Για τους επαναστάτες του 1821, η επανάσταση ήταν η προσπάθεια αναγέννησης του αρχαίου ελληνικού έθνους: εξού και η αναβίωση και υιοθέτηση του όρου Έλληνες, αντί του Ρωμιοί ή Γραικοί που επικρατούσε μέχρι τότε. Θεωρούσαν ότι αυτό το έθνος ήταν υπόδουλο από την εποχή που ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος είχαν υποτάξει τους αρχαίους Έλληνες. Οι Μακεδόνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και οι Οθωμανοί ήταν μια σειρά από απολυταρχίες που είχαν κρατήσει τους Έλληνες στο ζυγό για χιλιάδες χρόνια: κατά συνέπεια, η ιστορία των μακεδονικών βασιλείων, της Ρώμης και του Βυζαντίου δεν ήταν μέρος της ιστορίας των Ελλήνων, αλλά ιστορία των κατακτητών τους. Όπως χαρακτηριστικά σχολίαζε ο Κοραής το 1824: «Οι Μακεδόνες επροχωρούσαν καθημέραν εις την κατάλυσιν της ελευθερίας [της Ελλάδας]... Μετά την Μακεδονικήν δεσποτείαν [οι Έλληνες] έπεσαν υποκάτω εις των Ρωμαίων την εξουσίαν, και τέλος... στους Τούρκους». Την ίδια αντίληψη εξέφραζε το 1841 ο πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας, Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός, σχολιάζοντας τη μάχη της Χαιρώνειας, που οδήγησε στη Μακεδονική κατάκτηση της Ελλάδας: «ο Φίλιππος έπραξεν άλλον της νίκης εκείνης ολεθριότερον, εγέννησε τον Αλέξανδρον».8 Για τους ανθρώπους που είχαν επηρρεαστεί από το Διαφωτισμό και τη Γαλλική Επανάσταση, οι απολυταρχίες των Μακεδόνων και των Βυζαντινών δεν είχαν καμία σχέση με τα δημοκρατικά ιδανικά των αρχαίων Ελλήνων και των σύγχρονων επίδοξων απογόνων τους.
[...]
Για τους επαναστάτες του 1821, σύγχρονοι Έλληνες δεν ήταν μόνο οι ελληνόφωνοι στη σημερινή Ελλάδα, αλλά όλοι οι χριστιανικοί πληθυσμοί των Βαλκανίων ανεξαρτήτως γλώσσας (Αλβανοί, Σλάβοι, Βλάχοι). Στόχος τους ήταν ένα κράτος που θα συμπεριελάμβανε όλους τους χριστιανούς των Βαλκανίων, υπό την ηγεσία βέβαια μιας ελληνόφωνης ελίτ. Αυτός είναι άλλωστε και ένας από τους λόγους που η Επανάσταση του 1821 ξεκίνησε... στη Μολδοβλαχία, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα, όπου Φαναριώτες ηγεμόνες κυβερνούσαν χριστιανούς υπηκόους για αιώνες.
Η εξέλιξη της επανάστασης οδήγησε στον περιορισμό της στο νότιο άκρο των Βαλκανίων, όπου ο πληθυσμός ήταν κατά μεγάλη πλειοψηφία ελληνόφωνος. Αλλά ακόμα και μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους το 1830, για αρκετές δεκαετίες οι Έλληνες εθνικιστές προσπαθούσαν να πείσουν τους Βουλγαρόφωνους, Αλβανόφωνους και Βλαχόφωνους πληθυσμούς των Βαλκανίων ότι δεν αποτελούσαν ξεχωριστά έθνη, αλλά μέρος του ευρύτερου χριστιανικού ελληνικού έθνους.9 Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος του βιβλίου του Θ. Πασχίδη το 1879: Οι Αλβανοί και το μέλλον αυτών εν τω Ελληνισμώ.![]()
![]()
![]()
Όπως δήλωνε μια προκήρυξη του 1854, «η ενότης του γένους έστω το σύνθημα ημών. Ελληνική αυτοκρατορία ή θάνατος, έστω η φωνή των δέκα εκατομμυρίων Ελλήνων, Σέρβων και Βουλγάρων κατά την Ευρώπην, και των τεσσάρων εκατομμυρίων Ελλήνων κατά την Ασίαν».10
Η κατασκευή της «συνέχειας του έθνους»
[....]
Το αποτέλεσμα ήταν μια ριζική αλλαγή στην εθνικιστική αντίληψη της ελληνικής ιστορίας: από το σχήμα της αναγέννησης του αρχαίου ελληνισμού στη νεώτερη Ελλάδα, περνάμε στην κατασκευή της ιδέας της συνέχειας του ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αυτό σήμαινε ότι τα Μακεδονικά βασίλεια και το Βυζάντιο δεν λογίζονταν πια ως κατακτητές των Ελλήνων, αλλά ως αναπόσπαστα μέρη της συνέχειας του ελληνικού έθνους.
Αυτή η κατασκευή αποκρυσταλλώθηκε με τη δημοσίευση μεταξύ 1860-1874 της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου. Το 1849 ο ίδιος ο Παπαρρηγόπουλος περιέγραφε τους Μακεδόνες ως «κράμα Ιλλυριών και Ελλήνων», και διαχώριζε Μακεδόνες και Έλληνες, δηλώνοντας ότι «το Μακεδονικόν έθνος εξεπλήρωσεν, εν τη γενική ιστορία, εντολήν άλλην από το Ελληνικόν».11 Δέκα χρόνια μετά, οι ανάγκες του ελληνικού εθνικισμού διαμόρφωσαν μια τελείως διαφορετική εθνικιστική αφήγηση, την οποία μας μαθαίνουν μέχρι και σήμερα στα σχολεία.
[..]
Μετά την προσάρτηση της Μακεδονίας και της Θράκης το 1913, η Αρχαιολογική Εταιρεία δημιούργησε μια επιτροπή «για να αποκαθάρει τη χώρα από τα βαρβαρικά τοπωνύμια», να τα αντικαταστήσει με αρχαία ελληνικά, ή να εξελληνίσει τα Τουρκικά, Σλάβικα ή Αρβανίτικα τοπωνύμια, όπου δεν μπορούσαν να βρεθούν αρχαία ελληνικά.12
http://ourvoice.gr/index.php/news-room- ... ai-istoria
H κοροιδια παει συννεφο






