Οργισμένος έγραψε:stavmanr έγραψε:Διαφωνώ καλοπροαίρετα.
Ο Βαρουφάκης ανέδειξε σε όλη την υφήλιο το μεγάλο ζήτημα των μνημονιακών φαύλων κύκλων και τελικά κατάφερε να παραδεχτούν ΔΝΤ και πολλοί της ΕΕ ότι τα μνημόνια ήταν ανεπαρκή κι εν τέλη άστοχα.
Άσχετα, λοιπόν, με την πρώτη διαπραγμάτευση, τα αποτελέσματά της κλπ., η ελληνική οικονομία εμφανίζει μακροπρόθεσμα οφέλη από την περίοδο Βαρουφάκη. Και φυσικά ο ίδιος ο Τσίπρας έχει οφέλη από τη διαπραγμάτευση Βαρουφάκη, καθώς αντιμετωπίζεται πολύ πιο ευνοϊκά από τους εταίρους, εξαιτίας της ανάδειξης της αναλγησίας από πλευράς τους, των προηγούμενων ετών.
Ο Βαρουφακης γελοιοποιησε τη χωρα μας και ταπωθηκε πανηγυρικα απο Ιρλανδιες κυπρους Πορτογαλιες κτλ οι οποιες μια χαρουλα ανακαμψαν παρολα τα μετρα δημοσιονομικης σταθεροτητας τα οποια φυσικα και ειναι απαραιτητα για τους λογικους ανθρωπους...
Μελετάτε λίγο βρε Όργι, πριν γράψετε τέτοιες αφοριστικες συγκρίσεις:
http://www.capital.gr/oikonomia/2192395 ... ias-kuprou
Οι 7 διαφορές με τα υπόλοιπα PIGS
1. Η Ελλάδα, πριν από την είσοδό της στο πρόγραμμα, ήταν στη χειρότερη δημοσιονομική και διαρθρωτική θέση από κάθε άλλο κράτος. Το έλλειμμα ήταν τεράστιο –και ακόμη ελεγχόταν από τη Eurostat–, αλλά και το χρέος υπέρογκο. Η πρόσβαση στις αγορές είχε χαθεί και οι μεταρρυθμίσεις στις αγορές ήταν σε μεγάλη καθυστέρηση σε σχέση, π.χ., με άλλα κράτη, όπως την Ιρλανδία, η οποία είχε μια «ανοιχτή» αγορά.
2. Δεν ήταν για όλα τα κράτη η ίδια η αιτία εισόδου σε πρόγραμμα. Για την Ιρλανδία και για την Κύπρο το βασικό πρόβλημα ήταν οι τράπεζες και γι΄ αυτό το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα επικεντρώθηκε –σε μεγάλο βαθμό– σε αυτές. Για την Ελλάδα, αντίθετα, το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν το δημοσιονομικό, κάτι που πλησίαζε πιο πολύ το πορτογαλικό ζήτημα.
3. Μια βασική διαφορά της Ελλάδας, όμως, και από την Πορτογαλία ήταν η θέση της αντιπολίτευσης. Κοινοτικές πηγές εξηγούν ότι η θέση αυτή έπαιξε ρόλο στο πόσο «βαρύ» ήταν τελικά το ελληνικό πρόβλημα. Στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία υπήρξε στήριξη της αντιπολίτευσης. Ακόμα και στην Κύπρο –αναφέρουν κοινοτικές πηγές που παρακολουθούν από κοντά την πορεία από το 2010–, έστω και ατύπως, η στήριξη υπήρχε και αυτό ήταν φανερό στους «επιτηρητές».
4. Πέρα από τους πολιτικούς λόγους, υπάρχουν και τα θέματα των... επιδόσεων. Η Ελλάδα λάμβανε τα «οριζόντια» μέτρα, αλλά οι μεταρρυθμίσεις δεν προχωρούσαν με τον ρυθμό που έπρεπε. Πολλοί νόμοι (π.χ., κλειστά επαγγέλματα, απελευθέρωση αγορών) έμειναν στα... χαρτιά ή ακόμη παλεύουν με εφαρμοστικές διατάξεις.
Έτσι, ενώ κάθε «εξέταση» της τρόικας ήταν... περίπατος 15-20 ημερών στην Ιρλανδία και την Κύπρο (σ.σ.: με την εξαίρεση της τελευταίας αξιολόγησης στη μεγαλόνησο), στην Πορτογαλία «κρατούσε» κάποιες φορές λίγο παραπάνω, αλλά... τελείωνε, στην Ελλάδα είχαμε αλλεπάλληλα «θρίλερ», με αποτέλεσμα να αναλογεί πλέον 1, αντί για 4 αξιολογήσεις, ανά έτος. Είναι χαρακτηριστικό ότι η προηγούμενη (4η) αξιολόγηση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2013, ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 2014 και ακόμη η κυβέρνηση «παλεύει» την επικαιροποίησή της (5η αξιολόγηση), διεκδικώντας την πιστοληπτική γραμμή...
5. Το άλλο ζήτημα στον δρόμο της εξόδου είναι η πρόσβαση στις αγορές. Η Ελλάδα έκανε δύο προσπάθειες και τώρα η απόδοση των ομολόγων είναι... απαγορευτική. Η Ιρλανδία έχει αποκαταστήσει την πρόσβασή της, η Πορτογαλία προχωρά και η Κύπρος είναι σε στάδιο προετοιμασίας.
Καθώς η πρόσβαση, πέραν άλλων παραγόντων αβεβαιότητας, έχει και άμεση σύνδεση με το χρέος, και το ελληνικό είναι το υψηλότερο όλων, κοινοτικές πηγές αναφέρουν ότι ο δρόμος συνεχίζει να είναι δύσβατος, απαιτώντας μεταρρυθμίσεις, π.χ., και στο ασφαλιστικό. Εξηγούν οι ίδιες πηγές ότι τα υπόλοιπα δύο κράτη, πριν βγουν οριστικά στις αγορές, δημιούργησαν μέσω εκδόσεων ένα χρηματοδοτικό «μαξιλάρι»...
6. Εξίσου θηριώδες είναι και το ελληνικό δανειακό πρόγραμμα, ειδικά αν το συγκρίνει κανείς και με το μέγεθος της χώρας: Φτάνει στα 250 δισ. ευρώ περίπου, έναντι 10 δισ. ευρώ της Κύπρου, 85 δισ. ευρώ της Ιρλανδίας και 78 δισ. ευρώ της (παρόμοιας σε μέγεθος) Πορτογαλίας.
7. Αλλά εξίσου τερατώδη ήταν σε αξία τα μέτρα που έλαβε η Ελλάδα. Οδήγησαν σε δημοσιονομική προσαρμογή υπερδιπλάσια κάθε άλλου κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός ή εκτός Μνημονίου, με τεράστιες –και μη προβλέψιμες– στην αρχή του προγράμματος επιπτώσεις στην ανάπτυξη...
Συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια για να βγάλεις το δικό σου προειλημμένο συμπέρασμα...
Πρόσεξε τώρα το (3) και προσπάθησε να βρεις τη σχέση της ανόητης αντιπολίτευσης ακόμα και μεσα στο φόρουμ με την δήθεν υποστήριξη της εξόδου από τα μνημόνια.
Δηλαδή, δες πώς αντιδρούν ακόμη και σήμερα οι αντιπολιτευόμενοι, ακόμα και μέσα στο elefthero, και προσπάθησε να εξηγήσεις γιατί το κάνουν αυτό όταν γνωρίζουν ότι το (3), δηλαδή η σύμπνοια όλου του συστήματος σε βγάζει από τα μνημόνια...
