To παράδοξο των φύλων στην καθημερινότητα

[micro]

ελληγ κατσε καλα





η μαμα σ

[micro]

ΥΓ το ότι το τονισμένο ες ες ξεχωρίζει στο κείμενό σου με κάνει να σκέφτομαι πως υπάρχει Θεός και είναι μεγάλο τρολ!

Θεα ειναι βρε! σεξιστη!

Για την ακρίβεια σου τα έγραψε ο Ελλης. Επίσης θα σου τα ξαναγράψει η Κογκίδου όταν έρθει η μόδα της διεμφυλικότητας με τα 45 γένη και στην Ελλάδα. Τότε πια δεν θα 'ναι αρκετό να λέει κάποιος «μαθητές και μαθήτριες».

σωστα, πρπεει να υπαρχιε προβλεψη στη γλωσσα και για τους διεμφυλικους! Μιασ που αλλαζουμε τωρα τη γλωσσα μας,,καλο θα ναι να βαλουμε κι αυτους μεσα,, να μην εχει το βαρος η επομενη γενια να τα ξαναλλαζει. να σκεπτομαστε λιγο και τους λαλους,, οχι μονο τους εαυτους μας, οριστε μας!

τα χα νε πει πριν απο χρονια οι μοντυ παιθονς,, το ξεαχσατε;

O θάvατός σoυ θα γίvει oρόσημo στov αγώvα για τηv απελευθέρωση της πατρίδας από τoυς Pωμαίoυς ιμπεριαλιστές εκτός απ' αυτoύς πoυ έφτιαξαv απoχέτευση, περίθαλψη, δρόμoυς και εκπαίδευση. Kαι όσoυς Pωμαίoυς συvεισφέρoυv στηv ευημερία Eβραίωv και τωv δύo φύλωv και ερμαφρόδιτωv.

Yπoγραφή, "Eκ μέρoυς τoυ Λ.M.Ι., και λoιπά.

Πρoσωπικά, θα εκφράσω τo θαυμασμό μoυ γι' αυτό πoυ κάvεις για μας.
Σίγoυρα θα περvάς δύσκoλες στιγμές.

[bizeli]

Αν η γλώσσα αναμένει ακρίβεια στην αναφορά φύλων, η αναφορά και των 2 φύλων συνεπάγεται λανθασμένη πληροφορία. Δηλαδή πάμε να κάνουμε την γλώσσα πιο δυσλειτουργική.

Υπάρχουν περιπτώσεις που η λειτουργικότητα δεν είναι το ζητούμενο αλλά η σαφήνεια και η ακρίβεια.
Πάρε για παράδειγμα τη γλώσσα των νομικών ή δες ένα συμβόλαιο που έχει συντάξει ένας συμβολαιογράφος. Δες πόσο υπεραναλυτικός είναι ο λόγος τους για να μην υπάρχουν περιθώρια αμφισβητήσεων και παρερμηνειών.
Νοήματα που θα μπορούσαν να αποτυπωθούν σε μια δυο σελίδες, αφιερώνονται πολλές περισσότερες.
Η γλώσσα που χρησιμοποιούν είναι περίπλοκη και δαιδαλώδης (πολλές φορές και σκοπίμως) και δεν ενδιαφέρει καθόλου εδώ αν η γλώσσα είναι λειτουργική ή όχι. Είναι μάλιστα τόσο περίπλοκη που 8 στις 10 φορές αν δεν είσαι και ο ίδιος δικηγόρος είναι απίθανο να την καταλάβεις.
Και δεν το λέω αυτό μόνο εξαιτίας της ειδικής ορολογίας που χρησιμοποιείται. Αυτό θα ίσχυε για οποιαδήποτε άλλη επιστήμη. Αλλά είναι γνωστό ότι η νομική ,πέρα των άλλων, βασίζεται στη ρητορεία , στον καλό χειρισμό του λόγου, σε γραμματικές και συντακτικές δομές που δεν είναι προσιτές στο ευρύ κοινό.
Να εκλαϊκεύσουμε και τη νομική γλώσσα χάριν της λειτουργικότητας;
Δεν στέκει να προτάσσεις συνεχώς το επιχείρημα της "λειτουργικότητας" και της "ευκολίας" σε κάθε συζήτηση που αφορά διαφορετικά επικοινωνιακά πλαίσια γιατί όπως είπα στην και στην αρχή δεν είναι πάντα αυτό το ζητούμενο.

Για να το συνδέσω και με το θέμα που συζητάμε εδώ, η αναφορά και του θηλυκού γένους σε συγκεκριμένες επικοινωνιακές περιστάσεις είναι, αν όχι απαραίτητη και χρήσιμη, τουλάχιστον ευγενική κίνηση. Savoir vivre στην τελική αν δεν δέχεσαι τον σεξισμό.
Όπως πχ ειπώθηκε "Κυρίες και κύριοι".

Και εν πάση περιπτώσει κανείς δεν ισχυρίστηκε ότι ο σεξιστικός λόγος εμπίπτει στον αντιρατσιστικό νόμο και θα κρεμάσουμε κανέναν στο σύνταγμα επειδή δεν ανέφερε και το θηλυκό γένος απλά είναι κάτι που σου δίνει έξτρα πόιντς ακόμα και αν τίθεται θέμα εντυπωσιασμού.

Πάντως εγώ εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω ποια μπορεί να είναι αυτή η ομάδα που δεν γνωρίζεις αν αποτελείται μόνο από άντρες ή μόνο από γυναίκες ή και από τα δύο και αποτελεί τόσο μεγάλο πρόβλημα δυσλειτουργίας εδώ ποιο γένος θα χρησιμοποιήσεις. Δεν λες κάποιο συγκεκριμένο παράδειγμα.

Εμμ... nope. Και στα δυο θέματα μιλάω για την λειτουργικότητα και την πρακτικότητα της γλώσσας. Remember? Δεν το λέω γιατί είναι κομμάτι της ιστορίας μας, το λέω γιατί είναι λειτουργικό εργαλείο που είναι ενσωματωμένο στην δομή της γλώσσας.

Τι θα πει είναι ενσωματωμένο; Και άλλα πράγματα που ήταν λειτουργικά εργαλεία και ήταν "ενσωματωμένα" στη δομή της γλώσσας μεταβλήθηκαν, καταργήθηκαν ή αντικαταστάθηκαν και όχι πάντα με γνώμονα την λειτουργικότητα και την πρακτικότητα. Αν το κριτήριο των γλωσσολογικών εξελίξεων ήταν μόνο η υπεραπλούστευση των γραμματικών και των συντακτικών δομών της γλώσσας χάριν της "ευκολίας" τότε δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης επιμέρους τομείς της γλωσσολογίας όπως η κοινωνιογλωσσολογία, η κοινωνιολογία της γλώσσας, η ανθρωπογλωσσολογία κτλ τομείς δλδ που μελετούν την επίδραση της γλώσσας στην κοινωνία και το αντίστροφο.
Αν κάτι στη γλώσσα δεν αντανακλά την πραγματικότητα όπως ορίζεται από τις δεδομένες συνθήκες τότε αυτό πρέπει να αλλάζει και η κατεύθυνση που παίρνει δεν είναι πάντα προς το πιο "απλό και λειτουργικό" αλλά κατά πώς εκφράζονται καλύτερα οι απαιτήσεις της κοινωνίας.

Και στο κάτω κάτω δεν μιλάμε για καμιά σπουδαία γλωσσολογική αλλαγή. Να αναφέρεται και το θηλυκό γένος λέμε όπου αυτό χρειάζεται και να μην υποδηλώνεται απλά.

What the fuck? Τι είναι αυτά που λες; Κάνε ένα γκάλοπ να δεις αν στέκει η παρατήρησή σου. Δεν έχω ακούσει ούτε μισό άτομο να σκέφτεται έτσι. Ήμαρτον! Αν νιώθεις εσύ όλα αυτά τα υποτιμητικά που είπες για την δασκάλα, μήπως δεν έχει πρόβλημα η γλώσσα αλλά ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα; Εγώ όταν ακούω την λέξη δασκάλα, μού έρχονται στο μυαλό εικόνες από τις δασκάλες μου ή στο πιο απρόσωπο εικόνες από σχολικά βιβλία που απεικονίζουν δασκάλες. Το ίδιο συμβαίνει και στο άκουσμα της λέξης δάσκαλος.

Απορώ που εκπλήσσεσαι κιόλας. Δεν είναι θέμα πώς βλέπω εγώ τα πράγματα. Όπως συνέβη και με τα περισσότερα επαγγέλματα έτσι έγινε και με το επάγγελμα του δασκάλου. Τον καιρό που η θέση της γυναίκας ήταν μόνο στο σπίτι και δεν είχε κανένα δικαίωμα στην εργασία και στη μόρφωση τα περισσότερα επαγγέλματα ήταν ανδροκρατούμενα με ελάχιστες εξαιρέσεις. Μετά την αναγνώριση των δικαιωμάτων των γυναικών και την εξίσωσή τους με τους άντρες είχαμε new entries σε πολλούς επαγγελματικούς χώρους όπου κυριαρχούσαν οι άντρες. Παρόλα αυτά ο τίτλος έμεινε στους άνδρες ως κατάλοιπο από τα προηγούμενα χρόνια και αυτό ακριβώς είναι ο γλωσσικός σεξισμός για τον οποίο μιλάμε και είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει. Γιατί πλέον και οι γυναίκες έχουν ισχυρή παρουσία σε διάφορους τομείς και δεν πρέπει να φαίνεται πίσω από τον άντρα αλλά δίπλα στον άντρα έστω και για το συμβολικό της υπόθεσης.
Πολλά επαγγέλματα είναι συνδεδεμένα στο μυαλό των περισσότερων με κάποιο ανδρικό μοντέλο έτσι και η έννοια "δάσκαλος" και μάλιστα, όπως σου είπα, ασυνείδητα ίσως να συμβαίνει αυτό, ότι δάσκαλος=λειτούργημα ενώ δασκάλα = απλά επάγγελμα.
Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και το γεγονός ότι επειδή σημαντικά ιστορικά πρόσωπα ανά τους αιώνες είχαν το ρόλο του "δασκάλου" (όχι απαραίτητα με τη σημερινή μορφή) και επειδή αυτοί ήταν αποκλειστικά άνδρες αυτό προσδίδει μια ιδιαίτερη βαρύτητα στη χρήση του αρσενικού γραμματικού γένους.
Δεν σου κρύβω ότι κι εγώ όταν θέλω να "επιβληθώ" στους μαθητές μου ή προσπαθώ να δώσω κύρος στο λόγο μου χρησιμοποιώ το αρσενικό γένος χρησιμοποιώντας φράσεις τύπου "Όταν σας μιλά ο δάσκαλος, να ακούτε" και με δείχνω κιόλας.
Μαλακία μου. Πέρα από το γεγονός ότι μπερδεύω τα παιδιά ... με ακυρώνω κιόλας. "Δλδ αν σας μιλά η δασκάλα,δεν τρέχει τίποτα;"
Πάντως το "δασκαλίτσα" παίζει πιο πολύ σε σχέση με το "δασκαλάκος". Μου χει τύχει πολλές φορές να με ρωτήσουν τι επαγγέλλομαι και να πω "δασκάλα" και μετά να ακούσω "ααααα ... δασκαλίτσα ... how cute" αλλά δεν έχω ακούσει ποτέ να λένε "ααα ... δασκαλάκος".
Μόνο το μάγουλο δεν μου έχουν τραβήξει ακόμη όπως στα μωρά.

Ναι, γιατί αυτό το «μωρέ» δεν είναι επίθετο, είναι επιφώνημα (true story, κοίτα στα λεξικά), σαν το «βρε». Και εννοείται ότι χρησιμοποιείται και για τα δυο φύλα, γιατί είναι επιφώνημα, όχι προσφώνηση.

Μπα; Και ποιος θα μου απαγορέψει να το βαφτίσω ουσιαστικοποιημένο επίθετο;
Τι λες μωρέ (άνθρωπε);
Τι λες μωρή (κοπέλα);

Για πες μου, ακούγεται περισσότερο υβριστικό το «είσαι βλαμμένη» από το «είσαι βλαμμένος»;

Προσωπικά ναι.
Γενικά πιστεύω ότι τα αρσενικά γένη των βρισιών ακούγονται πιο light.

[bizeli]

Γενικά, αυτός ο σεξισμός που λέει η Κογκίδου ότι υφίσταται στην γλώσσα, είναι επιλεκτικός. Παραθέτει ασυνάρτητες βλακείες όπως η παρακάτω:

Υπάρχουν λέξεις ή φράσεις που περιέχουν τη λέξη ''πατέρας'' και αποσιωπούν τη συνεισφορά των γυναικών. (Π. χ. Η γη των πατέρων μας. Το πατρικό μου σπίτι. Οι προπάτορές μας).

Με την ίδια λογική, η μητρική γλώσσα και η μητρική εταιρεία αποσιωπούν την προσφορά των αντρών στην γλώσσα και την σύσταση εταιρειών.

Στην πραγματικότητα βέβαια συμβαίνει κάτι εντελώς άλλο και άσχετο. Η γλώσσα αποτυπώνει συσχετισμούς κατά την παραγωγή εννοιών και λέξεων. Τα σύνθετα και παράγωγα με τον πατέρα αναφέρονται σε ιστορία και παρελθόν ενώ τα σύνθετα και παράγωγα με την μητέρα αναφέρονται σε γέννηση και προέλευση: μήτρα (όχι η βιολογική έννοια), μητρική, μανίσιο, μητρώο.

Οι δε λέξεις σχετικά με πατρικές γαίες, προπάτορες και τα ρέστα, προέρχονται κυριολεκτικά από την λέξη πατρίδα. Είναι φαντάζομαι κι αυτή η λέξη σεξιστική. Σεξιστικός κι ο πατριωτισμός. Το λέει η Κογκίδου, αφού. Άσχετα αν ο λαός μας λέει «μητέρα πατρίδα».

Αυτά είναι ψιλά γράμματα για διανοήτριες του επιπέδου μιας Κογκίδου. Θα επαναλαμβάνει ad nauseum τις αντιεπιστημονικές της μπούρδες, μέχρι να μας πέσουν όλες οι τρίχες. Άλλωστε η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης. Δεν μπορεί η Ελλάδα, ρε γαμώτο, η μητέρα των επιστημών, να συνεχίσει σε αυτό το σεξιστικό μονοπάτι. Κοίτα να δεις σε πόσες υποτιμητικές συμφράσεις χρησιμοποιείται αυτή η λέξη στην μητέρα όλων των γλωσσών. Η ελληνική είναι μανούλα σ' αυτά.

Και τώρα με συγχωρείτε, πάω να κάνω έναν περίπατο στην μητέρα φύση, μακριά από την μητρόπολη, για να ανασάνω. Ωχ, μάνα μου!

Κι εσύ, όμως, επιλεκτικά διαλέγεις κομμάτια που είπε η Κογκίδου. Όπως είπες κι εσύ κάποια πράγματα ήταν σωστά και κάποια, όχι λάθος ακριβώς, αλλά έκανε την τρίχα τριχιά. Οκ εντάξει.
Αλλά αφού απομόνωσες αυτό θα σχολιάσω κάποια σημεία.
Καταρχήν ο σεξισμός σε αυτό το παράδειγμα δεν εντοπίζεται σε όλα τα παράγωγα του "πατέρα" και της "μητέρας" αλλά σε κάποιες συγκεκριμένες εκφράσεις και συμφράσεις.
Δεύτερον όταν λέει πχ η γη των πατέρων μας, το πατρικό σπίτι, οι προπάτορές μας αναφέρεται σε κάποιο φυσικό πρόσωπο. Η γη δεν είναι μόνο των πατέρων μας είναι και των μητέρων μας, στο πατρικό σπίτι δεν ζει μόνο ο πατέρας ζει και η μητέρα και μάλιστα στις μέρες μας με πιο αρχηγικό ρόλο πλέον, οι προπάτορές μας δεν ήταν μόνο άντρες αλλά ήταν και γυναίκες.
Όταν λες εσύ μητρική γλώσσα, μητρική εταιρεία, μητρόπολη, μητέρα πατρίδα κτλ αναφέρεσαι σε έννοιες.
Και τρίτον σου διαφεύγει κάτι πολύ σημαντικό. Είπες πολύ ορθά ότι "τα παράγωγα με την μητέρα αναφέρονται σε γέννηση και προέλευση", ναι αλλά αυτό είναι καθαρά γυναικείο χαρακτηριστικό έτσι κι αλλιώς. Δεν είναι κάτι που μπορούν να κάνουν και τα δύο φύλα αλλά εξυμνούμε μόνο τη γυναίκα. Οπότε δεν τίθεται θέμα σεξισμού εδώ. Αν μπορούσε να γεννάει και ο άντρας, είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά, να το συζητούσαμε. Οπότε τα αντιπαραδείγματά σου είναι άκυρα. Λυπάμαι.

[Ελληγεννής]

Έλεος, ρε Μπιζέλι. Σε κανένα πρόσωπο δεν αναφέρεται το η «γη των πατέρων μας». Είναι εννοιολογικό ξετύλιγμα της σύμφρασης «πατρική γη», δηλαδή «πατρίδα».

Δεν μπορεί σε κάποια παραδείγματα να είναι σεξισμός και σε άλλα όχι. Ή είναι σεξισμός η χρήση λέξεων με πρόσημο φύλου ή όχι. Δεν γίνεται να είναι σε μια περίπτωση και σε άλλη όχι. Τα αντιπαραδείγματά μου συνθλίβουν την υπέρτατη μαλακία της πανεπιστημιακού ότι οι λέξεις που σχετίζονται με την γυναίκα είναι υποτιμητικές ενώ αυτές που σχετίζονται με άντρες είναι τιμητικές (όπως ανδρεία).

Υπενθυμίζω επίσης ότι στην αρχαία ελληνική ο άντρας ήταν αυτός που γεννούσε. Άρα πάει κι αυτό.

[Ελληγεννής]

Συγγνώμη που δεν παραθέτω όλο το κείμενό σου, το κάνω για λόγους ευκολίας στην ανάγνωση.

Μπα; Και ποιος θα μου απαγορέψει να το βαφτίσω ουσιαστικοποιημένο επίθετο;
Τι λες μωρέ (άνθρωπε);
Τι λες μωρή (κοπέλα);

Νομικά κανείς, πρακτικά η πραγματικότητα. Μπορείς να βαφτίσεις και την «καρέκλα» επίθετο. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι. Το «μωρέ» είναι επιφώνημα, όχι επίθετο. Είναι άκλιτο επιφώνημα: «μωρέ παιδιά».

Προσωπικά ναι.
Γενικά πιστεύω ότι τα αρσενικά γένη των βρισιών ακούγονται πιο light.

Συγγνώμη, αλλά δεν προκύπτει από πουθενά αυτό. Είναι αυτοενοχοποίηση. Γλωσσικά είναι ανυπόστατο. Το ίδιο ισχύει κι αυτό που λες για τον δάσκαλο. Άλλωστε το επάγγελμα του δασκάλου είναι γενικά γυναικοκρατούμενο και ήταν το πιο ευρέως διαδεδομένο επάγγελμα των γυναικών, που δεν είναι αποκλειστικά γυναικείο, πριν το κίνημα των σουφραζέτων αλλάξει τα πράγματα.

Όσον αφορά την λειτουργία της γλώσσας, ενσωματωμένο είναι ένα στοιχείο που έχει σχέση με την δομή του λόγου. Αυτά δεν αλλάζουν με αποφάσεις και αλλαγές στην γραμματική τύπου «κόβουμε το τελικό νι». Σαφώς και δομικές αλλαγές συμβαίνουν, αλλά συμβαίνουν από μόνες τους και όταν προκύψει ανάγκη μεταξύ των ομιλητών. Μιλάς για σαφήνεια και ακρίβεια, αλλά τόσες χιλιάδες χρόνια δεν έχει προκύψει πρόβλημα σαφήνειας και ακρίβειας μεταξύ των ομιλητών, γι' αυτό και δεν έχει αλλάξει αυτό το φαινόμενο. Δεν υπάρχει ούτε μισός ομιλητής των ελληνικών που να μην καταλαβαίνει πότε η χρήση του αρσενικού τύπου δηλώνει απρόσωπη οντότητα που αφορά ένα σύνολο ανθρώπων. Ούτε μισός. Υπόψιν ότι όπου απαιτείται σαφήνεια και όπου υφίσταται ανάγκη, παραθέτουμε και τα δυο φύλα. Όπου υφίσταται ανάγκη, όχι πάντα.

Κανείς δεν θέλει η γλώσσα μας να λειτουργεί σαν νομικό έγγραφο. Τα νομικά κείμενα είναι αναλυτικά και υπερβολικά κουραστικά στην ανάγνωση, όμως ο λόγος είναι πρακτικός: πρέπει να αποκλείουν νομικά παράθυρα στις διατυπώσεις τους, από τα οποία να πιαστεί κανείς για να τα ακυρώσει. Στην γλώσσα δεν έχουμε τέτοια ανάγκη. Έχουμε ελλειπτικές προτάσεις, σχήματα που εννοούνται, ουσιαστικά σε θέση επιθέτου, επιρρήματα σε θέση απαρεμφάτου, ρήματα που εννοούνται, επίθετα που εννοούνται, ουσιαστικά που εννοούνται, μετοχές σε θέση ουσιαστικού και ένα σωρό άλλες αλλαξοκωλιές που σε νομικό έγγραφο θα ήταν απαράδεκτες. Η γλώσσα μας θέλουμε να είναι ευέλικτη, όχι ξύλινο απολίθωμα παράθεσης πολιτικώς ορθών όρων.

Μόνο βυσματούχα άτομα χωρίς ουσιαστικό λόγο, σαν την κυρία Κογκίδου, θα μπορούσαν να ισχυριστούν σοβαρά ότι το «και σαν πρώτα ανδρειωμένη» είναι σεξιστικό.

[micro]

απτην κακια της τα λεει αυτα η κουγκαλινα , αφου νε κακαισμενη!
κι αλλες βεβαι δεχτηκαν την απαξιωση τν ανδρων αλλα δεν καναν κι ετσι!
και τωρα πα να παρασυρει το καλο αμς το μπιζελι σ αυτον τον δρομο της κακιας!
ααααχχ

[Τζακ Πάλανς]

τι γράφεις ρε μπιζέλι;
πώπω τρικυμία...

[bizeli]

Έλεος, ρε Μπιζέλι. Σε κανένα πρόσωπο δεν αναφέρεται το η «γη των πατέρων μας». Είναι εννοιολογικό ξετύλιγμα της σύμφρασης «πατρική γη», δηλαδή «πατρίδα».

πατρίδα= η γη των προγόνων, των πατέρων, ο τόπος στον οποίο γεννήθηκε ή από τον οποίο κατάγεται κάποιος, ο τόπος γέννησης ή καταγωγής μαζί με τα άτομα που τον κατοικούν και με τις παραδόσεις και τις αξίες που τα συνδέουν, για πρόσωπο που κατάγεται από την ίδια χώρα, πόλη ή χωριό, συμπατριώτης

Δεν μπορεί σε κάποια παραδείγματα να είναι σεξισμός και σε άλλα όχι. Ή είναι σεξισμός η χρήση λέξεων με πρόσημο φύλου ή όχι. Δεν γίνεται να είναι σε μια περίπτωση και σε άλλη όχι.

πατρικό φιλί, μητρικό φιλί, πατρική αγάπη, μητρική αγάπη (δεν είναι σεξισμός)
πατρικό σπίτι (είναι σεξισμός)

Σημ: Αν υπήρχε κάποια κλίμακα (0-10 όπου 0 καθόλου σεξισμός και 10 μισογύνης) που μετράει το μέγεθος του σεξισμού σε αυτή την περίπτωση θα ήταν κάπου στο 0,5 με 1.
Σίγουρα δεν είναι της ίδιας κατηγορίας με το "πάνε πλύνε κανά πιάτο γύναιο" που χτυπάει ταβάνι αλλά ένας υφέρπων σεξισμός υπάρχει και στο "πατρικό σπίτι".

Υπενθυμίζω επίσης ότι στην αρχαία ελληνική ο άντρας ήταν αυτός που γεννούσε. Άρα πάει κι αυτό.

[bizeli]

Νομικά κανείς, πρακτικά η πραγματικότητα. Μπορείς να βαφτίσεις και την «καρέκλα» επίθετο. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι. Το «μωρέ» είναι επιφώνημα, όχι επίθετο. Είναι άκλιτο επιφώνημα: «μωρέ παιδιά».

Και τότε το "μωρή" και το "μωρό" τι είναι;

Συγγνώμη, αλλά δεν προκύπτει από πουθενά αυτό. Είναι αυτοενοχοποίηση. Γλωσσικά είναι ανυπόστατο.

Εννοείται ότι και δεν προκύπτει από πουθενά αυτό.
Προσωπική άποψη είναι. Το είπα.

Δεν υπάρχει ούτε μισός ομιλητής των ελληνικών που να μην καταλαβαίνει πότε η χρήση του αρσενικού τύπου δηλώνει απρόσωπη οντότητα που αφορά ένα σύνολο ανθρώπων. Ούτε μισός. Υπόψιν ότι όπου απαιτείται σαφήνεια και όπου υφίσταται ανάγκη, παραθέτουμε και τα δυο φύλα. Όπου υφίσταται ανάγκη, όχι πάντα.

Ας πούμε ότι εδώ συναντιόμαστε κάπου στη μέση γιατί από κάποιο σημείο και μετά η συζήτηση γίνεται για τον αντίλογο.