Μέλλον και επιχειρηματικότητα

[Προέλλην]

Περιληπτικά η ιστορία. Βρήκα ένα μαγαζάκι με λίγες θέσεις απο γνωστό γνωστού με τις καλύτερες συστάσεις για τον εργοδότη. Η θέση που ζητούσαν, ψήστης. Συμφωνώ με τον τύπο να εργαστεί και η γυναίκα μου στην κουζίνα σαν βοηθητική, με μικρό μισθό προσωρινά (500ε), επειδή δεν χρειαζόντουσαν άλλο άτομο. Η συμφωνία έλεγε να δουλεύω εγώ κανονικά στο ωράριο τους και η γυναίκα απογεύματα και Σαββατοκύριακα που έχει πολύ δουλειά. Η συνέχεια;; Μας επέβαλε να κατεβαίνουμε για δουλειά απο τις 9 το πρωί μέχρι και τις 3 το μεσημέρι και απο τις 4 μέχρι και τις 11 το βράδυ. Φυσικά λόγω ανάγκης δεν μιλήσαμε την πρώτη εβδομάδα αλλά το κακό παραγινόταν.. Αποφάσισα λοιπόν να δουλέψω μόνος αφού έτσι και αλλιώς δεν είχε ανάγκη απο άλλο άτομο και η γυναίκα να περιμένει λίγο (2-3 μήνες) μέχρι να ανοίξει η δουλειά. Την επόμενη κιόλας μέρα με φώναξε να μιλήσουμε και μου είπε πως η συνεργασία μας δεν μπορεί να συνεχιστεί γιατί δεν έχουμε όρεξη για δουλειά!! Κατεβαίναμε κανονικότατα, βγάζαμε τη δουλειά χωρίς παράπονο και ας είμαστε ερασιτέχνες και ακούγαμε και μπράβο για τη δουλειά που βγάζαμε.. Ο τύπος λοιπόν είχε την απαίτηση να δουλεύουμε 13-14 ώρες τη μέρα ανασφάλιστοι με 1500ε ΜΑΖΙ, να τρώμε ότι είχε για πέταμα και να μην έχουμε θέρμανση παρά μόνο το βράδυ που ανεβαίνουμε για ύπνο!! Για να φανταστείτε τι άνθρωπος είναι, μάζευε τα φακελάκια με τη ζάχαρη απο τα σκουπίδια και την έριχνε εκεί που φτιάχνει καφέ το προσωπικό!! Ο μάγειρας που είχε έπαιρνε 1000ε και δούλευε ενάμισι χρόνο εκεί! Η κοπέλα που έχει παίρνει 850 και τρέχει σε τρία πόστα, μαγειρευτά σαλάτες και λάτζα!!! Φυσικά τα μάζεψα και του είπα πλήρωσέ μας να φύγουμε. Τι μας έδωσε; -200ε απ ότι δικαιούμαστε γιατί τις πρώτες μέρες λέει ήταν για να μάθουμε χωρίς να έχουμε πει κάτι τέτοιο απο την αρχή..

https://www.patriotaki.net/forum/%CE%AD ... E%B5%CF%82

Για να το κάνεις αυτό πάει να πει οτι δεν τους έχεις ανάγκη. Πιο σπίτι μας να μαγειρέψουμε; Έχεις ιδέα σε τι τρώγλες ζούμε εμείς των εστιατορίων; Ούτε δωμάτιο, ούτε μπάνιο δικό μας δεν έχουμε.. Κοινόχρηστο με 15 ακόμα άτομα είναι. Κουζίνα;; Οι περισσότεροι δεν επιτρέπουν να πάρεις το φαγητό στο δωμάτιο. Θέλεις να ανέβεις μετά τη δουλειά στο δωμάτιο για να φας και να πέσεις κατευθείαν στο κρεβάτι και δεν μπορείς! Τι να τους πεις; Διώξτε με εγώ θα το κάνω; Δεν γίνονται αυτά στην πραγματική ζωή.. Εύχομαι κάποια στιγμή να φτάσω και γώ σε σημείο να μην τους χρειάζομαι. Θυμηθείτε όμως ότι επιλέγουμε αυτές τις δουλειές γιατί προσφέρουν σπίτι και φαγητό. Για κανένα άλλο λόγο!! Για ρώτα κάποιον σεφ με αστέρια η επαγγελματία μάγειρα αν δουλεύει με τον ίδιο τρόπο. ΚΑΝΕΙΣ!! Έχουν την επιλογή, εμείς όχι..

https://www.patriotaki.net/forum/%CE%AD ... F%82/page2

Κάπου στο 2009 πήρα την απόφαση να φύγω εξωτερικό για καλύτερη ζωή, καλύτερα χρήματα και συνθήκες εργασίας. Η έυκολη λύση; Ελληνικά εστιατόρια. Βρίσκω τυχαία μια αγγελία στο δίκτυο για Ολλανδία, θέση μπάρ (μπουφέ στο εστιατόριο). Καλώ, μου δίνουν μερικές πληροφορίες οι οποίες ακούγονται απίστευτες για τα ελληνικά δεδομένα. 1200 μισθό, ΣΠΙΤΙ πληρωμένο, ασφάλεια και φαγητό. Μόνος μου τότε πίστεψα οτι ήταν η ευκαιρία της ζωής μου να ξεκινήσω επιτέλους να ΖΩ σαν άνθρωπος. Πριν βέβαια είχα συμβουλευτεί κάτι "παλιούς" του εξωτερικού και μου είπαν τα καλύτερα.. Τετάρτη κανονίζω λοιπόν, Παρασκευή βρίσκομαι στο αεροδρόμιο του Ντίσελντορφ. Ήταν πιο κοντά και πιο φτηνά για την πόλη που ήταν η δουλειά. Πρώτη φορά πετούσα, πρώτη φορά στο εξωτερικό και μόνος. Δεν γνώριζα κανέναν απο τους εργοδότες, μόνο στο τηλέφωνο είχαμε μιλήσει. Κατεβαίνω φοβερά αγχωμένος και χαμένος. Βρίσκω το σημείο που μου είπανε να συναντηθούμε και για καλή μου τύχη βρίσκω Έλληνες στο ίδιο μέρος που περίμενα. Εκεί αρχίσανε τα πρώτα σημάδια του τύπου "κάτι μου βρωμάει". Τουλάχιστον 20 Έλληνες να περιμένουν ιδιοκτήτες εστιατορίων να τους παραλάβουν. Άλλοι δεν ήρθαν ποτέ να τους πάρουν, άλλοι ήρθαν τους είδαν και επειδή δεν τους άρεσαν οπτικά τους παρατήσανε στο έλεος χωρίς λεφτά, χωρίς να πάνε κάπου να κοιμηθούν και χωρίς να μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα. Πολλοί αυτοί που ήρθαν και φεύγανε με τις χειρότερες εντυπώσεις και με χρήματα ίσα ίσα για τα εισιτήρια.. Εγώ για καλή μου τύχη ήρθε και με παρέλαβε ο γιος του μαζί με άλλα 3 άτομα!! Εντελώς παράλογο στο μυαλό μου τότε. Σκεφτόμουν πόσο μεγάλο θα είναι το μαγαζί, μήπως είναι καινούργιο και χρειάζονται προσωπικό, μήπως μήπως μήπως.. Στη διαδρομή όλα καλά. Παντού πράσινο, ηρεμία στους δρόμους, και άλλα που βλέπεις μόνο σε ταινίες και αναρωτιέσαι, "είναι δυνατόν; Υπάρχουν αυτα στην πραγματικότητα;"

Η άφιξη στο μαγαζί..

Τη στιγμή που φτάσαμε στην είσοδο του γκαράζ ξύπνησα! Ο λόγος; Άκουσα για πρώτη φορά τη φωνή του χωριάτη Τρικαλινού να φωνάζει στα παιδιά που ήδη είχαν αρχίσει τη δουλειά να τελειώνουν με το πλύσιμο του κάδου σκουπιδιών. Τον λέω χωριάτη γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά στο χωριάτη και στον χωρικό.. Κατεβήκαμε και είπαμε καλησπέρα στα άτομα που ήταν εκεί. Την απάντηση δεν την περίμενε κανείς μας. "Ανεβάστε τα πράγματα και ελάτε να καθαρίσετε!!" Μπορώ να πω οτι είχα να νιώσω έτσι απο το στρατό, "Έως εδώ επιτρέπεται το βάδην" Νέα πέραμος, για όσους περάσαν φανταριλίκι καταλαβαίνουν τι εννοώ. Τα βλέμματα των παιδιών που καθαρίζανε, θύμιζαν τρομαγμένους κατάδικους που ψάχνανε την κατάλληλη στιγμή να αποδράσουν.. Εγώ προσωπικά τρομοκρατήθηκα προς στιγμήν, αλλά αντέδρασα αυθόρμητα και έτρεξα πρώτος να ξεφορτώσω τη βαλίτσα. Μια βαλίτσα και 50ε δανεικά, αυτή ήταν η περιουσία μου όταν ανέβηκα..
Καθώς ανέβαινα τη ξύλινη σκάλα του κτιρίου, σκεφτόμουν πόσο όμορφο θα είναι το σπίτι που θα μείνω. Ξύλινη κλασική σκάλα, λουλούδια στις άκρες των σκαλοπατιών, φρεσκοκαθαρισμένη μοκέτα στους διαδρόμους.. Για μερικούς ίσως φαίνεται κάτι συνηθισμένο, για 'μένα πάντως που μεγάλωσα σε χωριό με τη μυρωδιά των ζώων , ήταν κάτι συναρπαστικό!!
Μπαίνοντας μέσα βλέπω διάδρομο σαν να είχε να περάσει άνθρωπος μια δεκαετία, αράχνες, κάλτσες πεταμένες, και αν θυμάμαι καλά είχε και ένα κάδρο στον τοίχο. "Εδώ θα κοιμηθείτε προς το παρόν, μέχρι να φύγει το ζευγάρι. Αφήστε τα πράγματα και ελάτε κάτω." Μου βγήκε το "Μάλιστα" του στρατού, λες και θα έτρωγα "καμπάνα", χαχαχα πόσο αστείο μου φαίνεται αυτή τη στιγμή..

https://www.patriotaki.net/forum/%CE%AD ... F%82/page2

https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/ ... i-germania
https://vloerwerk.org/2020/12/%CE%AD%CE ... %B2%CE%BF/


Παρόμοιες και χειρότερες ιστορίες έχω ακούσει και προσωπικά.

[Προέλλην]

Και πως μπορεί κάποιος να μαζέψει ένα τέτοιο ποσό ? Αν ήθελε τόσα λεφτά γιατί υπάρχουν τόσες επιχειρήσεις γύρω μας ? Όλοι αυτοί πλούσιοι είναι ?

Είτε πλούσιοι είτε χρεωμένοι που κάθε βράδι κοιτάνε το πολύφωτο και η ιδέα να κρεμαστούν τους κλείνει το μάτι. Ρώτα και τον nemo που τον έχει πλακώσει ο γιατρός του στα lexotanil

Αν έχεις κάποια εξαιρετικά καινοτόμο low budget ιδέα για επιχείρηση, και μπορείς να την υποστηρίξεις, σίγουρα ναι, έμπαινε. Αν πάλι το σκέφτεσαι "θα βρώ σε ένα χρόνο ένα μικροποσό και θα ανοίξω κάτι, δεν ξέρω τι, και με αυτό θα βολευτώ για να μην βγώ να δουλέψω", μμ, αχέμ.

Δεν υπάρχει εύκολο αναίμακτο χρήμα (εκτός κι αν το κληρονομήσεις). Όσο πιο γρήγορα ξεπεράσεις αυτό το στάδιο, τόσο το καλύτερο για σένα.

[bizeli]

Η φάση είναι φράουλες στη Μανωλάδα.

Πιστεύω παίζει ρόλο και με τι expectations πηγαίνει ο καθένας στο εξωτερικό.
Αν πας αποφασισμένος ότι θα φας σκατά αλλά θα βγάλεις ένα έξτρα παραδάκι, δε θα τα βρεις μπαστούνια.
Αν πας με προσδοκία ότι θα σε περιμένει ένας παράδεισος, την έβαψες.

[bizeli]

είτε χρεωμένοι που κάθε βράδι κοιτάνε το πολύφωτο και η ιδέα να κρεμαστούν τους κλείνει το μάτι.

Αυτό βασικά.

[Προέλλην]

Η φάση είναι φράουλες στη Μανωλάδα.

Πιστεύω παίζει ρόλο και με τι expectations πηγαίνει ο καθένας στο εξωτερικό.
Αν πας αποφασισμένος ότι θα φας σκατά αλλά θα βγάλεις ένα έξτρα παραδάκι, δε θα τα βρεις μπαστούνια.
Αν πας με προσδοκία ότι θα σε περιμένει ένας παράδεισος, την έβαψες.

Σε γκρίχισε ταβέρνα δύο είναι τα σίγουρα: (1) θα φας σκατά, (2) δεν θα βγάλεις παραδάκι.

Παραδάκι θα μαζέψεις μόνο με μια καλή δουλειά ως επαγγελματίας (μπορεί να είναι το οτιδήποτε, αλλά θέλει να είσαι senior σε αυτό), ζώντας 1-2 επίπεδα ζωής κάτω απο αυτό που θα μπορούσες με αυτό το εισόδημα. Γιατί αν αρχίσεις να παίρνεις αυτοκίνητα πολυτελείας, δάνειο για μονοκατοικία κτλ, δεν σου φτάνουν ούτε 150.000 μισθός το χρόνο.

[bizeli]

Παρόμοιες και χειρότερες ιστορίες έχω ακούσει και προσωπικά.

Ε να. Γι' αυτό σου λέω εξαρτάται με τι expectations πηγαίνεις.
Ειδικά ο τελευταίος φίλος το τερμάτισε.
Περίμενε να δει το Μικρό σπίτι στο λιβάδι και του βγήκε το Gotham City.

[Magdap35]

Και τι θα κάνω ??

[bizeli]

Σε γκρίχισε ταβέρνα δύο είναι τα σίγουρα: (1) θα φας σκατά, (2) δεν θα βγάλεις παραδάκι.

Κοίτα σχετικά με το (2) πιστεύω ότι είτε εδώ είτε στο εξωτερικό σε τέτοιες θέσεις τρως σκατά.
Στο εξωτερικό όμως πιστεύω ότι πληρώνουν λίγο καλύτερα.
Εδώ πχ μπορεί να παίρνουν 300 ευρώ, στο εξωτερικό σίγουρα παραπάνω χρήματα.
Σκατά εδώ σκατά κι εκεί αλλά τουλάχιστον να έχεις κάποιο όφελος.

Αλλά ναι πρέπει να πηγαίνεις με την πεποίθηση ότι πιθανώς θα σου φέρονται σαν ισοβίτη στο αλκατράζ. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για μια τέτοια κατάσταση αλλιώς μην πας καθόλου.
Αν πηγαίνεις νομίζοντας ότι θα βρεθείς στη γη της επαγγελίας θα τα βρεις πολύ σκούρα.

Θέλουν λίγο επιμονή και υπομονή αυτές οι καταστάσεις.

Ε μετά αρχίζουν και τα "Μου λείπει ο ήλιος, μου λείπει η διασκέδαση, μου λείπει η Ελλάδα, νυχτώνει νωρίς, νυχτώνει αργά, έχει υγρασία, τα μπαρ κλείνουν από τις 7.00... " εεεε γάμησέ μας.
Κάτσε εδώ και μην πας πουθενά.
Ειδικά Γερμανία ξέρεις ότι αν θα πας θα δουλεύεις σαν το σκυλί. Έτσι είναι η κουλτούρα τους.
Δεν έχει λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου.
Δουλειά- σπίτι, σπίτι- δουλειά.

[bizeli]

Εγώ αν την έψαχνα αλλιώς επαγγελματικά θα άνοιγα τύπου καντίνα σε βιομηχανική ζώνη.
Να μυρίζει ο αέρας τσίκνα και να οδηγεί τους διερχόμενους επαγγελματίες/οδηγούς κτλ της περιοχής στο κονάκι μου.

[Προέλλην]

Σε γκρίχισε ταβέρνα δύο είναι τα σίγουρα: (1) θα φας σκατά, (2) δεν θα βγάλεις παραδάκι.

Κοίτα σχετικά με το (2) πιστεύω ότι είτε εδώ είτε στο εξωτερικό σε τέτοιες θέσεις τρως σκατά.
Στο εξωτερικό όμως πιστεύω ότι πληρώνουν λίγο καλύτερα.
Εδώ πχ μπορεί να παίρνουν 300 ευρώ, στο εξωτερικό σίγουρα παραπάνω χρήματα.
Σκατά εδώ σκατά κι εκεί αλλά τουλάχιστον να έχεις κάποιο όφελος.

Αλλά ναι πρέπει να πηγαίνεις με την πεποίθηση ότι πιθανώς θα σου φέρονται σαν ισοβίτη στο αλκατράζ. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για μια τέτοια κατάσταση αλλιώς μην πας καθόλου.
Αν πηγαίνεις νομίζοντας ότι θα βρεθείς στη γη της επαγγελίας θα τα βρεις πολύ σκούρα.

ΔΕΝ έχουν έτσι τα πράγματα. Φυσικά και δεν τρως παντού σκατά. Αν π.χ. είσαι μάγειρας, έστω και μέτριος, με λίγη προϋπηρεσία και ξέρεις καλούτσικα γερμανικά, πας σε γερμανικό εστιατόριο (όχι γερμανική κουζίνα απαραίτητα, για την ιδιοκτησία μιλάμε), παίρνεις σύνήθως παραπάνω απο τον κατώτατο, δεν σε βάζει να δουλεύεις κανείς μαύρες υπερωρίες, σου συμπεριφέρονται σαν άνθρωπο, έχεις κάθε εβδομάδα ρεπό, στις γιορτές μεγαλύτερο μισθό, κτλ κτλ. Εκεί ουσιαστικά πρόκειται για μια φυσιολογική θέση εργασίας, και όχι θα κάτεργο. Αν έρχεσαι απο αντίστοιχη δουλειά στην Ελλάδα, ναι, το πιθανότερο να σου φανεί γη της επαγγελίας το γερμανικό εστιατόριο.

Θέλουν λίγο επιμονή και υπομονή αυτές οι καταστάσεις.

Ε μετά αρχίζουν και τα "Μου λείπει ο ήλιος, μου λείπει η διασκέδαση, μου λείπει η Ελλάδα, νυχτώνει νωρίς, νυχτώνει αργά, έχει υγρασία, τα μπαρ κλείνουν από τις 7.00... " εεεε γάμησέ μας.
Κάτσε εδώ και μην πας πουθενά.
Ειδικά Γερμανία ξέρεις ότι αν θα πας θα δουλεύεις σαν το σκυλί. Έτσι είναι η κουλτούρα τους.
Δεν έχει λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου.
Δουλειά- σπίτι, σπίτι- δουλειά.

Είσαι άδικη. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία, όσοι Έλληνες πάνε στα εστιατόρια των ΓερμανΕΛ, είναι σκληραγωγημένοι άνθρωποι με εμπειρία στο μεροκάματο. Απλά αυτό που αντιμετωπίζουν είναι εξωφρενικό.