκινώματος, σε arch-rival, πρόβλημα που ταλαιπωρεί τον πλανήτη ως σήμερα.

[Λαχουρένιος]

Όπως είναι γνωστό και το γεγονός πως η Ρωσία, μέχρι και την επικράτηση των Μπολσεβίκων, αποτελούσε, από κάθε άποψη, τμήμα του δυτικού κόσμου (της ''Χριστιανοσύνης''), για να μετατραπεί, μετά την επικράτηση του μπολσεβικικού καρκινώματος, σε arch-rival, πρόβλημα που ταλαιπωρεί τον πλανήτη ως σήμερα.

Wut? Η Ρωσια ειχε παραδοσιακα κοντρες με τις αλλες δυτικες δυναμεις και πριν το 1917. Ποτε δεν υπηρχε ομονοια μεταξυ των ευρωπαικων και χριστιανικων κρατων

Αν μη τι αλλο ο μπαμπουλας του κομμουνισμου ωθησε τα αλλα δυτικα κρατη σε συμμαχιες (ΝΑΤΟ, ΕΕ) που ισως δεν σχηματιζονταν χωρις την υπαρξη της ΕΣΣΔ.

Σημερα ο χριστιανικος κοσμος ειναι πιο συμφιλιωμενος απο ποτε.

[scouser]

Η Ρωσια ηταν παραδοσιακα μελος του δυτικου συστηματος και των συνασπισμων που συναπτονταν εντος αυτου ως το 1917. Απο το 1917, υπηρξε η συσπειρωση της δυτικης Ευρωπης και των ΗΠΑ εναντιον της και αρχισε να δημιουργειται η αισθηση του "εμεις vs αυτης". Αυτο συνεχιζεται μεχρι σημερα.