Ραν ταν πλαν έγραψε:bizeli έγραψε:Έρχεται ο μάστορας, βλέπει κάτι λαμπάκια αναμμένα στο ερκοντίσιον και με το που τα βλέπει λέει:
"Ωχ αυτό δεν είναι καλό"
Καταλαβαίνεις ότι εκεί εμένα αρχίζει και με λούζει κρύος ιδρώτας. Είχα μια μικρή ελπίδα ότι θα ήταν κάτι απλό αλλά φυσικά ως γνωστή γκαντέμω πάντα παθαίνω τη χειρότερη βλάβη.
Να μη στα πολυλογώ το πρόβλημα είναι στην πλακέτα.
Την πήρε μαζί του και θα προσπαθήσει να τη φτιάξει.
Αν δε φτιάχνεται (που δε θα φτιάχνεται) τη γμσ.
Ανταλλακτική πλακέτα ο συγκεκριμένος τύπος κλιματιστικού δεν έχει.
Κι αν τυχόν μία στο δισεκατομμύριο καταφέρει να βρει, αυτή κοστίζει τουλάχιστον 300 ευρώ και να την παραγγείλει μπορεί να φτάσει τον Ιούνιο.
Γενικά μου περιέγραψε πολύ μαύρη την κατάσταση και δε με άφησε με πολλές ελπίδες.
Τι, λέω, μπορεί και να μη φτιάχνεται;
Κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι και είπε ότι θα προσπαθήσει αλλά δεν υπόσχεται.
Προς το παρόν περιμένω νέα του να δω τι έκανε.
Αν δεν κατάφερε τίποτα, θα ρωτήσω κι άλλον και ο θεός βοηθός.
Σε δουλεύει για να στα πάρει. Τα πάντα υπάρχουν. Ακόμα και για κλιματιστικά τριακονταετίας.
να γιατί υπάρχουμε κι εμείς οι ηλεκτρονίκοι
επισκευάζουμε τις πλακέτες και ζεσταίνεται ο κοσμάκης
έχεις και τον ψυκτικό που το παίζει επιστήμονας και έχει ύφος δέκα καρδιναλίων
ακούστε γέλιο,
Εδώ και τρεις μήνες είχε χαλάσει η γκαραζόπορτα που κλείνει την είσοδο της πολυκατοικίας εκεί όπου μπαίνουν τα αυτοκίνητα.
Επί τόσο καιρό κανένας δεν έπαιρνε πρωτοβουλία να φωνάξει ένα μάστορα, δυο φορές όμως ο εξωτερικός διαχειριστής το λαμόγιο, έστειλε ένα τεχνίτη που είδε την πόρτα και έβγαλε γνωμάτευση ότι θέλει γκρέμισμα και ξαναφτιάξιμο. Έριξε και μια χρέωση στα κοινόχρηστα 90 ευρωπαίκα.
Το άφηνα να γίνεται χαμός με τους υπόλοιπους και περίμενα να δω τι θα κάνει ο διαχειριστής που είναι εξωτερικό γραφείο.
Έκαναν συνέλευση και ήρθε και ο διαχειριστής, δηλ αυτός που έχει το γραφείο, εγώ δεν έμεινα είχα μάθημα εκείνη τη μέρα, τους αράδιασε το παραμύθι ότι έπρεπε να γκρεμιστεί ολόκληρη η πόρτα για να αποκατασταθεί η ζημιά που έκαναν οι ρίζες του δέντρου που ήταν κοντά. Αφού τους άφησα και μια βδομάδα και βουρλιζόντουσαν με το εφτακοσάρικο κι που τους ζήτησε ( τόσο του έλλειπαν) , την Κυριακή , έφερα την ηλεκτροκόληση και τον τροχό από τον Ωρωπό, κάθισα το πρωί και έκοψα την πόρτα και την ξανα όλλησα έτσι ώστε να κλείνει κανονικά και όλα μέλι γάλα. Βέβαια με τον τροχό και την φασαρία , αλλά και την ηλεκτροκοληση που δούλευα, το πήρανε χαμπάρι οι φίλτατοι ένοικοι που αν μη τι άλλο δεν είχαν ξαναδεί τέτοια πράγματα.
Μαζεύτηκαν λοιπόν όλοι και έγινε λαϊκό προσκύνημα.
Μέσα στην ομοψυχία και το χαρούμενο κλίμα όλοι τους,
τους... λέω ρε σεις...
τι θα κάνετε τώρα.....με τον μάγκα τον διαχειριστή τώρα που του φάγαμε το μεροκάματο;
μούγκα για διαχειριστή και άλλες εξυπνάδες..
η πόρτα ανοιγοκλείνει και όλοι ευχαριστημένοι
δεν ξέρω βέβαια από εδώ και μπρος μην μου κουβαλιούνται κάθε λίγο και λιγάκι να τους φτιάχνω ότι χαλάει...
είναι να μην κάνουμε την κακιά αρχή
.gif "Laughing")
Αν ο κομπλεξισμός ήταν άθλημα, κάποιοι θα είχαν πάρει πανηγυρικά το πρωτάθλημα.
