Πάλι σε πολυκατάστημα όπου πουλάει υλικά για το σπίτι. Πολύ γνωστό.
Πάω διαλέγω τέλος πάντων κάποια υλικά για κάτι που θέλουμε να φτιάξουμε στο σπίτι. Ένα από αυτά ήταν βαρύ για να το σηκώσω και να το τοποθετήσω στο καρότσι μου.Είμαι και σαν τσιλιβήθρα, μηδέν δύναμη. Δλδ φαίνομαι ... να με λυπάσαι.
Παρόλα αυτά, για να διευκολύνω την κατάσταση πάω και παρκάρω το καρότσι μου ΑΚΡΙΒΩΣ δίπλα στο ράφι έτσι ώστε αυτός που θα με βοηθήσει να μη χρειαστεί να το σηκώσει ούτε αυτός. Απλά να το σύρει.
Βλέπω έναν υπάλληλο ΑΝΤΡΑ στεκόταν εκεί και του λέω
"Συγγνώμη με βοηθάτε λίγο να μετακινήσω αυτό εδώ;"
Πραγματικά για αυτόν ήταν ένα δευτερόλεπτο δουλειά. Ούτε ένα δευτερόλεπτο.
Και τι μου λέει;
"Δεν είμαι εγώ εδώ σε αυτό το τμήμα. Να απευθυνθείτε στον υπάλληλο του τμήματος."
Κοιτάω να δω πού είναι αυτός ο υπάλληλος, ο οποίος ήταν ένας στο βάθος, και ο οποίος εκείνη την ώρα εξυπηρετούσε κάποιον άλλον και περίμεναν ήδη και κάποιοι άλλοι να εξυπηρετηθούν από αυτόν.
Α καλά λέω.
Και που λέτε σταματάω έναν τυχαίο πελάτη και του λέω αν μπορεί να με βοηθήσει να σύρω το βαρύ αντικείμενο στο καρότσι μου. Και εννοείται ότι προσπάθησα να βοηθήσω κι εγώ κρατώντας από τη μια πλευρά. Ο τύπος ούτε καν με άφησε. Το πήρε σαν φτερό και το έβαλε στο καρότσι μου.
#Gia_ola_ftaiei_to_dhmosio
Μλκς 9,5/10 φορές έχω εξυπηρετηθεί άψογα από το δημόσιο.
9,5/10 φορές οι εμπειρίες μου από τον ιδιωτικό τομέα είναι τραγικές.
Και λέτε ό,τι θέλετε.


