Λαχουρένιος έγραψε:Ναι είδαμε πόσο ανεπτυγμένη χώρα έχουμε γίνει μετά από 15 χρόνια νεοφιλελευθερισμού.gif "Laughing")
pluton έγραψε:Τον Καποδίστρια η αριστερά και διεφθαρμένοι πολιτικάντηδες παρουσίαζαν ως ΤΥΡΑΝΝΟ και έτσι σαν τύραννο τον σκότωσαν.
Μέχρι που το καθεστώς της 4ης Αυγούστου ανέδειξε το έργο του και η πραγματικότητα έκλεισε δια πάντως απυλωτα στόματα.
Ραν ταν πλαν έγραψε:Ούτε το λήγοντα οι ''περιγραφές''.
Όποιος δεν έχει παρακολουθήσει εσωκομματικές προσυνεδριακές διαδικασίες του ΚΚΕ για την ανάθεση
του τίτλου του συνέδρου στους ικανότερους σ. και το πώς διαμορφώνεται το πολιτικό του πρόγραμμα από
το ανώτερο καθοδηγητικό του όργανο που είναι το Συνέδριο δεν έχει ιδέα τι σημαίνει και πώς λειτουργεί η
πραγματική δημοκρατία.
Ούτε μπορεί να φανταστεί κάποιος σε ποιο βαθμό κριτικής υποβάλλονται όλα τα ανώτερα στελέχη του
και τα καθοδηγητικά του όργανα σε όλα τα επίπεδα.
Και κάθε πρόταση που θα υποβληθεί συζητείται όπως συζητούνται και προτάσεις που δημοσιεύονται
στο Ριζοσπάστη στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου από φίλους του Κόμματος και πολλές από
αυτές βρίσκουν τη θέση τους στην πολιτική του Κόμματος.
Οπότε ''περιγραφές'' η οποίες έχουν ως βάση ενημέρωσης την ''Καθημερινή'', το ''Πρώτο Θέμα''
ή άλλες ενημερωτικές χαβούζες του αστισμού καλό είναι χρησιμοποιούνται με τη δέουσα επιφύλαξη.
Λαχουρένιος έγραψε:pluton έγραψε:Τον Καποδίστρια η αριστερά και διεφθαρμένοι πολιτικάντηδες παρουσίαζαν ως ΤΥΡΑΝΝΟ και έτσι σαν τύραννο τον σκότωσαν.
Μέχρι που το καθεστώς της 4ης Αυγούστου ανέδειξε το έργο του και η πραγματικότητα έκλεισε δια πάντως απυλωτα στόματα.
Ναι, γνωστά κομμουνιστόμουτρα οι Μαυρομιχαλαίοι
.
Λαχουρένιος έγραψε:Ραν ταν πλαν έγραψε:Ούτε το λήγοντα οι ''περιγραφές''.
Όποιος δεν έχει παρακολουθήσει εσωκομματικές προσυνεδριακές διαδικασίες του ΚΚΕ για την ανάθεση
του τίτλου του συνέδρου στους ικανότερους σ. και το πώς διαμορφώνεται το πολιτικό του πρόγραμμα από
το ανώτερο καθοδηγητικό του όργανο που είναι το Συνέδριο δεν έχει ιδέα τι σημαίνει και πώς λειτουργεί η
πραγματική δημοκρατία.
Ούτε μπορεί να φανταστεί κάποιος σε ποιο βαθμό κριτικής υποβάλλονται όλα τα ανώτερα στελέχη του
και τα καθοδηγητικά του όργανα σε όλα τα επίπεδα.
Και κάθε πρόταση που θα υποβληθεί συζητείται όπως συζητούνται και προτάσεις που δημοσιεύονται
στο Ριζοσπάστη στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου από φίλους του Κόμματος και πολλές από
αυτές βρίσκουν τη θέση τους στην πολιτική του Κόμματος.
Οπότε ''περιγραφές'' η οποίες έχουν ως βάση ενημέρωσης την ''Καθημερινή'', το ''Πρώτο Θέμα''
ή άλλες ενημερωτικές χαβούζες του αστισμού καλό είναι χρησιμοποιούνται με τη δέουσα επιφύλαξη.
Αμφιβάλλω για το κατά πόσο ένα απλό μέλος μπορεί να διαμορφώσει την γραμμή όμως και να διαφωνεί συνεχώς με την γραμμή.
pluton έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:
Ναι, γνωστά κομμουνιστόμουτρα οι Μαυρομιχαλαίοι
.
Δες πως τον χαρακτήριζαν κορυφαίοι της κομμουνιστικής αριστεράς.
Χαρακτηρίζοντας τον Καποδίστρια για τις πολιτικές του ιδέες ο Γ. Κορδάτος σημειώνει με έμφαση πως ήταν «συντηρητικός ως το κόκαλο και πιστός υπηρέτης της Ρωσικής πολιτικής».
Για το ίδιο ζήτημα ο Τ. Βουρνάς γράφει πως ήταν «αριστοκράτης στην καταγωγή, ολιγαρχικός στις ιδέες, δοκιμασμένος από την εποχή της Ρωσοκρατίας στα Εφτάνησα (1804), οπόταν σαν πληρεξούσιος της ξένης κατοχής έπνιξε στο αίμα την αγροτική εξέγερση της Κεφαλονιάς, είχε πάρει σαφή θέση υπέρ του φεουδαρχισμού».
Ακόμη πιο επικριτικός με τον Καποδίστρια είναι ο Γ. Ζέβγος, ο οποίος σημειώνει σχετικά10: «Ηταν αντιδραστικός διπλωμάτης της σχολής Μέτερνιχ, στεγνός και πεισματάρης γραφειοκράτης, φανατικός οπαδός του τσαρισμού στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική».
Ραν ταν πλαν έγραψε:pluton έγραψε:
Δες πως τον χαρακτήριζαν κορυφαίοι της κομμουνιστικής αριστεράς.
Χαρακτηρίζοντας τον Καποδίστρια για τις πολιτικές του ιδέες ο Γ. Κορδάτος σημειώνει με έμφαση πως ήταν «συντηρητικός ως το κόκαλο και πιστός υπηρέτης της Ρωσικής πολιτικής».
Για το ίδιο ζήτημα ο Τ. Βουρνάς γράφει πως ήταν «αριστοκράτης στην καταγωγή, ολιγαρχικός στις ιδέες, δοκιμασμένος από την εποχή της Ρωσοκρατίας στα Εφτάνησα (1804), οπόταν σαν πληρεξούσιος της ξένης κατοχής έπνιξε στο αίμα την αγροτική εξέγερση της Κεφαλονιάς, είχε πάρει σαφή θέση υπέρ του φεουδαρχισμού».
Ακόμη πιο επικριτικός με τον Καποδίστρια είναι ο Γ. Ζέβγος, ο οποίος σημειώνει σχετικά10: «Ηταν αντιδραστικός διπλωμάτης της σχολής Μέτερνιχ, στεγνός και πεισματάρης γραφειοκράτης, φανατικός οπαδός του τσαρισμού στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική».
Ναι και πού βρίσκεις ότι είχαν άδικο;
Όπως ακριβώς τον περιέγραφαν έτσι ακριβώς ήταν.
pluton έγραψε:Δες πως τον χαρακτήριζαν κορυφαίοι της κομμουνιστικής αριστεράς.
Χαρακτηρίζοντας τον Καποδίστρια για τις πολιτικές του ιδέες ο Γ. Κορδάτος σημειώνει με έμφαση πως ήταν «συντηρητικός ως το κόκαλο και πιστός υπηρέτης της Ρωσικής πολιτικής».
Για το ίδιο ζήτημα ο Τ. Βουρνάς γράφει πως ήταν «αριστοκράτης στην καταγωγή, ολιγαρχικός στις ιδέες, δοκιμασμένος από την εποχή της Ρωσοκρατίας στα Εφτάνησα (1804), οπόταν σαν πληρεξούσιος της ξένης κατοχής έπνιξε στο αίμα την αγροτική εξέγερση της Κεφαλονιάς, είχε πάρει σαφή θέση υπέρ του φεουδαρχισμού».
Ακόμη πιο επικριτικός με τον Καποδίστρια είναι ο Γ. Ζέβγος, ο οποίος σημειώνει σχετικά10: «Ηταν αντιδραστικός διπλωμάτης της σχολής Μέτερνιχ, στεγνός και πεισματάρης γραφειοκράτης, φανατικός οπαδός του τσαρισμού στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική».
Ραν ταν πλαν έγραψε:Να μην αμφιβάλλεις καθόλου.
Η κομματική βάση πολλές φορές έχει διορθώσει λανθασμένες πολιτικές εκτιμήσεις της ηγεσίας
ακριβώς γιατί εδώ και δεκαετίες δε θεωρεί την καθοδήγηση αλάνθαστη.
Ένα πρόσφατο ιστορικό παράδειγμα υπήρξε αυτό το μεταπολιτευτικό αφηρημένο ''φλωρακικό''
ενωτικό κάλεσμα περί παλλαϊκού μετώπου που οδήγησε σε ''ανοιγμα'' του κόμματος στον οποιονδήποτε
και είχε ως κατάληξη την άλωση του στο ανώτερο επίπεδο από τον ρεφορμισμό και την προσπάθεια
διάλυσης του μέσα από τον τότε συνασπισμό (συριζα).
Αυτή την περίοδο η βάση του κόμματος ήταν αυτή που προειδοποιούσε για τους κινδύνους αυτής της
πολιτικής και η ίδια βάση κράτησε ενωμένο το κόμμα όταν οι ''δραγασάκηδες'', ανδρουλάκηδες'',
''καρτεροί'' και λοιποί πολιτικοί τυχοδιώκτες (που αργότερα έσκιζαν και υπέγραφαν μνημόνια)
επιχείρησαν πραξικοπηματικά να πάρουν το κόμμα στα χέρια τους.
Και όσο για τη διαφωνία, ναι μπορείς να διαφωνείς συνεχώς για όλα αν εφαρμόζεις πιστά το
καταστατικό που εθελοντικά έχεις αποδεχτεί και εφαρμόζεις τις αποφάσεις της πλειοψηφίας.
Κανείς δε σου απαγορεύει να υποστηρίζεις την άποψη σου (που κάποια στιγμή μπορεί να γίνει πλειοψηφική)
που όμως δεν πρέπει να ''ξεφεύγει'' από την επαναστατική θεωρία του μαρξισμού-λενινισμού γιατί σε αυτή
την περίπτωση παύεις να είσαι κομμουνιστής και πρέπει να αναζητήσεις αλλού πολιτική στέγη.
Λαχουρένιος έγραψε:pluton έγραψε:Δες πως τον χαρακτήριζαν κορυφαίοι της κομμουνιστικής αριστεράς.
Χαρακτηρίζοντας τον Καποδίστρια για τις πολιτικές του ιδέες ο Γ. Κορδάτος σημειώνει με έμφαση πως ήταν «συντηρητικός ως το κόκαλο και πιστός υπηρέτης της Ρωσικής πολιτικής».
Για το ίδιο ζήτημα ο Τ. Βουρνάς γράφει πως ήταν «αριστοκράτης στην καταγωγή, ολιγαρχικός στις ιδέες, δοκιμασμένος από την εποχή της Ρωσοκρατίας στα Εφτάνησα (1804), οπόταν σαν πληρεξούσιος της ξένης κατοχής έπνιξε στο αίμα την αγροτική εξέγερση της Κεφαλονιάς, είχε πάρει σαφή θέση υπέρ του φεουδαρχισμού».
Ακόμη πιο επικριτικός με τον Καποδίστρια είναι ο Γ. Ζέβγος, ο οποίος σημειώνει σχετικά10: «Ηταν αντιδραστικός διπλωμάτης της σχολής Μέτερνιχ, στεγνός και πεισματάρης γραφειοκράτης, φανατικός οπαδός του τσαρισμού στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική».
Tι σχέση έχει η δολοφονία του Καποδίστρια το 1830 από τους αγγλόφιλους Μαυρομιχαλαίους, όταν ο Μαρξ φόραγε πάνες και η αριστερά στην Ελλάδα ήταν άγνωστη ακόμα και σαν έννοια, με τις εκτιμήσεις κάποιων στελεχών του ΚΚΕ έναν αιώνα μετά που πιθανόν να έχουν αναθεωρηθεί από τότε? Νωρίς άρχισες τα τσίπουρα πάλι
Λαχουρένιος έγραψε:Ραν ταν πλαν έγραψε:Να μην αμφιβάλλεις καθόλου.
Η κομματική βάση πολλές φορές έχει διορθώσει λανθασμένες πολιτικές εκτιμήσεις της ηγεσίας
ακριβώς γιατί εδώ και δεκαετίες δε θεωρεί την καθοδήγηση αλάνθαστη.
Ένα πρόσφατο ιστορικό παράδειγμα υπήρξε αυτό το μεταπολιτευτικό αφηρημένο ''φλωρακικό''
ενωτικό κάλεσμα περί παλλαϊκού μετώπου που οδήγησε σε ''ανοιγμα'' του κόμματος στον οποιονδήποτε
και είχε ως κατάληξη την άλωση του στο ανώτερο επίπεδο από τον ρεφορμισμό και την προσπάθεια
διάλυσης του μέσα από τον τότε συνασπισμό (συριζα).
Αυτή την περίοδο η βάση του κόμματος ήταν αυτή που προειδοποιούσε για τους κινδύνους αυτής της
πολιτικής και η ίδια βάση κράτησε ενωμένο το κόμμα όταν οι ''δραγασάκηδες'', ανδρουλάκηδες'',
''καρτεροί'' και λοιποί πολιτικοί τυχοδιώκτες (που αργότερα έσκιζαν και υπέγραφαν μνημόνια)
επιχείρησαν πραξικοπηματικά να πάρουν το κόμμα στα χέρια τους.
Και όσο για τη διαφωνία, ναι μπορείς να διαφωνείς συνεχώς για όλα αν εφαρμόζεις πιστά το
καταστατικό που εθελοντικά έχεις αποδεχτεί και εφαρμόζεις τις αποφάσεις της πλειοψηφίας.
Κανείς δε σου απαγορεύει να υποστηρίζεις την άποψη σου (που κάποια στιγμή μπορεί να γίνει πλειοψηφική)
που όμως δεν πρέπει να ''ξεφεύγει'' από την επαναστατική θεωρία του μαρξισμού-λενινισμού γιατί σε αυτή
την περίπτωση παύεις να είσαι κομμουνιστής και πρέπει να αναζητήσεις αλλού πολιτική στέγη.
Και που διαφωνούσαν, ποιο το αποτέλεσμα? Τελικά και η συνεργασία με την ΕΑρ. έγινε και η συγκυβέρνηση με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Άρα την έγραψαν την βάση.
