To παράδοξο των φύλων στην καθημερινότητα

[bizeli]

τι γράφεις ρε μπιζέλι;
πώπω τρικυμία...

Κοίτα να στο θέσω αλλιώς.
Στο δικό μου "φεμινιστικό" σύστημα αυτά που συζητάμε εδώ είναι πολύ χαμηλά στη λίστα μου. Αλλά εκφράσεις τύπου "γυναικείες δουλειές vs αντρικές δουλειές" μου ανάβουν τα λαμπάκια.

[Пэпи]

μωρός, μωρή, μωρό είναι επίθετα
το μωρέ είναι η κλητική ενικού του επιθέτου μωρός και είναι επιφώνημα και συνοδεύει τις κλητικές ονομάτων/ουσιαστικών

[Ελληγεννής]

Δεν μπορεί σε κάποια παραδείγματα να είναι σεξισμός και σε άλλα όχι. Ή είναι σεξισμός η χρήση λέξεων με πρόσημο φύλου ή όχι. Δεν γίνεται να είναι σε μια περίπτωση και σε άλλη όχι.

πατρικό φιλί, μητρικό φιλί, πατρική αγάπη, μητρική αγάπη (δεν είναι σεξισμός)
πατρικό σπίτι (είναι σεξισμός)

Σημ: Αν υπήρχε κάποια κλίμακα (0-10 όπου 0 καθόλου σεξισμός και 10 μισογύνης) που μετράει το μέγεθος του σεξισμού σε αυτή την περίπτωση θα ήταν κάπου στο 0,5 με 1.
Σίγουρα δεν είναι της ίδιας κατηγορίας με το "πάνε πλύνε κανά πιάτο γύναιο" που χτυπάει ταβάνι αλλά ένας υφέρπων σεξισμός υπάρχει και στο "πατρικό σπίτι".

Είναι τόσο σεξιστικό όσο και η μητρόπολη ή το μητρώο.

Υπενθυμίζω επίσης ότι στην αρχαία ελληνική ο άντρας ήταν αυτός που γεννούσε. Άρα πάει κι αυτό.

No, it was terribly accurate.

[Ελληγεννής]

Νομικά κανείς, πρακτικά η πραγματικότητα. Μπορείς να βαφτίσεις και την «καρέκλα» επίθετο. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι. Το «μωρέ» είναι επιφώνημα, όχι επίθετο. Είναι άκλιτο επιφώνημα: «μωρέ παιδιά».

Και τότε το "μωρή" και το "μωρό" τι είναι;

Το ένα είναι επίθετο και το άλλο ουσιαστικό και σπανίως επίθετο. Επίθετο είναι και το μωρός. Το «μωρέ» όμως είναι επιφώνημα, κανείς δεν το χρησιμοποιεί σαν κλιτική του αρσενικού. Έλεος, άνοιξε όποιο λεξικό θέλεις. Ούτε στο ουδέτερο χρησιμοποιούμε ποτέ κλιτική.

Συγγνώμη, αλλά δεν προκύπτει από πουθενά αυτό. Είναι αυτοενοχοποίηση. Γλωσσικά είναι ανυπόστατο.

Εννοείται ότι και δεν προκύπτει από πουθενά αυτό.
Προσωπική άποψη είναι. Το είπα.

Αν εσύ αισθάνεσαι υποτιμητικά δηλαδή επειδή κάποιος σε λέει γυναίκα, φταίει η γλώσσα;

[bizeli]

Το ένα είναι επίθετο και το άλλο ουσιαστικό και σπανίως επίθετο. Επίθετο είναι και το μωρός. Το «μωρέ» όμως είναι επιφώνημα, κανείς δεν το χρησιμοποιεί σαν κλιτική του αρσενικού. Έλεος, άνοιξε όποιο λεξικό θέλεις. Ούτε στο ουδέτερο χρησιμοποιούμε ποτέ κλιτική.

Και γιατί εκτός από επιφώνημα δεν μπορώ να το χρησιμοποιήσω και ως κλητική πτώση;
Δεν καταλαβαίνω.

Αν εσύ αισθάνεσαι υποτιμητικά δηλαδή επειδή κάποιος σε λέει γυναίκα, φταίει η γλώσσα;

Μπαρδόν;
Αυτό είπα εγώ;
Είπα ότι οι βρισιές στο αρσενικό γένος μου ακούγονται κάπως πιο light στα αυτιά μου.
Πώς κατέληξες στο παραπάνω;

[Пэпи]

Το ένα είναι επίθετο και το άλλο ουσιαστικό και σπανίως επίθετο. Επίθετο είναι και το μωρός. Το «μωρέ» όμως είναι επιφώνημα, κανείς δεν το χρησιμοποιεί σαν κλιτική του αρσενικού. Έλεος, άνοιξε όποιο λεξικό θέλεις. Ούτε στο ουδέτερο χρησιμοποιούμε ποτέ κλιτική.

Τι εννοείς το ένα είναι επίθετο και το άλλο ουσιαστικό;
Ό,τι θες λες;
Επίθετο ήταν μωρός μωρή μωρό και σημαίνει ανόητος/ χαζός.
Άσχετα αν με τα χρόνια το μωρό το χρησιμοποιούμε ως ουσιαστικό (ουσιαστικοποιημένο επίθετο).
Και γιατί δεν το χρησιμοποιεί κανείς με κλητική πτώση, προσφώνηση;

πχ
Μωρέ μπράβο θράσος! (επιφώνημα)
Άντε μωρέ ηλίθιε! (με κλητική πτώση, προσφώνηση)

[bizeli]

No, it was terribly accurate.

sure, sure

[Ελληγεννής]

Όταν κάτι το χρησιμοποιούμε σαν ουσιαστικό είναι ουσιαστικό. Η σύμφραση «ουσιαστικοποιημένο επίθετο» χρησιμοποιείται στην λεξικογραφία για να δηλώσει την ιστορική πορεία της λέξης, δεν έχει καμμιά λειτουργική σημασία. Όσο ουσιαστικό είναι το μωρό, τόσο είναι και το νερό, το συκώτι, το αέριο και το ακουστικό.

Αυτό εννοώ όταν λέω ότι το μωρό είναι ουσιαστικό. Απλά.

Δεν χρησιμοποιεί κανείς σε κλιτική πτώση το αρσενικό συμπίπτει με το επιφώνημα. Στο παράδειγμά σου είναι καθαρότατο επιφώνημα. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι τίποτα άλλο μπροστά από επίθετο. Τα επίθετα δεν προσδιορίζουν επίθετα.

[bizeli]

Στο παράδειγμά σου είναι καθαρότατο επιφώνημα. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι τίποτα άλλο μπροστά από επίθετο. Τα επίθετα δεν προσδιορίζουν επίθετα.

Στο παράδειγμά της το ουσιαστικό εννοείται.
Άντε μωρέ ηλίθιε άνθρωπε.

Όπως
Μένω σε ένα παλιό, πέτρινο σπίτι.

Γιατί όχι;

[Ελληγεννής]

Όχι, γιατί τα επίθετα δεν προσδιορίζουν επίθετα. Όταν υπάρχουν πολλά επίθετα στην σειρά, προσδιορίζουν όλα το ίδιο ουσιαστικό, ισχύουν ταυτόχρονα, χωρίζονται με κόμματα και ποτέ δεν παραλείπεται το ουσιαστικό. Ας πούμε, στο παράδειγμά σου δεν θα έλεγες ποτέ:

Μένω σε ένα παλιό πέτρινο.

Αυτά δεν είναι ελληνικά.