ΜΥΘΗΡΑ έγραψε:stavmanr έγραψε:Παλαιότερα είχε απαντήσει o nrg σε αυτό.
Το πρόβλημα της μετάλλαξης είναι ότι σύμφωνα με τη θεωρία συμβαίνει σταδιακά. Κομμάτι το κομμάτι, κύτταρο το κύτταρο.
Και θα έπρεπε να βρίσκουμε όλα, ή έστω τα περισσότερα στάδια της "εξέλιξης" των οργανισμών. Εντούτοις, δεν βρίσκουμε ποτέ ενδιάμεσα στάδια.Βρίσκουμε μόνο ολοκληρωμένα.
σχολιο 12η μεταλλαξη ατομου θελει χρονο ποσο μαλλον η εξελιξη ειδους ποοοσο μαλλον η εμφανιση νεου ειδους ........κομματι κομματι λοιπον ??χμμμ αρα για να γινει αναγνωρισιμη μια μεταλλαξη σε καποιο ατομο ενος πολυκυτταρου ειδους θα πρεπει να συσσωρευτει η μεταλλαγη στα μορια μετα στα κυτταρα μετα στους ιστους και χμμμ μετα στα οργανα ωστε πλεον και αντιλαμβανομαστε την μεταλλαγη ... οπως πχ στα φτερα της κατσαριδας ...
...αρα συμφωνεις οτι μεταλλαγη για να γινει αναγνωρισιμη σε ενα πολυκυτταρο οργανισμο πρεπει να εχει περασει απο ολα τα επιπεδα οργανωσης της ζωης και τοτε λεμε οτι το ατομο εξελικτηκε ???
...περνει χρονο αυτο δεν παιρνει ???για τους πολυκυατταρους οργανισμους σιγουρα πολυ χρονο ...δεν φτανει ενος χρονος παρατηρησης του ειδους , φτανει ????
Το πράγμα είναι σαφώς πιο περίπλοκο.
Θα πρέπει κάθε μετάλλαξη που προστίθεται στον οργανισμό να είναι πλεονεκτική για τον οργανισμό. Ας πάρουμε το παράδειγμα με το μάτι. Εφόσον ένα ον αρχίσει να ...βγάζει μάτι, θα πρέπει το μάτι να του προσφέρει πλεονέκτημα σε κάθε φάση ξεχωριστά. Δηλαδή, θα πρέπει από το πρώτο κύτταρο που προστίθεται μέχρι το τελευταίο, σύμφωνα με τον εξελικτισμό, να προσφέρεται πλεονέκτημα στον οργανισμό, έναντι των υπολοίπων.
Επιπλέον, κάτι που αποδείχθηκε περίτρανα στα εν λόγω πειράματα είναι ότι η συσσώρευση μεταλλάξεων μέσω της φυσικής επιλογής είναι παντελώς απίθανη.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4392837/Στο παραπάνω πείραμα, το οποίο έχω εξηγήσει αναλυτικά στη συζήτησή μας, ο Roth (ο μελετητής που έκανε το πείραμα) σημειώνει:
New genes can evolve from a redundant copy of a duplicated parental gene, by removing one copy from selection. This extra copy is then able to acquire one or more mutations providing a new beneficial function. At this point, natural selection would maintain the duplication and drive further evolution. However, this model requires that the extra gene be maintained without selection long enough for rare improvements to occur; because tandem duplications are generally very unstable and short-lived, they are unlikely to remain long enough to acquire mutations (3, 4). Furthermore, duplications typically have fitness costs (3, 4), and deleterious mutations outnumber beneficial mutations, making inactivation of the gene (pseudo-gene formation) the most likely fate for any redundant gene copies.
Έτσι, ο Roth παράτησε τη Φυσική Επιλογή και προχώρησε στο innovation με Συνεχή Επιλογή. Innovation είναι η διαδικασία στην οποία ένα γονίδιο με προϋπάρχουσες Α κύρια και Β δευτερεύουσα λειτουργία, αναπτύσσει Β κύρια. Συνεχής επιλογή είναι η διαδικασία κατά την οποία φτιάχνουμε εμείς ένα πλεονεκτικό περιβάλλον στο οποίο συντηρούμε διαρκώς τις πλεονεκτικές συνθήκες σταθερές (continuous selection).
Έχω εξηγήσει επίσης αναλυτικά γιατί είναι στατιστικά αδύνατη η επικράτηση τυχαίων σωρευτικών μεταλλάξεων στον οργανισμό: από τα εκατομμύρια πιθανών αλλαγών σε καθένα από τα εκατομμύρια γονίδια οι εξελικτικοί πιστεύουν ότι ο οργανισμός πιάνει διαρκές τζακ ποτ πετυχαίνοντας ακριβώς εκείνη που
α) δεν χαλά την μετάλλαξη
β) προσθέτει επακριβώς αυτό που έπρεπε στη μετάλλαξη για να περάσει στο επόμενο στάδιο
γ) δεν καταστρέφει τον οργανισμό
Έτσι, είναι σαν να έχεις πάνω από το κεφάλι σου ένα τσεκούρι, κι από κάτω ένα διαμάντι. Κάθε που πετυχαίνεις τζακ ποτ παίρνεις ένα διαμάντι και κάθε που δεν τον πετυχαίνεις πέφτει το τσεκούρι. Πόσα διαμάντια πιστεύεις ότι θα μαζέψεις σε 3 δις χρόνια;
