"Αγωνιστές του 21"

[pluton]

Τους είχαν για ζώα τότε, οι αρχοντοι ελ εσπερναν καμια 15 παιδιά οι περισσότεροι και ζούσαν τα 2/3 περίπου, κάποια χάνονταν σε γέννες, άλλα στην νηπιακή ηλικία, ε κάποια έτρωγαν το βόλι το καλό.

Oι φτωχοί είχαν τα παιδιά τους για ζώα και δούλους. Όχι οι αρχόντοι. Και πόσο μάλλον τους πρωτότοκους. Επίσης η γυναίκα του Μαυρομιχάλη στην περίπτωσή μας ήταν μεγάλη σε ηλικία και δεν θα μπορούσε να δώσει άλλα παιδιά στον Πετρόμπεη. Να πάρει άλλην δεν έπαιζε, γιατί η γυναίκα του ήταν από μεγάλη οικογένεια μπέηδων της Μάνης και δεν θα έβλεπαν με καθόλου καλό μάτι να την παρατήσει , να φέρει και άλλη στο σπίτι ή να της φορτώσει μπασταρδάκι.

Αγαπητέ Τλαξκαλτέκος υπήρχαν αρκετοί που είχαν πάνω από μία γυναίκες πχ ο Κόλιας-Νικόλας Πλαπούτας από τα Σουλιμά «…ο έκτροπος ιδιωτικός βίος του Κόλια κατέστη παροιμιώδης».

Κοντά στα πενήντα (γέρος για τα χρόνια του) αποφάσισε να παντρευτεί την Κυράτσω, την κόρη του Γιώργη Τζώρτζη.

Με την Κυράτσω απέκτησε πέντε παιδιά. Τον Γεωργάκη-τον ήρωα του Λάλα, τον Δημητράκη-τον ανδρείο στρατηγό της Επανάστασης και τρεις κόρες.

Σε μια μάχη με τους Λαλαίους* αιχμαλώτισε μια πανέμορφη Αρβανιτοπούλα, τη Λιόσια, την οποία έφερε σπίτι και διατήρησε ως μη νόμιμη σύζυγό του. Η Λιόσια του στάθηκε πιστή ως τα βαθιά του γεράματα, απέκτησε μαζί της τρία παιδιά, δύο αγόρια, τον Παρασκευά και τον Θανάση και μια κόρη, την Παγώνα.


Τα παιδιά του και από τις δύο γυναίκες, τις φώναζαν και τις δύο, μάνα. Δεν του έφταναν οι δύο και έφερνε στο σπίτι πολλές ερωμένες του, προκαλώντας την αντίδραση των «νόμιμων» αγοριών του.

Οι αγωνιστές άσκημοι και κακοκουρεμένοι αλλά ήταν αρσενικά και όχι φλούφληδες.

* Οι Λαλαίοι ήταν Αλβανοί άγριοι πολεμιστές, γνωστή είναι η μάχη του Λάλα, μετά την Επανάσταση όσοι επέζησαν μεταφέρθηκαν από την Πάτρα στην Βάρνα του Ευξείνου πόντου.

[Τλαξκαλτέκος]

Oι φτωχοί είχαν τα παιδιά τους για ζώα και δούλους. Όχι οι αρχόντοι. Και πόσο μάλλον τους πρωτότοκους. Επίσης η γυναίκα του Μαυρομιχάλη στην περίπτωσή μας ήταν μεγάλη σε ηλικία και δεν θα μπορούσε να δώσει άλλα παιδιά στον Πετρόμπεη. Να πάρει άλλην δεν έπαιζε, γιατί η γυναίκα του ήταν από μεγάλη οικογένεια μπέηδων της Μάνης και δεν θα έβλεπαν με καθόλου καλό μάτι να την παρατήσει , να φέρει και άλλη στο σπίτι ή να της φορτώσει μπασταρδάκι.

Αγαπητέ Τλαξκαλτέκος υπήρχαν αρκετοί που είχαν πάνω από μία γυναίκες πχ ο Κόλιας-Νικόλας Πλαπούτας από τα Σουλιμά «…ο έκτροπος ιδιωτικός βίος του Κόλια κατέστη παροιμιώδης».

Κοντά στα πενήντα (γέρος για τα χρόνια του) αποφάσισε να παντρευτεί την Κυράτσω, την κόρη του Γιώργη Τζώρτζη.

Με την Κυράτσω απέκτησε πέντε παιδιά. Τον Γεωργάκη-τον ήρωα του Λάλα, τον Δημητράκη-τον ανδρείο στρατηγό της Επανάστασης και τρεις κόρες.

Σ μια μάχη με τους Λαλαίους αιχμαλώτισε μια πανέμορφη Αρβανιτοπούλα, τη Λιόσια, την οποία έφερε σπίτι και διατήρησε ως μη νόμιμη σύζυγό του. Η Λιόλια του στάθηκε πιστή ως τα βαθιά του γεράματα, απέκτησε μαζί της τρία παιδιά, δύο αγόρια, τον Παρασκευά και τον Θανάση και μια κόρη, την Παγώνα.


Τα παιδιά του και από τις δύο γυναίκες τις φώναζαν και τις δύο μάνα. Δεν του έφταναν οι δύο και έφερνε στο σπίτι πολλές ερωμένες του, προκαλώντας την αντίδραση των «νόμιμων» αγοριών του.

Οι αγωνιστές άσκημοι και κακοκουρεμένοι αλλά ήταν αρσενικά και όχι φλούφληδες.

Το ξέρω. Αλλά όχι σε αυτούς που είχαν πάρει γυναίκα από μεγάλο σόι. Ο Πετρόμπεης είχε πάρει γυναίκα απ' τους Γρηγοράκηδες , οικογένεια μπέηδων της Μάνης. Δεν θα ανέχονταν τέτοιες προσβολές οι Γρηγοράκηδες που γ...λεντούσαν και έδερναν σε όλη την Ανατολική Μάνη.

[nemo]

τοτε η ζωη ηταν δυσκολη δεν εχει σχεση με το σημερα
ησουν μικρος και οφειλες υπακουη στον πατερα στον παππου αν ζουσε
και ειχε μεγαλη σημασια απο ποιο σοι καταγοσουν
σημερα το μεγαλο προβλημα που επιφερει ολες τις ψυχασθενειες
ειναι οτι εχεις ενα σκατο 7 χρονων και δεν μπορεις να το κανεις καλα
αντε και στην εφηβεια θα σου δεσει την ψυχη κομπο

δεν ξερετε ποσο ψυχοφθορο ειναι αυτο και σημερα ακομη η επιστημη δεν το πηρε ειδηση
το πως καταντησε σημερα ο ανθρωπος εχει σχεση με αυτο

στα παλια χρονια ναι μεν υπηρχε η φτωχεια η πεινα αλλα στην ψυχη τους κυλουσαν
ολα ομαλα με την σειρα η γενια αναλαμβανε τον ρολο της

φυσικα στα επομενα χρονια με την νοητικη εξελιξη θα αλλαξουν οι σχεσεις
αλλιως ο ανθρωπος θα αποκτηνωθει

[Προέλλην]

Το κάναμε και στο σχολείο.

Α, εντάξει τότες

[Τλαξκαλτέκος]

Tι γελάτε ρε σεις ;

Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια - φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ' Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν. (…)
Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: «Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μη καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι' αυτά πολεμήσαμε».

[Ραν ταν πλαν]

Α, εντάξει τότες

Μη γελάς ρε.
Έχεις διαβάσει στις επίσημες πηγές αγιογράφησης του Μακρυγιάννη να αναφέρουν κάπου τις τοκογλυφικές, οικοπεδοφαγικές και αρχαιοκαπηλικές του δραστηριότητες;
Δε θα αμφισβητήσουμε τώρα και τους εθνικούς μύθους που χτίστηκαν με τόσο κόπο και αδιάντροπη παραμύθα.
Ξέρεις πόσα χρέη χάρισε ο Μακρυγιάννης σε χήρες και ορφανά, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος και μόνο, επειδή δεν είχαν να φάνε;

[pluton]

Στο Μεσολόγγι ένας Τούρκος από τον Μωρία που ήξερε καλά Ελληνικά άρχισε τις βλαστήμιες είπε για την Παναγία , τον Σταυρό, την κολυμπήθρα. Ένας Κραβαρίτης πολεμιστής από του Μακρή την ντάπια του λέει:

- Ωρέ Τούρκε έσωσες βλαστημώντας ή ακόμα;

- Έσωσα!

- Άκουσε λοιπόν Να χέσω τον Μωχαμέτη σας, να χέσω τον Αλή , να χέσω τη Σερίφ, να σας χέσω το χατζηλίκι σας , να σας χέσω τον τάφο του Μωχαμέτη σας, να χέσω τον Σουλτάνο σας και όλα τα ρετζιάλια του, να χέσω τα τζαμιά σας και τους τεκέδες σας, να χέσω το κοράνι σας, να χέσω τον βεζίρη σας Κουταγιά και όλους τους πασάδες σας τους μπουλουκμπασιάδες σας και το ασκέρι σας, να χέσω και τα δικά σου μούτρα, το κεφάλι σου, τα φρύδια σου, το στόμα σου, τα χέρια σου, τα νύχια σου, να χέσω τα άρματά σου, τα πιστόλια σου, το τουφέκι σου, το γιαταγάνι σου να χέσω το τσιμπούκι σου, να χέσω την σακούλα του καπνού σου, τις φούντες της σακούλας.

(όλα τα είπε με μια πνοή, μόλις άκουσε και το τελευταίο και ενώ ήταν έτοιμος να συνεχίσει πετάχτηκε ο Τούρκος).

- Ουχ ο κερατάς, τίποτις δεν άφησε άχεστο Νισάφι βρε δεν ξαναβλαστημώ.

Έβαλαν τα γέλια τα δύο ασκέρια και οι Τούρκοι βρίζανε τον δικό τους που έδωσε αφορμή για τέτοιες βρισιές.

[Λαχουρένιος]

Παρακμιακες καταστασεις. Δυο ημιβαρβαροι προσπαθουσαν να προσβαλλουν ο ενας τον αλλον βριζοντας φανταστικους χαρακτηρες. Την ιδια ωρα που στην Ευρωπη ζουσαν μια μεγαλη πνευματικη και υλικη ανοδο στην ιδρωμενη μασχαλη της Βαλκανικης ηταν απλα Τεταρτη.

[Ραν ταν πλαν]

Στο Μεσολόγγι ένας Τούρκος από τον Μωρία που ήξερε καλά Ελληνικά άρχισε τις βλαστήμιες είπε για την Παναγία , τον Σταυρό, την κολυμπήθρα. Ένας Κραβαρίτης πολεμιστής από του Μακρή την ντάπια του λέει:

- Ωρέ Τούρκε έσωσες βλαστημώντας ή ακόμα;

- Έσωσα!

- Άκουσε λοιπόν Να χέσω τον Μωχαμέτη σας, να χέσω τον Αλή , να χέσω τη Σερίφ, να σας χέσω το χατζηλίκι σας , να σας χέσω τον τάφο του Μωχαμέτη σας, να χέσω τον Σουλτάνο σας και όλα τα ρετζιάλια του, να χέσω τα τζαμιά σας και τους τεκέδες σας, να χέσω το κοράνι σας, να χέσω τον βεζίρη σας Κουταγιά και όλους τους πασάδες σας τους μπουλουκμπασιάδες σας και το ασκέρι σας, να χέσω και τα δικά σου μούτρα, το κεφάλι σου, τα φρύδια σου, το στόμα σου, τα χέρια σου, τα νύχια σου, να χέσω τα άρματά σου, τα πιστόλια σου, το τουφέκι σου, το γιαταγάνι σου να χέσω το τσιμπούκι σου, να χέσω την σακούλα του καπνού σου, τις φούντες της σακούλας.

(όλα τα είπε με μια πνοή, μόλις άκουσε και το τελευταίο και ενώ ήταν έτοιμος να συνεχίσει πετάχτηκε ο Τούρκος).

- Ουχ ο κερατάς, τίποτις δεν άφησε άχεστο Νισάφι βρε δεν ξαναβλαστημώ.

Έβαλαν τα γέλια τα δύο ασκέρια και οι Τούρκοι βρίζανε τον δικό τους που έδωσε αφορμή για τέτοιες βρισιές.

Έτσι γράφεται η ιστορία. Με ανεκδοτοπαπαριές.

[pluton]

Στο Μεσολόγγι ένας Τούρκος από τον Μωρία που ήξερε καλά Ελληνικά άρχισε τις βλαστήμιες είπε για την Παναγία , τον Σταυρό, την κολυμπήθρα. Ένας Κραβαρίτης πολεμιστής από του Μακρή την ντάπια του λέει:

- Ωρέ Τούρκε έσωσες βλαστημώντας ή ακόμα;

- Έσωσα!

- Άκουσε λοιπόν Να χέσω τον Μωχαμέτη σας, να χέσω τον Αλή , να χέσω τη Σερίφ, να σας χέσω το χατζηλίκι σας , να σας χέσω τον τάφο του Μωχαμέτη σας, να χέσω τον Σουλτάνο σας και όλα τα ρετζιάλια του, να χέσω τα τζαμιά σας και τους τεκέδες σας, να χέσω το κοράνι σας, να χέσω τον βεζίρη σας Κουταγιά και όλους τους πασάδες σας τους μπουλουκμπασιάδες σας και το ασκέρι σας, να χέσω και τα δικά σου μούτρα, το κεφάλι σου, τα φρύδια σου, το στόμα σου, τα χέρια σου, τα νύχια σου, να χέσω τα άρματά σου, τα πιστόλια σου, το τουφέκι σου, το γιαταγάνι σου να χέσω το τσιμπούκι σου, να χέσω την σακούλα του καπνού σου, τις φούντες της σακούλας.

(όλα τα είπε με μια πνοή, μόλις άκουσε και το τελευταίο και ενώ ήταν έτοιμος να συνεχίσει πετάχτηκε ο Τούρκος).

- Ουχ ο κερατάς, τίποτις δεν άφησε άχεστο Νισάφι βρε δεν ξαναβλαστημώ.

Έβαλαν τα γέλια τα δύο ασκέρια και οι Τούρκοι βρίζανε τον δικό τους που έδωσε αφορμή για τέτοιες βρισιές.

Έτσι γράφεται η ιστορία. Με ανεκδοτοπαπαριές.

Εντάξει, θα σου κάνω μια ερώτηση : Τι σημαίνει Μπιθικότσης;