nid de mare έγραψε:Στην σελίδα 30 του νήματος έχει αναρτηθεί απόσπασμα από το Συμπόσιο του Πλάτωνα από το 317b έως 318a στα αγγλικά.
Εδώ παρατίθεται το αρχαίο κείμενο και η μετάφραση:
217. ἡγούμενος δὲ αὐτὸν ἐσπουδακέναι ἐπὶ τῇ ἐμῇ ὥρᾳ ἕρμαιον ἡγησάμην εἶναι καὶ εὐτύχημα ἐμὸν θαυμαστόν, ὡς ὑπάρχον μοι χαρισαμένῳ Σωκράτει πάντ᾽ ἀκοῦσαι ὅσαπερ οὗτος ᾔδει· ἐφρόνουν γὰρ δὴ ἐπὶ τῇ ὥρᾳ θαυμάσιον ὅσον. ταῦτα οὖν διανοηθείς, πρὸ τοῦ οὐκ εἰωθὼς ἄνευ ἀκολούθου μόνος μετ᾽ αὐτοῦ γίγνεσθαι, τότε ἀποπέμπων (b) τὸν ἀκόλουθον μόνος συνεγιγνόμην—δεῖ γὰρ πρὸς ὑμᾶς πάντα τἀληθῆ εἰπεῖν· ἀλλὰ προσέχετε τὸν νοῦν, καὶ εἰ ψεύδομαι, Σώκρατες, ἐξέλεγχε— συνεγιγνόμην γάρ, ὦ ἄνδρες, μόνος μόνῳ, καὶ ᾤμην αὐτίκα διαλέξεσθαι αὐτόν μοι ἅπερ ἂν ἐραστὴς παιδικοῖς ἐν ἐρημίᾳ διαλεχθείη, καὶ ἔχαιρον. τούτων δ᾽ οὐ μάλα ἐγίγνετο οὐδέν, ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει διαλεχθεὶς ἄν μοι καὶ συνημερεύσας ᾤχετο ἀπιών. μετὰ ταῦτα συγγυμνάζεσθαι (c) προυκαλούμην αὐτὸν καὶ συνεγυμναζόμην, ὥς τι ἐνταῦθα περανῶν. συνεγυμνάζετο οὖν μοι καὶ προσεπάλαιεν πολλάκις οὐδενὸς παρόντος· καὶ τί δεῖ λέγειν; οὐδὲν γάρ μοι πλέον ἦν. ἐπειδὴ δὲ οὐδαμῇ ταύτῃ ἥνυτον, ἔδοξέ μοι ἐπιθετέον εἶναι τῷ ἀνδρὶ κατὰ τὸ καρτερὸν καὶ οὐκ ἀνετέον, ἐπειδήπερ ἐνεκεχειρήκη, ἀλλὰ ἰστέον ἤδη τί ἐστι τὸ πρᾶγμα. προκαλοῦμαι δὴ αὐτὸν πρὸς τὸ συνδειπνεῖν, ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐραστὴς παιδικοῖς ἐπιβουλεύων. καί μοι οὐδὲ τοῦτο ταχὺ (d) ὑπήκουσεν, ὅμως δ᾽ οὖν χρόνῳ ἐπείσθη. ἐπειδὴ δὲ ἀφίκετο τὸ πρῶτον, δειπνήσας ἀπιέναι ἐβούλετο. καὶ τότε μὲν αἰσχυνόμενος ἀφῆκα αὐτόν· αὖθις δ᾽ἐπιβουλεύσας,
Και επειδή πίστευα ότι είχε στοργική αγάπη για τη νεανική μου άνθιση, θεώρησα ότι είχα εδώ ένα απροσδόκητο καλό και ένα σπάνιο παιχνίδι της τύχης, γιατί κατά τη γνώμημου είχα την ευκαιρία, ικανοποιώντας με ευχαρίστηση της επιθυμίες του Σωκράτη, να ακούσω όλα αυτά που εκείνος γνώριζε. Γιατί
ένιωθα πάρα πολύ υπερήφανος για τη νεανική γοητεία μου.. Μ’ αυτές τις σκέψεις λοιπόν, ενώ πιο πριν
δεν συνήθιζα να τον συναντώ μόνος μου χωρίς συνοδό, τότε διώχνοντας τον συνοδό, πήγαινα και τον συναντούσα μόνος μου, άλλωστε πρέπει να σας πω όλη την αλήθεια. Δώστε στα λόγια μου προσοχή και συ , Σωκράτη, αν λέω ψέματα, να με διαψεύσεις - τον συναντούσα λοιπόν, φίλοι μου, μόνος εγώ μόνος κι εκείνος και
νόμιζα ότι αμέσως θα μου μιλήσει, όπως κάνει ένας εραστής στο νεαρό αγαπητικό στις ιδιωτικές τους στιγμές, και χαιρόμουνα.
Όμως, καθόλου δεν συνέβαινε τίποτα από αυτά, αλλά αφού συνομιλούσε μαζί μου , όπως ήταν η συνήθειά του, και, αφού περνούσε την μέρα μαζί μου, σηκωνόταν και έφευγε.
Στη συνέχεια του πρότεινα να γυμναζόμαστε παρέα και, προσδοκώντας να πετύχω εκεί κάτι, γυμναζόμουν μαζί του. Γυμναζόταν λοιπόν μαζί μου και
πάλεψε μαζί μου πολλές φορές, όταν κανείς δεν ήταν εκεί. Η ίδια ιστορία! Καμιά περαιτέρω εξέλιξη. Και επειδή με τον τρόπο αυτό δεν κατάφερνα τίποτα, αποφάσισα ότι έπρεπε να ακολουθήσω επιθετική τακτική απέναντι στον άντρα οπλισμένος με υπομονή και ότι δεν έπρεπε να εγκαταλείψω την ιδέα, γιατί βέβαια ήδη είχα κάνει την αρχή και έπρεπε να γνωρίζω πως έχει η κατάσταση. Έτσι λοιπόν απλά τον κάλεσα να δειπνήσει μαζί μου, ,
όπως ο εραστής που σχεδιάζει να στήσει παγίδα στο νεαρό αγαπημένο του.Ακόμη και σ΄ αυτό δεν μου ανταποκρίθηκε γρήγορα. Ωστόσο, με τον καιρό τελικά πείσθηκε. Την πρώτη φορά που ήρθε, αφού δείπνησε, ήθελε να φύγει το συντομότερο. Τότε λοιπόν ντράπηκα και τον άφησα να φύγει. Την άλλη φορά, έχοντας καταστρώσει σχέδιο,
218. ἐγὼ οὖν δεδηγμένος τε ὑπὸ ἀλγεινοτέρου καὶ τὸ ἀλγεινότατον ὧν ἄν τις δηχθείη—τὴν καρδίαν γὰρ ἢ ψυχὴν ἢ ὅτι δεῖ αὐτὸ ὀνομάσαι πληγείς τε καὶ δηχθεὶς ὑπὸ τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ λόγων, οἳ ἔχονται ἐχίδνης ἀγριώτερον, νέου ψυχῆς μὴ ἀφυοῦς ὅταν λάβωνται, καὶ ποιοῦσι δρᾶν τε καὶ λέγειν ὁτιοῦν—καὶ ὁρῶν αὖ Φαίδρους, Ἀγάθωνας
Τώρα λοιπόν, επειδή έχω δαγκωθεί από πιο επώδυνο πλάσμα και με τον πιο οδυνηρό τρόπο που θα μπορούσε κάποιος να δαγκωθεί - στην καρδιά ή στην ψυχή μου, ή με οποιαδήποτε άλλη λέξη πρέπει να ονομαστεί αυτό, λαβώθηκα και δαγκώθηκα από τα λόγια της φιλοσοφίας, που κατακτούν με πιο άγριο τρόπο απ’ ότι το φίδι, όταν κυριεύουν την ψυχή ενός νέου που δεν είναι ανόητος και του δίνουν τη δύναμη να κάνει ή να λέει τα πάντα - και επειδή κοιτάζονταςγύρω μου υπάρχουν Φαίδροι, Αγάθωνες,
http://users.sch.gr/statpapako/symposio ... tonis1.htm